บทที่ 1184: พาหนะแห่งความตายบุกถล่มเมือง ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth หลังจากฉู่เฟิงจัดการกระจายพลังงานมืดที่ห่อหุ้มหายลาให้กระจายตัวลงบ้าง สัตว์ร้ายตัวนั้นก็ดูดซับพลังงานจากหนอนอมตะแห่งความมืดเข้าสู่ตัวทันที ดูเหมือนมันจะแข็งแกร่งขึ้นหลังจากได้รับพลังงานที่หนอนอมตะแห่งความมืดดูดซับมาจากมนุษย์ มันโน้มตัวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ แล้วเล็งเขาของมันตรงไปที่ฉู่เฟิง เขาที่มีรูปร่างประหลาดเปลี่ยนร่างกลายเป็นคู่เขาที่ใหญ่โตยิ่งกว่าตัวของมันเอง มันกระชากคู่เขานั้นกระแทกไปทางฉู่เฟิง ทั้งพื้นที่สั่นสะเทือนด้วยแรงกระแทกที่น่าเกรงขาม เขาสีดำทะยานแทบจะถึงท้องฟ้า ฉู่เฟิงรู้สึกถึงพลังที่น่าหวาดกลัวพุ่งตรงมาหาตัวเมื่อมันแกว่งเขามาใส่เขา ราวกับเป็นฝูงสัตว์นับพันที่มีเขาสีดำกำลังพุ่งใส่เขามา แรงปะทะทำลายแนวป้องกันที่ฉู่เฟิงตั้งขึ้นด้วยจิตวิญญาณพังทลายลงทันที เขากระแทกให้ฉู่เฟิงลอยคว้างไป เขาสีดำไม่เหลือช่องให้ฉู่เฟิงได้หลบหรือหนีรอด เขากระแทกเข้ากับกำแพงสีดำ เลือดกระจายเป็นฝ้าเหน็นโดม พลังเขาที่ไม่อาจต้านทานได้เกือบจะทำลายกำแพงแห่งดินแดนประหารมืดจนแตกละเอียด — ซินเซียไม่อาจหยุดน้ำตาเมื่อเห็นบาดแผลเลือดโชกทั่วทั้งตัวฉู่เฟิง หายลายังเติบโตแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความช่วยเหลือจากหนอนอมตะแห่งความมืด แต่ฉู่เฟิงกลับต้องเจ็บช้ำมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่การต่อสู้ดำเนินไป พลังของเขาก็ลดถอยลงด้วย ซินเซียเป็นห่วงเหลือเกินว่าฉู่เฟิงจะต้องจบลงด้วยน้ำมือของหายลา หากเขาตายไป จะมีความหมายอะไรที่เธอจะยังอยู่ต่อ ซินเซียพยายามอย่างหนักที่จะหลุดพ้นจากการควบคุมของหินแห่งความผิด วิญญาณแห่งวิหารพาร์ทีนอนดูเหมือนจะเริ่มตื่นขึ้นบางส่วนในดินแดนประหารมืด แสงสีฟ้าอ่อนๆ ออกมาจากภายในและกระหน่ำเข้าหาหินแห่งความผิดที่ล้อมรอบตัวเธอ ซินเซียสัมผัสได้ถึงพลังอ่อนโยนไหลเวียนไปทั่วร่างกาย เธอมองไปทางวิญญาณแห่งวิหารพาร์ทีนอนข้างหลังด้วยสัญชาตญาณ ที่แท้แล้วสิ่งนี้คือเหตุผลที่ทำให้เธอเดินไม่ได้ปกติ? ดูเหมือนมันจะกำลังประทานพลังชนิดหนึ่งให้เธอ... เย่ซินเซียไม่อยากเป็นภาระ ตราบใดที่เธอยังติดอยู่ที่นี่ ฉู่เฟิงก็ไม่มีทางเลือกนอกจากสู้กับหายลา — เลือดสดๆ ปกคลุมทั่วทั้งตัวฉู่เฟิง เขาล้มลงมาจากกำแพงสีดำราวกับกระดาษบางเบา เขาพยายามลุกขึ้นยืน และจ้องไปที่สัตว์ร้ายสีคล้ำที่มีแมลงดำจำนวนมากวนเวียนอยู่รอบตัว ธาตุผู้ปิศาจประทานพลังที่ยิ่งใหญ่ให้กับฉู่เฟิง แต่ก็ชัดเจนว่าหายลาได้ข้ามขีดจำกัดของสัตว์ระดับผู้ปกครองไปแล้ว