บทที่ 86: ของขวัญแสนถูกใจ ทันทีที่สายตาของอาเซลกลับมาชัด เขากะพริบตาถี่ๆ ราวกับเกือบแน่ใจว่าระบบกำลังโยนเขาเข้าไปอยู่ในความฝัน เทพธิดายืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ แต่ไม่ได้สวมอาภรณ์อันพลิ้วไหวสง่างามเหมือนเมื่อวาน ไม่สิ สิ่งที่เธอสวมอยู่แทบจะเรียกว่าเสื้อผ้าไม่ได้ด้วยซ้ำ บิกินี่ แต่ก็ไม่ใช่บิกินี่ธรรมดาเลย ผืนผ้านั้นแนบชิดไปกับส่วนโค้งเว้าของเธอราวกับสัมผัสของคนรัก เส้นผ้าบางเฉียบทำหน้าที่อันเป็นไปไม่ได้ในการปกปิดสิ่งที่แทบจะปกปิดไม่ได้อยู่แล้ว หน้าอกของเธอดูราวกับกำลังจะทะลักออกจากถ้วยผ้าบางๆ เต้าทรงอวบอิ่มยกขึ้นลงไปตามลมหายใจแต่ละครั้ง สะโพกของเธอโค้งรับอย่างสมมาตรสมบูรณ์ ไล่ลงไปถึงเรียวขาที่ยาวและได้รูปซึ่งเปล่งประกายจางๆ ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ อาเซลชะงักค้าง ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าตัวเองเคยเหลือบเห็นความงดงามของเธอผ่านชุดเดรสมาแล้ว แต่สิ่งนี้... สิ่งนี้คนละเรื่องกันเลย นี่คือความสง่างามของเทพธิดาอย่างแท้จริง คอของเขาแห้งผาก ดวงตาทรยศตัวเองกวาดมองเรือนร่างของเธออย่างไม่อาย ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ความกลมมนสมบูรณ์แบบของบั้นท้ายเธอ "...สวยจัง" เขาพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว เทพธิดาหมุนตัวอยู่กับที่ เส้นผมสีบลอนด์เงินสะบัดพลิ้วอย่างขี้เล่น เสียงของเธอหวานราวกับบทเพลงขณะพูดว่า "ฉันไม่ได้ยินเลย" แต่เธอได้ยินแล้ว เธอกำลังดื่มด่ำกับความตะลึงและการชื่นชมของเขาในทุกวินาที ผิวของเธอเสียวซ่านไปด้วยความอบอุ่นแปลกประหลาดแบบจั๊กจี้ของการถูกร้องปรารถนา สิ่งที่เธอไม่ได้รู้สึกมานานแสนนาน อาเซลส่ายหน้าเหมือนเพิ่งตื่นจากภวังค์ แล้วพูดให้ดังขึ้น “ผมบอกว่าคุณสวย” ครั้งนี้เขาไม่ลังเลอีก เขาก้าวไปข้างหน้าในจังหวะลื่นไหลเพียงครั้งเดียว ปิดระยะห่างระหว่างกัน มือของเขาเลื่อนไปโอบรอบเอวเธออย่างมั่นใจ ดึงร่างเธอเข้ามาแนบอก เทพธิดาอุทานเบาๆ ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆ ละลายเข้ากับอ้อมกอดของเขา เสียงของเขาต่ำ ทุ้ม และจริงใจ หนักแน่นด้วยความตั้งใจ “สวยมากจริงๆ” ถ้าเธอเป็นผู้หญิงธรรมดา หัวเข่าของเธอคงอ่อนยวบลงไปเพราะน้ำหนักของถ้อยคำนั้น แต่เธอคือเทพธิดา เป็นอมตะ เป็นผู้ที่ได้รับการบูชา สูงส่ง และแตะต้องไม่ได้ อย่างน้อยก็ในแบบที่เธอชอบคิดเช่นนั้น แก้มของเธอร้อนผ่าวราวลูกท้อสุกงอม ขณะขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ใช้ความกล้าที่ถูกเรียกออกมาทั้งหมด ก้มลงกระซิบข้างหูเขาเพื่อไม่ให้เขาเห็นหน้าแดงก่ำของเธอ “มีแค่เธอเท่านั้นที่มองฉันแบบนี้ได้” เธอกระซิบ ลมหายใจอุ่นแตะผิวเขา คำพูดของเธอหยดเยิ้มไปด้วยการยั่วยวน หวานล้ำและอันตราย “ฉันให้เธอเห็นข้างใน... ก็ได้นะ ถ้าอยาก” อาเซลแข็งค้าง “ข้างใน?” “ใช่ ข้างใน เธอจะจับฉันตรงไหนก็ได้ หรือแม้แต่ทำให้ฉัน— จับได้แล้ว!” ก่อนที่เขาจะประมวลผลได้ทัน ภาพรอบตัวก็บิดเบี้ยว ห้องศักดิ์สิทธิ์หายวับไป และแทนที่ด้วยชายหาดสีทองภายใต้แสงอาทิตย์ร้อนแรง ผืนทรายขยับอยู่ใต้เท้า อุ่นและนุ่ม ขณะที่เสียงคลื่นคำรามแผ่วเบาอยู่ไกลออกไป [ความเข้มข้นของมานาศักดิ์สิทธิ์ในอากาศหนาแน่นมาก] [แกนพลังของคุณกำลังดูดซับมานาในอากาศ] สายตาของอาเซลเลื่อนไปข้างหน้า เทพธิดายืนอยู่ตรงหน้าเขา ยังสวมบิกินี่อันน่าอายชุดนั้น และกำลังหัวเราะ เสียงของเธอใสดังดุจระฆังลม “ดูสิ เธอพร้อมจะเห็นข้างในเสื้อผ้าฉันขนาดไหนแล้ว” เธอเย้า พลางชี้มาที่เขาพร้อมรอยยิ้มผู้ชนะ หน้าอาเซลร้อนวาบ เขาเกาหลังศีรษะ ท่าทีเก้อเขินแต่ไม่ยอมแพ้ “ก็ผมไม่ได้อยากเห็นแบบนั้นนี่” เขาพูด เทพธิดากะพริบตาเกือบเสียหลัก “...เดี๋ยวนะ เธอไม่ได้อยาก?” “อืม” อาเซลตอบพร้อมยักไหล่อย่างสงบ “คุณไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่จะอ้า... ขาให้ใครก็ได้หรอกใช่ไหม” เทพธิดาแทบจะตะโกนออกมา “ไม่ ฉันไม่ทำแน่นอน!” ใบหน้ามุ่ยของเธอน่ารักเกินต้าน แต่เธอเองกลับไม่รู้ว่ามันกำลังทรยศต่อหัวใจที่สั่นไหวของเธอมากแค่ไหน ทว่าในใจของเธอกลับยุ่งเหยิงอย่างหนัก ‘ฉันจะยอมทำกับเธอเพราะฉันชอบเธอ’ เธอคิดอย่างสิ้นหวัง ‘แต่ฉันปล่อยให้เธอคิดว่าฉันอยากได้เธอแบบสิ้นหวังไม่ได้’ ผู้ชายไม่เห็นคุณค่าในสิ่งที่ได้มาง่ายๆ... ความทรงจำของเรนยิ่งตอกย้ำเรื่องนั้นให้ชัดเจน ริมฝีปากของเธอเม้มแน่น ความรู้สึกขัดแย้งกันปะทะอยู่ภายใน ยิ่งเธอยืนใกล้เขานานเท่าไร หัวใจก็ยิ่งเต้นแรงขึ้นเท่านั้น เธอมีชีวิตมานับไม่ถ้วนปี ไม่เคยถูกความปรารถนาของมนุษย์แตะต้องมาก่อน แต่สิ่งนี้... ผู้ชายคนนี้แตกต่าง เขาเป็นคนดึงสีสันเข้ามาในชั่วนิรันดร์อันน่าเบื่อของเธอ การเฝ้ามองมนุษย์นับไม่ถ้วน การคัดเลือกเซนต์สาว การมองเหล่าฮีโร่เผชิญหายนะ—สิ่งเหล่านั้นยังไม่น่าลุ่มหลงเท่านี้เลย