บทที่ 1838 การผ่าตัดแก้ไข เวสปิดฉากการเตรียมความพร้อมสำหรับการผ่าตัด ‘แก้ไข’ ที่กำลังจะมาถึง เขาจัดวางอุปกรณ์ประกอบฉากทั้งหมด รวมถึงภาพลักษณ์ที่เปี่ยมด้วยพลังวิญญาณ ซึ่งเขาคาดหวังว่ามันจะช่วยหล่อหลอมการเติบโตของ ‘ผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณ’ ชิ้นล่าสุดของเขา โดยทั่วไปแล้ว เวสพยายามเน้นความเรียบง่ายเพื่อลดโอกาสที่จะเกิดสภาวะแทรกซ้อนให้น้อยที่สุด "อะไรที่มันจะผิดพลาดได้ มันก็ต้องผิดพลาด" เขาอธิบายให้กลอเรียน่าฟัง "แม้คำกล่าวนี้อาจไม่ได้สะท้อนผลลัพธ์ในทุกกรณี แต่มันย่อมดีกว่าหากเราลดทอนความเสียหายด้วยการเผยจุดอ่อนให้เหลือน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้" "ดังนั้นคุณเลยตัดสินใจที่จะสร้างต่อยอดจากคุณลักษณะและบุคลิกเดิมของวิลเลียม แทนที่จะลงมือกีดกันหรือรื้อสร้างตัวตนของเขาใหม่ทั้งหมดสินะคะ" "ถูกต้อง ผมกำลังลดระดับความยากให้เหลือน้อยที่สุด และทำทุกอย่างเพื่อให้กระบวนการนี้เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้" นั่นหมายความว่าภาพลักษณ์ของวิลเลียมคนใหม่ที่เขาวาดไว้ มีความสอดคล้องกับสภาวะปัจจุบันของวิลเลียมอย่างมาก วิลเลียมคนใหม่ควรจะเป็นคนเงียบขรึมและไม่ช่างเจรจา วิลเลียมคนใหม่ควรจะเป็น Mech Pilot ที่ช่างคำนวณแต่ก็เปี่ยมด้วยความกล้าหาญ วิลเลียมคนใหม่ควรจะกระหายในอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม เพื่อฉุดรั้งตระกูลเออร์เบชขึ้นมาจากปากเหวแห่งการล่มสลาย วิลเลียมคนใหม่ควรจะเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ดีในยามออกศึก แม้ว่าจะขาดการติดต่อสื่อสารก็ตาม การ ‘วางโปรแกรมทางวิญญาณ’ ทั้งหมดนี้ล้วนสอดคล้องกับวิลเลียมคนเดิมหรือด้านมืดอย่างนิกซี่ (Nyxie) ของเขา เวสเพียงต้องการเน้นย้ำแง่มุมที่พึงประสงค์ให้เด่นชัดขึ้น เพื่อให้มั่นใจว่าพวกมันจะถูกถ่ายโอนไปยังผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณที่จะเข้ามายึดครองจิตใจและร่างกายของร่างทดลองนี้ เขาสอดแทรกการวางโปรแกรมดั้งเดิมลงไปเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้นเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่จำเป็น ประการแรก เขาเพิ่มภาพลักษณ์ที่เน้นย้ำว่าวิลเลียมเป็นมนุษย์ที่ทำงานได้อย่างสมบูรณ์และปกติสามัญ ต่อให้เขาจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดทางวิญญาณ แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ควรแสดงพฤติกรรมผิดมนุษย์มนา! การเที่ยวไล่เลียแขนชาวบ้านโดยไร้เหตุผล หรือการพัฒนาความอยากรู้อยากเห็นในการสวาปามเนื้อคน ย่อมเป็นเครื่องบ่งชี้ชั้นดีว่ามีบางอย่างผิดปกติอย่างร้ายแรงกับตัววิลเลียม! การวางโปรแกรมชุดถัดมามีไว้เพื่อให้วิลเลียมปิดปากเงียบในเรื่องที่เวสไม่ต้องการให้รั่วไหล ทุกความทรงจำที่เกี่ยวข้องกับเรื่องวิญญาณ การปฏิบัติการทางจิต และเรื่องราวเหล่านี้ทั้งหมดควรจะเลือนหายไปจากวิลเลียมคนใหม่! และต่อให้มันเป็นไปไม่ได้ ผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณชิ้นนี้ก็ควรจะรู้จักปิดปากให้สนิท! เวสเชื่อว่าเขาน่าจะจัดการกับส่วนเสริมเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ได้ เขาเคยคิดที่จะเพิ่มการบีบบังคับบางอย่างเพื่อให้วิลเลียมจงรักภักดีต่อเขาอย่างหมดหัวใจ แต่สิ่งนั้นถือเป็นการก้าวก่ายที่มากเกินไป การดัดแปลงขนาดใหญ่นั้นสุ่มเสี่ยงและอาจสร้างแรงสั่นสะเทือนรุนแรงจนส่งผลให้เกิดโรคแทรกซ้อนสาหัส ซึ่งอาจบิดเบือนวิลเลียมคนใหม่ให้กลายเป็นตัวตนที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง! อีกอย่าง มันก็ไม่มีความจำเป็นเลยสักนิด "ผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณทุกชิ้นที่ผมสร้างมาจนถึงตอนนี้ ล้วนมีแนวโน้มที่จะเคารพและยกย่องผมอยู่แล้ว" เขาอธิบาย "ในความหมายหนึ่ง พวกเขาล้วนเป็นลูกของผม และแต่ละคนก็มองว่าผมเป็นพ่อแม่ พลังวิญญาณส่วนสำคัญของผมไหลเวียนอยู่ในโครงสร้างวิญญาณของพวกเขา เพราะมันจำเป็นต่อการมอบประกายไฟแห่งชีวิต ผมคิดว่าผมสามารถพึ่งพาสายสัมพันธ์นี้เพื่อทำให้วิลเลียมอยู่ในร่องในรอยได้" "แต่วิลเลียมคนใหม่ลงเอยเหมือนกับผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณชิ้นอื่นๆ ของคุณจริงๆ เขาก็จะกลับไปสู่สภาวะทารกเกิดใหม่ อย่างน้อยก็ในด้านจิตใจนะคะ" กลอเรียน่าตั้งข้อสังเกต "เราก็แค่ต้องเลี้ยงดูเขาขึ้นมาใหม่ ผมตั้งใจจะส่งตัวเขาคืนให้ตระกูลลาร์คินสัน โดยใช้ข้ออ้างว่าเขาได้รับบาดเจ็บทางจิตใจอย่างประหลาดจนทำให้สูญเสียความทรงจำ" "ลาร์คินสันไม่ใช่พวกโง่นะเวส พวกอวตาร (Avatars) ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับวิลเลียมมานานหลายเดือนในช่วงสงครามทราย พวกเขาต้องเริ่มสงสัยแน่ว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนขนาดนี้" "ผมจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้พวกเขากล้าตั้งคำถาม" เขาขมวดคิ้ว "ตราบใดที่พวกเขายังรู้ว่าอะไรดีสำหรับตัวเอง พวกเขาจะเลิกสอดรู้สอดเห็นในเรื่องที่ไม่ใช่ธุระของตน" "แล้วพวกลาร์คินสันจะสามารถฝึกฝนวิลเลียมให้ไปถึงจุดที่เป็นทั้งมนุษย์ที่ปกติ และเป็น Expert Candidate ได้ทันกำหนดเวลาภารกิจของคุณหรือเปล่า?" เวสไม่ได้ใช้งานวิลเลียมคนใหม่ในฐานะ Design Spirit ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ก้าวหน้าเหมือนกับผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณชิ้นอื่นๆ นั่นหมายความว่าวิลเลียมคนใหม่อาจต้องใช้เวลานานกว่าจะเติบโตเต็มที่ แต่เวสเชื่อว่ามันไม่เป็นไร เขายังพอมีเวลาเหลืออยู่บ้างก่อนจะถึงเส้นตาย สิ่งที่เวสใส่ใจมากกว่าคือวิลเลียมจะสามารถทะลวงผ่านไปสู่ระดับ Expert Candidate ได้ทันเวลาหรือไม่! เรื่องศักยภาพทางวิญญาณนั้นไม่น่าจะมีปัญหา มันเติบโตขึ้นอย่างมหาศาลหลังจากที่นิกซี่เข้าแทรกซึมและทำให้วิญญาณของวิลเลียมแปดเปื้อน กุญแจสำคัญและจุดประสงค์ของการปฏิบัติการทั้งหมดนี้ คือการสร้างจิตใจที่เป็นหนึ่งเดียวและสอดคล้องกัน ซึ่งจะเอื้อต่อการหล่อหลอมพลังแห่งเจตจำนง (Force of Will) "ผมลืมเรื่องนี้ไปเลย!" เวสตบหน้าผากตัวเอง เขาไม่ต้องการปฏิบัติภารกิจที่เสี่ยงอันตรายถึงเพียงนี้เพียงเพื่อจะพบกับความว่างเปล่าในตอนจบ! หากวิลเลียมคนใหม่ล้มเหลวในการผสานศักยภาพทางวิญญาณเข้ากับเจตจำนงของเขา เวสก็คงไม่ต้องเหนื่อยแรงตั้งแต่แรก! เขาหยุดนิ่งและพยายามขบคิดว่าค่านิยม หลักการ หรืออารมณ์แบบไหนที่วิลเลียมควรจะยึดถือเป็นเหตุผลในการมีชีวิต (Raison d'être) บางทีมันอาจไม่จำเป็นที่เวสจะต้องเป็นคนเลือกสิ่งนี้แทนร่างทดลองของเขา แต่เขาต้องการลดความไม่แน่นอนให้เหลือน้อยที่สุด เขาไม่อาจปล่อยให้ร่างทดลองของเขาใช้เวลาเป็นปีๆ หรือเป็นทศวรรษเพื่อค้นหาตัวตนที่แท้จริง! การก้ามข้ามกระบวนการที่อาจยืดเยื้อนี้จะช่วยการันตีว่าเวสจะได้รับผลลัพธ์ที่รวดเร็ว! "ผมต้องเลือกสิ่งที่สอดคล้องกับบุคลิกใหม่ของวิลเลียมมากที่สุด" เขาลูบคางที่โกนจนเกลี้ยงเกลา "สิ่งนั้นต้องทรงพลังพอที่จะทำให้เขาอุทิศทั้งชีวิตเพื่อมัน" วิลเลียมสู้เพื่ออะไร? เวสไม่รู้เลยจริงๆ เขาไม่เคยใส่ใจที่จะสอบถาม Mech Pilot คนนี้อย่างจริงจังหลังจากที่เขากลายเป็นคนใบ้ การง้างปากเอาคำตอบจากชายที่ไม่ต้องการจะสื่อสารกับใครนั้นเป็นความพยายามที่สูญเปล่า ขณะที่เวสจ้องมองร่างทดลองที่หมดสติอยู่ ทันใดนั้นเขาก็ดีดนิ้ว "ผมไม่จำเป็นต้องถามเขา! ผมจะดึงคำตอบออกมาจากใจของเขาเอง!" เวสเริ่มรวมสมาธิและดำดิ่งลงไปในจิตใต้สำนึกและจิตวิญญาณของวิลเลียม เขาคุ้นเคยกับการแบ่งแยกตัวตนระหว่างวิลเลียมคนเดิมและการดำรงอยู่ของนิกซี่อยู่แล้ว สิ่งที่เวสต้องการทำคือการสำรวจแรงจูงใจของพวกเขาแต่ละคน แรงจูงใจเหล่านั้นหาได้ไม่ยาก วิลเลียมคนเดิมต้องการเป็น Mech Pilot ที่ทรงพลังและคู่ควรแก่การนำพาตระกูลเออร์เบชกลับสู่ความยิ่งใหญ่ นี่คือสิ่งที่ Mech Pilot ทุกคนจากจักรวรรดิการ์เลน (Garlen Empire) ต่างใฝ่ฝัน โดยเฉพาะผู้ที่เกิดในตระกูลและเผ่าพงศ์! ส่วนนิกซี่ แรงจูงใจของมนุษย์ต่างดาวโบราณนั้นชัดเจนอยู่แล้ว มันไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการทวงคืนอำนาจและครอบครองกาแล็กซีหรืออะไรทำนองนั้น "แรงจูงใจของทั้งสองคนอาจไม่เหมือนกันซะทีเดียว แต่มันก็น่าจะมีวิธีที่ฝ่ายหนึ่งจะช่วยหล่อเลี้ยงอีกฝ่ายได้" ทั้งคู่ต่างต้องการอำนาจ เวสอยากให้วิลเลียมคนใหม่หันเหแรงขับเคลื่อนของเขาไปในทิศทางที่สร้างสรรค์กว่า อย่างการพยายามไขว่คว้าอำนาจในจักรวรรดิการ์เลนที่ยึดถือวิถีแห่งนักรบ สิ่งสุดท้ายที่เวสอยากเห็นคือการสร้างปีศาจกระหายเลือดในคราบมนุษย์ ที่เริ่มใช้พลังอันเหนือชั้นของเขาเข่นฆ่าผู้คนให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้! "ผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าต้องทำยังไง" เขาเริ่มปรับเปลี่ยนและแก้ไขภาพลักษณ์บางอย่างที่เขาสร้างขึ้น เพื่อเน้นย้ำแง่มุมนี้ของวิลเลียมคนเดิมให้มากที่สุด อันที่จริง เวสอาจจะมือหนักเกินไปจนทำให้ความปรารถนานี้ดูเกินจริง