บทที่ 622: พวกเราจะไม่แพ้พวกมนุษย์ผู่น่าสมเพชพวกนั้น! เป็นไปตามที่ทุกคนคาดไว้ เจ้าหญิงอเมซอน ลิลลิธ สามารถเอาชนะการประลองของเธอได้อย่างง่ายดาย แต่มันไม่ใช่เพราะเธอได้เปรียบในด้านพละกำลังเพียงอย่างเดียว ทว่ามีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นระหว่างการต่อสู้ที่ไม่มีใครสามารถอธิบายได้ ทุกครั้งที่ ลูเธอร์ คู่ต่อสู้ของเธอ กำลังจะลงดาบสังหาร อาวุธในมือของเขากลับหลุดออกจากมือจนทำให้จังหวะการโจมตีอันรุนแรงนั้นขาดตอนลง ทุกครั้งที่เรื่องนี้เกิดขึ้น ลูนา จะฉวยโอกาสโจมตีอย่างรุนแรงจนทำให้ผู้ท้าชิงจากสหพันธรัฐกุนนาร์ไม่สามารถตั้งตัวได้ทัน ในที่สุด ลิลลิธก็เตะคู่ต่อสู้ของเธอตกจากเวที และจบการประลองด้วยชัยชนะของเธอ ด้วยชัยชนะในครั้งนี้ ทำให้สี่คนสุดท้ายที่จะมุ่งหน้าสู่การแข่งขันรอบรองชนะเลิศประกอบไปด้วย: - เจสัน ฮาล เครเตอร์ (จักรวรรดิเครเตอร์) - เคนเนธ ซิน แอชลีย์ (ทวีปซิลเวอร์มูน) - เอฟีเมรา ฟอร์ทูนา - สหพันธรัฐกุนนาร์ (เอเดลไวส์) - ลิลลิธ ลินน์ - จักรวรรดิอาเรส (อเมซอน) เจ้าหญิงซิโดนีถอนหายใจเมื่อเห็นผลสรุปสุดท้ายของการประลอง คนสองคนที่เธอไม่ชอบหน้าต่างผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศทั้งคู่ คนหนึ่งคือเจ้าชายที่ต้องการให้เธอมาเป็นเจ้าสาวของเขา ส่วนอีกคนคือคนที่ต้องการทำลายการหมั้นหมายของเธอกับวิลเลียม ทั้งคู่ต่างต้องการสิ่งที่แตกต่างกัน แต่กระนั้นเป้าหมายสุดท้ายก็ยังคงเหมือนเดิม นั่นคือการแยกเจ้าหญิงผู้งดงามออกจากคนที่เธอรัก เอียนซึ่งเข้าใจดีว่าซิโดนีกำลังคิดอะไรอยู่ ได้แต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เป็นเวลาสองสามวันแล้วที่พวกเธอขาดการติดต่อกับวิลเลียมและชิฟฟ่อน ทั้งคู่เริ่มรู้สึกกังวล แต่ก็ไม่มีอะไรที่พวกเธอพอจะทำได้เลย พวกเธอยังได้สอบถามผู้อยู่อาศัยในแดนสัตว์อสูรนับพัน (Thousand Beast Domain) ว่าได้รับข่าวคราวจากทั้งสองคนบ้างหรือไม่ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครรู้เลยว่าสถานการณ์ปัจจุบันของคนเลี้ยงแกะ (Shepherd) เป็นอย่างไรบ้าง “การแข่งขันรอบรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้” เอียนกล่าวด้วยเสียงเบา “บางทีเจ้าชายเจสันและเคนเนธอาจจะต้องเผชิญหน้ากันเอง หากเป็นเช่นนั้น ความกังวลอย่างหนึ่งของคุณก็จะหมดไป” ขณะนี้พวกเธออยู่ภายในห้องรับรองระดับวีไอพีของราชวงศ์เครเตอร์ ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าให้เจ้าชายและเจ้าหญิงองค์อื่นได้ยินคำพูดของเธอ เพราะนั่นอาจก่อให้เกิดปัญหาตามมาในอนาคต เธอจึงตัดสินใจที่จะระมัดระวังตัวเอาไว้ก่อน เจ้าหญิงซิโดนีถอนหายใจเป็นครั้งที่สองก่อนจะพยักหน้า “เอฟีเมรานั้นแข็งแกร่งมาก ส่วนเจ้าหญิงลิลลิธก็เป็นนักสู้ที่เจ้าเล่ห์และรู้จักหาโอกาส ฉันมั่นใจว่าพวกเธอจะสร้างความลำบากให้กับคู่ต่อสู้อย่างแน่นอน” เอียนกล่าวเสริม “ฉันหวังว่าเอฟีเมราและลิลลิธจะสู้กับคนน่ารำคาญสองคนนั้นในแมตช์ที่แยกกัน แล้วกำจัดพวกเขาออกไปซะ” เจ้าหญิงซิโดนีตอบ “ด้วยวิธีนี้ ตัวแทนของสหพันธรัฐกุนนาร์และเจ้าหญิงอเมซอนจะเป็นผู้แข่งขันกันในรอบชิงชนะเลิศแทน” เอียนหัวเราะเบาๆ ขณะที่เธอมองไปยังหญิงสาวผู้งดงามข้างกาย เจ้าหญิงซิโดนีไม่ได้อ้อมค้อมและพูดในสิ่งที่เธอคิดออกมา ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเธอไม่ได้ลดเสียงลงเลยแม้แต่น้อย ซึ่งนั่นทำให้ผู้คนในห้องรับรองวีไอพีของจักรวรรดิเครเตอร์ต่างมองมาที่เธอด้วยสีหน้าที่ยากจะอธิบาย แม้ว่าเจ้าชายแม็กซิมิเลียนจะไม่ลงรอยกับเจ้าชายเจสัน แต่เขาก็เป็นคนที่มองการณ์ไกล นี่คือทัวร์นาเมนต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้นในรอบทศวรรษ และจะเป็นเกียรติอย่างยิ่งหากตัวแทนของจักรวรรดิของพวกเขาได้รับตำแหน่งแชมป์ เจ้าหญิงวาเนสซ่าก็รู้สึกลำบากใจกับผลลัพธ์นี้เช่นกัน เธอรักเจ้าชายเจสัน ดังนั้นเธอจึงปรารถนาให้เขาชนะอย่างเป็นธรรมดา นี่คือสิ่งที่ผู้หญิงทุกคนปรารถนาให้คนรักของตน อย่างไรก็ตาม เธอก็รู้ดีถึงเหตุผลที่เจ้าชายเข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้ หากเจ้าชายเจสันชนะการแข่งขัน เขาจะขอให้จักรพรรดิแต่งตั้งเจ้าหญิงซิโดนีเป็นเจ้าสาวของเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่เจ้าหญิงวาเนสซ่าไม่ต้องการเห็น สำหรับเจ้าชายและเจ้าหญิงองค์อื่นๆ พวกเขาต่างปรารถนาให้ลูกพี่ลูกน้องของตนชนะการแข่งขัน เพื่อที่ศักดิ์ศรีในฐานะสมาชิกราชวงศ์ของพวกเขาจะได้รับการจดจำจากขุมอำนาจที่ทรงพลังทั้งหมดที่แก่งแย่งชิงดีกันในทวีปกลาง วันต่อมา สนามกีฬากรานด์โคลีเซียมเนืองแน่นไปด้วยผู้คน ที่นั่งทุกที่ถูกจับจองจนเต็ม และมีการใช้อุปกรณ์บินได้หลายชิ้นเพื่อรองรับผู้ที่ต้องการรับชมการแสดงจากเหนือลานประลอง คริสตัลถ่ายทอดสดหลายชิ้นถูกจัดวางไว้ด้านนอกสนามกีฬากรานด์โคลีเซียม เพื่อให้ผู้ที่ไม่สามารถเข้าไปข้างในได้สามารถรับชมการแข่งขันได้แบบเรียลไทม์ จักรพรรดิเลโอนิดัสยืนอยู่บนแท่นยกสูงและกล่าวปราศรัยต่อผู้ชมด้วยรอยยิ้ม “วันนี้ ยอดฝีมือทั้งสี่แห่งยุคปัจจุบันจะต่อสู้เพื่อเกียรติยศของบ้านเกิดเมืองนอนของพวกเขา” จักรพรรดิเลโอนิดัสกล่าว “ในหมู่พวกเขา จะมีเพียงสองคนเท่านั้นที่เหลืออยู่และจะได้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ รางวัลอันยิ่งใหญ่รอคอยผู้ชนะคนสุดท้ายของทัวร์นาเมนต์นี้อยู่ ดังนั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ข้าขอแนะนำให้ทุกท่านพบกับสี่คนสุดท้ายของทัวร์นาเมนต์แห่งแชมเปี้ยน!!” ราวกับรอให้จักรพรรดิกล่าวจบ เสียงคำรามอันทรงพลังก็ดังขึ้นจากฟากฟ้า ทุกคนแหงนหน้ามองและเห็นเงาสีขาวเลือนลางพุ่งลงมาจากสวรรค์ สิ่งนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเสือโคร่งขาว และผู้ที่นั่งอยู่บนหลังของมันคือชายหนุ่มรูปงามที่มีผมสั้นสีบลอนด์และตาสีฟ้า เขามีรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจบนใบหน้า ซึ่งทำให้บรรดาสาวๆ ต่างมองเขาด้วยความหลงใหล ชาวเครเตอร์ต่างส่งเสียงเชียร์เจ้าชายของพวกเขาที่ดูน่าเกรงขามในชุดออกศึกเต็มยศ เจ้าชายเจสันร่อนลงจอดที่ใจกลางลานประลองและชูกำปั้นขึ้นราวกับจะประกาศชัยชนะของเขาในทัวร์นาเมนต์นี้ ท่ามกลางเสียงเชียร์และเสียงโห่ร้อง เสียงกรีดร้องอันเย่อหยิ่งก็แผ่ซ่านไปทั่วสนามกีฬากรานด์โคลีเซียม ผู้ชมไม่สามารถห้ามใจตัวเองจากการอ้าปากค้างด้วยความตกใจได้เมื่อเห็นนกยักษ์โฉบลงมาจากท้องฟ้า นกยักษ์ที่มีปีกกว้างถึงยี่สิบเมตรร่อนวนรอบสนามกีฬากรานด์โคลีเซียมสองรอบ มันคือร็อค (Roc) สัตว์อสูรบินได้ของราชวงศ์อเมซอน ลิลลิธหัวเราะคิกคักและกระโดดลงจากหลังของมันเมื่อเจ้านกบินลงมาถึงลานประลอง เธอเงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ เพราะเธอสามารถทำให้ทุกคนเงียบกริบลงได้ด้วยการเปิดตัวของเธอ จักรพรรดินีอันดราสเทมีรอยยิ้มเยาะบนใบหน้าเมื่อเห็นพฤติกรรมของลูกสาว เห็นได้ชัดว่าเธอพอใจกับการแสดงของลิลลิธมาก และตัดสินใจยกโทษให้เธอที่แอบเอานกยักษ์ของจักรพรรดินีออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาต ขณะที่ผู้ชมกำลังพยายามตั้งสติ สิ่งมีชีวิตอีกสองตนก็ปรากฏขึ้นและร่อนวนรอบสนามกีฬากรานด์โคลีเซียมจากทางทิศตะวันตกและทิศตะวันออก ตนหนึ่งสีดำ อีกตนสีขาว เอฟีเมรายิ้มกว้างขณะที่อัลลิคอร์น (Alicorn) ของเธอโผบินอยู่เหนือหัวของผู้ชม สร้างกระแสลมแรงในเส้นทางที่มันบินวนตามเข็มนาฬิกาเหนือลานประลอง (หมายเหตุ: อัลลิคอร์นคือยูนิคอร์นมีปีก หรือเพกาซัสที่มีเขา พวกมันเกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างเพกาซัสและยูนิคอร์น) ในทิศตรงกันข้าม สุนัขจิ้งจอกสีดำที่มีสี่หางและมีจันทร์เสี้ยวสีเงินบนหัว บินวนในทิศทวนเข็มนาฬิกา เคนเนธนั่งอยู่บนหลังของมันด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง เมื่ออัลลิคอร์นและจิ้งจอกดำบินวนครบรอบ สัตว์มายาทั้งสองก็พุ่งลงสู่ลานประลอง ผู้โดยสารทั้งสองกระโดดลงมาพร้อมกันและร่อนลงจอดบนพื้นอย่างสมบูรณ์แบบ เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวซึ่งทำให้จักรพรรดิเลโอนิดัสเผยรอยยิ้มออกมา นี่เป็นครั้งแรกที่จักรวรรดิของเขาเป็นเจ้าภาพจัดงานที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ และเขาค่อนข้างพอใจกับการเตรียมการที่ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาทำขึ้นสำหรับรอบรองชนะเลิศ คาโซโกนากะซึ่งนั่งอยู่บนหัวของมังกรทองพ่นลมหายใจทางจมูก พวกมันเกาะอยู่บนเสาต้นหนึ่งของสนามกีฬากรานด์โคลีเซียมและกำลังรับชมเทศกาลจากที่นั่งวีไอพีส่วนตัว “ไปกันเถอะการ์กันตา!” คาโซโกนากะสั่ง “พวกเราจะไม่แพ้พวกมนุษย์ผู้น่าสมเพชพวกนั้น มาแสดงอะไรที่น่าจดจำจริงๆ ให้พวกเขาเห็นกันเถอะ!” การ์กันตาไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเมื่อได้ยินคำสั่งของตัวกินมดหลากสี แม้ว่ามันจะยอมรับคาโซโกนากะเป็นเจ้านาย แต่ก็ไม่กล้าทำตามคำสั่งอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า มันรู้ว่าถ้าพวกเขาไปแย่งจุดเด่นของผู้เข้าแข่งขัน พวกเขาจะถูกไล่ออกจากสนามกีฬากรานด์โคลีเซียมทันที ไม่เพียงเท่านั้น มีความเป็นไปได้ที่ทั้งคู่จะถูกขังไว้ในสวนสัตว์อสูร (Bestiary) จนกว่าการแข่งขันจะสิ้นสุดลง “ไปสิ!” คาโซโกนากะทวนคำสั่งด้วยน้ำเสียงอันน่ารัก “ไม่ต้องห่วง ข้าจะรับผิดชอบทั้งหมดเอง!” ตัวกินมดสีรุ้งกระทืบเท้าเล็กๆ ที่แสนน่ารักลงบนหัวของมังกรทองเพื่อเร่งเร้าให้มันออกไป 'รับผิดชอบเหรอ? รับผิดชอบอะไรกัน?' การ์กันตาคิด 'พอมีปัญหามาถึง ท่านก็จะมุดหัวเข้าไปอยู่ในแดนส่วนตัวของท่าน แล้วทิ้งข้าไว้ให้ตามล้างตามเช็ดปัญหาเนี่ยนะ!' เพื่อรักษาความสงบสุขของโลก การ์กันตาจึงแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินคำสั่งของเจ้านาย มันยอมโดนตัวกินมดสีรุ้งดุด่า ดีกว่าต้องถูกเหล่านักรบระดับสูงของจักรวรรดิเครเตอร์รุมทุบจนน่วม!