บทที่ 1199: คำแนะนำอย่างมีเชิงกลยุทธ์ แปลโดย Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth หลังจากเข้าเมืองหมาเย่ โม แฟนได้เดินทางตรงไปยังคฤหาสน์ของตระกูลลู่ทันที คนในตระกูลลู่ได้รับข่าวอย่างชัดเจนแล้ว มีคนจำนวนมากไปประจำการอยู่นอกคฤหาสน์ ราวกับว่ากำลังรอให้โม แฟนก้าวเท้าเข้าไป เพื่อจะเรียกเก็บคืนในทันที แต่เมื่อเห็นโบลาใช้เชือกลากลู่เจี้ยนที่ใกล้ตายไปตามพื้นหลังโม แฟน ไม่มีใครกล้าเคลื่อนไหวแม้แต่ก้าวเดียว โม แฟนเดินเข้าไปในคฤหาสน์ด้วยความสง่างาม พวกผู้หญิงถูกอพยพออกไปหมดแล้ว เหลือแต่ผู้ชายคอยอยู่ นำโดยลู่ซิน ผู้ซึ่งดูเหมือนจะมีมุมมองต่อโม แฟนอย่างแข็งกร้าวหลังจากการแข่งขันวิทยาลัยเวทมนตร์ระดับโลก ลู่ซินมีสีหน้าอำนาจนิยมและสายตาที่เฉียบแหลม แต่เมื่อเห็นลูกชายตัวเองบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น เขาก็พุ่งพล่านด้วยความโกรธทันที “โม แฟน เจ้าคิดว่าตัวเองกำลังทำอะไร!?” ลู่ซินตะเบ็งเสียง พวกแม่มดใกล้ๆ ทันทีจึงจ้องตอกไปที่โม แฟน อากาศในพริบตานั้นกลายเป็นน้ำแข็ง โม แฟนรู้สึกได้ถึงเจตนาฆาตชั่วร้ายที่ลอยวนอยู่ในอากาศ! —“นั่นควรเป็นคำถามของข้า! หากเจ้าไม่พอใจกับการตายของขยะลู่ยี่หลินนั่น ก็ควรมาเล่นงานข้าตรงๆ แทนที่จะใช้กลอุบายสกปรกเช่นนี้ เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าไม่กล้าปะทะกับเจ้า! ข้าลากลู่เจี้ยนที่นี่มา ก็เพราะข้าอยากเห็นกับตาว่าพวกเจ้าเลวทรามเพียงไร ถึงปล่อยให้ลูกๆ ของพวกเจ้าไม่รู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา ลู่ยี่หลินสมควรถึงตาย ส่วนลู่เจี้ยนนั้น จะไปทางไหนก็ขึ้นอยู่กับท่าทีของพวกเจ้า!” โม แฟนโต้กลับทันควัน —“เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำตามใจชอบได้ที่นี่หรือ? เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหากมีคนกล้าพาย้าย้ายในคฤหาสน์ของสมาชิกสภา เราสามารถสังหารผู้กระทำผิดได้ทันที!” ลู่ซินขู่ โม แฟนดูเหมือนไม่ได้ห่างเหินกับการขู่ครั้งนี้ บุตรชายของเขาเองก็เคยพูดแบบเดียวกันนี้ที่สหภาพบังคับใช้กฎหมายปักกิ่งเหนือ แต่มันจบลงอย่างไรกัน? —“ถ้าเจ้ามีท่าทีเช่นนั้น ข้าเชื่อว่าไม่มีประโยชน์ที่จะพูดกันต่อไป ส่งศพมาให้ข้า” โม แฟนหันไปที่โบลา โบลาเหยียดกรงเล็บออกและค่อยๆ แทงเล็บเข้าไปที่คอลู่เจี้ยน ตอนนี้ลู่เจี้ยนกลายเป็นคนพิการแล้ว แต่ด้วยพลังชีวิตของแม่มดระดับสูง เขาจะไม่ตายง่ายๆ อย่างไรก็ตาม หากคอของเขาถูกเฉือนขาด เขาจะตายในเพียงสามสิบวินาที! —“หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!” ลู่ซินตะโกนด้วยความตื่นตระหนก โม แฟนไม่สนใจคำวิงวอนของเขา ลู่ซินผู้นี้ยังคิดว่าตัวเองสามารถอวดอำนาจต่อหน้าเขาได้ เขาไม่รู้เลยหรือว่าบุตรชายกำลังทำอะไร? ลู่ซินตัวสั่นจนลูกตาเกือบหลุด เขาไม่คิดว่าโม แฟนจะกล้าหาญถึงขนาดสังหารลู่เจี้ยนต่อหน้าต่อตาพวกเขาแบบนี้ ทั้งไม่มีความเคารพต่อเขาในฐานะสมาชิกสภา และยังไม่มีความเคารพต่อทั้งตระกูลอีกด้วย! —“โม แฟน ขอให้เพื่อนของเจ้าหยุดเดี๋ยวนี้…” เสียงทุ้มๆ ดังขึ้น โม แฟนเหลือบไปเห็นว่าเป็นเพื่อนเก่าที่มีหนวดเครา จื้อเหม็ง! —“โม แฟน ขอให้เจ้าให้เกียรติข้าบ้างและไว้ชีวิตลู่เจี้ยนเอาไว้ก่อน” จื้อเหม็งเดินเข้ามาหาโม แฟนและถามด้วยเสียงจริงจัง โม แฟนหันไปส่งสัญญาณโบลาให้ปล่อยลู่เจี้ยนไป คอลู่เจี้ยนมีรอยแผลลึกแล้ว และเลือดไหลซึมออกมาจากค่อยๆ ถ้าเขาเฉือนหลอดเลือดแดงเข้าแล้วคงไม่ใช่แค่รั่วซึม แต่คงจะเสียชีวิตไปแล้วตอนนี้ —“เจ้าก็รู้เรื่องทั้งหมดแล้วสินะ?” โม แฟนกล่าว —“ใช่ ข้ารู้แล้ว ข้าได้ส่งคนไปจับกุมคนที่ละเมิดกฎในกองทัพแล้ว เราจะจัดการกับพวกเขาอย่างเร็วที่สุด” จื้อเหม็งกล่าว โม แฟนไม่ได้พูดอะไร สถานการณ์ได้บานปลายอย่างมาก ในฐานะสมาชิกสภา จื้อเหม็งมีอำนาจควบคุมสหภาพบังคับใช้กฎหมายในระดับหนึ่ง เขาจะต้องจัดการกับส่วนที่เหลือเองอย่างแน่นอน —“จื้อเหม็ง บุตรชายของข้าอยู่ในมือของเขา เขาใช้ชีวิตบุตรชายของข้าขู่เรา แล้วเจ้ายังยืนอยู่ข้างเขา!?” ลู่ซินเดือดดาล —“ลู่ซิน เจ้าควรสงบสติอารมณ์ด้วย ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะไม่รู้เรื่องราวเลย ถึงแม้เจ้าจะไม่ได้ร่วมด้วย ข้าก็เชื่อว่าเจ้าคงหลอกตัวเองไม่ได้ ถ้าเจ้ายังยืนกราน ข้ารับรองว่าบุตรชายของเจ้าจะตายเป็นศพแน่ๆ เจ้าต้องรู้จักโม แฟนดีพอแล้ว” จื้อเหม็งตอบอย่างสงบ ลู่ซินต้องการพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นสภาพของลู่เจี้ยน เขาก็กลืนคำพูดนั้นลงไป เขาได้สูญเสียน้องชายไปแล้ว เขาไม่สามารถสูญเสียลู่เจี้ยนพี่ชายคนโตไปได้อีก! ในตอนแรก