บทที่ 1983 ข้อความถึงคนทั้งโลก (ตอนที่ 1) ผู้นำสารแห่งโลกสวรรค์ ตัวตนที่มักจะปรากฏตัวออกมาแทนเหล่าตัวตนบรรพกาลเสมอ เป็นบุคคลที่น่าสะพรึงกลัวสำหรับเหล่าเทวทูต การที่เขาสามารถแสดงร่างที่แท้จริงในพื้นที่สวรรค์ได้ในขณะที่คนอื่นทำไม่ได้นั้น เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเขาแตกต่างจากคนอื่น ในขณะเดียวกัน เนื่องจากเขาเป็นเพียงคนเดียวที่ผู้คนได้พบเห็น หากมันดัสเป็นฝ่ายไปพบใคร หรือออกคำสั่งด้วยตัวเอง มันก็แทบจะถือว่าเหล่าตัวตนบรรพกาลเป็นผู้พูดเองโดยตรง ทว่าด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีใครเคยเห็นมันดัสลงมือจริง ๆ ซึ่งทำให้หลายคนตั้งคำถามหลังจากเวลาผ่านไปนานว่า แท้จริงแล้วมันดัสเป็นเทวทูตที่แข็งแกร่งจริงหรือไม่? อิมมอร์ทูอิไม่ใช่เทวทูตเพียงคนเดียวที่ลุกขึ้นมาต่อต้าน หรือพยายามฝ่าฝืนกฎระเบียบที่เหล่าตัวตนบรรพกาลวางไว้ ยังมีคนอื่น ๆ ที่ถูกเตะออกจากพื้นที่สวรรค์เหมือนอย่างควินน์ โดยปกติแล้ว แค่นั้นก็นพียงพอที่จะทำให้พวกเขาเปลี่ยนพฤติกรรมหรือหยุดเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนอื่นมากเกินไป แต่ถ้าหากมันไม่ได้ผล บางครั้งมันดัสก็จะไปเยี่ยมเยียนพวกเขาด้วยตัวเอง และเหล่าเทวทูตที่แก่พอจะเคยได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นจะบอกคุณตรง ๆ เลยว่า ใช่ มันดัสแข็งแกร่งมาก ในโลกสีแดง มันดัสยืนอยู่ตรงนั้นโดยกางแขนทั้งสองข้างออก มีลูกบอลสีฟ้าประหลาดล้อมรอบมือทั้งสองข้างไว้ ถึงอย่างนั้นก็ดูเหมือนจะไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ใด ๆ ปรากฏบนร่างกายของเขาเลย "มีคนมากมายที่หวาดกลัวเจ้า แต่ข้าไม่ใช่หนึ่งในนั้น" อิมมอร์ทูอิกล่าว "ข้าบอกได้เลย... เจ้ารู้ดีว่าเจ้าไม่ได้แข็งแกร่งพอจะเอาชนะข้าได้ ดังนั้นเจ้าจึงเลือกที่จะแค่ถ่วงเวลา" "ข้ารู้ว่าเจ้าถนัดเรื่องนั้น แต่ทำไปแล้วมันจะเปลี่ยนอะไรได้? ไม่ว่าเจ้าจะทำให้ข้าเสียเวลาตอนนี้ หรือเจ้าจะยอมปล่อยให้ข้าผ่านไปเฉย ๆ เจ้ากำลังรออะไรอยู่กันแน่?" "รอให้ใครคนอื่นมาสู้กับข้าอย่างนั้นหรือ? ไม่หรอก พวกนั้นไม่กล้ามาที่นี่แน่ พวกนั้นเกลียดความคิดที่จะพ่ายแพ้มากจนไม่มีวันยอมมาในที่ที่ข้าอยู่ และจะบีบบังคับให้ข้าเป็นฝ่ายนำการต่อสู้ไปหาพวกนั้นเสมอ! แล้วมันคืออะไรกันแน่?" มันดัสเพียงแค่ยิ้มเมื่อได้รับข่าว สแลเยอร์เทพเจ้าพ่ายแพ้แล้ว ควินน์รักษาคำพูดในส่วนของเขา และมีโอกาสสูงมากที่เขาจะไม่หยุดอยู่แค่นั้น "มีเทวทูตที่แข็งแกร่งตนใหม่ ๆ ปรากฏตัวขึ้นมาตลอดเวลาแหละ" มันดัสตอบกลับ ขณะที่ลูกบอลรอบมือของเขาขยายขนาดใหญ่ขึ้น ——— หลังจากขว้างหอกโลหิตออกไป ควินน์ก็ลงสู่พื้นด้วยเท้าทั้งสองข้าง และดูเหมือนว่ามันจะช่วยแก้ปัญหาได้บ้าง อย่างน้อยก็ชั่วคราว แม้ว่าเอเจนท์ 4 กำลังวาดวงเวทขนาดใหญ่ขึ้นรอบวงเดิม แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะวอกแวกเพราะพวกสัตว์ประหลาด แม้ว่าควินน์จะอยู่ตรงนั้นด้วยก็ตาม