แต่นั่นไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไป! ตรงกันข้ามกับเหล่านักออกแบบเมชาที่ตัวตนมักจะบิดเบี้ยวเพื่อเป็นผลข้างเคียงจากการพัฒนาฝีมือ เหล่า Mech Pilot จำเป็นต้องพัฒนาความลุ่มหลงที่รุนแรงก่อนที่พวกเขาจะก้าวเท้าเข้าสู่เส้นทางแห่งเทพเจ้า! มันแปลกประหลาดที่ทั้งสองเส้นทางดูราวกับเป็นภาพสะท้อนของกันและกัน ใครกันที่เป็นคนคิดค้นวิธีการเลื่อนระดับของ Mech Pilot และนักออกแบบเมชา? พวกมันย่อมไม่ได้ผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่าหลังจากที่มีการก่อตั้งสมาคมการค้าเมชา (Mech Trade Association) ได้ไม่นานแน่ๆ! เวสสะบัดศีรษะ นี่ไม่ใช่เวลามาครุ่นคิดเรื่องเหล่านั้น เขามีกระบวนการทางวิญญาณที่ต้องจัดการ "เรียบร้อย เท่านี้น่าจะพอ นี่คือแรงจูงใจที่ดีพอสำหรับชาวการ์เลนคนหนึ่งแล้ว" เขาต้องการหล่อหลอมให้วิลเลียมคนใหม่พัฒนาความลุ่มหลงในอำนาจ เป้าหมายสูงสุดของ Mech Pilot คนนี้ไม่ใช่แค่การฟื้นฟูตระกูลเออร์เบชเท่านั้น แต่เขายังต้องก้าวขึ้นเป็น Ace Pilot และมีสิทธิ์ที่จะสืบทอดบัลลังก์จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิการ์เลนอันเกรียงไกร! ด้วยเป้าหมายที่ทะเยอทะยานขนาดนี้ เวสไม่เชื่อเลยว่าวิลเลียมคนใหม่จะเกียจคร้านในการพัฒนาตัวเอง! "คุณว่าผมเตรียมการครบทุกอย่างแล้วหรือยัง?" เขาถามแฟนสาว เธอไหวไหล่ "ฉันก็ไม่ทราบค่ะ แต่ฉันคิดว่าคุณได้ครอบคลุมทุกสิ่งที่จำเป็นแล้ว ตอนนี้ขึ้นอยู่กับคุณแล้วที่จะเปลี่ยนวิลเลียมให้กลายเป็น Mech Pilot ที่ทำให้ตระกูลของเขาภูมิใจได้ จงพิสูจน์คุณค่าของคุณในฐานะเทพเจ้าที่กำลังจุติและผู้มอบชีวิตสิคะ!" เวสส่งสายตาเรียบเฉยกลับไปให้เธอ "อย่าทำเป็นละครไปหน่อยเลย ผมไม่ใช่พระเจ้า และผมก็ไม่ได้สร้างชีวิตขึ้นมาจากความว่างเปล่า" "ฉันรู้ว่าคุณทำได้! ไปเถอะค่ะ! สร้าง Expert Candidate ออกมาจากตัววิลเลียมให้ได้!" เธอเชียร์ราวกับว่าเวสไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย! เขายอมแพ้ให้กับเธอและหันความสนใจไปที่วิลเลียม เขาตรวจเช็กให้แน่ใจว่ายาสลบยังคงออกฤทธิ์อยู่ สิ่งสุดท้ายที่เขาอยากเห็นคือวิลเลียมลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วกรีดร้องโวยวายจะฆ่าเขา! เมื่อเขามั่นใจว่าวิลเลียมอยู่ภายใต้การควบคุม และห้องทดลองถูกปิดกั้นอย่างสมบูรณ์แล้ว เวสก็รวบรวมพลังวิญญาณและเริ่มปฏิบัติการ! "ขั้นตอนแรก! บดขยี้วัตถุดิบ!" นี่คือขั้นตอนที่ยากลำบาก เวสต้องบังคับตัวเองให้มองวิลเลียมเป็นเพียงผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณ แทนที่จะเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจริงๆ! วินาทีที่เขาลงมือ เวสรู้สึกราวกับว่าเขาได้ก้าวข้ามจุดที่ไม่อาจหวนคืน เมื่อก้าวเดินในเส้นทางนี้แล้ว เขาจะไม่มีวันได้รับเศษเสี้ยวแห่งความไร้เดียงสาที่สูญเสียไปในวันนี้กลับคืนมาได้อีกเลย "มันก็เพื่อจุดประสงค์ที่ดี!" เขาสลัดความลังเลทั้งหมดทิ้งไป และใช้พลังวิญญาณที่เหนือกว่าเข้าบดขยี้วิญญาณที่แตกแยกของ 