บทที่ 1144: จุดอ่อนที่ศีรษะ ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth ลำคอของปีศาจเซ็นติเพดอสายพันธุ์ยักษ์นั้นหนากว่าปีศาจเซ็นติเพดอตัวก่อนอย่างเห็นได้ชัด มันด digest แมวน้ำเพลิงที่ยังเผาไหม้อยู่จนถึงกระเพาะอาหารได้อย่างรวดเร็ว ไม่มีทีท่าว่าจะได้รับอันตรายใด ๆ นอกจากเปลวไฟที่ยังพลุ่งออกมาจากปากของมันอยู่บ้าง การที่เปลวไฟไม่อาจเผากระทบกระเทือนกระเพาะอาหารของซอมบี้ได้แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของมัน ทีมจีนจะมีโอกาสชนะได้ก็ต่อเมื่อยักษราษฎรราตรีจับจุดอ่อนของมันได้! เครื่องรางหอยสังข์น้อยชื่นชอบน้ำพุฟาโรห์อย่างยิ่ง โมฟานไม่มีทางยอมปล่อยโอกาสครั้งนี้ เขาต้องสังหารสัตว์ซอมบี้ยักษ์ตัวนี้ให้ได้! สมองที่ห้อยอยู่ข้างปากของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์หันมาทางโมฟาน ส่วนละส่งลำแสงหมอกออกมา เป็นท่าเดียวกับที่ใช้กระแทกไล่หมาหิมะธารน้ำพุจนกระเด็นหนีไป โมฟานไม่มีทางหลบหนีการโจมตีกลางอากาศได้ เขายื่นมือออกไปและสร้างโล่ขึ้นมาด้วยพลังจิตเพื่อป้องกันตัว โล่นั้นมีโครงเหล็กสีเงิน แต่เนื้อในกลับเป็นเพียงอากาศว่างเปล่า แต่ลำแสงหมอกถูกกันไว้หมด ไม่อาจเล็ดลอดเข้าใกล้เขาได้เลย ปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ยอมถอยกลับ เมื่อรู้ว่ากลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ ของมันไม่อาจทำร้ายโมฟานได้ มันกระแทกเข้าหาเขาด้วยร่างใหญ่มโหฬาร เพราะนี่คือการโจมตีที่ได้ผลที่สุดต่อมนุษย์ที่เล็กราวกับมด! มันให้ความรู้สึกราวกับเสาที่กำลังถล่ม โมฟานเห็นเงาดำยักษ์แผ่คลุมลงมา บังแสงอาทิตย์เหนือหัว เมื่อร่างมันเข้าใกล้ โมฟานมองเห็นขาของมันแกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง เหมือนขวานคมกริบที่เป็นประกาย! โมฟานไม่อาจหลบหนีทัน ร่างของสัตว์นั้นกระแทกเขาอย่างหนัก ทั้งตัวเข้าลงสู่พื้นเกาะ ทั้งเกาะสั่นสะเทือน หินแตกละเอียดไหลจมลงสู่ทะเล น้ำทะเลพุ่งไหลเข้าสู่ร่องรอยแตกหัก เร็วเข้าจนเกือบจะทะลักถึงพื้นผิวเกาะ! โมฟานพึ่งเรียกเกราะงูดำทันเวลา จึงไม่กลายเป็นเนื้อสับ แต่เขาก็ยังติดอยู่ใต้ดิน และน้ำทะเลกำลังพุ่งเข้าหาเขาเต็มที่… โมฟานติดอยู่ในร่องเขา ปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ดูจะรู้ว่าเขายังไม่ตาย มันยกตัวสูงขึ้นบนฟ้าอีกครั้งก่อนจะกระแทกลงมาด้วยแรงที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม “เอ็งจะดูถูกข้าเป็นแมลงงั้นหรือ!?” โมฟานเดือดดาล เขาร่ายเวทราตร影分身 ทันที แบ่งร่างออกเป็นสี่เงาที่พุ่งกระจายออกไปคนละทิศคนละทางเหมือนเงานกกระจอก ชั่วพริบตา เกาะก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง วงคลื่นยักษ์พุ่งขึ้นบนผิวน้ำและแผ่ออกไปไกลจากเกาะ เรือบริเวณใกล้เคียงถูกผลักถอยหลังด้วยระลอกคลื่นที่รุนแรง! แม้แต่กำแพงกั้นยังไม่อาจต้านทานแรงกระแทกได้ ผู้จัดงานไม่อาจช่วยกังวลเรื่องความปลอดภัยของผู้เข้าแข่งขันได้! — “โมฟาน ข้าพบแล้ว! จุดอ่อนของมันอยู่ที่สมอง เจ้าต้องทำลายสมองทั้งหมดให้ได้!” เจียงอวี่ตะโกนบอก โมฟานเงยหน้าขึ้น เห็นตัวเงาดำปราดไวกระโจนเข้าหาหนึ่งในสมองที่อยู่บนลำคอของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ เล็บแหลมคมของตัวละครเฉือนผ่านสมองอย่างสะอาดตาสวย! ปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์โกรธเกรี้ยวสุดขีดเมื่อสูญเสียสมอง มันจ้องมาที่ยักษ์ราษฎรราตรีที่กำลังเคลื่อนไหวบนศีรษะของตน ทันใดนั้นร่างของมันก็แผ่ควันพิษออกมา สาดกระเด็นใส่ยักษ์ราษฎรราตรีที่กำลังปีนป่าย จนกระเด็นหลุดลอยขึ้นไปกลางอากาศ ยักษ์ราษฎรราตรีร่วงหล่นจากตัวสัตว์ ขนที่เป็นสีดำกลายเป็นสีฟ้าปนแดง เล็บแหลมก็หลุดร่วงเนื่องจากการกัดกร่อน เจียงอวี่รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวในใจ เขารีบเรียกยักษ์ราษฎรราตรีกลับสู่พื้นที่สัญญาในทันที ยักษ์ราษฎรราตรีทำผลงานได้ดี เฉือนสมองของสัตว์ตัวนั้นไปหนึ่งอัน! “โมฟาน จากนี้เป็นหน้าที่เจ้าแล้ว เราทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว” เจียงอวี่กล่าว “ดี ปล่อยมันให้ข้าเถอะ!” โมฟานพยักหน้า “ฮัม ตัวเจ้าอาจไร้ประโยชน์ แต่คนอื่นไม่ได้เหมือนเจ้า ข้าจะฆ่ามันเอง!” กวนอูยืนกราน กวนอูหายตัวไปในทันที ไม่กี่วินาทีต่อมา ทีมเห็นกวนอูพุ่งตัวไปบนร่างของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์โดยถูกแรงลมพัดคุ้มกัน วิ่งไต่บนร่างที่ปัจจุบันเกือบจะตั้งฉากกับพื้นดิน ปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์สังเกตเห็นกวนอูทันที ขาของมันแยกออกจากตัวและกลายเป็นแมลงรูปร่างประหลาดที่มีหัวแหลมวิ่งไล่ตะครุบกวนอู กวนอูรู้ว่าทางข้างหน้าไม่อาจไปต่อได้ เขากระโดดขึ้นไปในอากาศแทน “ปีกสายลม!” ลมพัดแรงเริ่มพัดกระโชก กลายเป็นปีกที่แผ่หลังกวนอู ครั้นปีกกระพือไป กวนอูก็ยกตัวขึ้นและเกือบจะสูงถึงระดับสมองของปีศาจได้แล้ว กวนอูโจมตีรวดเร็วมาก ดุจแสงกระพริบสีน้ำตาลกวาดผ่านไป หนึ่งในสมองของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ก็แตกกระจาย ของเหลวสกปรกพุ่งกระฉอกออกมาจากภายใน! กวนอูมุ่งไปที่สมองอีกอัน แต่แมลงที่มีหัวแหลมก็บินพุ่งเข้าเกาะติดร่างเขาหนาตามากมาย จนกวนอูลอยกลับลงไปยังพื้นดิน แมลงอีกมากมายบินพุ่งเข้าเกาะกวนอูเป็นชั้น ๆ เจียงอวี่สั่นศีรษะถอนใจและเคลื่อนไหวเข้าช่วยกวนอูให้พ้นจากความยุ่งเหยิงนั้น “ยังเหลืออีกหกตัว!” โมฟานตรึง ยักษ์ราษฎรราตรีเฉือนไปหนึ่ง กวนอูทะลุผ่านไปหนึ่ง โมฟานจะต้องจัดการกับส่วนที่เหลือเอง ความหนาวเย็นปะทุขึ้นในอากาศจากสายลมที่พัดมาแบบฉับพลัน โมฟานยังไม่ทันได้คิดหาวิธีกำจัดสมองที่ได้ผลที่สุด หมาหิมะธารน้ำพุก็เริ่มเอาจริงเอาจัง พุ่งตัวขึ้นไปบนร่างของสัตว์ตัวนั้นเพื่อล้างแค้นด้วยตัวเอง! “หมาป่า กลับมาที่นี่ พาขึ้นไปด้วย!” โมฟานเรียกหมาหิมะธารน้ำพุ หมาหิมะธารน้ำพุกำลังจะไปได้ครึ่งทางแล้ว แต่เขาก็จำใจต้องถอยกลับ เพราะเขารู้ดีว่าไม่อาจต่อกรกับปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ด้วยลำแข้งลำขาของตัวเอง โมฟานกระโดดคว่ำตัวลงบนหลังหมาหิมะธารน้ำพุ หมาหิมะธารน้ำพุคำราม ยอดภูเขาน้ำแข็งผุดขึ้นทันที ยื่นตัวออกไปหาเป็นสะพานทอดสู่ร่างของสัตว์ตัวนั้น หมาหิมะธารน้ำพุวิ่งพุ่งไปตามสะพานน้ำแข็งราวกับวิ่งลอยอยู่กลางอากาศ มุ่งหน้ากระทบเข้าหาศีรษะของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ “ระวัง!” โมฟานเตือนหมาหิมะธารน้ำพุเมื่อเห็นปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์กวัดแกว่งหาง หมาหิมะธารน้ำพุกระทืบเท้าและกระโดดขึ้นสู่ท้องฟ้า หลบหางของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ได้อย่างหวุดหวิด เมื่อหมาหิมะธารน้ำพุเริ่มร่วงหล่น เขาก็คำรามขึ้นอีกครั้ง เรียกยอดภูเขาน้ำแข็งผุดขึ้นด้วยความเร็วเหลือเชื่อ เพื่อให้ลงจอดอย่างปลอดภัย “ข้าจะปูทางให้เจ้า!” โมฟานกล่าว ดวงตาของโมฟานแผ่แสงสีเงิน เขาหักหิมะและหินน้ำแข็งแล้วยกตัวขึ้นไปกลางอากาศ หินและน้ำแข็งดูเหมือนกระจัดกระจายอย่างสับสนในอากาศ แต่ที่จริงแล้วแต่ละก้อนกระจายอยู่ในระยะห่างที่เท่ากันพอดี หมาหิมะธารน้ำพุคำรามด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นแท่นก้าวที่ลอยอยู่ในอากาศ ด้วยความสามารถในการกระโดดของเขา แค่มีก้อนหินรองเท้ากี่อันก็เพียงพอแล้ว “มันมาแล้ว ระวัง!” โมฟานกล่าว เมื่อมีแท่นก้าวลอยอยู่ในอากาศ หมาหิมะธารน้ำพุก็ไม่มีปัญหาในการหลบหนีการโจมตี มันเคลื่อนไหวดุจสายฟ้าสีขาว กระโดดจากก้อนหินทางซ้ายไปทางขวา แล้วกระโดดสูงขึ้นไต่ไปตามสะพานลอยเพื่อหลบการโจมตีอย่างต่อเนื่องของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์! “ยอดเยี่ยม! ดาบเพลิง!” ด้วยความช่วยเหลือของหมาหิมะธารน้ำพุ โมฟานเข้าใกล้สมองของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์มากแล้ว ดาบที่ลุกโชนมือของเขาก็ปรากฏขึ้น! ไม่สนลมแรงที่พัดกระโชก โมฟานคืนร่างยืนอยู่บนหลังหมาหิมะธารน้ำพุ เขากระโดดออกไปอย่างเด็ดขาดเมื่อลำแสงหมอกกวาดผ่านไป เพื่อพุ่งเข้าด้านขวาของสัตว์ตัวนั้น