บทที่ 1176: การพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์, ลานประหารมืด ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย: XephiZ แก้ไขโดย: Aelryinth พายุทอร์นาโดสีดำยังคงเคลื่อนเข้ามา แต่มันแทบจะถอนรากทั้งภูเขาแล้ว ในที่สุด งูสัญลักษณ์ดำก็ขดตัวแน่นขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้โมแฟนและเย่ ซินเซียได้รับอันตราย งูสัญลักษณ์ดำจึงขุดหัวของมันลงไปลึก ๆ ระหว่างลำตัว มันแทบไม่มีเกล็ดเหลือไว้ป้องกันตัวอีกแล้ว “ตัวใหญ่!” โมแฟนรู้สึกไม่สบายใจที่เห็นงูสัญลักษณ์ดำพยายามปกป้องเขามากขนาดนี้ งูสัญลักษณ์ดำเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างหนัก ท้ายที่สุด กองทัพผู้ตัดสินและมหาเวทแห่งศรัทธาก็คงจะฉีกแนวป้องกันของมันขาด และไม่ช้าก็เร็ว สิ่งนี้จะเริ่มดูดลมหายใจชีวิตของมันไป “ซินเซีย อีกนานเท่าไรข้าถึงจะฟื้นตัวเต็มที่?” โมแฟนถามด้วยความตื่นตระหนก “บาดแผลของเจ้ารุนแรงเกินไป ข้ายังต้องใช้เวลาอีกหน่อย!” ซินเซียพยายามรักษาโมแฟนอย่างเต็มกำลังแล้ว โมแฟนใช้พลังงานไปมากเกินไปเพื่อผ่านการทดสอบของเส้นทางภูเขาแห่งดวงดาว จึงเป็นไปได้ยากที่เขาจะฟื้นตัวเต็มที่ในเวลาอันสั้น สิ่งสำคัญที่สุดคือ พลังงานภายในเขาหมดเกลี้ยงแล้ว! หากเขาปีเข้าสู่ยานปิศาจตอนนี้ เขาจะอ่อนแอกว่าปกติมาก กองทัพของวิหารพาร์ทีนอนได้รวมตัวกันตั้งแต่กลางภูเขาลงมาจนถึงเชิงเขา เขาจะสู้กับกองทัพผู้ตัดสินและมหาเวทแห่งศรัทธาได้ยากอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอัศวินพระอาทิตย์ทองคำระดับสูงสุด และเหล่ามหาเวทศาลบริสุทธิ์ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าอีก! โมแฟนพยายามฟื้นตัวให้มากที่สุดในขณะที่ งูสัญลักษณ์ดำยื้อเวลาให้เขา ยิ่งเขาฟื้นตัวมากเท่าไร เขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเมื่อปีเข้าสู่ยานปิศาจ! แต่เมื่อเห็นว่างูสัญลักษณ์ดำถูกโจมตีโดยมหาเวทระดับสูงหลายพันคน โมแฟนก็เป็นห่วงอย่างยิ่งว่าสัตว์แท่นบูชาอาจทนไว้ได้อีกไม่นาน “แม้เจ้าจะฟื้นตัวแล้ว เจ้าก็ยังเป็นเพียงมหาเวทระดับสูง ทุกคนในกลุ่มอัศวินพระอาทิตย์ทองคำก็สามารถจัดการเจ้าได้อย่างง่ายดาย” อาชารุยาห์พูดด้วยความสิ้นหวัง “เจ้าไม่มีเครื่องรางเวทมนตร์ที่ช่วยให้ข้าฟื้นตัวหรือ? รีบใช้กับข้าสิ” โมแฟนพูดพล่อยๆ งูสัญลักษณ์ดำยังคงต้านทานการปล่อยเวทมนตร์อย่างต่อเนื่องจากกองทัพมหาเวท โมแฟนสัมผัสได้ว่าหล่อเลี้ยงของงูสัญลักษณ์ดำค่อยๆ อ่อนแอลง... งูสัญลักษณ์ดำอาจสู้กองทัพของวิหารพาร์ทีนอนได้หากไม่ใช่เพราะแถบเวทมนตร์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ แถบเวทมนตร์นี้ได้ก่อความเสียหายร้ายแรงแก่สัตว์ร้ายและทำให้มันอ่อนแอลงอย่างมาก “จะมีประโยชน์อะไรหรือเปล่า? โอ้ ข้าสงสัยว่าเจ้าไม่รู้จักการประหารมืดใช่ไหม?” อาชารุยาห์พูดพร้อมกับยิ้มขมขื่น “แค่ใช้มันกับข้าเถอะ มันจะเติมพลังงานของข้าได้สามส่วนสิบหรือไม่?” โมแฟนพูดพล่อยๆ “ถ้ามีแค่เจ้า เครื่องรางของข้าสามารถเติมพลังงานของเจ้าได้เต็มที่” อาชารุยาห์พูด เธอไม่เข้าใจว่าทำไมโมแฟนถึงยังยืนกรานที่จะฟื้นตัวในสถานการณ์แบบนี้ เขายังไม่ยอมแพ้จริงๆ หรือ เขาจะดื้อด้านและไม่รู้เรื่องมากขนาดไหน... “จริงหรอ?” โมแฟนจับ อาชารุยาห์ ด้วยความดีใจ “ข้าไม่รู้ว่ามีแผนการ์ณอะไรซ่อนอยู่ในกำ่มือของเจ้า แต่ข้าต้องบอกว่า การประหารมืดคือพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ไม่มีใครสามารถหนีรอดจากการประหารมืดได้ บิดาบุญธรรมของข้า เวินไท่ เคยใกล้จะเป็นมหาเวทต้องห้าม แต่เขาไม่ได้รอดชีวิตจากการนั้นเช่นกัน ยอมแพ้เถอะ หากงูสัญลักษณ์ดำปกป้องเจ้าด้วยทุกสิ่งที่มี เจ้าอาจจะยังหนีรอดได้ แต่เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะพาซินเซียหนีไปได้...” อาชารุยาห์พูด “แค่ช่วยข้าฟื้นตัวเถอะ รีบด่วน!” โมแฟนดุดันโดยไม่ฟังสิ่งที่ อาชารุยาห์พูด อาชารุยาห์ถอนใจ เธอเดินเข้าไปใกล้โมแฟนและหยิบเครื่องรางออกมา “ข้าจำเป็นต้องใช้เวลาเพื่อเติมพลังงานของเจ้าให้เต็มที่ ข้าต้องการให้เจ้า...” อาชารุยาห์กำลังจะบอกว่าโมแฟนจะต้องทำอะไร แต่แล้วเธอก็เห็นก้อนหินสีดำหลายก้อนเปล่งแสงด้วยพลังงานมืดปรากฏขึ้นโดยไม่มีร่องรอยในสภาพแวดล้อมรอบตัว โมแฟนตกใจเช่นกัน เขามองดูก้อนหินสีดำด้วยความงุนงง แต่เขารู้สึกบางอย่างว่าพวกมันคุ้นเคยเล็กน้อย “ก้อนหินแห่งความผิด!” อาชารุยาห์ร้องออกมา งูสัญลักษณ์ดำได้ขุดหัวของมันลงไประหว่างลำตัว ไม่มีทางที่อะไรจะเข้าถึงพวกเขาได้โดยไม่เจาะทะลุตัวงูสัญลักษณ์ดำ แต่ก้อนหินสีดำดูเหมือนจะมีพลังลึกลับของธาตุอวกาศ พลังงานเยือกแข็งจากอีกโลกหนึ่งรั่วไหลออกมาจากก้อนหิน เหมือนกับผู้สังหารที่กำลังค้นหาเหยื่อ... ก้อนหินสีดำเคลื่อนเข้าใกล้ซินเซีย เหมือนกับว่าพวกมันได้พบเหยื่อแล้ว! ก้อนหินแห่งความผิดอีกหลายก้อนปรากฏขึ้นโดยไม่มีร่องรอยและล้อมรอบซินเซีย โมแฟนเป็นห่วงว่าก้อนหินจะทำร้ายซินเซีย เขายื่นมือออกไปคว้าก้อนหิน แต่พลังงานมืดที่รุนแรงพุ่งออกมาจากก้อนหินและกัดกร่อนมือของเขาทันที! อาชารุยาห์ตอบสนองอย่างรวดเร็ว เธอใช้เวทมนตร์ปกป้องโมแฟน มิฉะนั้นมือของเขาจะกัดกร่อนกลายเป็นกระดูกภายในไม่กี่วินาที! “อย่าแตะต้องมัน เจ้าจะกลายเป็นแอ่งโคลน!” อาชารุยาห์เตือน ก้อนหินสีดำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อาชารุยาห์นับอย่างรวดเร็วและพบว่ามีทั้งหมดสิบก้อน! มีมหาดรุณีทั้งหมดสิบสามคน นั่นหมายความว่า สิบคนจากสิบสามคนได้ลงมติว่าซินเซียมีความผิด และก้อนหินแห่งความผิดของพวกเขากำลังดำเนินการประหารมืด! ก้อนหินสีดำสิบก้อนนี้แปลกประหลาดมาก พวกมันล้อมรอบซินเซียเป็นวงกลมและฉายแสงสีดำขึ้นทันที มันกลายเป็นตราประทับมืดที่ประทับบนหน้าผากของซินเซีย... “พี่โมแฟน!” ซินเซียรู้สึกสิ้นหวังอย่างยิ่ง เธอรู้สึกว่าร่างกายของเธอถูกแยกออก ทั้งๆ ที่อยู่ห่างจากโมแฟนและอาชารุยาห์เพียงก้าวเดียว