หากเหวินไท่ไม่ได้ทิ้งบาดแผลร้ายแรงไว้ให้สัตว์ร้ายตัวนั้น แม้จะมีธาตุผู้ปิศาจและงูโทเทมดำก็คงไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับเทพแห่งความตายแห่งกรีซ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมศาลพิทักษ์ความศักดิ์สิทธิ์ถึงได้ทำตามใจชอบได้ขนาดนี้ พวกเขาจะไม่มีอำนาจเช่นนี้หากไม่ใช่เพราะความสามารถในการตัดสินผู้ใดก็ตามในโลกนี้ ฉู่เฟิงหันกลับมามองวิหารพาร์ทีนอนที่ฝูงแมลงดำกำลังพากันบินไปหา ฉู่เฟิงไม่ใช่วิสุทธิชน เมื่อคิดถึงวิธีที่วิหารพาร์ทีนอนปฏิบัติกับซินเซีย เขาจึงไม่มีความประทับใจใดๆ ต่อผู้คนในวิหารเลย ที่จริงแล้ว เขายังดีใจที่เห็นหนอนอมตะแห่งความมืดกำลังบดขยี้ผู้ตัดสินและนักเวทย์แห่งศรัทธา! แต่ถึงกระนั้น คงจะดีกว่าหากเนื้อหนังของพวกเขาไม่ได้ทำให้หายลาแข็งแกร่งขึ้นไปกว่านี้! หนอนอมตะแห่งความมืดแผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ หายลาได้สั่งการให้หนอนอมตะแห่งความมืดเคลื่อนตัวเข้าหากำแพงที่ปกป้องเมือง หลังจากที่มันได้ลิ้มลองเนื้อหนังมนุษย์ที่ชุ่มชื่น free-webnovel.com สัตว์ร้ายตัวนั้นรับรู้ถึงการมีอยู่ของมนุษย์ที่มีชีวิตแน่นขนัดอยู่ภายในกำแพง หากมันสามารถกลืนกินพวกเขาหมด ก็จะฟื้นฟูพลังของตนเองจนเต็มที่ สามารถเอาชนะสัตว์ระดับผู้ปกครองได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว! มันมีแรงปรารถนาอันแรงกล้าที่จะฟื้นฟูพลังของตนเอง หนอนอมตะแห่งความมืดได้ข่มขู่สัญญามืด สัตว์ร้ายตะกละตะกลามเรียกร้องให้มอบคนเป็นเครื่องสังเวยมากขึ้นเพื่อแลกกับการกลับคืนสู่สภาพเดิม! ณ ตอนนี้ หายลายังไม่สามารถฆ่าฉู่เฟิงได้ สัตว์ร้ายตัวนั้นก็ไม่ได้เร่งรีบอะไร มีหนอนอมตะแห่งความมืดปกคลุมฟากฟ้าเหนือเมือง เมฆสีดำเคลื่อนตัวด่วนไปยังพื้นที่ที่ไม่มีการป้องกัน หนอนดำมีพิษร้ายแรงต่อมนุษย์ธรรมดา ฝูงหนอนเพียงฝูงเดียวสามารถกินคนเป็นร้อยๆ ได้ในพริบตา! นักบวชและนักเวทย์ที่ขึ้นไปร่วมพิธีศพบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ต่างช็อกเมื่อเห็นว่าหายลาเลือกที่จะเล่นงานผู้คนในเมือง โดยเฉพาะนักบวชและนักเวทย์แห่งศาลพิทักษ์ความศักดิ์สิทธิ์ตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก! หายลาไม่เคยยื่นเล็บออกไปนอกดินแดนประหารมืด ทำไมถึงเสียการควบคุมอย่างกะทันหัน? หรือบางทีหายลาอาจปรารถนาความตายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพียงเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น! “พวกเจ้า...