บทที่ 1776 นักดาบเซียนมุลเลอร์และสมาชิกของหอคอยเป็นยอดคน พวกเขาใช้ชีวิตอย่างน่ายกย่อง อย่างไรก็ตาม พวกเขาปฏิเสธที่จะชื่นชมและยกย่องตัวเอง นั่นเป็นเพราะพวกเขาจดจำชีวิตที่ตนล้มเหลวในการปกป้องได้มากกว่าชีวิตที่พวกเขารักษาไว้ได้ พวกเขามักรู้สึกละอายใจต่อตนเองเสมอ แม้ว่าจะใช้ชีวิตเพื่อผู้อื่นมาตลอดทั้งชีวิตก็ตาม ยิ่งไปกว่านั้น มุลเลอร์ยังมีประวัติของการหลบหนีเข้าไปในรอยแยกมิติ เมื่อไม่นานมานี้ สมาชิกของหอคอยเองก็ล้มเหลวในการทำหน้าที่ต่อต้านเหล่ามังกร “...ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบท่าน” มุลเลอร์และสมาชิกของหอคอยเข้าใจตำแหน่งของกันและกัน พวกเขามองว่าการพบกันครั้งสำคัญนี้ถือเป็นเกียรติอย่างสูง แต่พวกเขาก็ไม่ได้แสดงออก ผลที่ตามมาคือ เนเฟลีน่าเฝ้ามองการพบกันของพวกเขาแล้วแค่นเสียงหึออกมา ในขณะที่เธอกำลังลูบพุงนุ่มนิ่มของตัวเอง “น่าอับอายจริงที่ต้องมาเห็นว่ามุลเลอร์ผู้ยิ่งใหญ่เป็นพวกวิตถาร” “เจ้าหมายความว่าอย่างไรที่ว่ามุลเลอร์เป็นพวกวิตถาร?” “อย่าทำเป็นไม่เห็นหน่อยเลย กริท ไม่ใช่แค่เจ้าหรอกนะ หอคอยเองก็เห็นว่าเขาลวนลามข้า การพยายามปกปิดเรื่องนี้จะทำให้ชื่อเสียงของเจ้ามัวหมองเปล่าๆ” “ลวนลาม...? ข้าเข้าใจแล้ว” กริทครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “คงจะน่าหงุดหงิดไม่น้อยที่มุลเลอร์ไล่ตามเจ้าผ่านการเคลื่อนย้ายมิติมา ข้าไม่ละเอียดอ่อนเอง ขอโทษที” กริทเอาใจเขามาใส่ใจเรา เนเฟลีน่าเป็นเพียงมังกรอายุน้อย แต่เธอเป็นบุตรสาวของมังกรคลุ้มคลั่ง เธอคงภูมิใจมากที่ตนเองเป็นจอมเวทผู้เชี่ยวชาญ แต่กลับถูกมนุษย์หลอกเอาได้ ก็ไม่แปลกที่จะโกรธ “แต่จะไปเรียกเขาว่าวิตถารมันก็...” “เจ้าพูดอะไรของเจ้า?” เนเฟลีน่ามองกริทที่กำลังพูดอย่างระมัดระวังราวกับเขาน่าสมเพช “ข้าแค่เคลื่อนย้ายมิติตามคำเรียกของเจ้า ในทางเทคนิคแล้ว มุลเลอร์ตามรอยเวทมนตร์ของเจ้า ไม่ใช่ของข้า คนที่ควรจะโกรธคือกริท เจ้าต่างหากไม่ใช่ข้า” “......?” มันเป็นแบบนั้นหรือ? ใช่แล้ว การอัญเชิญอัครสาวกก็เหมือนกับการอัญเชิญอัศวิน มันเป็นทักษะที่เขามีฐานะเป็นผู้เรียก ดังนั้นมันก็สมเหตุสมผล... กริทเริ่มรู้สึกผิดโดยไม่ทราบสาเหตุ ดวงตาของเนเฟลีน่าดูไร้ชีวิตชีวาขณะมองเขา “คนโง่” “อะไรนะ?” “ชายที่เป็นคนนอกสัมผัสพุงของข้า ทำไมเจ้าไม่ทำอะไรสักอย่างล่ะ กริท? ทำไมเจ้าถึงเอาแต่สนใจเรื่องไร้สาระอยู่ได้? เจ้าโง่! กริทคือคนโง่!” “......” “บาซาร่าบอกไว้นะ! ผู้หญิงควรจะหวงแหนร่างกายของตัวเอง โดยเฉพาะพุง! กริท เจ้ามันคนโง่ที่ไม่รู้แม้กระทั่งเรื่องนั้น!” ความคิดของกริทเริ่มสับสนวุ่นวาย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากต่อสู้กับมังกรเพลิงทราวูคามาได้ไม่นาน เขารู้สึกปั่นป่วนทางอารมณ์เพราะอารมณ์ของเขาแปรปรวนไปหลายทาง เขายังรู้สึกกังวลเพราะเป็นห่วงอาการของไบแบน