หมาหิมะธารน้ำพุมีจังหวะการประสานงานที่ยอดเยี่ยมกับโมฟาน เมื่อเห็นโมฟานโจมตีจากทางขวา เขาก็เลี่ยงไปทางซ้ายแทน นำท่าด้วยก้อนหินลอยที่โมฟานเตรียมไว้ ปลดปล่อยพลังและความเร็วสูงสุดออกมา ขย้ำทำลายสมองหนึ่งอันที่อยู่ทางซ้ายจนแหลกเหลว! อีกด้านหนึ่ง โมฟานฟาดดาบเพลิงทะลุสมองด้านขวาของสัตว์จนแตกกระจาย เพลิงลามเผาผลาญไปถึงสมองอีกอันหนึ่ง! สมองที่ถูกเผาไหม้ดิ้นรนอย่างรุนแรง ดูราวกับว่ากลัวไฟ “กำปั้นเพลิง!” โมฟานกำหมัดแน่นเมื่อดาบเพลิงหายไป ส่งมังกรเพลิงสองตัวพุ่งเข้าหาสมองที่กำลังสั่นระริก แล้วระเบิดสมองนั้นเป็นเถ้าถ่าน! “เสร็จไปสาม!” โมฟานตรึง ส่งสัญญาณให้หมาหิมะธารน้ำพุมาช่วยรับเข้า หมาหิมะธารน้ำพุพุ่งเข้าหาโมฟาน แต่คอหอยของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ขวางทางไว้ โชคดีที่หมาหิมะธารน้ำพุหาหินลอยมาจอดทัน ไม่งั้นเขาคงต้องพุ่งลงสู่กระเพาะอาหารของปีศาจเซ็นติเพดอโดยตรง! คอหอยของปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์นั้นทะลวงไม่ได้ ถ้าหมาหิมะธารน้ำพุตกลงไปในปากของมันละก็ หมาป่าคงต้องตายแน่! ไม่มีหมาหิมะธารน้ำพุช่วย โมฟานแทบไม่มีทางเคลื่อนไหวกลางอากาศได้เลย เขาไม่อาจบินหนีโดยใช้ราตรี影分身 ได้ เขาทำได้แค่ยึดเกาะวัตถุและเคลื่อนที่ผ่านเงาเท่านั้น! ปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ก็เจ้าเล่ห์ไม่น้อย รู้ว่าโมฟานจะกลายเป็นคนพิการเมื่ออยู่กลางอากาศ หลังจากไล่หมาหิมะธารน้ำพุไปแล้ว มันหันตัวกลับ ส่วนรอยแยกที่หน้าอกของมันเปิดออกกระทันหัน เผยให้เห็นตาแดงเข้มข้นเป็นคู่ ๆ จำนวนมาก! โมฟานตกใจ -ดังนั้นนี่คือที่อยู่ของตาของสัตว์ตัวนี้ หลายร้อยคู่เลย!- โมฟานรู้สึกเลือดในร่างกายค่อย ๆ แข็งตัวลงทันทีที่ถูกสัตว์จ้องมอง! “โมฟาน จงรับประทานดวงตากาถกรรมเถอะ มันไม่ต่างจากการลงไปนรกเลย” นีเฟอร์ริว่ากล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น โมฟานเพิ่งตระหนักว่าดวงตาเหล่านั้นกำลังสาปแช่งเขา เลือดของเขาหยุดไหล เนื้อเยื่อและผิวหนังแข็งตัว มาก็เพราะพลังของสัตว์ตัวนั้น หลายร้อยดวงตากำลังส่งแสงสาปแช่งแทรกซึมเข้าไปในโลกจิตวิญญาณของโมฟาน ทั้ง ๆ ที่พลังจิตของเขาบรรลุขั้นกลาง แต่เขาก็ยังดิ้นรนต้านทานอย่างยากลำบาก! ปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์หันปากอ้าเพื่อกลืนโมฟานทันทีที่เขาถูกสาปแช่ง ดูราวกับว่ากลัวว่าโมฟานจะหนีหนีอีกครั้ง ปีศาจเซ็นติเพดอขนาดยักษ์ไม่มีลิ้น ภายในปากมีแต่วงแหวนของเขี้ยว ใช้งานได้ก็ต่อเมื่อมันกินของที่มีขนาดใหญ่ แต่สำหรับสิ่งเล็ก ๆ อย่างโมฟาน มันก็แค่กลืนลงไปเท่านั้น หลังจากถูกกลืนไปแล้ว ชายผู้นี้จะกลายเป็นกองของเหลวครึ่งชั่วโมงต่อมา!