มือของเขายังคงบาดเจ็บและเสียหายจากการโจมตีก่อนหน้านี้ เอเจนท์ 4 เร่งความเร็วขึ้น ตอนนี้เขาวาดไปได้ครึ่งวงแล้ว แต่บางครั้งเขาก็ต้องหยุดและแก้ไขบางส่วนใหม่ เพราะอย่างที่เขาเคยบอกไว้หลายครั้ง เขาทำได้แค่คาดเดาความหมายของสัญลักษณ์และทำงานจากจุดนั้น จนกระทั่งสัตว์ประหลาดเริ่มทะลักออกมาจากรูอีกครั้ง สิ่งแรกที่ออกมาดูเหมือนทากสีดำขนาดใหญ่ มันไม่มีแขนหรืออวัยวะใด ๆ แต่ตามปกติแล้ว ควินน์รัวกระสุนใส่มันทันทีโดยไม่ให้โอกาสมันได้ทำอะไร 'สิ่งดี ๆ อย่างเดียวที่ได้จากการยิงสัตว์ประหลาดพวกนี้คือพลังที่เพิ่มขึ้นนิดหน่อย แต่ผมบอกได้เลยว่าการอัปเกรดพลังงานในเลือดของผมตอนนี้แทบจะไม่มีผลเลยเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน เป็นเพราะพวกนี้เป็นแค่ปีศาจธรรมดาหรือเปล่านะ?' ควินน์ยังคงพยายามทำความเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างพลังของพวกมันกับพลังของเขา แต่ตอนนั้นเองเขาก็เห็นสิ่งมีชีวิตมีปีกห้าตัวที่มีรูปร่างกึ่งค้างคาวกึ่งเสือ บินออกมาด้วยความเร็วสูงและกระจายไปในทิศทางต่าง ๆ ควินน์ใช้ปืนยิงใส่ตัวหนึ่ง ร่วงลงจากฟ้าและตายในทันที อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขามองหาตัวอื่น ๆ เขาก็เห็นสัตว์ประหลาดทะลักออกมาจากรูมากกว่าเดิม "เอื๊อก... ถ้าคุณจัดการพวกมันได้เร็วขึ้นอีกหน่อยก็จะดีมากเลยนะ" เอเจนท์ 4 พูดด้วยน้ำเสียงกังวล วงเวทเปิดกว้างขึ้นกว่าเดิม และตอนนี้มีสัตว์ประหลาดออกมาพร้อมกันทีเดียวถึงสิบตัว บางตัวก็เหมือนเดิม แต่บางตัวก็แตกต่างจากก่อนหน้านี้ "ดูเหมือนว่าพวกเราต้องร่วมวงด้วยแล้ว!" เฟ็กซ์กล่าว พร้อมกับใช้เส้นด้ายมัดร่างของตัวหนึ่งไว้แล้วเหวี่ยงไปกระแทกกับอีกตัว จากนั้นเขาก็เหวี่ยงอีกตัวไปทางควินน์ ในจังหวะนั้น ควินน์เก็บปืนแล้วพุ่งหมัดออกไป ทะลวงมือเข้าไปในหัวของมัน ฆ่ามันได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว ในกรณีนี้ ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่โตของพวกสัตว์ประหลาด มันจึงดีที่สุดสำหรับควินน์ที่จะใช้ทั้งหมัดและอาวุธผสมผสานกันไป เขาพุ่งไปข้างหน้า เข้าใกล้จุดวงเวท คว้าสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งที่มีขาเหมือนแมงมุมแล้วฉีกมันออกเป็นชิ้น ๆ ก่อนจะขว้างชิ้นส่วนทะลวงร่างของมันเอง จากนั้นเขาก็ใช้ปืนในมืออีกข้างยิงใส่สัตว์ประหลาดมีปีกตัวหนึ่ง ก่อนจะลากอีกตัวเข้ามาใกล้และจ่อยิงเข้าใต้คาง หลังจากนั้น ควินน์ชูมือทั้งสองข้างขึ้น ดาบโลหิตนับพันเล่มก็เริ่มปรากฏออกมา ทุก ๆ วินาทีดูเหมือนจะมีสัตว์ประหลาดโผล่ออกมาสิบตัว และมีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะต้องใช้ทุกอย่างที่มีเพื่อจัดการพวกมันและปกป้องเอเจนท์ 4 ไปพร้อมกัน ความรู้สึกนี้เหมือนกับการทดสอบ เป็นการต่อสู้ที่แตกต่างจากที่ควินน์เคยเผชิญมา ตอนนี้เขาใช้ทุกอย่างที่ได้เรียนรู้มาเพื่อฆ่าสิ่งมีชีวิตให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ด้วยลูกเตะที่รุนแรง