บทที่ 1160: ผู้รับใช้ปีศาจ แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “บอกข้ามา หรือจะให้ข้าทำเจ้าให้พิการ!” โบลาเรียกร้องด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น เขาค่อยๆ บีบรัดลำคอของฉู่เฟิงแน่นขึ้น ชุดเกราะงูดำที่หุ้มลำคอของฉู่เฟิงไม่อาจต้านทานพลังของแวมไพร์ได้ เกราะเริ่มปริแตก โบลาเพียงรู้สึกคร่าวๆ ว่าความร้อนผิดปกติกำลังแผ่ขึ้นจากใต้เท้า แวมไพร์มีความไวต่ออันตรายสูง จึงตกใจทันที เขาปล่อยมือจากฉู่เฟิงและลอยตัวถอยหลัง ลาวาที่ร้อนระอุพุ่งออกมาจากพื้นดินและพุ่งขึ้นราวเสาหินเพลิงขนาดมหึมา มังกรเพลิงวนเวียนรอบตัวฉู่เฟิง เปลวไฟสีน้ำตาลอมแดงเกาะติดเขาจนกลายเป็นผู้ปกครองแห่งเปลวเพลิง ยังความโอ่อ่าตระการและอำนาจเบ็ดเสร็จ! ไฟเบลล์ได้ครอบงำร่างฉู่เฟิง มอบการควบคุมเปลวเพลิงดุเดือดให้แก่เขา โบลาไหวตัวทัน หากช้าอีกสักนิด พลังไฟก็คงเผามือเขาให้เป็นเถ้าถ่าน! เห็นเปลวเพลิงวนเวียนรอบกายฉู่เฟิง โบลาหลับตาครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “น่าสนใจมาก! โลหะค้างคาวเลือด!” โบลาโบกมือทั้งสองข้าง กลายเป็นก้อนเลือดเหนียวๆ ก้อนเลือดนั้นขยายตัวและค่อยๆ กลายเป็นค้างคาวยักษ์ที่มีปีกกางกว้าง ค้างคาวพุ่งเข้าใส่ฉู่เฟิง เม็ดเลือดที่ร่วงหล่นลงบนพื้นขณะมันบินกัดกร่อนหินใต้เท้าทันที! “ปีกจรวด!” ฉู่เฟิงแปรเปลวเพลิงให้เป็นขนนกแล้วผลักตัวเองให้พุ่งขึ้นสูง เขายืนบนผนังภูเขา แต่ยังไม่ทันจะทำใจให้มั่นคง ค้างคาวยักษ์ก็พุ่งมาชนผนัง— ผนังหนาทึบค่อยๆ ละลาย จนเหลือรูโหว่สะดุดตา โชคดีที่ฉู่เฟิงผลักตัวเองออกไปไกล หากไม่ใช่ เกราะงูดำคงจะกลายเป็นฟองสบู่กระจายไปแล้ว ฉู่เฟิงบินวนกลับและเห็นโบลายืนอยู่ในรูนั้น เขาปักหมัดลงไปยังแวมไพร์ทันที “ฝนหมัดเพลิง!” หมัดเพลิงเริ่มโปรยปรายลงมาดุจฝนดาวตก เกาะติดกับผนังภูเขา โบลาวิ่งไต่ตามผนัง พยายามหาแนวปลอดภัยให้พ้นจากหมู่ดาวตกแห่งอุกกาบาต แม้การโจมตีจะรุนแรงและรวดเร็ว แต่เขาไร้ซึ่งความตื่นตระหนก หมัดเหล่านั้นทิ้งหลุมบุ๋มน่าใจหายไว้ทั่วผนัง ดูราวกับรังผึ้ง แต่ถึงกระนั้น โบลาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ นอกจากเผ็ดร้อนเพียงเล็กน้อย “แส้เลือด!” โบลาแกว่งแขนเสื้อ และแส้เลือดยาวเหยียดกวาดตรงมาที่ฉู่เฟิง “ฟ้าผ่า!” ฉู่เฟิงดลดวงดาวสร้างวงโคจรอย่างต่อเนื่อง เรียกพายุฟ้าผ่านับพันครั้ง พวกมันรวมตัวเป็นแส้ฟ้าผ่าแล้วปะทะกับแส้เลือด “พวยเพลิงทะลุร้อยทาง!” เวลาที่ปีกจรวดจะสิ้นสุดลงใกล้เข้ามา ฉู่เฟิงกระจายขนนกกลางอากาศทันที ขนนกพุ่งตรงไปยังโบลาและเต็มพื้นที่รอบตัวเขา! “ระเบิด!” ฉู่เฟิงกำหมัดแน่นเป็นสัญญาณจุดชนวน ทำให้ขนนกเพลิงระเบิดขึ้น แสงสว่างจากการระเบิดสาดส่องไปทั่ว และเส้นทางบนภูเขาก็หวั่นไหว