บทที่ 144 [โฮมรัน! (Critical!)] [คุณสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 183,900 หน่วย] ทักษะผสาน ‘เชื่อมโยงก้าวข้าม’ (Transcended Link) สร้างความเสียหายได้รุนแรงยิ่งกว่า ‘สังหาร’ (Kill) เสียอีก นอกจากนี้มันยังมอบสถานะผิดปกติ ‘ชะงัก’ ให้กับเป้าหมายด้วย นี่คือการถือกำเนิดของท่าไม้ตายใหม่โดยแท้จริง กี๊ยาซซซซ! ผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดจากการโจมตีอันหนักหน่วง จากนั้นหน้าต่างแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเกริด [วิชาดาบของแพ็กม่าบรรลุสู่ระดับที่สูงขึ้น] [ระดับเลเวลของวิชาดาบของแพ็กม่าเพิ่มขึ้น] [วิชาดาบของแพ็กม่า] เลเวล: 2 - เมื่อไม่ได้เปิดใช้งานทักษะ - คุณสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดาบได้ทุกเมื่อ เพิ่มพลังโจมตีกายภาพ 30%, อัตราคริติคอล 20% และความเสียหายคริติคอล 10% * เอฟเฟกต์นี้จะส่งผลเมื่อสวมใส่ อาวุธประเภทดาบ เท่านั้น * ทักษะนี้ไม่ใช้มานา - เมื่อเปิดใช้งานทักษะ - หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดาบ: คลื่น (Wave), พันธนาการ (Restraint), เชื่อมโยง (Link), สังหาร (Kill), ก้าวข้าม (Transcend) และ เชื่อมโยงก้าวข้าม (Transcended Link) คุณสามารถปลดปล่อยวิชาดาบได้ทั้งหมด 6 รูปแบบ * เอฟเฟกต์ของทักษะตอนไม่ได้เปิดใช้งานจะหายไป * ใช้มานา 20 หน่วยในการเปิดใช้งานทักษะ * เมื่อปิดการใช้งาน จะต้องรอ 10 วินาทีก่อนจะเปิดใช้งานได้อีกครั้ง ไม่มีการใช้ทรัพยากรเมื่อปิดการใช้งาน “ดีเลยนี่” พลังโจมตีกายภาพ อัตราคริติคอล และความเสียหายคริติคอลในตอนที่ไม่ได้เปิดใช้วิชาดาบของแพ็กม่าเพิ่มขึ้นอย่างละ 10% ซึ่งมันเทียบเท่ากับทักษะ ‘ความชำนาญอาวุธระดับสูง’ ที่มีเพียงแรงก์เกอร์เลเวล 240 ขึ้นไปเท่านั้นที่จะเรียนรู้ได้ ไม่สิ มันเหนือกว่านั้นเสียอีก ‘น่าเสียดายที่มันส่งผลเฉพาะตอนไม่ได้เปิดใช้งานทักษะ แต่ว่า...’ ปกติเขามักจะเปิดใช้งานวิชาดาบของแพ็กม่าเฉพาะตอนที่จะใช้ทักษะเรียกใช้ (Active Skills) อย่าง คลื่น, สังหาร หรือเชื่อมโยง เท่านั้น ซึ่งทักษะเหล่านั้นล้วนมีคูลดาวน์ที่ยาวนาน ส่งผลให้เวลาที่เขาเปิดใช้งานวิชาดาบของแพ็กม่านั้นสั้นมาก เกริดจึงตั้งตารอที่จะได้ใช้ประโยชน์จากเอฟเฟกต์ตอนปิดใช้งานในอนาคต กูววววววโอ้! ผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นคำรามลั่น หลอดเลือดของมันลดลงไปเหลือเพียงหนึ่งในสาม มันแผดเสียงท้าทายให้เกริดลงมาสู้กันบนพื้นดิน “อยากฆ่าฉันนักรึไง” เกริดเยาะเย้ยจากบนฟ้า ในเมื่อเลเวลวิชาดาบของแพ็กม่าเพิ่มขึ้น เขาก็อยากจะลงไปทดสอบพลังของมันดูเหมือนกัน แต่ทำไมเขาต้องทำให้ตัวเองลำบากด้วยล่ะ? “มันจบลงตรงนี้แหละ” ซู่วววว