บทที่ 1164: พิธีศพบนยอดเขา แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth “จงมารับกำปั้นข้าก่อน!” ขนฟักอกพุ่งระเบิดออกอย่างรวดเร็ว ขนเพลิงพันเส้นลุกไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านจนหมด ส่งผลให้ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นสามเท่า! หมอแฟนไม่อาจจะปล่อยคาถาอันทรงพลังออกมาได้อีกเนื่องจากบาดแผลที่กำลังเผชิญอยู่ เขาทำได้เพียงเปลี่ยนความเร็วให้กลายเป็นพลัง และกระหน่ำหมัดใส่หน้ายักษ์ไทแรนต์! หมัดเพลิงกวาดผ่านท้องฟ้าเยือนดุจดาวตกสีแดง หมอแฟนไปถึงหน้ายักษ์ไทแรนต์และกระหน่ำหมัดใส่เข้าอย่างจัง! ไม่มีแสงกะพริบสลัวใด ๆ นี่คือพลังที่บริสุทธิ์จากการต่อสู้ด้วยกำลัง หมัดพุ่งกระแทกใส่หน้ายักษ์ไทแรนต์โดยไร้แรงต้าน หน้าเขายุบตัวเข้าไป และเสียงกระดูกหักสะท้อนออกมาดังก้องชัดเจน! พลังแห่งความมืดยังคงยึดติดขาของยักษ์ไทแรนต์ เมื่อหน้าของยักษ์ไทแรนต์ถูกกระหน่ำด้วยหมัดอานุภาพ มันคว่ำตัวลงไปทันที! เกราะป้องกันของยักษ์ไทแรนต์น่าทึ่งเสียจริง แม้จะโดนแรงกระแทกมหาศาล แต่มันก็ไม่ได้หงายหลังคว่ำลงไปเลย… “ระเบิด!” หมอแฟนคำราม ประกายไฟกลางอากาศระเบิดออก ทําให้เกิดการแยกขาดครั้งมโหฬารขึ้นบนหน้ายักษ์ไทแรนต์! ครั้งนี้ ยักษ์ไทแรนต์ไม่อาจยืนหยัดต่อไปได้อีก หน้าของมันแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยขณะที่ร่างของมันพังทลายลงบนพื้น! เมื่อยักษ์ไทแรนต์ล้มลง สายตาของผู้คนที่เฝ้ามองการต่อสู้ก็เบิกกว้าง! หมอแฟนคนนี้บ้าบิ่นเพียงใด? เขากลับสามารถกระหน่ำหมัดใส่หน้ายักษ์ไทแรนต์และตัวยักษ์ไทแรนต์ถึงกับล้มลงไปจริง ๆ! นี่คือยักษ์ไทแรนต์เงินจันทรา! บางที ตัวยักษ์ไทแรนต์เองคงไม่ได้คาดคิดว่า มนุษย์ตัวจ้อยที่หายใจรวย ๆ นี้ ยังสามารถใช้พลังอันแข็งแกร่งได้เช่นนี้! ฮานจีและจูเม็งยิ่งรู้สึกสะเทือนใจเมื่อเห็นว่าหมอแฟนทุ่มเทสุดใจขนาดไหน พวกเขานึกถึงความมุ่งมั่นของหมอแฟนในอวกาศมรณะทันที พลังนั้นเคยสร้างความประทับใจให้กับนักเวทย์จอมพลังระดับสูงเช่นพวกเขา และในวันนี้พวกเขาก็ได้ประจักษ์ขึ้นอีกครั้ง! “เขาทุ่มเทสุดฤทธิ์…” ปางไล่ถอนหายใจ ปางไล่เข้าใจชัดเจนว่าการเอาชนะเส้นทางภูเขาดวงดาวนั้นยากเพียงใด หมอแฟนไปถึงรูปปั้นองค์สุดท้ายได้และยังสามารถกระหน่ำยักษ์ไทแรนต์ให้ล้มได้ เขาได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเองแล้วจริง ๆ “ท่านจะไปทําอะไร?” เป่าปู้เหล็กจ้องหน้าปางไล่อย่างโกรธเมื่อเห็นว่าเขากําลังเดินเข้าหาเส้นกั้นเวทมนตร์ “ข้าจะไปทําอะไร? หมัดของหมอแฟนอาจจะน่าประทับใจ แต่ทันทีที่ยักษ์ไทแรนต์ลุกขึ้นยืน ก็จบเกมส์” ปางไล่กล่าว “ใครบอกท่านว่ายักษ์ไทแรนต์จะลุกขึ้นยืนได้อีก? ลองสังเกตดูให้ดี!” ซ่งฉีหมิงกล่าว