'วิลเลียมผู้เงียบงัน' อย่างเด็ดเดี่ยว! ต่างจากชิ้นส่วนวิญญาณที่ขาดวิ่นและไม่สมบูรณ์ จิตวิญญาณทั้งหมดของมนุษย์ที่มีชีวิตนั้นมีความแข็งแกร่งและทนทานกว่าโดยธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม เวสนั้นทรงพลังกว่ามากจนเขาสามารถใช้กำลังเข้าบดขยี้วิญญาณของวิลเลียมให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ได้อย่างง่ายดาย! วินาทีที่วิญญาณแตกสลาย ร่างที่หมดสติและถูกพันธนาการของวิลเลียมก็กระตุกเกร็ง ราวกับถูกกริชแทงทะลุหัวใจ! ส่วนประกอบที่สำคัญที่สุดของเขาได้ดับสูญลงแล้ว! แม้ร่างกายและจิตใจจะยังคงสมบูรณ์และไร้รอยขีดข่วน แต่หากปราศจากวิญญาณที่ทำงานได้ เขาก็ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์โคลน! เวสต้องลงมืออย่างรวดเร็วเพื่อลดผลกระทบจากการผ่าตัดอันหยาบโลนนี้ เขาบดละเอียดภาพลักษณ์ที่เปี่ยมด้วยพลังวิญญาณที่เขาสร้างขึ้น ก่อนจะนำเศษเสี้ยวเหล่านั้นไปผสมปนเปกับเศษซากวิญญาณของวิลเลียมผู้เงียบงัน หลังจากนั้น เขาก็รีบประสานชิ้นส่วนเหล่านั้นเข้าด้วยกันอีกครั้ง มันเหมือนกับการสร้างผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณทั่วไปอย่างบราโว (Bravo) หรือผู้พิทักษ์อันเคร่งขรึม (Solemn Guardian) ไม่มีผิด ความจริงที่ว่ากระบวนการประกอบวิญญาณของมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้ต่างจากการสร้างผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณเลยนั้น ทำให้เวสรู้สึกสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ กลอเรียน่าพูดถูกจริงๆ งั้นหรือ? ในระดับวิญญาณแล้ว มนุษย์เราไม่ได้ต่างจากผลงานที่ถูกสร้างขึ้นเลยใช่ไหม? ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร การที่ไม่มีความคลาดเคลื่อนอย่างมีนัยสำคัญในกระบวนการนี้ก็นับเป็นพรอย่างหนึ่ง โอกาสที่จะเกิดสภาวะแทรกซ้อนควรจะต่ำ ตราบใดที่ไม่มีอะไรมาแทรกแซงการทำงานของเขา! ขณะที่เวสเริ่มผ่อนคลายและจดจ่ออยู่กับขั้นตอนอันคุ้นเคย ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงตัวตนบางอย่างที่ไม่ได้อยู่ที่นั่นมาก่อน! เวสแผ่ประสาทสัมผัสทางวิญญาณไปยังตัวตนใหม่นั้น และตระหนักได้ว่ามีแขกที่ไม่ได้รับเชิญแอบแทรกซึมเข้ามาร่วมในกระบวนการนี้ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่ทราบ! "นี่มันบ้าอะไรกัน?! มันกำลังทำอะไรอยู่?!" ตัวตนทางวิญญาณใหม่นี้มีขนาดเล็กแต่กลับมีความเข้มข้นอย่างน่าประหลาด ไม่เพียงเท่านั้น มันยังกำลังทำบางอย่างกับผลิตภัณฑ์ทางวิญญาณที่กำลังก่อตัวขึ้น ซึ่งไม่ได้อยู่ในแผนการของเขาเลย! เวสเบี่ยงพลังวิญญาณเพื่อผลักมันออกไปจากใจของวิลเลียม แต่เขากลับล้มเหลว! ตัวตนที่เล็กและหนาแน่นนี้รับมือได้ยากอย่างยิ่ง! ไม่เพียงเท่านั้น เวสยังจำรสสัมผัสทางวิญญาณของมันได้! "แคสซานดร้า เบรเยอร์!" เขาโพล่งออกมาด้วยความตกใจ จนเรียกสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนจากแฟนสาว! "ปัดโธ่เอ๊ย! อยู่เฉยๆ เป็นมัมมี่ต่อไปไม่ได้หรือไง?! ออกไปจากการทดลองของผมเดี๋ยวนี้!"