แต่เหมือนกับว่าเธออยู่ในโลกอีกใบหนึ่ง แสงสีดำของก้อนหินแห่งความผิดหุ้มห่อเธอไว้ “ซินเซีย ไม่เป็นไร อย่ากลัว!” โมแฟนตื่นตระหนก เขาไม่สามารถรอจนกว่าพลังงานของเขาจะได้รับการเติมเต็มอีกต่อไป นัยน์ตาของเขาฉายแสงแดงเลือด เขาจะไม่สนใจว่าการประหารมืดคืออะไร โมแฟนจะฉีกมันออกเป็นชิ้นๆ! แสงสีดำกะพริบอย่างรุนแรงและหายไปพร้อมกับซินเซียต่อหน้าโมแฟนและอาชารุยาห์ เช่นเดียวกับที่ก้อนหินแห่งความผิดข้ามมิติเพื่อไปถึงซินเซีย พวกมันก็หายไปโดยไม่ทิ้งร่องรอย พาซินเซียไปด้วย! พลังงานอันน่าเกรงขามพุ่งออกมาจากร่างของโมแฟนทันทีที่ซินเซียหายไป เลือดปิศาจพลุ่งขึ้นในเส้นเลือดของเขา เขากำลังจะปลดปล่อยพลังปิศาจ! อาชารุยาห์ตกตะลึงเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานอันน่าเกรงขามที่โมแฟนปล่อยออกมา งูสัญลักษณ์ดำค่อยๆ แผ่ตัวออกมา มันดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่าซินเซียถูกพาตัวไปโดยพลังที่ไม่รู้จัก งูสัญลักษณ์ดำที่โกรธแค้นกระแทกหางลงบนภูเขา... เชิงเขาพังทลายลงหลังจากได้รับแรงกระแทกอันทรงพลัง ทหารมหาเวทแห่งศรัทธาสามร้อยคนเสียชีวิตทันที เลือดของพวกเขากระเด็นกระจายไปทั่วภูเขา! “สงบสติอารมณ์ สงบสติอารมณ์ทั้งคู่! เย่ ซินเซียไม่ได้ตาย เธอถูกพาตัวไปยังลานประหารมืด เจ้ายังจำลานประลองมืดได้ใช่ไหม? มันเป็นสถานที่แห่งความมืดที่พันธสัญญาจัดตั้งขึ้น ผู้ที่ผูกพันโดยพันธสัญญาจะติดกับอยู่ข้างใน ก้อนหินแห่งความผิดได้นำเย่ ซินเซียไปยังลานประหารมืด สถานที่ที่คล้ายคลึงกับลานประลองมืด มันอยู่ที่ฐานภูเขา ดูสิ!” อาชารุยาห์พูดอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าโมแฟนและงูสัญลักษณ์ดำกำลังจะสูญเสียการควบคุม พลังงานป่าเถื่อนที่โมแฟนมีคลายลงเล็กน้อย เขามองไปที่ฐานภูเขาผ่านควันจากเวทมนตร์และเห็นกำแพงที่แยกพื้นที่ความมืดขนาดใหญ่ออกจากกัน กำแพงนี้ห่อหุ้มพื้นที่กว้างขวาง มันดูคล้ายกับลานประหารที่น่าตื่นตาตื่นใจจากระยะไกล... โมแฟนเคยเห็นมาก่อน เขาจำได้ว่าอาจารย์เอสเดนเดล แห่งธาตุเงาเคยถูกขังไว้ในลานประหารมืดที่คล้ายคลึงกันนี้ ก่อนที่เขาจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ โดยสัตว์ร้ายลึกลับชื่อเฮลลาและลากลงสู่แดนคนตาย! โมแฟนมองดูลานประหารมืดที่น่าเกรงขามและถามด้วยความตกใจ “เวินไท่ตายในที่นั่นหรือ?” “ใช่ ศาลการพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์สามารถรักษาความเหนือกว่าของพวกเขาได้โดยหลักๆ เพราะพลังของการประหารมืด ไม่มีใครหนีรอดจากการประหารมืดได้ โมแฟน พวกเขาต้องการหัวใจของวิหารพาร์ทีนอนที่อยู่ในร่างกายของซินเซีย การประหารมืดกำลังเกิดขึ้น ไม่มีอะไรที่เจ้าทำได้ เจ้าควรจากไปในขณะที่พวกเขากำลังมุ่งเน้นไปที่การตามหาหัวใจของวิหารพาร์ทีนอน หากเจ้าตายที่นี่ด้วย เจ้าจะแก้แค้นเย่ ซินเซียได้อย่างไร? วิหารพาร์ทีนอนและศาลการพิพากษาอันศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าสามารถต่อกรด้วยด้วยพลังของเจ้าในตอนนี้...