ปางไล่กระโดดตกใจ เขารีบจ้องไปข้างหน้าทันที ยักษ์ไทแรนต์นอนคว่ําแน่นิ่งบนพื้น ร่างของมันกระตุกเล็กน้อย พลังแห่งความมืดที่บีบคั้นมันหายไปแล้ว แต่ยักษ์ไทแรนต์ยังคงนอนคว่ําอยู่ หมัดของหมอแฟนอาจจะดูทรงพลัง แต่นั่นน่าจะเป็นเพียงหมัดปกติใส่หน้าเท่านั้น เมื่อคิดถึงเกราะป้องกันของยักษ์ไทแรนต์ ศีรษะของมันอาจจะหันหลังบ้างเล็กน้อย มีเลือดไหลออกมาจากจมูกบ้าง แต่ยังไม่มากพอที่จะทําให้สัตว์ร้ายตัวนี้สลบไปได้ แล้วแต่ตัวยักษ์ไทแรนต์กลับดูมีปัญหาในการลุกขึ้นยืน! “เกิดอะไรขึ้นตรงนั้น? หมัดนั้นจะบรรจุพลังอย่างอื่นอีกหรือ?” ปางไล่ถามออกมาทันที “พิษของโบลาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว” ซ่งฉีหมิงกล่าว ฮานจีและจูเม็งถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนที่หัวใจของพวกเขาจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดี “นั่นหมายความว่า หมอแฟนชนะยักษ์ไทแรนต์จริง ๆ หรือ?” ฮานจีพล่อยปากร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น ซ่งฉีหมิงพยักหน้า เขายิ้มแย้มด้วย! —งานดีมาก ไอ้หนุ่มน้อยคนนี้สามารถเอาชนะการท้าทายเส้นทางภูเขาดวงดาวได้ ยากยิ่งกว่าการได้อันดับหนึ่งในการแข่งขันวิทยาลัยโลกเสียอีก!— ปางไล่และพวกเขาดีใจเป็นล้นพ้น แต่ผู้คนของวิหารพาร์ทีโนนบนภูเขากลับมีสีหน้าเบี้ยว! เส้นทางภูเขาดวงดาวของวิหารพาร์ทีโนนเพิ่งจะถูกนักเวทย์วัยยี่สิบกว่าปีเอาชนะได้ ปฏิมากรอันทรงพลังสี่องค์นี้เป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์ล้ําเลิศของวิหารพาร์ทีโนน มันเป็นการแสดงถึงอํานาจของวิหารพาร์ทีโนน แต่ปฏิมากรเหล่านี้กลับพ่ายแพ้ต่อหน้าผู้คน! วิหารพาร์ทีโนนสูญเสียศักดิ์ศรีไป! “หากไม่มีลูกแวมไพร์ตัวนั้นช่วยเหลือ เขาจะไม่มีวันได้ไปถึงยอดเขาเลย!” ไฮลอนตะโกนด้วยความโกรธแค้นอย่างชัดเจน เทพธิดามิวส์เมลลอร่ารู้สึกอึดอัดใจด้วย หากชายหนุ่มรายนี้เรียกร้องที่จะพบกับซินเซียด้วยตนเอง วิหารพาร์ทีโนนรวมทั้งโฮลล์แม่ทัพจะต้องยอมรับคำร้องขอ นี่เป็นข่าวร้ายอย่างแน่นอนสำหรับเธอ! “แต่เขาก็เอาชนะการท้าทายนั้นได้” ฟีโอนาตอบโต้ ฟีโอนาอยู่ร่วมกับซินเซียมานาน เธอเคยพบกับหมอแฟนในโครเอเชียมาก่อน เธอสับสนเพราะไม่เคยคิดว่าชายคนนี้จะยอมเสี่ยงทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อท้าทายวิหารพาร์ทีโนน และสิ่งสําคัญที่สุดคือ เขาประสบความสําเร็จ! จะมีใครในโลกนี้บ้างที่ยอมทําเพื่อเธอเช่นนี้? --- “ข้ากลัวว่าข้าจะกลายเป็นผู้ที่วิหารพาร์ทีโนนไม่ประสงค์จะให้มาเยือน ท่านจะต้องเดินทางต่อไปแต่ลําพัง” โบลากล่าว หมอแฟนพยักหน้า เขาเดินตรงไปยังภูเขาเทพธิดา เมื่อไปถึงภูเขาเทพธิดา กลุ่มชนผู้ใหญ่โตของวิหารพาร์ทีโนนก็ล้อมรอบเขาทันที