เกริดดื่มโพชั่นฟื้นฟูพลังชีวิตระดับสูงและเริ่มร่ายรำดาบอีกครั้ง เขาใช้การร่ายรำดาบสองท่าต่อเนื่องกัน โดยเล็งไปที่การผสานทักษะใหม่ ครั้งนี้คือ ‘ก้าวข้าม’ และ ‘คลื่น’ เกริดไม่สงสัยเลยว่าการผสานสองทักษะนี้จะออกมาทรงพลังเหมือนกับ ‘เชื่อมโยงก้าวข้าม’ “ก้าวข้าม, คลื่น!” เกริดเต็มไปด้วยความคาดหวัง แต่ทว่ากลับไม่มีการผสานทักษะเกิดขึ้น เอฟเฟกต์ที่ออกมาเป็นเพียงทักษะปกติ ครืนนนนน! ดาบพลังงานสีดำพรั่งพรูลงมาจากฟากฟ้าดั่งน้ำตกกระจายไปทุกทิศทาง มันเป็นการโจมตีที่คุกคามผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นอย่างมาก มันรีบใช้แร่ธาตุและหินที่แข็งแกร่งบนร่างกายสร้างเป็นกระดองกำบังตนเอง [คุณสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 15,800 หน่วย] [ความเร็วในการโจมตีของเป้าหมายลดลง] “ชิ” แม้การผสานทักษะจะล้มเหลว แต่พลังโจมตีของ ‘คลื่น’ ก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าด้วยผลของ ‘ก้าวข้าม’ กระดองของมันจึงได้รับความเสียหายอย่างหนัก ‘ดูเหมือนว่าจะมีแค่การร่ายรำดาบเพียงบางท่าเท่านั้นที่ผสานกันได้... ช่างเถอะ จัดการเจ้านี่ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยไปทดลองทีหลัง’ ท่าที่เขาอยากลองผสานมากที่สุดคือ ก้าวข้ามกับสังหาร หรือไม่ก็ เชื่อมโยงกับสังหาร ถ้าหากผสานกันได้จริง มันคงเป็นทักษะที่ก้าวข้ามความทรงพลังของ ‘เชื่อมโยงก้าวข้าม’ ไปอีกขั้นแน่ๆ แต่คูลดาวน์ของสังหารคือ 400 วินาที แม้จะลดลง 20% จากผลของ ‘รองเท้าของบราฮัม’ แล้วก็ตาม การทดลองจึงต้องถูกเลื่อนออกไปเพราะคูลดาวน์ของสังหารยังไม่เสร็จสิ้น “โทสะช่างตีเหล็ก! (Blacksmith’s Rage)” พลังโจมตีและความเร็วในการโจมตีของเกริดเพิ่มสูงขึ้น! เขาเหวี่ยงดาบ ‘เดนสเลฟ’ สุดกำลัง เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! คลื่นดาบหลากหลายรูปแบบพุ่งเข้าใส่ตามองศาการเหวี่ยงดาบเดนสเลฟของเกริด เป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้พิทักษ์จะหลบพ้น เพราะมันถูกลดความเร็วเคลื่อนที่ด้วยผลของ ‘คลื่น’ ผู้พิทักษ์แห่งพงไพรที่ตื่นขึ้นไม่สามารถป้องกันการโจมตีทั้งหมดด้วยกระดองได้ มันจึงเริ่มกรีดร้องอีกครั้ง “สุดยอด!” “ท่านไวเคานต์เกริดไร้เทียมทานจริงๆ...” โรมิโอและเหล่าทหารต่างตื่นเต้น ผู้พิทักษ์แห่งพงไพรที่ทรงพลังกลับถูกไล่ต้อนฝ่ายเดียวจนต้องมุดหัวอยู่ในกระดอง เกริดดูราวกับก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ไปแล้วจริงๆ แต่ความสง่างามที่ก้าวข้ามขีดจำกัดนี้เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น [ระยะเวลาของ ‘ก้าวข้าม’ สิ้นสุดลง] คูลดาวน์คือ 50 นาที