บทที่ 1188: คาฟื้นฟูชีวิต ผู้แปล: Exodus Tales ผู้จัด edit: Exodus Tales แปลโดย XephiZ จัด edit โดย Aelryinth — — เปลวเพลิงได้ก่อกำเนิดเป็นพื้นที่ที่ปราศจากหนอนดำอีกครั้ง ฉู่เฟิงอ่อนแรงจนแทบยกมือขึ้นไม่ไหว พลังของเขาหมดเกลี้ยงและจิตใจก็แตกสลายเต็มที ไม่นาน หนอนดำก็ไหล่เบียดกันจนเต็มพื้นที่อีก พวกมันพุ่งเข้าใส่ฉู่เฟ่งทันที ขบกัดด้วยเขี้ยวแหลมคม แม้เนื้อสัตว์อสูรของเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นจากการถูกหนอนนับแสนตัวขย้ำพร้อมกันได้ หนอนดำเริ่มฉีกขาดผิวหนังของฉู่เฟิง บางตัวที่เล็กกว่ายังไชลึกลงไปในร่างกายของเขาด้วย ฉู่เฟิงไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรอีกต่อไป เขาค่อยๆ จมลงสู่โลกแห่งความมืดในขณะที่กองทัพหนอนดำกัดกินเขาอยู่ เขาได้ต่อสู้จนถึงนาทีสุดท้ายจริงๆ ยกเว้นเพียงว่า เขายังอยากกอดซินเซียอีกสักครั้ง ขณะที่ฉู่เฟิงลอยอยู่ในทะเลหนอนดำ เสียงที่เศร้าสลดดังขึ้นในใจของเขา ฉู่เฟิงค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างหนักอึ้ง เขาเห็นแสงสว่างจ้า มันทำให้เขาพยับตามิดเล็กน้อย แต่กลับรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน — “นี่คือ…” ฉู่เฟิงกระซิบ ขณะที่สติของเขากลับคืนมา เขาตระหนักว่าเงาของจักรพรรดินีเพลิงเบลล์ได้ละทิ้งเขาไปแล้ว สิ่งที่อยู่ข้างหน้าคือรูปร่างที่บางบางห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิง เมื่อฉู่เฟิงรู้ว่ามันคืออะไร ร่างนั้นก็พุ่งทะยานขึ้นเหนือเขา ฉู่เฟิงเห็นร่างของจักรพรรดินีเพลิงเบลล์แตกสลายต่อหน้าแสงสว่างที่เจิดจ้า! “ลิตเติ้ล เบลล์ ไม่ ไม่ได้ อย่าทำ อย่า…” ฉู่เฟิงรู้ว่าลิตเติ้ล เบลล์จะทำอะไร จึงร้องตะโกนด้วยเสียงแหบพร่า จักรพรรดินีเพลิงเบลล์ทะยานขึ้นสูงที่สุด คลื่นแห่งเพลิงภัยพิบัติถาโถมกระจายไปทั่วความมืดในพริบตาที่ร่างของเธอแตกสลายขาดริ้ว! เปลวเพลิงแผ่กระจายไปอย่างบ้าคลั่ง ดั่งคลื่นคำรนที่เปล่งเสียงครืน เผาผลาญหนอนดำที่กระจัดกระจายอยู่โดยรอบให้เถ้าถ่านไปก่อนเปลวเพลิงจะแตะต้องตัว… ฉู่เฟิงจำเพลิงภัยพิบัติที่เขาเคยเผชิญ ณ หุบเขาหมุนเวียนเหนือได้อย่างชัดเจน มันเคยแผดเผาทั้งดินแดนนั้น ขับไล่ทุกสิ่งที่ไม่ใช่ไฟออกไป มันคือภัยพิบัติที่ฟ้าลิขิตให้เกิดบนแผ่นดินจริงๆ เมื่อเห็นลิตเติ้ล เบลล์เรียกใช้เพลิงภัยพิบัติ ฉู่เฟิงก็ตระหนักว่าเพลิงภัยพิบัติไม่ได้มาจากฟ้าหรือดิน มันไม่ได้ปรากฏขึ้นเอง แต่มันคือ… ชีวิตของลิตเติ้ล เบลล์ ลิตเติ้ล เบลล์กำลังเผาผลาญชีวิตของตนเอง! ฉู่เฟิงไม่สามารถขยับนิ้วแม้แต่ข้อเดียว เขาเงยหน้ามองดูลิตเติ้ล เบลล์ที่กำลังเผาผลาญชีวิต แววตาของเขาเคลื่อนไหว แต่ไม่มีน้ำตาสักหยดไหลออกมา