พวกเจ้าได้เรียกปิศาจมา!” มีคนในฝูงชนกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง “จงยุติการประหารมืดเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นทั้งเมืองจะถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่าน!” โมสาที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งร้องตะโกน หายลาเป็นสิ่งชั่วร้ายเสมอมา ชื่อของมันเองก็บ่งบอกถึงความตาย ศาลพิทักษ์ความศักดิ์สิทธิ์ได้ล้ำเส้นไปแล้วจากการทำการประหารมืดใกล้กับเมืองมากขนาดนี้ และบัดนี้ สัตว์ร้ายกำลังวางแผนจะเลี้ยงตัวด้วยผู้คนบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์และในเมือง... พวกเขาต้องหยุดยั้งความวุ่นวายนี้! พวกเขาไม่อาจยอมให้ชายที่ถูกปิศาจเข้าสิงและหายล่าสู้กันต่อไปได้อีก ป้อมปราการแห่งเอเธนส์ไม่อาจทนรับความเสียหายเพิ่มเติมได้ เมื่อกำแพงแห่งดินแดนประหารมืดนั้นไม่เพียงพอที่จะกักขังพลังของพวกเขา! — งูโทเทมดำเลื้อยออกไปนอกดินแดนประหารมืดและแผ่หมอกพิษออกไป หนอนอมตะแห่งความมืดตายทันทีเมื่อสัมผัสกับหมอกพิษ และร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า หนอนอมตะแห่งความมืดเกือบจะเข้าถึงพื้นที่ที่มีผู้คนแล้ว กองกำลังติดอาวุธของวิหารพาร์ทีนอนไม่ทันจะหยุดยั้งพวกมัน ทว่าเมฆพิษของงูโทเทมดำมาถึงทันเวลา กีดกันไม่ให้หายลาได้รับพลังเพิ่มขึ้น! เหล่าผู้คนในวิหารพาร์ทีนอนโล่งใจอย่างยิ่งเมื่อเห็นเมฆพิษของงูโทเทมดำทำลายหนอนอมตะแห่งความมืด งูโทเทมดำอาจดูดุร้าย แต่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ผู้มีจิตใจอ่อนโยนจะไม่ยอมเอาชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปเสี่ยง เขายังผ่อนแรงในการจัดการกับผู้ที่เข้ามาทำร้ายเขาด้วยซ้ำ นั่นคือเหตุผลหลักที่ทำให้ผู้คนของวิหารพาร์ทีนอนสามารถทำร้ายเขาได้ หากสัตว์ร้ายตัวนั้นไม่คำนึงถึงชีวิตพวกเขา กองกำลังติดอาวุธของวิหารพาร์ทีนอนคงต้องอยู่ห่างออกไปอย่างน้อยหนึ่งกิโลเมตรจากงูโทเทมดำ หายลาเดือดดาลเมื่อหนอนอมตะแห่งความมืดถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น มันพุ่งไปที่กำแพงและกระแทกหัวเข้ากับกำแพงอย่างบ้าคลั่ง ดูราวกับว่าพยายามจะออกไปข้างนอกเพื่อต่อสู้กับงูโทเทมดำ งูโทเทมดำก็ไม่กลัวสัตว์ร้ายตัวนั้นเช่นกัน มันอ้าปากคำรามใส่หายลา สัตว์ยักษ์ทั้งสองต่างจ้องแย่งชิงกันเป็นการแลกเปลี่ยน ทำให้ฉู่เฟิงมีเวลาหายใจพักฟื้น ร่างกายของเขาฟื้นตัวอย่างรวดเร็วด้วยพลังจากธาตุผู้ปิศาจ งูโทเทมดำไม่สามารถเข้าไปในดินแดนประหารมืดได้ และหายลาก็ไม่สามารถออกมาจากที่นั่นได้อย่างชัดเจน หนอนอมตะแห่งความมืดคือสิ่งเดียวที่สามารถออกจากดินแดนประหารมืดได้!