เธอต้องการเขา และกระนั้น เธอก็อยากให้เขาเห็นคุณค่าของเธอมากกว่านั้น “หัวใจฉันเจ็บ” เธอบ่นพึมพำเบาๆ ใต้ลมหายใจ แต่ก็ฝืนยิ้มเมื่ออาเซลหันกลับมามองเธอ จากนั้นเสียงของเขาก็ฉีกความคิดที่กำลังวนเวียนของเธอออกจากกัน “อ้อ นึกขึ้นได้พอดี” เทพธิดาเอียงศีรษะ “หืม?” ‘ระบบ’ อาเซลถามในใจ ‘เคบับเอามาที่นี่ได้ไหม’ [ได้ โฮสต์] ‘ดี เอามาเลย’ กล่องห่อหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาเป็นประกาย อาเซลฉีกมันออก และทันใดนั้น กลิ่นหอมน่ามหัศจรรย์ก็ฟุ้งไปทั่วชายหาด เนื้อหมักเครื่องเทศ ย่างจนสุกพอดี กลิ่นควันปนหวานลอยตามลมทะเลมาแตะจมูก เทพธิดาชะงัก เธอรู้จักกลิ่นนั้น ผ่านสายใสจางๆ ที่เชื่อมโยงกับเรน เธอเคยได้กลิ่นนี้ตอนที่เด็กสาวเดินผ่านร้านอาหารริมทาง แต่เรนขี้เหนียวเกินกว่าจะซื้ออะไรสักอย่าง เทพธิดาเคยโหยหามันเงียบๆ เป็นความปรารถนางี่เง่าที่ถูกฝังไว้ใต้ความภาคภูมิใจของตัวเอง “เธอ... ซื้อสิ่งนี้มาให้ฉันเหรอ” น้ำเสียงของเธอสั่นเล็กน้อย “ใช่” อาเซลตอบอย่างสบายๆ มุมปากยกเป็นรอยยิ้ม “ผมไม่แน่ใจว่าจะเอาอาหารจากโลกมนุษย์เข้ามาในที่นี่ได้ไหม แต่—” เขายังพูดไม่จบ เทพธิดาก็พรวดเข้าหาเขา แขนโอบรอบคอเขาแน่น เธอจูบแก้มเขาหนึ่งครั้ง สองครั้ง แล้วก็อีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับห่าฝนแห่งความเอ็นดู “ขอบคุณนะที่รัก~ ฉันรักเธอ~ รักเธอ~” เธอร้องเพลงออกมา เสียงหวานปนเมามายด้วยความยินดี อาเซลกะพริบตาปริบๆ ตะลึงงันอย่างที่สุด ไม่มีอะไรเตรียมใจเขาไว้สำหรับการถูกจูบจนแทบตายโดยเทพธิดาในชุดบิกินี่เพราะเคบับเลย ‘บางทีวิธีเข้าถึงหัวใจผู้หญิงอาจเป็นเคบับจริงๆ’ เขาคิดอย่างขันๆ ขณะยื่นไม้เสียบอันแรกให้เธอ ดวงตาของเทพธิดาเป็นประกาย เธออ้าปากกัดมันอย่างตื่นเต้น ความสงบนิ่งแบบเทพเจ้าถูกกระชากทิ้งไปในทันที ขณะที่ริมฝีปากของเธอจมลงไปในเนื้อนุ่มชุ่มฉ่ำ รสชาติระเบิดกระจายเต็มลิ้น รสเค็มหอมปนกลิ่นควันและแทรกด้วยความหวานบางๆ ดวงตาของเธอค่อยๆ ปรือปิด และมีเสียงครางเล็กน้อยที่น่าอายหลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ “นี่... นี่มันสวรรค์ชัดๆ” เธอกระซิบ พลางเลียซอสออกจากริมฝีปาก “คุณนั่นแหละคือสวรรค์” อาเซลตอบโดยไม่สะดุดสักนิด ใบหน้าของเธอแดงจัดเป็นสีชาด เธอปัดเขาเบาๆ อย่างไม่จริงจัง หัวใจเต้นโครมครามอยู่ในอก ‘เขาจะฆ่าฉันเข้าให้แล้วแบบนี้...’