โบลาห้อยตัวอยู่กลางอากาศ เขาไม่อาจหลบการระเบิดที่รวดเร็วทันใจเช่นนี้ได้ แต่เขากางเสื้อคลุมคลุมร่างกายไว้มาก และซ่อนศีรษะไว้ใต้มัน เสื้อคลุมพิเศษนี้ช่วยบล็อกพลังงานจากการระเบิดไปได้ส่วนใหญ่! ฉู่เฟิงขมวดคิ้ว เขายังไม่อาจทำร้ายแวมไพร์ได้เลย เล่าแต่จะว่า หนทางเดียวที่จะทำร้ายมันคือธาตุฟ้าแล้วกระนั้นหรือ หากยังพึ่งพาธาตุฟ้าต่อไป พลังงานของเขาก็จะสูญเปล่า เขาเพิ่งสถาปนารูปปั้นที่สาม และยังมีรูปปั้นที่แข็งแกร่งกว่ารออยู่ หากเป็นเช่นนี้ เขาจะไปถึงจุดหมายปลายทางได้อย่างไรกัน “ช่างมันเถอะ คิดมากไปก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรง่ายขึ้น!” ฉู่เฟิงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วเลิกครุ่นคิด หากเขาเอาชนะรูปปั้นที่สามไม่ได้ การปกป้องซินเซียก็คงเหลือแต่ความว่างเปล่า นั่นคือสถานการณ์ที่เขากำลังเผชิญอยู่ สับสนหรือครุ่นคิด再多也不会改变什么，他所能做的唯有全力以赴！ “雷霆领域！” 闪电迅速轰下，将山峰劈成碎片。电光在天际交织，形成笼罩着莫凡的雷霆领域。雷电 magic 在这片区域急速汇聚。 “灾火领域！” 莫凡大吼。他身上的灾火狂野蔓延，将山道化为火海！ “天雷之爪！” 莫凡召唤狂野雷电，一道雷电魔爪从云中迸发，悬停于波拉头顶。 波拉化作蝙蝠，在雷电之爪中穿梭。他竟闪避了雷电之爪大部分威力！ 雷电之爪收束，限定了波拉可活动的空间…… “天火葬：地狱之火！” 莫凡同时施展两道魔法。两座星宿星座彼此纠缠、猛烈相撞。 在闪电之中，一颗燃着火焰的陨石自天而降，直落天雷之爪的正中。 波拉没想到有人竟敢同时使用两种最危险的元素。他刚躲过天雷之爪，立刻发现一颗巨大陨石朝自己砸下，已来不及闪避！ 他迅速变回人形，并在头顶撑起一面血盾自保！ 地狱之火将血盾击得粉碎。莫凡的蔷薇之火虽不算顶尖，但随着小炎姬修为日进，灾火之力已逐渐逼近雷霆。再加上这天火葬：地狱之火本就是二阶高级火咒，其破坏力远非天火葬：火雨可比！ 波拉被陨石狠狠砸落地面。 山道上炸开一道巨响。尘土飞扬间，人们隐约可见一颗骇人陨石砸在山道上段。阶梯崩毁，灼热之气四面奔涌，将圣山引燃。 立于弹坑之中的波拉仍未倒下。他周身渗出妖异血光，如护盾般环绕其身。 他满身焦黑，背上更有一道被雷电烧灼出的乌黑伤口。 莫凡见状，心头一沉——这吸血鬼伤势并不致命。 同时运转两大领域已极大消耗他的体力，这也是他最强的一击。若连此都无法重创吸血鬼，那今日便无望再见辛茜娅。 浓烟与灰烬在空气中交织。莫凡紧握双拳。 他别无选择，只能拼死一搏。哪怕耗尽所有灵力，也不能败在此处。莫凡深信自己的恶魔之躯——他未必会在肉搏中输给这老吸血鬼！ —— 波拉跃出坑外，沿着几乎化为废墟的山道缓缓逼近莫凡。 他面色依旧苍白，眼神却再无昔日傲慢。 莫凡也朝吸血鬼走去，双眸泛起银芒。他以念力加持自身，准备与吸血鬼近身相搏！ “够了。”波拉开口。 莫凡微皱眉头，不解吸血鬼这次意欲何为。 “省些力气给下一个对手吧，否则你无法活着登顶。”波拉说道。 “此话怎讲？你要放我过去？”莫凡愕然。 “你若太弱，我亦不会放你过去，到那时后悔已来不及。那家伙会把你撕成碎片。”波拉道。 “你这是在护我？”莫凡道。 “你是唯一继承恶魔血脉之人。但愿你能离开此地，待你更强时再归来。如今不必寻死。”波拉再无战意，杀气已然消散。 “我今日必须登顶。”莫凡语气坚决。 “你已倾尽所有，仅让我受此重伤。下一尊雕像远比我更强大……你当真不怕死？”波拉反问。 “人皆畏死，但总有心之所向凌驾于恐惧之上。”莫凡答道。 “唉，人类啊，愚昧却又可敬。正因如此，你们一族才能自远古存活至今，如今连妖魔亦不敢轻犯你们城池。不像无情的血族，自私而卑劣，越惜命越卑微，如今已濒临灭绝，只能在幽暗隧道与洞穴中苟延残喘。”波拉长叹。 “你算得上是位文明吸血鬼。”莫凡道。 “我不同。我只效忠大恶魔，忠诚、勇毅，岁月不改此誓。千年已过，我本以为将腐朽遗忘，未料在我波拉行将就木之际，真魔已然降临。请恕我先前试探，还望接纳这份忠诚。我上一任主人持魔不过一日，故我誓死守护此地，试图忘却时光。若你不喜，可弃我于此。我时日无多。”波拉如远古贵族般言语，竟单膝跪地，行千年之礼。 莫凡震惊不已——他未料吸血鬼竟会认输，更未料其愿弃守关隘、宣誓效忠！ 他并非吸血鬼之尊长，但正如刘璐，他可用魔血维系其心跳。 ——莫非这就是“有心人，事竟成”？ 望着半跪于前的波拉，莫凡百感交集。 但愿真有出路，因这星宿山道不过是个开始。骑士圣殿、神圣审判庭仍在前路，他尚在山脚。 然而，有吸血鬼相助，他对最后一尊雕像，已生必胜之念。