พวกเขานําโดยไฮลอนและเมลลอร่า หมอแฟนหันหลังกลับมองปางไล่ เป่าปู้เหล็ก ฮานจี จูเม็ง และคนอื่น ๆ แล้วพบว่าพวกเขาถูกกันไม่ให้เข้าไปในภูเขาเทพธิดา หมอแฟนไม่กลัวผู้คนของวิหารพาร์ทีโนน ไฮลอนถอนหายใจเย็นชาแล้วกล่าวว่า “ท่านน่าประทับใจจริง ๆ” “ข้าต้องการพบกับซินเซีย” หมอแฟนไม่มีเจตนาจะเสียเวลา “นางเป็นนักโทษ ท่านไม่ได้รับอนุญาตให้พบเธอ” เมลลอร่ากล่าว “ข้าได้เอาชนะการท้าทายเส้นทางภูเขาดวงดาวแล้ว ข้าย่อมสามารถพบใครก็ได้ตามที่ปรารถนา!” หมอแฟนตอบกลับด้วยน้ําเสียงเยือกเย็น “เทพธิดาองค์ใหญ่ นับตั้งแต่ท่านเอาชนะการท้าทายมา ท่านสามารถพบใครก็ได้ตามที่ต้องการ นอกจากนี้ ชาเล่แห่งนักบุญยังมีเหล่าอัศวินแห่งดวงอาทิตย์ทองคําคอยเฝ้ารักษา และรองหัวหน้าชาเล่จะลาดตระเวนอยู่เสมอ ท่านจะไม่สามารถก่อความวุ่นวายใด ๆ ได้” คิเอลี เทพธิดาองค์ใหญ่กล่าว “ตามข้ามา ข้าจะพาท่านไปยังชาเล่แห่งนักบุญ” ฟีโอนากล่าวทันทีต่อหมอแฟน หมอแฟนพยักหน้า “ท่านทั้งสอง ไปตามเขาไว้ เผื่อว่าเขาจะพยายามทําอะไรโง่ ๆ” ไฮลอนส่งอัศวินแห่งดวงอาทิตย์ทองคําสองนายให้ติดตามหมอแฟน --- ชาเล่แห่งนักบุญตั้งอยู่บนยอดเขาที่กว้างใหญ่ พิธีกรรมยิ่งใหญ่ทุกรายการจัดขึ้นที่นี่บนยอดเขาที่กว้างใหญ่แห่งนี้ ซึ่งจัดวางไว้เหมือนลานสาธารณะขนาดมหึมา บนแท่นหินอ่อนสีขาวมีผู้คนมากมายที่เป็นผู้ติดตามและญาติของปานีเจีย ครึ่งหนึ่งของหอผู้พิพากษาและหอผู้พิพากษาก็อยู่ที่นี่ด้วย พวกเขาสวมเสื้อคลุมสีเทาสําหรับงานศพ ขณะที่กําลังจัดพิธีงานศพ ข้าวของของปานีเจียกองรวมกันเป็นกองบนแท่น ในเรือไม้ซึ่งสร้างจากไม้ศักดิ์สิทธิ์สายไหมสีน้ําเงิน มันประดับด้วยดอกไม้ที่ปานีเจียชื่นชอบ… ศพของปานีเจียวางอยู่สูงสุดบนเรือนั้น มันหันหน้าไปทางท้องฟ้าสีคราม สวมชุดคลุมสีขาวดุจดังหิมะ ผู้คนมาชุมนุมกันโดยเป็นระเบียบเรียบร้อยรอบ ๆ พิธีศพ บรรยากาศเป็นไปอย่างขรึมและโศกเศร้า “เราเพียงแค่ต้องประหารชีวิตหญิงชั่วร้ายคนนั้นแล้ว ปานีเจียจึงจะสามารถล่วงลับไปสู่สุคติ!” อัศวินพิทักษ์ของปานีเจียกล่าวด้วยความโกรธ พิธีกรรมงานศพกําลังจะจบลง ข้าราชการ อัศวิน เทพธิดา และผู้ศรัทธาได้สลับกันทําพิธีกรรม ขั้นตอนสุดท้ายคือการจุดไฟเผาศพของปานีเจีย แต่ทว่า พวกเขาจะรอจนกว่าจะมีการประหารชีวิตฆาตกรของเธอเสียก่อน “นี่คือก้อนหินแห่งความผิด ศาลพิจารณาคดีศักดิ์สิทธิ์ได้ตัดสินว่าผู้หญิงคนนี้มีความผิด เธอสามารถเลือกยุต тягаздитьชีวิตด้วยตัวเธอเอง หรือเลือกให้เราประหารเธอ” ดุลานซ์ ผู้พิพากษาองค์ใหญ่แห่งศาลพิจารณาคดีศักดิ์สิทธิ์กล่าว “นางฆ่าเทพธิดาองค์หนึ่งและก่ออาชญากรรมร้ายแรงเช่นนี้ เราควรจะทําลายวิญญาณของนาง จะยอมให้นางยุตชีวิตด้วยตัวเองได้อย่างไร? ผู้คนของหอผู้พิพากษา รีบพาหญิงคนนั้นที่ฆ่าปานีเจียมาที่นี่เดี๋ยวนี้!” ชอว์แชงค์ รองหัวหน้าหอผู้พิพากษาร้องออกมาด้วยความโกรธ ชอว์แชงค์เป็นบิดาของปานีเจีย เขาจึงเป็นคนที่โกรธแค้นมากที่สุดในบรรดาพวกเขาทั้งหมด เขาถึงกับมีความปรารถนาที่จะควักหัวใจของฆาตกรธิดาของตน! “โปรดรอสักครู่ เพียงแค่มีผู้หนึ่งเอาชนะการท้าทายเส้นทางภูเขาดวงดาวและขอพบเย ซินเซียเป็นการส่วนตัว กฎเกณฑ์สมัยโบราณจะต้องมาก่อน ให้เย ซินเซียพบกับญาติสนิทของนางเป็นครั้งสุดท้าย” โฮลล์แม่ทัพกล่าว “การปล่อยให้นางมีชีวิตอยู่ในโลกนี้แม้เพียงชั่วขณะเดียวก็เป็นบาป!” ชอว์แชงค์ดูตื่นเต้นมาก! “เพียงแค่ชั่วครู่ ท่านไม่อยากอยู่กับปานีเจียสักหน่อยหรือ?” โฮลล์แม่ทัพทูลตอบ “ฮัม ข้าจะจับตาดูพวกเขาเอง! ใครจะไปรู้ว่าหญิงชั่วร้ายตัวนั้นวางแผนจะทําอะไร เพื่อให้ชายคนนั้นช่วยเหลือนาง!” ชอว์แชงค์โต้แย้ง คําพูดเหล่านี้ทําให้พวกเขารู้สึกขบขัน “ท่านไวต่อเรื่องมากเกินไป ไม่มีผู้ใดในโลกนี้สามารถช่วยเหลือคนออกจากวิหารพาร์ทีโนนได้ แม้แต่นักเวทย์ต้องห้ามก็ไม่ได้” ยูโลวา หัวหน้าอัศวินแห่งดวงอาทิตย์ทองคําประกาศ “ท่านทุกคน ไปกับข้า!” ชอว์แชงค์ไม่สนใจคําพูดของพวกเขา เขานําทหารตัดสินสองกองไปยังชาเล่แห่งนักบุญ หนึ่งกองทหารตัดสินประกอบด้วยหนึ่งร้อยคน ชอว์แชงค์เดินมากเกินไปชัด ๆ ด้วยการนําทหารตัดสินสองกองไปด้วย! “เขาเป็นเพียงนักเวทย์ขั้นสูง คนใดคนหนึ่งในพวกเราสามารถเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดาย เขามีความสามารถพอที่จะเอาชนะการท้าทายเส้นทางภูเขาดวงดาว เราควรให้เขาลาจากเย ซินเซียอย่างสงบ” เลนาร์ดแห่งศาลพิจารณาคดีศักดิ์สิทธิ์แนะนําเมื่อเห็นว่าผู้คนตึงเครียด “ใช่ ฉันรู้สึกว่าหลักฐานยังไม่เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าเด็กคนนั้นคือซาลาน” “แต่นางฆ่าปานีเจีย นั่นเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะตัดสินโทษประหารชีวิตนางแล้ว” --- ชาเล่แห่งนักบุญตั้งอยู่ทางทิศใต้ของลาน; ข้างหลังเป็นหน้าผาที่ตั้งตรงอย่างสมบูรณ์แบบ สถานที่นี้ได้รับการปกป้องด้วยเวทมนตร์คาถาอันทรงพลัง ไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้าใกล้หรือออกจากชาเล่แห่งนักบุญ ชาเล่แห่งนักบุญมีทางออกเพียงทางเดียวที่หันไปสู่ลานที่กว้างใหญ่ ทางเข้ามีพรมเทากางยาวเหยียดไปจนถึงกลางลาน ผู้ติดตามปานีเจียยืนอยู่ทั้งสองข้างทางเดิน พวกเขากําลังรอให้ฆาตกรถูกพาออกมาและนํามาสู่ที่แจ้ง เพื่อพวกเขาจะสามารถขว้างรวงข้าวสีเหลืองที่ปกคลุมด้วยหนามใส่ฆาตกรเพื่อระบายความโกรธแค้น... ขณะนี้ ที่ทางเข้าชาเล่แห่งนักบุญ หมอแฟนถูกล้อมรอบโดยกลุ่มอัศวินและผู้พิพากษาพวกเขามีความระมัดระวังอย่างยิ่ง เนื่องจากกลัวว่าหมอแฟนอาจจะวางแผนที่จะแทรกแซงการประหารชีวิตและพิธีงานศพ!