บทที่ 632 - ไม่ให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว! แปลโดย Exodus Tales บรรณาธิการโดย Exodus Tales แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth เปลวเพลิงคือข้ารับใช้ของจักรพรรดินีเฟลมเบลล์น้อย ภูตอัคคีใดๆ ก็ตามล้วนต้องเชื่อฟังนางอย่างไม่มีเงื่อนไข เวทมนตร์อัคคีของจอมเวทจะดำเนินตามกฎของลวดลายดารา เปลวเพลิงที่สร้างขึ้นมักจะถูกจำกัดอยู่ในรูปแบบที่ตายตัว แต่เปลวเพลิงที่เฟลมเบลล์น้อยใช้นั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของนางโดยสิ้นเชิง หากนางต้องการให้เปลวเพลิงหมุนวนเหมือนพายุทอร์นาโด ไฟก็จะกลายร่างเป็นพายุทอร์นาโดโดยมีนางเป็นศูนย์กลาง หากนางต้องการให้เปลวเพลิงกลายเป็นก็อตซิลล่าที่เคยเห็นในอนิเมะ ไฟก็จะก่อร่างเป็นสัตว์ประหลาดเพลิงพุ่งไปข้างหน้า หากนางต้องการให้เปลวเพลิงแตกออกเป็นลูกไฟนับไม่ถ้วนไล่ตามอสูรทมิฬเหมือนหาง พวกมันก็จะเชื่อฟังนาง บีบให้อสูรทมิฬต้องหนีตายจากเปลวเพลิงไปคนละทิศคนละทาง! ในบรรดาอสูรทมิฬแปดสิบตัว หลิวหรู่ได้สังหารไปแล้วกว่าสิบตัว ที่เหลืออีกห้าสิบตัวนั้นไม่เพียงพอให้เฟลมเบลล์น้อยได้สนุกด้วยซ้ำ... ในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ อสูรทมิฬครึ่งหนึ่งก็ตายลง ในขณะที่อีกครึ่งหนึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสจากแผลไฟไหม้และอยู่ห่างจากนางหลายร้อยเมตร หากพวกมันไม่ถูกควบคุมโดยนักบวชชุดดำ พวกมันคงหนีเอาชีวิตรอดไปแล้ว เฟลมเบลล์น้อยสร้างความโกลาหลให้กับสถานที่แห่งนี้ในทันที ความยุ่งเหยิงครั้งใหญ่นี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่อนุศาสนาจารย์หญิงต้องการให้เกิดขึ้น หากฟางกู่ปรากฏตัวขึ้นมาในตอนนี้ แผนการทั้งหมดของพวกเขาก็จะพังทลายลง ใบหน้าของนางมืดมนอย่างที่สุด เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของจอมเวทผู้นี้แข็งแกร่งกว่าที่นางจินตนาการไว้มาก! อนุศาสนาจารย์หญิงเหลือบมองกองทัพอันเดดที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ มหาสมุทรสีดำยังคงอยู่ห่างออกไปราวสองกิโลเมตร แต่กลับรู้สึกราวกับว่ามันอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ฟุต พร้อมที่จะกลืนกินทุกสิ่งที่ขวางหน้า! “ไอ้พวกไร้ประโยชน์!” อนุศาสนาจารย์หญิงสบถออกมา ระลอกพลังงานของเวทมนตร์ขั้นสูงนั้นรุนแรงเกินไป และจะดึงดูดความสนใจของเหล่าจอมเวทหลวงที่กำลังตามหาฟางกู่เช่นกัน นั่นเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้นางลังเลที่จะโจมตี อย่างไรก็ตาม นางรู้ว่าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเข้าแทรกแซง เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ไม่เพียงแต่พวกเขาจะพลาดโอกาสในการจับกุมฟางกู่เท่านั้น พวกเขาทั้งหมดจะถูกมหาสมุทรแห่งอันเดดกลืนกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกชิ้นเล็กๆ! อนุศาสนาจารย์หญิงเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคลือบด้วยเครื่องสำอางหนาเตอะของนางส่องประกายสีฟ้าน้ำแข็งเย็นเยียบ วงโคจรดาราถูกวาดขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นลวดลายดาราใต้ส้นเท้าของอนุศาสนาจารย์หญิงในทันที ในวินาทีต่อมา ลวดลายดาราสีขาวเย็นยะเยือกอีกลวดลายหนึ่งก็ปรากฏขึ้น มันเบ่งบานราวกับเกล็ดหิมะขนาดยักษ์ที่ส่องแสงเจิดจ้าอยู่เหนือศีรษะของนาง ลวดลายดารายังคงปรากฏขึ้นในที่ต่างๆ อย่างต่อเนื่อง ก่อนที่พวกมันจะเชื่อมต่อกันเป็นจักรราศีดาราน้ำแข็ง! เวทมนตร์น้ำแข็งขั้นสูง! อนุศาสนาจารย์หญิงเป็นจอมเวทขั้นสูงอย่างที่พวกเขาคิด! ในอดีต โม่ฟานคงจะวิ่งหนีไปโดยไม่ลังเลเมื่อเผชิญหน้ากับจอมเวทระดับนี้ เขาไม่มีโอกาสเอาชนะจอมเวทขั้นสูงได้เลยแม้แต่น้อย เขาไม่สามารถรอดชีวิตจากเวทมนตร์ขั้นสูงแม้แต่คาถาเดียว ครั้งนี้ เมื่อศัตรูของเขาโจมตี เขาก็เคลื่อนไหวเช่นกัน! เขาอดไม่ได้ที่จะยอมรับว่าอนุศาสนาจารย์หญิงวาดลวดลายดาราได้เร็วกว่าเขา แต่น่าเสียดายที่นางต้องวาดลวดลายดาราถึงเจ็ดลวดลายเพื่อสร้างจักรราศีดาราให้สมบูรณ์ ในขณะที่โม่ฟานต้องการเพียงแค่ร่ายเวทมนตร์ขั้นกลางให้เสร็จ... “เฟลมเบลล์น้อย เข้าสิง!” ทันทีที่โม่ฟานวาดลวดลายดาราเสร็จ เปลวเพลิงอันบ้าคลั่งก็พวยพุ่งขึ้นจากเท้าของเขา เส้นผมและเสื้อเชิ้ตของเขาปลิวไสวไปในอากาศร้อนที่ลอยสูงขึ้น “โลงศพน้ำแข็ง…” อนุศาสนาจารย์หญิงเอ่ยชื่อคาถาเวทมนตร์น้ำแข็งขั้นสูงอย่างเย็นชา เปลี่ยนเม็ดฝนให้กลายเป็นน้ำแข็งที่ตกลงมาจากท้องฟ้าอย่างหนาแน่น “หมัดดาวตก: เก้ามังกร!” โม่ฟานเร็วยิ่งกว่า เปลวเพลิงที่ห่อหุ้มตัวเขาไว้รุนแรงมากจนเหล่าอสูรต้องสาปไม่กล้าแม้แต่จะเข้าใกล้เขา! อนุศาสนาจารย์หญิงหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นลวดลายดาราของโม่ฟาน เขาคิดจริงๆ หรือว่าการร่ายเวทมนตร์ขั้นกลางด้วยความเร็วที่สูงกว่าจะเพียงพอที่จะหยุดโลงศพน้ำแข็งของนางได้? เขาคิดว่านักบวชชุดดำเจ็ดคนที่ยืนอยู่ข้างนางเป็นเพียงของประดับหรือ? เขาคิดจริงๆ หรือว่าพวกเขาไม่มีคาถาป้องกันตัวเลย? อย่างไรก็ตาม ขณะที่รัศมีเพลิงของโม่ฟานยังคงเพิ่มสูงขึ้นจนถึงระดับที่แม้แต่รัศมีความเย็นเยือกของนางก็เกือบจะถูกครอบงำ นางก็เริ่มตื่นตระหนก การรวบรวมพลังของโลงศพน้ำแข็งถูกขัดจังหวะ อนุศาสนาจารย์หญิงเหลือบมองนักบวชชุดดำสองคนที่ยืนอยู่ข้างหน้านาง ผู้ซึ่งกำลังร่ายเกราะแสงและม่านหินเพื่อปกป้องนาง แต่ถึงกระนั้นนางก็สัมผัสได้ถึงรัศมีการทำลายล้างที่พุ่งตรงมาทางนางแล้ว! เวทมนตร์ขั้นกลางทั้งสองคาถานั้นไม่เพียงพอที่จะป้องกันนางจากการโจมตีนี้ได้เลย! มังกรเพลิงคำรามกึกก้อง แม้แต่สวนสาธารณะก็ยังสั่นสะเทือนเล็กน้อยจากแรงระเบิด มังกรเพลิงเต้นรำอย่างบ้าคลั่ง บินผ่านเหล่าอสูรทมิฬที่วิ่งหนีไปคนละทิศคนละทาง สัตว์ประหลาดเหล่านั้นระเหยหายไปในทันที แม้ว่ามังกรเพลิงจะไม่ได้สัมผัสตัวพวกมันเลยก็ตาม! อสูรทมิฬที่อยู่ใกล้มังกรถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่าน