แต่ระยะเวลาแสดงผลมีเพียง 30 วินาที “แฮก... แฮก...” หลังจากกระหน่ำโจมตีต่อเนื่อง 30 วินาที เกริดก็หยุดมือและเริ่มหอบเหนื่อยจากการสูญเสียค่าความอดทน แม้เขาจะมีค่าความทรหดสูง แต่เขาก็ยังรู้สึกล้าจนต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเขายังคงดูผ่อนคลาย ‘ใกล้จบแล้ว’ ผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นเหลือพลังชีวิตเพียงหนึ่งในสี่ หลังจากถูกโจมตีด้วย ‘เชื่อมโยงก้าวข้าม’ มันพยายามใช้แร่ธาตุเป็นโล่ป้องกันแต่มันก็ไร้ผล พลังของเกริดในโหมดก้าวข้ามนั้นท่วมท้นเกินไปจนพลังชีวิตของมันลดฮวบลงเรื่อยๆ คูลดาวน์ของสังหารใกล้จะเสร็จแล้ว ถึงเวลาปิดฉากเสียที เกริดปรับลมหายใจขณะค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้น “ฉันจะเก็บกวาดให้เรียบเลย” เกริดเตรียมจะคว้าพลั่วออกมา อย่างไรก็ตาม เขาลืมข้อเท็จจริงสำคัญไปประการหนึ่ง นั่นคือ ‘ราตรี’ กำลังมาเยือน กิ๊ก... กิ๊กกิ๊กกิ๊ก เกริดร่อนลงพื้นเพราะเชื่อว่าเขาสยบผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นได้แล้ว แต่ทันใดนั้นมันก็ส่งเสียงประหลาดออกมา ท่ามกลางบรรยากาศที่มืดสลัวลง ดวงตาสีแดงของมันเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน และแร่โอริคัลคุมสีน้ำเงินบนร่างกายก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วง “อะไรน่ะ? แกจะทำอะไร?” เกริดขมวดคิ้วเมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลง จากนั้นพลังเวทมนตร์มหาศาลก็ระเบิดออกมาจากร่างของผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้น ตูมมมม! “โอ๊ย!” แรงระเบิดรุนแรงจนดูเหมือนจะพัดป่าทั้งป่าหายไป เกริดถูกแรงกระแทกซัดกระเด็นก่อนจะถึงพื้น ร่างของเขาหมุนเคว้งหลายตลบเข้าไปในป่า โครม! ตูม! “โอ๊ย...” เกริดตกลงบนโขดหินและสั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวด เขามีเศษเถ้าภูเขาไฟร่วงใส่จนตัวมอมแมมจากต้นไม้ที่สั่นไหว เกริดถ่มเศษเถ้าออกจากปากและสบถ “ไอ้บ้านี่... เอ๊ะ?” เกริดพึมพำพลางพยุงตัวลุกขึ้น ปัง! ปัง! ความเร็วของผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นยามพุ่งผ่านป่านั้นเทียบไม่ได้กับก่อนหน้านี้เลย แต่เกริดกลับไม่รู้สึกกดดัน เคร้ง! ‘พาฟราเนียม’ ที่หมุนวนอยู่ช่วยป้องกันหมัดและลูกเตะของผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นเอาไว้ได้ ผู้พิทักษ์พยายามโจมตีลอดผ่านช่องว่างของพาฟราเนียม แต่กำแพงป้องกันของมันนั้นสมบูรณ์แบบ พวกมันป้องกันการโจมตีอันรวดเร็วปานสายฟ้าของผู้พิทักษ์ได้สำเร็จ เกริดแค่นหัวเราะ “สุดยอดใช่ไหมล่ะ? นี่แหละคือพลังของไอเทม” กี๊ยาซซซซ! ผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นแผดเสียงราวกับไม่สบอารมณ์ในคำพูดนั้น