คลื่นออร่าโลหิตสายหนึ่งพุ่งออกไปฟันหัวของพวกมันขาดกระเด็นไปห้าตัว ในขณะเดียวกัน มินนี่ ลูคัส และเฟ็กซ์กำลังร่วมมือกันเพียงเพื่อจะจัดการสัตว์ประหลาดพวกนี้แค่ตัวเดียว "ฉันไม่ค่อยมั่นใจเลยว่าพวกนายจะปกป้องฉันได้" เอเจนท์ 4 พูดพลางวาดวงเวทต่อไป "เอาน่า พวกเราคือคนเก่งที่สุดเท่าที่นายจะมีได้แล้ว!" เฟ็กซ์ตะโกนบอก ก่อนจะถูกบางอย่างกระแทกเข้าที่หน้าอกอย่างจังจนกระเด็นไปอีกฝั่ง ลูคัสเข้าไปช่วยเขา แต่สัตว์ประหลาดมีปีกตัวหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ และมินนี่ก็กำลังวุ่นอยู่กับการสู้กับสัตว์ประหลาดมีปีกอีกสามตัว ในขณะที่สัตว์ประหลาดมีปีกประหลาดตัวนั้นอ้าปากกว้าง เตรียมจะเขมือบลูคัสเข้าไป ทันใดนั้นเอง ตรงหน้าของเขา มีหมาป่าขนสีเทาพุ่งทะยานผ่านอากาศมาอ้าปากกัดเข้าที่ร่างของสัตว์ประหลาดตัวนั้นจนตายในคำเดียว เมื่อหมาป่าตัวนั้นลงสู่พื้น ลูคัสแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง "วาเนสซ่า เธอมาแล้ว!" ลูคัสตะโกน พวกเขารีบกระโดดลงจากหลังหมาป่า ขณะที่คริสแปลงร่างและใช้ร่างกายมนุษย์หมาป่าเริ่มกวัดแกว่งกรงเล็บใส่สัตว์ประหลาด ฉีกกระชากร่างและแขนขาของพวกมันออกทีละตัว ส่วนคนอื่น ๆ ถูกพาไปอยู่ด้านข้างให้พ้นทาง ใกล้กับโขดหินที่เอเจนท์ 4 เคยซ่อนตัวอยู่ก่อนหน้านี้ เอเจยืนอยู่ข้าง ๆ ปีเตอร์บนพื้น เมื่อเห็นดังนั้น เอเจก็กดปุ่มบางอย่างที่หลังของเขา ลูกบอลขนาดเล็กเริ่มลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้วเปลี่ยนเป็นโดรน เริ่มบันทึกภาพทุกอย่างจากมุมสูง ภาพที่เห็นนั้นดูราวกับฝันร้าย ที่นี่ ควินน์ คริส วาเนสซ่า และคนอื่น ๆ กำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาดจากนรก จากรูที่เปิดอยู่ ทุกคนเห็นว่ามีพวกมันทะลักออกมามากขึ้นเรื่อย ๆ คริสจดจ่ออยู่กับการปกป้องเอเจนท์ 4 ฟันทุกอย่างที่ขวางหน้า ในขณะที่ควินน์จัดการกับพวกมันส่วนใหญ่ด้วยพลังโลหิตและหมัดของเขา "ทุกคนที่กำลังชมอยู่ ตอนนี้พวกคุณได้เห็นแล้ว โลกทั้งใบจะได้เห็นเสียที นี่คือสิ่งที่พวกเขาต่อสู้เพื่อมัน นี่คือสิ่งที่พวกเขาพยายามจะหยุดยั้ง" เอเจบรรยาย "แม้ว่าฮีโร่ควินน์ของเราจะทำได้ดีจนถึงตอนนี้ แต่เขาไม่มีเวลาให้พักผ่อนเลย และคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน" ผู้ชมต่างพูดไม่ออก มันดูไม่สมจริงสำหรับพวกเขา ตอนนี้แม้แต่พวกที่เคยคัดค้าน พวกที่เคยเข้าข้างเอรินและซีโร่ ต่างก็เงียบเสียงลง เพราะไม่มีใครจินตนาการได้เลยว่าหากต้องไปอยู่ท่ามกลางเหตุการณ์นั้นจะเป็นอย่างไร การอยู่ท่ามกลางการสังหารหมู่ที่มีศพกองพะเนินขึ้นทีละร่าง การต่อสู้ที่ดุเดือด และการทำลายล้างที่รวดเร็วรุนแรงขนาดนี้ ตอนนี้ ความคิดเห็นที่เหลืออยู่มีเพียงคำให้กำลังใจเท่านั้น "พวกคุณทำได้... ได้โปรดสู้ต่อไปนะ... อย่าเพิ่งยอมแพ้" "ติดต่อกองทัพ ตระกูลเกรย์แลช บอกให้พวกเขาส่งคนมาช่วย พวกเขาต้องไปที่นั่นเพื่อหยุดเรื่องนี้!" "ควินน์... ได้โปรด พวกเราไม่อยากให้เกิดสงครามอีกแล้ว"