พลังงานของเปลวเพลิงอันดุเดือดพุ่งเข้าใส่นักบวชชุดดำสองคนที่ขวางอยู่ด้านหน้าอนุศาสนาจารย์หญิง ในทำนองเดียวกัน นักบวชชุดดำทั้งสองก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่านแม้ว่าจะมีเวทมนตร์ป้องกันขั้นกลางคอยปกป้องอยู่ก็ตาม เกราะแสงและม่านหินไม่มีโอกาสต้านทานมังกรเพลิงได้เลย! มังกรเพลิงพุ่งไปข้างหน้าและไปถึงตัวอนุศาสนาจารย์ อนุศาสนาจารย์ตอบสนองได้ค่อนข้างเร็ว นางเรียกใช้โล่น้ำแข็งศูนย์องศา ในขณะเดียวกัน หมัดดาวตกของโม่ฟานก็กวาดไปทั่วท้องฟ้า เผาพืชพรรณทั้งหมดตามเส้นทางของมัน ก่อนที่ความแรงของมันจะลดลงในที่สุดหลังจากชนเข้ากับโล่น้ำแข็งศูนย์องศาของอนุศาสนาจารย์หญิง เปลวเพลิงอันทรงพลังแยกออกไปด้านข้างขณะที่มันปะทะกับโล่น้ำแข็งศูนย์องศา อนุศาสนาจารย์ถูกกระแทกให้ไถลไปพร้อมกับโล่ของนาง ก่อนที่จะกระแทกเข้ากับด้านข้างของอนุสาวรีย์ด้านหลัง! ฐานที่แกะสลักแตกละเอียดในทันทีและพังทลายลงกับพื้น เส้นทางที่หญิงสาวถูกกระแทกจนปลิวไปนั้นเกิดเป็นร่องลึกยาว โดยมีพื้นดินที่ไหม้เกรียมอยู่สองข้างทาง ภายในพงหญ้าที่ลุกไหม้ โล่น้ำแข็งศูนย์องศาของอนุศาสนาจารย์ถูกทำลาย ชิ้นส่วนของมันกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณโดยรอบ นางลุกขึ้นยืนด้วยอาการสั่นเทา ทั้งผมและเสื้อโค้ทขนมิงค์ของนางถูกเผาจนไม่เหลือชิ้นดี ในขณะเดียวกัน ปากของนางก็เต็มไปด้วยเลือดที่ทะลักขึ้นมาจากหน้าอกและไหลซึมออกมาจากริมฝีปาก! ระหว่างนางกับโม่ฟานมีเพียงผืนดินที่ไหม้เกรียมและประกายไฟเล็กๆ ที่ทิ้งความยุ่งเหยิงไว้ทั่วบริเวณ ยิ่งไปกว่านั้น ใบหน้าของนางยังเต็มไปด้วยเขม่าและความตกตะลึงอย่างที่สุด! -เวทมนตร์ขั้นกลาง? -นั่นคือเวทมนตร์ขั้นกลางจริงๆ น่ะหรือ? แม้ว่านางจะเป็นจอมเวทขั้นสูงที่เพิ่งเลื่อนระดับขึ้นมาได้ไม่นาน แต่นางก็ยังสามารถควบคุมพลังของระดับสูงและเหยียบย่ำจอมเวทขั้นกลางได้ตามต้องการ... แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ตอนนี้นางกลับถูกกดดันโดยจอมเวทขั้นกลาง! หากนางไม่ได้เรียกใช้โล่น้ำแข็งศูนย์องศาได้ทันเวลา นางคงมีจุดจบเช่นเดียวกับนักบวชชุดดำสองคนที่คอยปกป้องนาง! -หมัดอัคคี… นั่นคือคาถาไฟขั้นกลาง หมัดอัคคี จริงๆ น่ะหรือ? -แม้แต่เวทมนตร์ขั้นสูงก็ไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่านั้นมากนัก!- “เป็นคนดีๆ ไม่ชอบ กลับเลือกที่จะเป็นเดนมนุษย์ ไอ้พวกสุนัขรับใช้ของซาลาน ข้าจะฆ่าพวกแกให้หมดทุกคน!” ดวงตาแดงก่ำของโม่ฟานลุกโชนไปด้วยความโกรธแค้นขณะที่ความเดือดดาลในอกของเขาระเบิดออกมา! หมัดเดียวไม่เพียงพอให้โม่ฟานระบายความโกรธแค้นหลังจากได้รู้ความจริงเบื้องหลังหายนะเมืองโป๋ และมันก็ไม่เพียงพอสำหรับเขาที่จะเอาชนะความเศร้าโศกที่เขารู้สึกเมื่อสวีจ้าวถิงขอร้องให้เขาสังหารตัวเอง! วันนี้ โม่ฟานจะไม่ปล่อยให้สมาชิกของวาติกันทมิฬคนใดรอดชีวิตไปได้ รวมถึงอนุศาสนาจารย์น้ำเงินด้วย