ทันใดนั้นแสงวูบวาบสีน้ำเงินก็พุ่งออกมาจากปากที่อ้ากว้างของมัน เปรี้ยง! พาฟราเนียมสั่นสะท้านขณะเข้าขวางลำแสงนั้น พวกมันแข็งทื่อและขยับไม่ได้ เหมือนตอนที่ป้องกันลูกธนูของจิชูก้า นี่มันท่าไม่ดีแล้ว สีหน้าของเกริดเริ่มเคร่งเครียดเป็นครั้งแรก กิ๊ก... กิ๊กกิ๊ก ผู้พิทักษ์ส่งเสียงคล้ายเสียงหัวเราะและพุ่งผ่านพาฟราเนียมไป เกริดไม่ได้อยู่เฉย เขายกดาบเดนสเลฟขึ้นป้องกันลูกเตะที่พุ่งเข้าหาหน้าท้อง เพล้ง! [ค่าความทนทานของ +5 เดนสเลฟ (ของเลียนแบบ) ลดลง 46 หน่วย] ‘อะไรนะ?’ ก่อนการเปลี่ยนแปลง ค่าความทนทานของเดนสเลฟลดลงเพียง 37 หน่วยเมื่อรับการโจมตีของผู้พิทักษ์ แต่ตอนนี้มันลดเพิ่มขึ้นอีก 20% หากพิจารณาตามตัวเลข นั่นหมายความว่าพลังโจมตีของผู้พิทักษ์เพิ่มขึ้นถึง 20% ‘นี่มันเรื่องอะไรกัน?’ เกริดสับสนกับการแข็งแกร่งขึ้นของผู้พิทักษ์ ก่อนจะสังเกตเห็นความมืดมิดที่โอบล้อมรอบตัว ตอนนี้เป็นเวลากลางคืนแล้ว เขานึกถึงคำอธิบายที่เขียนไว้ใน ‘ความล้มเหลว’ (Failure) ได้ ‘พลังโจมตี +20% ในสถานที่มืด’ ‘เนื่องจากคุณสมบัติของโอริคัลคุมสีน้ำเงิน มันจะแข็งแกร่งขึ้นในความมืด’ “...ฉันควรจะมาตอนเช้าสินะ?” หลังจากเข้ามาในป่าสีเทาตอนบ่าย เขาก็เสียเวลาไปกับการล่ามอนสเตอร์ ทั้งดอกไม้พิษและก็อบลินลอร์ด เพล้ง! เพล้ง! “ซวยชะมัด!” เกริดสาบานกับตัวเองว่าคราวหน้าจะมาตอนเช้า ขณะที่เขากำลังตั้งรับการบุกจู่โจมอย่างต่อเนื่องของผู้พิทักษ์ เดนสเลฟมีค่าความทนทานสูงสุด 500 หน่วย แต่มันกลับถูกบั่นทอนลงเรื่อยๆ จนเริ่มปรากฏรอยร้าว ในช่วงเวลานั้น พาฟราเนียมเริ่มฟื้นตัวและกลับมาปกป้องเกริดอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ผู้พิทักษ์รู้วิธีจัดการมันแล้ว มันยิงลำแสงสีน้ำเงินใส่พาฟราเนียมอีกครั้ง “บัดซบ! บัดซบเอ๊ย!” นิสัยส่วนตัวของเกริดเริ่มเผยออกมาท่ามกลางความสับสนและลนลาน เขาเริ่มเสียความเยือกเย็น ผู้พิทักษ์ยืดตัวออกคล้ายจะล้อเลียน กิ๊ก... มันส่งเสียงประหลาดคล้ายเสียงหัวเราะ มันคือการยั่วยุอย่างชัดเจน! “ไอ้ลูกหมา!” ในขณะที่เกริดกำลังจะขาดสติและสูญเสียการควบคุมอย่างสมบูรณ์ [ผลของค่าสถานะความสุขุมทำงาน] ค่าความสุขุม 400 แต้มแสดงผลทันที เกริดกลับมาเยือกเย็นอีกครั้งในพริบตา ผู้ใช้ดาบใหญ่ต้องโฟกัสที่การโจมตีโดยใช้น้ำหนักของมันเพื่อสร้างความเสียหาย เปรี้ยง! เกริดไม่ป้องกันหมัดที่พุ่งเข้ามา [คุณได้รับความเสียหาย 7,300 หน่วย] ทันทีที่ถูกกระแทก “โอ้ววววว!” เขาสุดเหวี่ยงดาบใหญ่กลับไปเต็มแรง ตูมมมม! [โฮมรัน! (Critical!)] [คุณสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 7,700 หน่วย] ปัก! [คุณได้รับความเสียหาย 