บทที่ 74: คนรักของเทพธิดา เขาแทบจะไม่ได้หายใจหายคอสักพักเลย ก่อนหน้านี้ก็เอมิลีอา แล้วตอนนี้... ถึงคราวเทพธิดาแห่งแสงตัวเป็นๆ เลยงั้นหรือ? “คนรักของข้า?” น้ำเสียงของเขานิ่งเรียบ เกือบจะระมัดระวัง ทั้งที่ในอกแน่นจนแทบอึดอัด “ใช่” เทพธิดาตอบโดยไม่ลังเล น้ำเสียงของนางสงบนิ่ง ทว่าร่างกายกลับทรยศความรู้สึกของนางอยู่เล็กน้อย นางขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิม เส้นผมสีทองราวแพรไหมเรืองรองไหลลงบนบ่า แสงศักดิ์สิทธิ์ของนางทำให้ขอบห้องดูอ่อนนุ่มลง “เจ้ากำลังคิดจะช่วยโลกใช่หรือไม่?” แววตาของเอเซลคมขึ้นในทันที มือที่กำถ้วยชาเซรามิกอุ่นๆ ค้างกลางทางก่อนจะยกถึงริมฝีปาก “เจ้า...รู้ได้ยังไง?” คำถามหลุดออกจากปากเขาก่อนจะหยุดตัวเองได้ ดวงตาของเขาเหลือบมองนาง ความประหลาดใจวาบผ่านแววตา แต่เทพธิดาเพียงยิ้มอย่างอ่อนโยน ราวกับไม่สะทกสะท้านกับความไม่เชื่อของเขาเลยแม้แต่น้อย “ข้าไม่ได้รู้เหตุผลแน่ชัดว่าเจ้าทำไมถึงอยากช่วย” นางเอ่ยเสียงเบา “แต่พวกเรามีเป้าหมายคล้ายกันอยู่บ้าง” นางหยุดเล็กน้อย วางถ้วยของตนที่ยังไม่ได้แตะลงข้างๆ ดวงตาสีทองเข้มขึ้นด้วยความจริงจัง “ข้าได้เห็นอนาคตมาแล้ว เอเซล อนาคตที่นักบุญหญิงของข้าตาย อนาคตที่โลกถูกความมืดกลืนกิน อนาคตที่มหันตภัยโหมกระหน่ำและทำลายทุกสิ่ง... ผู้คนนับล้านต้องสูญเสียชีวิต ครอบครัว และบ้านเรือน สงครามที่ไม่รู้จบจะเปลี่ยนทุกอย่างให้กลายเป็นเถ้าถ่าน” น้ำเสียงของนางทำให้ความเงียบในแดนแห่งแสงสั่นสะเทือน และเอเซลก็รู้สึกได้ถึงน้ำหนักของถ้อยคำนั้นกดทับลงในท้องของเขาราวกับก้อนหิน นั่นคืออนาคตของโลกใบนี้... ความตาย นางสูดลมหายใจลึก แล้วผ่อนออกช้าๆ “มหันตภัยกำลังจะมาถึง และหากฮีโร่ของเราจะเอาชนะได้ เจ้าจะต้องได้รับความช่วยเหลือทุกอย่างเท่าที่จะหาได้” เอเซลเอียงศีรษะ ริมฝีปากโค้งเป็นเส้นบางๆ “...อืม แต่ผมไม่ใช่ฮีโร่ที่ถูกเลือก” น้ำเสียงของเขาแห้งเรียบ ราวกับยอมรับชะตากรรมแล้ว ไม่ว่าเขาจะอยากโต้แย้งแค่ไหน ลึกลงไปเขาก็รู้ความจริงนั้นอยู่ดี คนที่ถูกเรื่องราวเลือกไว้คือไรน์ฮาร์ดท์ ไม่ใช่เขา “ไม่มีฮีโร่ที่ถูกเลือกหรอก” เทพธิดาตอบกลับทันควัน น้ำเสียงหนักแน่นราวกับรอคำตอบนี้อยู่แล้ว ร่างอันเจิดจ้าของนางเอนเข้ามาใกล้ ดวงตาส่องสว่างด้วยความเชื่อมั่น “โดยเฉพาะไม่ใช่บุรุษอย่างคนที่เรนบอกเล่า” เอเซลขมวดคิ้ว เรน? นางพูดอะไรเกี่ยวกับไรน์ฮาร์ดท์กันแน่? เขาเกือบจะถามออกไป แต่บางอย่างบอกเขาว่าไม่ควรสอดรู้สอดเห็นเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงนั่งเงียบๆ ชั่งน้ำหนักคำพูดของนางอยู่ในใจ เทพธิดาไม่ปล่อยให้ความเงียบยืดเยื้อนานนัก นางยื่นมือออกไป ปลายนิ้วไล้ไปตามขอบถ้วยชา ก่อนจะเงยหน้าสบตาเขา “ในฐานะคนรักของเทพธิดาอย่างข้า เจ้าจะมีอำนาจควบคุมเวทศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างสมบูรณ์” เสียงของนางอ่อนลง ฟังดูชวนโน้มน้าว แต่ก็อันตรายและเย้ายวนอย่างยิ่ง “เจ้าเข้าถึงแกนมานาได้โดยง่ายไม่ใช่หรือ? เจ้าจะได้ทรัพยากรแบบนั้นเพิ่มขึ้นอีก ได้พลังมากขึ้น แข็งแกร่งขึ้น ไม่ใช่น่าสนใจหรือ?” เอเซลเอนตัวพิงเบาะเล็กน้อย ริมฝีปากเม้มแน่น ถ้าเขาจะบอกว่าไม่สนใจ นั่นคงเป็นการโกหก เขารู้ข้อดีของมันอยู่แล้ว - แค่ความสามารถในการใช้เวทศักดิ์สิทธิ์ก็ทำให้เขาไม่ต้องพึ่งการรักษาจากนักบุญหญิงเรนอีกต่อไป เพียงเท่านั้นก็นับว่าเป็นพรอันประเมินค่าไม่ได้สำหรับคนที่กำลังเดินอยู่บนเส้นทางของเขาแล้ว ความคิดของเขาชั่งน้ำหนักทางเลือกต่างๆ อย่างละเอียด ประโยชน์ใช้สอยบดขยี้ความลังเล ตรงข้ามเขา เทพธิดาผู้ดูสงบนิ่งภายนอกกลับซ่อนพายุที่โหมกระหน่ำอยู่ภายใน ในใจของนางกำลังปั่นป่วน หัวใจเต้นแรงขึ้นทุกวินาที นางต้องลงมือ นางต้องคว้าเขาไว้ก่อนที่คนอื่นจะได้ตัวไป เพราะถ้าพวกนั้นเจอเขาเมื่อไร นางไม่สงสัยเลยว่าพวกนั้นจะลงมือทันทีโดยไม่ลังเล โดยเฉพาะเทพธิดาแห่งจันทรา ยัยผู้หญิงวิปริตไร้ยางอาย คงไม่ลังเลที่จะจับเขากดลงตรงนี้เดี๋ยวนี้โดยไม่สนใจมารยาทใดๆ ทั้งสิ้น เมื่อเทียบกับนางแล้ว เทพธิดาแห่งแสงยังดู... อ่อนโยนเสียอีก มือของนางสั่นเล็กน้อย แต่ก็พยายามสงบตัวเอง นางเป็นเทพธิดา นางมีชีวิตมาเนิ่นนานนับกัปนับยุค ทว่าตอนนี้กลับกำลังประหม่าเพราะมนุษย์คนหนึ่ง สายตาของเอเซลสบเข้ากับนางพอดี “ถ้าเทพธิดาอนุญาต” เขาเอ่ยในที่สุด น้ำเสียงทั้งไม่เต็มใจและแน่วแน่ปะปนกัน “ผมจะเป็นคนรักของนาง” ริมฝีปากของนางแย้มออก การควบคุมตัวเองแตกสลายไปเพียงชั่วขณะ ใบหน้าของนางอ่อนลงด้วยความอบอุ่น รอยยิ้มค่อยๆ แผ่บนใบหน้าทิพย์นั้น - สงบนิ่ง งดงาม และเกือบจะเหมือนมนุษย์ “เช่นนั้นเอง” เทพธิดากระซิบ มือของนางยื่นไปข้างหน้า นุ่มนวลแต่สั่นระริก ก่อนจะประคองคางเขาไว้ ความอุ่นจากปลายนิ้วของนางแตะลงบนผิวเขาอย่างแผ่วเบา สำหรับเทพธิดาแล้ว นางสั่นมากกว่าที่เขาคาดไว้เสียอีก “นี่คือบทบาทของเจ้าในตอนนี้” นางกล่าว ดวงตาสีทองวาบประกายบางอย่างที่คมยิ่งกว่าแสง - บางสิ่งที่ใกล้เคียงกับความยึดติด “หน้าที่ของเจ้าคือแสดงตนเป็นคนรักของข้า มอบความรักและความเอาใจใส่ทั้งหมดที่เจ้ามีให้ข้าจนกว่าจะถึงวันที่เจ้าตายจากไป จากนั้น