ความโศกเศร้าของเขาหนักหน่วงเกินกว่าจะก่อให้เกิดน้ำตาเพลิงภัยพิบัติอันมหึมาเปลี่ยนจากวงแหวนเปลวเพลิงกลายเป็นไฟที่ถาโถมไม่หยุดยั้งกระจายไปทั่วพื้นที่มืด หนอนดำนับหมื่น แสน ล้าน พันล้านตัวถูกเผาจนติดจมูกอยู่หมักแห้ง ฉู่เฟิงไม่ได้ถูกความมืดและหนอนดำโอบล้อมอีกต่อไป แต่กลับอยู่ท่ามกลางเพลิงภัยพิบัติที่จุดชนวนความเจ็บปวดในหัวใจของเขา นั่นคือเพลิงภัยพิบัติซึ่งลิตเติ้ล เบลล์ได้กลายร่างเป็นโดยการสละชีวิต! ลิตเติ้ล เบลล์กลายเป็นเปลวเพลิงที่ร่ายรำบ้าคลั่งทั่วที่นั่นก่อนที่จะเอ่ยคำอำลา เสียงกระซิบของเปลวเพลิงกระจายอย่างสง่างามเมื่อคร่าล้างหนอนดำจนหมดสิ้น มันราวกับดวงดาวในท้องฟ้ายามราตรี แต่กลับบรรจุความหนาวเย็นและโทมนัสลงในหัวใจของฉู่เฟิง — — ฝนยังคงโปรยปรายลงสู่ป้อมปราการเอเธนส์ ซัดล้างเลือด เลือด และซากปรักหักพัง ทว่ามันไม่อาจชะล้างความโลภและสกปรกที่ประทับไว้ในใจของผู้มีอำนาจได้ ลานประหารมืดมิดหายไปทั้งหมด เหลือไว้เพียงสระน้ำตรงทางเข้าเท่านั้น… ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้ เฉพาะไป่ไหล่ ซ่งฉี่หมิง และคนอื่นๆ เท่านั้นที่ยืนอยู่ใกล้ๆ พวกเขาจ้องดูประตูนรกที่ปิดสนิทมาเนิ่นนานด้วยความไม่อยากเชื่อ ทันใดนั้น พื้นดินก็ร้อนระอุ เสาหลอมเพลิงอันน่าตื่นตาตื่นใจพุ่งออกมาจากสระน้ำดำ เปลวเพลิงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ระเหยน้ำฝนและเฉือนเมฆพายุออกเป็นสองท่อน… แสงสว่างส่องลงบนป้อมปราการเอเธนส์ นำความอบอุ่นมาสู่เมืองที่เปียกโชก! “นี่คือ…” ซ่งฉี่หมิงตกตะลึง เขาจ้องมองเปลวเพลิงที่ปรากฏขึ้นมาเฉิดฉายอย่างไม่อยากเชื่อ เปลวเพลิงลุกโชติช่วงอยู่ชั่วระยะ ความสว่างอันอบอุ่นสาดส่องลงมาตลอดรัศมีหนึ่งร้อยกิโลเมตร ดั่งพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ ในที่สุด ซ่งฉี่หมิงและไป่ไหล่ต่างก็เห็นสองร่างที่อ่อนแอถูกส่งออกมาจากเสาหลอมเพลิง ราวกับว่าพวกเขาขี่ตามกระแสของเปลวเพลิงจากมิติอื่นกลับมาสู่โลกนี้! “เป็นฉู่เฟิงและซินเซีย!” ซ่งฉี่หมิงเป็นคนแรกที่รู้ตัว ไป่ไหล่ตื่นเต้นและไม่อยากเชื่อเช่นกัน ฟรีนเวล.คอม พวกเขาหล่นลงไปในความมืดแล้วไม่ใช่หรือ? ทําไมถึงกลับมาได้? เสาหลอมเพลิงผิดปกตินี้มาจากไหน? มันบริสุทธิ์และแข็งแกร่งกว่าเปลวเพลิงปกติของฉู่เฟิงนับไม่ถ้วน! ไป่ไหล่และซ่งฉี่หมิงมีคำถามมากมาย แต่พวกเขาต้องช่วยชีวิตทั้งสองคนก่อน ฉู่เฟ่งอุ้มเย่ ซินเซีย เขาลงพื้นภายใต้การคุ้มครองของซ่งฉี่หมิงและไป่ไหล่ — เสาหลอมเพลิงค่อยๆ จางหายไปทันทีที่ทั้งสองคนลงพื้นอย่างปลอดภัย เสมือนมันมาเพื่อเป็นมารยาทพาเขากลับ ที่นั่นค่อยๆ กลับสู่ความสงบ ฉู่เฟิงวางซินเซียลงบนพื้นเพื่อให้หาน จี้รักษาบาดแผลของเธอ เขาเดินเข้าไปยังจุดที่เสาหลอมเพลิงเคยอยู่ “ทำไมเจ้า…” หาน จี้กำลังจะถาม ซินเซียพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เป็นลิตเติ้ล เบลล์ครับ เธอสละชีวิตเพื่อเรียกใช้เพลิงภัยพิบัติ” ไป่ไหล่ ซ่งฉี่หมิง หาน จี้ และจูเหมิงตระหนักว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาจ้องมองดูหลังของฉู่เฟิงที่กำลังโศกเศร้า ไม่รู้ว่าจะปลอบใจเขาอย่างไร ซ่งฉี่หมิงคุ้นเคยกับลิตเติ้ล เบลล์มากที่สุด สัตว์เลี้ยงตัวน้อยเติบโตมาข้างๆ ฉู่เฟิง เธอฉลาด น่ารัก และมีเสน่ห์ เมื่อมหาเทพผู้เฒ่าไม่สามารถช่วยชีวิตฉู่เฟิงและซินเซียได้ ก็เป็นลิตเติ้ล เบลล์ที่สละชีวิตเพื่อช่วยพวกเขา… — ฉู่เฟิงเดินไปยังจุดนั้น เขาสัมผัสได้ถึงความร้อนบนพื้นยังหลงเหลืออยู่ เขาเห็นใบไม้แดงเล็กๆ บนพื้นด้วย มันเบาเหมือนขนนกและร่วงหล่นลงมาก่อนที่เพลิงภัยพิบัติจะจางหายไปสนิท ฉู่เฟิงยื่นมือออกไปด้วยความระมัดระวังและจับเอาใบไม้เพลิงใบสุดท้ายที่ลิตเติ้ล เบลล์ทิ้งไว้ไว้อย่างมีค่า เขาจูบใบไม้อย่างนุ่มนวล แต่มันรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาถูกฉีกขาด มันเจ็บปวดจนแทบหายใจไม่ออก “พี่ฉู่เฟิง…” เสียงของซินเซียดังมาจากด้านหลัง หาน จี้ช่วยซินเซียเดินมาหาฉู่เฟิง ซินเซียวางมือลงบนหลังของฉู่เฟิงก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบใบไม้เพลิงที่ลิตเติ้ล เบลล์ทิ้งไว้ “ขอให้ข้าถือเธอเถิด” ซินเซียว่า ฉู่เฟิงเงยหน้าขึ้น เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ค่อยๆ ส่งใบไม้เพลิงให้ซินเซียด้วยมือที่สั่นระริก ซินเซียถือไว้ด้วยความระมัดระวังและหลับตาลง ผงประกายที่ส่องแสงระยิบระยับเหมือนผลึกเล็กๆ พลอยออกมาจากร่างของซินเซีย เธอค่อยๆ ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์ขณะที่ร่างที่คลุมเครือและศักดิ์สิทธิ์โผล่ขึ้นมาด้านหลัง… ผมของเธอค่อยๆ ลอยขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าที่สมบูรณ์แบบ เมื่อตาของเธอเบิกกว้าง มันดูแตกต่างอย่างสิ้นเชิง! เด็กสาวคนนี้คือซินเซียอย่างไม่ต้องสงสัย แต่นี่มีสีหน้าที่เข้มแข็งราวกับกลายเป็นคนละคน โดยเฉพาะดวงตานั้นชัดเจนว่าไม่ใช่ของเธอ! ซินเซียส่องแสงและค่อยๆ ผสานกับแสงสว่าง คนอื่นๆ งุนงงอย่างสิ้นเชิง แต่พวกเขาได้ยินเสียงหัวใจเต้นที่ชัดเจน หัวใจเล็กๆ ที่ทำมาจากแสงสว่างลอยออกมาจากหน้าอกของซินเซีย มันร่อนลงบนฝ่ามือของซินเซียพร้อมกับใบไม้เพลิงที่ลิตเติ้ล เบลล์ทิ้งไว้ ใบไม้เพลิงค่อยๆ ผสานกับหัวใจแห่งแสง กลายเป็นผลไม้ในมือของซินเซียเมื่อแสงสว่างค่อยๆ จางหายไป “นี่… นี่คือคาฟื้นฟูชีวิต!” “คาฟื้นฟูชีวิต!” “เธอครอบครองคาฟื้นฟูชีวิต!” แสงสว่างของคาฟื้นฟูชีวิตมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจนสมาชิกทุกคนของวิหารพาร์ทีนอนจำได้ในทันที มหาดเลือกผู้พิพากษาและอัศวินผู้พิทักษ์มากมายได้โอบล้อมสถานที่แห่งนี้ไว้แล้ว พวกเขาได้เห็นซินเซียใช้คาฟื้นฟูชีวิตด้วยสายตาตนเอง พวกเขาได้เห็นว่าจิตวิญญาณแห่งวิหารพาร์ทีนอนได้เสด็จลงมายังสถานที่นี้! ใครจะคิดว่าเด็กสาวที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นซาลัน เด็กสาวที่ถูกพาไปยังแดนคนตายโดยไฮลา จะครอบครองคาฟื้นฟูชีวิต! อัศวินผู้พิทักษ์ที่ต้องการจะจับกุมฉู่เฟิงและซินเซียในตอนแรก ต่างก็คุกเข่าลงและก้มศีรษะลงกับพื้นเมื่อได้เห็นภาพนั้น — มหาดเลือกผู้พิพากษาและเหล่ามาจาที่ศรัทธาคุกเข่าลงบนพื้นในครึ่งหนึ่งด้วย ส่วนเหล่าผู้ศรัทธาที่อยู่ในวิหารศรัทธาก็ตกตะลึง เมื่อบรรดาผู้ศรัทธาอาวุโสบางคนที่เคยเห็นแสงสว่างแห่งคาฟื้นฟูชีวิตก้มศีรษะด้วยความจริงใจ พวกผู้ศรัทธาที่เหลือก็เริ่มคุกเข่าตาม! คนเป็นต้องทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดที่ความตายทิ้งไว้ และทางเดียวที่จะขจัดความเจ็บปวดนั้นคือคาฟื้นฟูชีวิตแห่งวิหารพาร์ทีนอน! — “พี่ฉู่เฟิง” ซินเซียยิ้ม เธอไม่เคยคิดว่าจะได้ครอบครองพลังอำนาจเช่นนี้ และไม่เคยโล่งใจเท่าครั้งนี้เลยนับตั้งแต่ที่ช่วยชีวิตลิตเติ้ล เบลล์ไว้ได้ ฉู่เฟิงตกตะลึง มองดูผลไม้แห่งภัยพิบัติ ลิตเติ้ล เบลล์เกิดจากผลไม้แห่งภัยพิบัติ สิ่งนี้หมายความว่าคาฟื้นฟูชีวิตของซินเซียได้นําไปสู่การเกิดใหม่ของลิตเติ้ล เบลล์? “พี่ฉู่เฟิง เธอยังเป็นลิตเติ้ล เบลล์เหมือนเดิม แต่เพื่อจะเกิดใหม่ได้ เธอต้องรับการชำระล้างด้วยไฟที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่งที่สุด” ซินเซียวางผลไม้แห่งภัยพิบัติในมือของฉู่เฟิงอย่างระมัดระวัง ฉู่เฟิงถือผลไม้แห่งภัยพิบัติ เขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นภายในผลไม้และจังหวะที่ตีแผ่วเหมือนการเต้นของหัวใจ “ซินเซีย เจ้า…” ฉู่เฟิงตระหนักถึงบางสิ่งทันที เขาเงยหน้ามองดูซินเซีย ซินเซียยิ้มอย่างบริสุทธิ์และสั่นหน้า “ไม่เป็นไรนะคะ เราแบ่งปันหัวใจเดียวกัน ฉันไม่ได้อยู่เคียงข้างพี่เสมอไป แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตราบใดที่ลิตเติ้ล เบลล์อยู่เคียงข้างพี่ หัวใจของฉันก็อยู่กับพี่ด้วย” ก้าวเดินของเธอช้าลง เธอไม่มีวันตามทันจังหวะของฉู่เฟิง แต่ลิตเติ้ล เบลล์จะอยู่เคียงข้างฉู่เฟิงเสมอ พวกเขาจะออกผจญภัยด้วยกัน รบเคียงข้างกัน แบ่งปันทั้งยามสุขและยามทุกข์… และตอนนี้ เธอไม่ต้องกังวลเรื่องการตามหาฉู่เฟิงหรือคิดถึงเขาอีกต่อไป นี่คือตอนจบที่ดีที่สุดที่ซินเซียสามารถหวังไว้ได้!