7,250 หน่วย] โดนโจมตีอีกครั้ง [คุณสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 3,900 หน่วย] เขาสวนกลับไป “เออ! มาดูกันว่าใครจะตายก่อน!” เดิมทีเกริดก็เป็นพวกที่การควบคุม (Control) ห่วยแตกอยู่แล้ว วิธีการต่อสู้ของเขาจึงเรียบง่ายมาก นั่นคือ ตีมา ตีกลับ ดื่มโพชั่น แล้วตีซ้ำอีกครั้ง [คุณได้รับความเสียหาย 7,140 หน่วย] [คุณสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 3,920 หน่วย] [คุณดื่มโพชั่นฟื้นฟูพลังชีวิตระดับสูง ฟื้นฟูพลังชีวิต 8,000 หน่วย] [คุณได้รับความเสียหาย 7,300 หน่วย] [โฮมรัน! (Critical!)] [คุณสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย 7,810 หน่วย] [คุณถูกโจมตีเข้าที่จุดตาย!] [คุณได้รับความเสียหาย 15,600 หน่วย] ตี! โดนตี! ดื่มโพชั่น! และในจังหวะนั้นเอง [ผลของแหวนของโดรันทำงาน] [ออปชันของเกราะแสงศักดิ์สิทธิ์ทำงาน] [ฟื้นฟูพลังชีวิต 23,400 หน่วย] นี่คือพลังของไอเทมที่แท้จริง กิ๊ก? ผู้พิทักษ์เริ่มลนลาน ยิ่งมันสู้กับผู้บุกรุกนานเท่าไหร่ มันก็ยิ่งอ่อนแอลง ในขณะที่ผู้บุกรุกกลับยังคงสภาพเดิม วืด ผู้พิทักษ์เริ่มเสียเปรียบทุกครั้งที่ปะทะกัน มันจึงเริ่มระมัดระวังมากขึ้น มันหลบหลีกดาบใหญ่และพยายามเข้าจู่โจมจากด้านหลังของเกริด แต่มันก็ต้องตกใจ เพราะเกริดที่กำลังเคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกลับหมุนตัวกลับมาในทิศทางตรงกันข้ามอย่างกะทันหัน เคร้ง! ผู้พิทักษ์ชะงักเมื่อถูกฟันเข้าที่เอว ตึง! เท้าขวาของเกริดถีบพื้น เขาใช้แรงส่งนั้นงัดดาบเดนสเลฟที่ฝังอยู่ในเอวของผู้พิทักษ์ขึ้น เปรี๊ยะ! ร่างของผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นลอยละลิ่วขึ้นไปบนอากาศ เกริดในตอนนี้มีระดับการควบคุมที่พัฒนาขึ้นกว่าแต่ก่อน “วิชาดาบของแพ็กม่า...!” เขาเตรียมจะปลดปล่อยท่าเผด็จศึกในขณะที่ผู้พิทักษ์กำลังไร้ทางสู้กลางอากาศ กี๊ยาซซซซ! สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของผู้พิทักษ์ตื่นตัว! มันไม่อยากตายลำพังจึงยิงลำแสงสีน้ำเงินจากปากเข้าใส่เกริดแทน “สังหาร! (Kill)” เปรี้ยงงงงง! ดาบใหญ่บดขยี้หัวของผู้พิทักษ์ที่ตื่นขึ้นจนแหลกละเอียด ฉึก! ลำแสงสีน้ำเงินพุ่งทะลุหัวใจของเกริด [ตำนานไม่ตายง่ายๆ คุณสามารถต้านทานการโจมตีทั้งหมดได้เป็นเวลา 5 วินาทีด้วยพลังชีวิตขั้นต่ำ] เกริดรอดตาย ในขณะที่ส่วนหัวของผู้พิทักษ์ถูกทำลายและร่างของมันกลายเป็นแสงสีเทา แร่โอริคัลคุมสีน้ำเงินกระจัดกระจายไปทั่วทุกแห่งหน ดูงดงามยิ่งกว่าอัญมณีใดๆ ภายใต้แสงจันทร์ [ภายใต้ดวงจันทร์เต็มดวงสองดวง คุณได้กำจัดผู้พิทักษ์แห่งพงไพรที่ตื่นขึ้น!] [ได้รับแร่โอริคัลคุมสีน้ำเงิน 14 ชิ้น]