นอกจากนี้...” อาชารุยาห์พูด อาชารุยาห์ลังเลเล็กน้อย เนื่องจากเธอไม่แน่ใจว่าเหมาะสมหรือไม่ที่จะบอกโมแฟนสิ่งที่เธอคิด “นอกจากนี้ ยังมีสิ่งที่เจ้าควรรู้ เย่ ซินเซียอาจจะไม่ใช่ซาลัน แต่เธอมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็น...” โมแฟนมอง อาชารุยาห์ ด้วยสายตาที่เย็นชา อาชารุยาห์ไม่กล้าพูดอะไรอีก เธอสามารถรู้สึกได้ว่าพลังงานที่น่าเกรงขามกำลังพุ่งออกมาจากร่างของโมแฟน มันดุร้ายและเยือกแข็ง ราวกับว่าเขาได้กลายเป็นคนละคนไปเลย “เจ้าไม่สนใยใช่ไหม?” อาชารุยาห์ถอนใจ โมแฟนยังคงไม่แสดงสีหน้าใดๆ “หากเจ้าต้องการช่วยเธอจริงๆ ทางเดียวคือการบุกเข้าไปในลานประหารมืดและนำจิตวิญญาณของเธอกลับมา ซึ่งอยู่ในแดนคนตายไปครึ่งทางแล้ว เวินไท่ทำให้เฮลลาบาดเจ็บสาหัส มันไม่แข็งแกร่งเท่าเมื่อก่อน แต่ก็ยังสังหารเอสเดนเดล มหาเวทเงาที่แข็งแกร่งที่สุดได้อย่างง่ายดาย” อาชารุยาห์พูด “พยายามเติมพลังงานให้ข้าให้มากที่สุด ข้าจะขอให้งูสัญลักษณ์ดำนำเจ้าไปยังที่ปลอดภัย!” สายตาของโมแฟนจ้องมองไปที่ลานประหารมืด “ทำไมเจ้าถึงยืนกรานที่จะช่วยเธอ? ทุกคนสามารถสูญเสียคนที่รักได้ ทำไมเจ้าไม่ได้? จงตื่นขึ้นมา!” อาชารุยาห์ดุดันอย่างเดือดดาล อาชารุยาห์นับถือโมแฟนอย่างแท้จริง แม้ว่าทุกคนจะเชื่อว่าซินเซียคือซาลัน แต่โมแฟนไม่เคยสงสัยในตัวเธอ เขายืนกรานที่จะพาเธอหนีและได้ฝ่าฟันแถบเวทมนตร์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์มาได้ แม้แต่ตอนนี้ หลังจากการประหารมืดได้เกิดขึ้นแล้ว แม้เขาจะเผชิญหน้ากับกองทัพของวิหารพาร์ทีนอน เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ แต่เย่ ซินเซียเป็นผู้หญิงที่ตายไปแล้ว! แม้แต่เวินไท่ หนึ่งในมหาเวทที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ยังล้มเหลวในการรอดชีวิตจากการประหารมืด พวกที่อ่อนแอเช่นพวกเขาจะหนีรอดได้อย่างไร? เธอต้องยอมรับว่าความรักของโมแฟนต่อซินเซียนั้นไกลเกินกว่าความเป็นใหญ่และพลังที่ผู้คนของวิหารพาร์ทีนอนกระหายอยากได้... แต่นั่นแหละ! โมแฟนคลายความตึงเครียดลงเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำพูดของอาชารุยาห์ โมแฟนมองไปที่อาชารุยาห์ ซึ่งนัยน์ตาของเธอเป็นสีแดง เขารู้ว่าเธอกำลังตะโกนใส่เขาจากก้นบึ้งของหัวใจของเธอ เนื่องจากคนสนิทคนเดียวของเธอ เวินไท่ ได้ล้มตายจากการสมคบคิดเดียวกัน เมื่อเทียบกับซินเซีย ที่ไม่เคยพบเห็นเวินไท่มาก่อน เวินไท่คือพ่อแท้ของอาชารุยาห์! “อาชารุยาห์ เจ้าพูดถูก ทุกคนสามารถสูญเสียคนที่รักได้ มันเป็นเพียงเช่นนั้น...” โมแฟนเห็นด้วย เขาจ้องมองไปที่นัยน์ตาที่เป็นน้ำตาของอาชารุยาห์และพูดว่า “แต่เมื่อวันนั้นมาถึงกับข้า ข้าหวังว่าข้าจะใช้พลังงานและความแข็งแกร่งของข้าจนหยดสุดท้าย ข้าหวังว่าทุกหยดเลือดของข้าจะเหือดแห้ง และหัวใจของข้าจะหยุดเต้น!”