เมื่อเจ้าทิ้งร่างมนุษย์นี้ไปแล้ว ก็จงมาหาข้าที่นี่” ถ้อยคำของนางหวานราวน้ำผึ้ง ทว่าความหมายแฝงในน้ำเสียงนั้นชัดเจนจนไม่อาจตีความผิดได้ - มันเต็มไปด้วยความเป็นเจ้าของ ถ้าเขาฟังไม่ออกก็คงเป็นคนโง่เต็มที นางมีแววตาแบบที่เอเซลเคยเห็นมาก่อน นาเอเลีย เมดูซา เอ็ดนา แววตาหมกมุ่นคู่นั้น ราวกับโลกทั้งใบหดแคบลงเหลือเพียงเขาคนเดียว “ข้าจะดูดทุกอย่างออกจากเจ้าให้หมด” นางกระซิบ รอยยิ้มลึกขึ้น “เจ้าจะได้ไม่ไปมองผู้หญิงคนอื่นอีก” ก่อนที่เอเซลจะทันได้ตอบ ริมฝีปากของนางก็ประทับลงบนริมฝีปากเขา จุมพิตนั้นอุ่น อ่อนนุ่มในตอนแรก - แล้วก็รุนแรงจนท่วมท้น ความรู้สึกเหมือนมีอะไรปลดเปลื้องออกจากเขาแล่นวาบไปทั่ว ราวกับพลังศักดิ์สิทธิ์กำลังหลั่งไหลจากร่างนางเข้าสู่ร่างเขา เติมเต็มพลังให้เขา หน้าอกอวบอิ่มของนางแนบเข้าหาเขา แขนทั้งสองโอบรอบต้นคอเขา ดึงเขาให้จมลึกลงในอ้อมกอดนั้น โลกทั้งใบรอบตัวเขาพร่ามัว [คุณกำลังดูดซับพลังเวทจำนวนมหาศาล] [ยินดีด้วย! แกนมานาของคุณเลื่อนขั้นเป็นระดับ 3] ความคิดของเอเซลกระจัดกระจาย แขนของเขาขยับโดยสัญชาตญาณ โอบรอบเอวของนาง ดึงร่างเพรียวระโคมขึ้นมานั่งบนตักของเขา จุมพิตนั้นลึกขึ้น ร่างกายของเขาตอบสนองต่อกระแสพลังที่หลั่งทะลักเข้ามา แม้จิตใจจะยังตามไม่ทัน ริมฝีปากของเทพธิดาช่างเสพติด รสชาติหวานยิ่งกว่าน้ำหวานใดๆ ความอบอุ่นจากสวรรค์ค่อยๆ ซึมลึกลงไปในตัวเขาทุกวินาที พลังงานพวยพุ่ง ไหลเวียนผ่านเส้นเลือดราวกับทองคำหลอมเหลว ในที่สุด นางก็ผละออกมา ลมหายใจแผ่วติดขัดเล็กน้อย ปลายนิ้วของนางแตะใต้คางเขา ยกใบหน้าเขาขึ้นให้สบกับดวงตาเรืองรองคู่นั้น “เจ้าชอบถึงขนาดนั้นเลยหรือ?” นางแกล้งถาม น้ำเสียงกึ่งหยอกกึ่งครอบครอง มุมปากของนางโค้งเป็นรอยยิ้มรู้ทัน “ดูสีหน้าพึงพอใจของเจ้าสิ” เอเซลอ้าปากจะตอบ - แต่ก่อนที่ถ้อยคำจะทันหลุดออกมา แสงก็กลืนกินตัวเขาไปเสียก่อน ร่างของเขาหายไปจากแดนแห่งแสง เทพธิดากะพริบตา มือทั้งสองตกลงบนเตียงอย่างอ่อนแรง ความเงียบกลับคืนสู่ห้องอีกครั้ง นานพักหนึ่งนางนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น มึนงง จิตวิญญาณอันสง่างามร้าวสลายลงชั่วคราวในความเป็นส่วนตัวของแดนของตนเอง นางกลั้นไว้ไม่อยู่... นางไม่อยากให้มนุษย์คนหนึ่งเห็นนางหน้าแดง แล้วแก้มของนางก็ร้อนวูบเป็นสีแดงจัด “ขะ...ข้าจูบใครสักคนไปแล้ว” นางกระซิบ น้ำเสียงเล็กลงอย่างน่าอาย ทั้งที่นางมีอายุนับศตวรรษ นางยกมือแตะหน้าอกของตน รู้สึกถึงหัวใจที่เต้นถี่รัว เทพธิดาแห่งแสง ผู้เจิดจ้าและเป็นนิรันดร์ กลับหน้าแดงราวกับหญิงสาวที่กำลังตกหลุมรัก