ลู่ซินไม่เห็นด้วยกับแผนการของลู่เจี้ยน เพราะเห็นว่าไม่เหมาะสม แต่ลู่เจี้ยนยืนกรานว่าจะจัดการเองเพื่อแก้แค้นน้องชาย ลู่ซินไม่ได้ยุ่งเกี่ยวอีก เขารู้ว่าหลังจากจัดการกับโม แฟนแล้ว ลู่เจี้ยนอาจมีปัญหา แต่ไม่เพียงแค่แผนจะล้มเหลว ชีวิตของลู่เจี้ยนตอนนี้ก็ตกอยู่ในกำมือของโม แฟนด้วย สถานการณ์เลวร้ายกว่านี้ไม่ได้แล้ว! ตอนนี้ โม แฟนเปรียบเสมือนเที่ยงวันในประเทศของพวกเขา โอกาสเดียวคือการกำจัดเขาโดยไม่มีข่าวรั่วไหล แต่ถ้าล้มเหลวและเรื่องถูกเปิดโปงต่อสาธารณะ พวกเขาจะตกอยู่ในอันตรายอย่างหนัก เขายังนึกได้ถึงเรื่องที่ซู่ฮุยหยินถูกบังคับให้ลาออกจากแรงกดดันของมวลชน! ครั้งนี้ ถึงคิวของตระกูลลู่ที่ติดปัญหาแล้ว! —“ไว้ชีวิตเขา แล้วเราค่อยคุยกัน” ลู่ซินยอมจำนนอย่างไม่มีทางเลือกในที่สุด —“เป็นไปไม่ได้” โม แฟนตอบอย่างเย็นชา —“โม แฟน เจ้าอวดดีเกินไปแล้ว!” ลู่ซินรู้สึกเหมือนจะระเบิด เขาหลีกเลี่ยงการเพิ่มเสียงแม้จะมีสถานะเป็นสมาชิกสภา ยังอยากให้อะไรอีก? ถ้าหัวชนฝาแบบนี้ จะไม่จบแบบสวยแน่ๆ! จื้อเหม็งอดห้ามปากไม่ได้เมื่อเห็นทั้งสองคนหัวร้อนด้วยกันเช่นนี้ เขาลากโม แฟนไปข้างๆ และพูดว่า —“คนที่ถูกจับกุมในกองทัพมีแนวโน้มว่าจะสารภาพว่าถูกลู่เจี้ยนสินบน คนของสหภาพบังคับใช้กฎหมายปักกิ่งเหนือจะให้การด้วยว่าลู่เจี้ยนใช้อำนาจในทางมิชอบและใช้สมาชิกของโบสถ์มืดมาขู่บิดาของเจ้า หากพิจารณาจากข้อกล่าวหาเหล่านี้ ลู่เจี้ยนจะต้องโทษจำคุกไปตลอดชีวิต “ถ้าเจ้าสังหารเขาตอนนี้ ก็จบลงภายในพริบตา แต่จะยอมให้เขาทนทุกข์ในคุกยังดีกว่า ถ้าเจ้าสังหารลู่เจี้ยนเหมือนอย่างที่เจ้าสังหารลู่ยี่หลิน เจ้าจะก่อปัญหาให้ตัวเองได้ ลู่เจี้ยนยังเป็นหัวหน้าเขตของสหภาพบังคับใช้กฎหมายอยู่ สิทธิในการลงโทษมีเพียงประธานสภาเท่านั้น ถ้าเจ้าสังหารเขาตอนนี้ ลู่ซินจะนำเรื่องนี้ไปร้องเรียนประธานสภาแน่ๆ แม้แต่ผู้อาวุโสท่านนั้นก็คงปกป้องเจ้าไม่ได้” —“งั้นเหรอ คราวนี้เป็นฝ่ายผิดหรือ?” โม แฟนถามตอบ —“ไม่ใช่ทั้งหมด; คนที่ข้ามเส้นคือลู่เจี้ยน ตอนนี้เจ้าจับกุมเขาแล้ว เจ้าสามารถมอบตัวเขาให้เราได้ ข้าสัญญาว่าเขาจะได้รับสิ่งที่สมควรจะได้ แต่ถ้าเจ้าจัดการเอง ก็เท่ากับว่าเจ้าจะเปิดช่องให้ลู่ซินมีข้ออ้างเพื่อมาก่อปัญหาต่อเจ้าต่อไป” จื้อเหม็งชี้แจงอย่างมีเชิงกลยุทธ์