ในสถานการณ์เช่นนี้ เนเฟลีน่าก็เอาแต่พูดจาไร้สาระ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอแปลงกายอยู่ในร่างของเด็กหญิง เขาคงเขกหัวเธอไปแล้วหรือเปล่า? สภาพปัจจุบันของกริทไม่เต็มร้อย เขาจึงอดคิดเช่นนั้นไม่ได้ ทันใดนั้น— “เนเฟลีน่าเหมือนเด็กสาวจริงๆ นะ” ฮายาเตะกล่าวขณะเดินอยู่ข้างๆ เขา มีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าและเขาดูพอใจมาก กริทมองมุลเลอร์และเริ่มได้สติ เขานำเนเฟลีน่าที่กำลังถลึงตาใส่เขาด้วยแก้มที่พองโตไปเปรียบเทียบกับมังกรตัวอื่นๆ มังกร—พวกมันเป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่สามารถเข้าใจได้ด้วยมุมมองของมนุษย์ เนเฟลีน่านั้นต่างออกไป เธอเริ่มคิดเหมือนมนุษย์หลังจากที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับผู้คน เธอเคยแสดงด้านนี้ออกมาตอนพบพ่อของเธอ แต่ตอนนี้เธอเหมือนคนมากขึ้น ‘เด็กคนนี้กำลังพยายามอย่างหนักในแบบของเธอหรือเปล่านะ?’ “ม-มีอะไร?” ใบหน้าของเนเฟลีน่าซีดลงและเธอก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว นั่นเป็นเพราะกริทจู่ๆ ก็ดูเหมือนหยุดนิ่ง แล้วก้าวเข้ามาใกล้กว่าเดิม มันเกินไปหรือเปล่าที่จะเรียกเขาว่าคนโง่? เธอรู้สึกขุ่นเคืองและว้าวุ่นใจเล็กน้อย... มือของกริทวางลงบนหัวของเนเฟลีน่าขณะที่เธอกำลังนึกเสียใจในภายหลัง มันเป็นมือใหญ่ที่ปกคลุมใบหน้าทั้งหมดของเด็กหญิง มันอาจจะดูขรุขระ แต่กลับอบอุ่นและใจดีอย่างเหลือเชื่อ “ใจเย็นๆ ไว้ ข้าจะตักเตือนท่านมุลเลอร์เป็นการส่วนตัว” “อื้อ... อ-อื้อ!” ใบหน้าของเนเฟลีน่าที่เคยซีดเผือดเหมือนเครื่องปั้นดินเผากลับกลายเป็นสีแดงระเรื่อ มังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่โดดเดี่ยว ส่วนใหญ่เกิดมาเพื่อพ่อแม่ของพวกมัน พวกมันใช้ชีวิตตามลำพังตั้งแต่วินาทีที่เกิดและตายลงเมื่อถูกพ่อแม่เรียกหา มันเป็นลิขิตที่ไม่อาจขัดขืน เป็นโชคชะตาที่มังกรโบราณกำหนดไว้ ตั้งแต่วินาทีที่ลืมตาดูโลก พวกมันตระหนักถึงหลักการของโลกและเข้าใจแนวคิดเรื่อง ‘ความผูกพัน’ และ ‘ความรัก’ ในหัวโดยธรรมชาติ แต่พวกมันไม่มีโอกาสได้สัมผัสมันโดยตรง อย่างไรก็ตาม เนเฟลีน่ากำลังสัมผัสมันจากกริทและผู้คนในจักรวรรดิ เธอมีความสุขมาก ถึงขนาดที่เธอคิดว่าเธอตัดสินใจถูกแล้วที่ขัดคำสั่งพ่อและเลือกกริท เธอรู้สึกซาบซึ้งกับสายตาที่อบอุ่นของกริทจึงก้มหัวลง “...ข้าขอโทษ” “หืม?” “ข้าขอโทษที่เรียกท่านว่าคนโง่!” “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก” กริทอมยิ้มและเนเฟลีน่าก็ดีใจ ทั้งสองคนที่ดูเหมือนพ่อลูกกันคือความหวังของสมาชิกหอคอย ทำให้พวกเขาฝันถึงอนาคตที่มังกรและมนุษย์สามารถอยู่ร่วมกันได้ ‘ข้าต้องขอโทษเนเฟลีน่าเสียแล้ว’ มุลเลอร์คิดพร้อมรอยยิ้มขณะเดินนำไปไกล การตรวจจับพลังของนักดาบเซียนนั้นไม่มีใครเทียบได้ มันอยู่ในระดับที่สามารถเคลื่อนไหวอย่างราบรื่นผ่านเขตแดนแห่งสัมบูรณ์ ไม่มีทางที่เขาจะไม่สังเกตเห็นความโกลาหลที่เกิดขึ้นข้างหลัง เขาไม่พลาดแม้กระทั่งลมหายใจของไบแบนที่อยู่บนหลังของเคนซึ่งค่อยๆ แผ่วลง “เราควรรีบกันหน่อย” มุลเลอร์เร่งเร้าและเคนก็ตอบสนองทันที เขาพุ่งชนกำแพงเพื่อย่นระยะทางไปยังห้องพยาบาล กำแพงหลายสิบแห่งถูกทลายลง ฝุ่นละอองกระจายไปทั่วทุกทิศทาง “......” กริทและมุลเลอร์ต่างตกตะลึง แต่สมาชิกของหอคอยกลับนิ่งสงบ สำหรับพวกเขา หอคอยเป็นเพียงสิ่งของที่ใช้แล้วทิ้ง ‘สงสัยว่ามังกรทองคงจะระบุตำแหน่งของหอคอยได้คร่าวๆ แล้วสินะ’ กริทมั่นใจขึ้นมาในภายหลัง เขานึกถึงคูบาร์ทอส มังกรระดับสูงที่ซุ่มโจมตีพวกเขาในตำแหน่งที่ค่อนข้างใกล้กับหอคอยแห่งปัญญา นี่หมายความว่าพวกเขาจะต้องถูกบังคับให้ย้ายหอคอยอีกครั้ง ในเวลานั้น โอกาสที่ตำแหน่งของสมาชิกหอคอยจะถูกเปิดเผยจะเพิ่มขึ้นชั่วขณะ ดังนั้นมันจึงเป็นผลดีในหลายๆ ด้านที่ไบแบนจะฟื้นตัว เคนมาถึงห้องพยาบาลและวางไบแบนลง จากนั้นเขาก็ขึ้นเสียงอย่างตื่นตระหนก “เฮ้ย! ไบแบน!” เปลือกตาของไบแบนกระตุกอย่างบ้าคลั่งราวกับเขากำลังเผชิญกับฝันร้ายบางอย่าง “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ผ่าตัดมนุษย์ที่ไม่ใช่ตัวข้าเอง...” ท่ามกลางสมาชิกหอคอยที่กำลังตื่นตระหนก เบตตี้หยิบมีดผ่าตัดออกมา เธอตัดสินใจว่าความรู้ทางการแพทย์ที่ได้จากการผ่าตัดสิ่งมีชีวิตจากนรกควรจะถูกนำมาใช้ แต่ไม่มีความเชื่อมั่นเลยเมื่อเห็นมือที่สั่นเทาของเธอ กริทรีบห้ามเธอไว้ขณะที่ดวงตาของเธอหมุนวนไปมาและพูดกับมุลเลอร์ “ข้ายังมีสติอยู่ ถ้าท่านต้องการความช่วยเหลือ โปรดบอกข้าด้วย” ตั้งแต่เขากลับมาจากสุสานไร้ทายาท กริทตัดสินใจที่จะปฏิบัติต่อมุลเลอร์ในฐานะบุคคลที่น่านับถือ เขาตัดสินใจว่าไม่มีความจำเป็นต้องใช้ลำดับชั้นของจักรพรรดิและเทพกับมุลเลอร์ มันเป็นเรื่องธรรมดา มุลเลอร์เป็นวีรบุรุษที่ทุกคนเคารพและเป็นบุคคลจากเมื่อหลายร้อยปีก่อน การให้เกียรติเขาไม่ใช่ภาระหรือจะทำให้เกิดความสับสนในความสัมพันธ์ของพวกเขา “ข้ากำลังจะขอให้ฝ่าบาทช่วยอยู่พอดี” มุลเลอร์ไม่ปฏิเสธ เขายิ้มกว้างและปล่อยให้แสงสปาร์กที่ปลายนิ้ว มันเป็นปรากฏการณ์ที่ดาบที่ถูกวาดขึ้นสะท้อนและดูดซับแสงอาทิตย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า “......?” วาดดาบงั้นหรือ? ใบหน้าของกริทและสมาชิกหอคอยแข็งค้าง พวกเขาจำได้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่หมอหรือนักบวช แต่เป็นคนที่คลั่งไคล้ในดาบ ใช่แล้ว ชายตรงหน้าที่มาพร้อมกับดวงตาที่ใหญ่และใสกระจ่างเป็นพิเศษคนนี้ก็เหมือนกับไบแบน มันหมายความว่าพวกเขาไม่ควรถูกหลอกด้วยดวงตาที่ซื่อตรงของเขา “เดี๋ยวก่อน...” กริทตระหนักว่าสิ่งต่างๆ กำลังผิดพลาดและยื่นมือออกไป แต่มันก็สายเกินไป ก่อนที่เขาจะหยุดมันได้ ดาบของมุลเลอร์ก็ปักลงที่หน้าอกของไบแบน ทิศทางที่เลือดพุ่งออกมาในทันทีนั้นคงที่ ไม่มีเลือดแม้แต่หยดเดียวที่หลุดรอดและกระจายไปใต้แสงอาทิตย์ มันมีสีเข้มเหมือนไวน์และดึงดูดความสนใจของกริทและสมาชิกหอคอย “นี่มันบ้าอะไรกัน?” ใบหน้าของเคนบิดเบี้ยวราวกับปีศาจ หากอาเบลลิโอไม่ได้สะบัดพู่กันและสร้างบาเรียขึ้นมา มือของเขาคงบดขยี้ข้อมือของมุลเลอร์ไปแล้วแทนที่จะเป็นก้อนพลังเวทมนตร์ มันเป็นความวุ่นวายอย่างสมบูรณ์ ตั้งแต่การรุกรานของทราวูคาจนถึงตอนนี้—กริทผ่านเรื่องราวมามากเกินไปในเวลาอันสั้นและรู้สึกอ่อนล้าอย่างมหาศาล เขาอยากจะเลิกทุกอย่างและพักผ่อนสักพัก “ความปรารถนาของนักดาบส่วนใหญ่นั้นเหมือนกัน มันคือการฟันให้ดีขึ้น ไม่ว่าเป้าหมายสูงสุดจะเป็นอะไร การใช้ดาบให้ดีจะทำให้นักดาบทำเป้าหมายนั้นได้ง่ายขึ้น” เสียงที่หนักแน่นแต่ชัดเจน—เสียงอันทรงพลังของมุลเลอร์หยุดความวุ่นวายในห้อง ดวงตาของกริทและสมาชิกหอคอยเบิกกว้าง นั่นเป็นเพราะไม่มีบาดแผลบนหน้าอกของไบแบนที่ถูกแทง เลือดที่พุ่งออกมาในทิศทางที่ไม่เป็นจริงเป็นเพียงคำใบ้ มุลเลอร์ไม่เคยแทงไบแบน เขาเพียงสร้างภาพลวงตาว่าไบแบนถูกแทงด้วย ‘ดาบแห่งหัวใจ’ (Heart Sword) “อย่างไรก็ตาม ไม่มีวิชาดาบที่สมบูรณ์แบบในโลก ‘วิชาดาบไร้คู่ต่อสู้’ ที่สร้างขึ้นโดยท่านไบแบน และ ‘วิชาดาบราชาผู้ไร้พ่าย’ ที่ข่มขู่ซาฮารันผู้ไม่เกรงกลัวแม้กระทั่งท้องฟ้า ยิ่งพวกเขาสำเร็จวิชามากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกเสียดายมากเท่านั้น มันเป็นผลลัพธ์ตามธรรมชาติหากพวกเขาพึ่งพาเครื่องมือที่เรียกว่าดาบ” การสะบัดมือและการสะบัดดาบเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสลัดความรู้สึกแปลกประหลาดเพียงเล็กน้อยออกไป “นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาฝันถึงความเป็นหนึ่งเดียว” การหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดาบ—นักดาบที่ไปถึงจุดสูงสุดย่อมมีความปรารถนาเช่นนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ มันคือการยอมรับว่าดาบเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายตนและก้าวข้ามข้อจำกัดของเครื่องมือ นี่เป็นคุณสมบัติขั้นต่ำของนักดาบเซียนด้วย อันที่จริง นักดาบที่หลอมรวมกับดาบนั้นแตกต่างจากนักดาบทั่วไป พวกเขาแกว่งดาบโดยไม่ได้ตระหนักถึงตัวดาบและฟันเป้าหมายได้เร็วกว่า “แต่มันก็เป็นการต่อสู้ที่หนักหนาไม่น้อยเพื่อรักษาความเป็นหนึ่งเดียวนี้” เพื่อให้ยอมรับดาบที่ถืออยู่ในมือเป็นร่างกายของตน พวกเขาจำเป็นต้องมีภาพในหัวที่มั่นคง พวกเขาต้องย้ำเตือนตัวเองอย่างไม่มีที่สิ้นสุดว่าพวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกับดาบ มันไม่เคยเป็นเรื่องง่าย แม้แต่มุลเลอร์เองก็ยังแตกสลายจากความเป็นหนึ่งเดียวกับดาบเมื่อเขาได้เรียนรู้ความจริงของโลกและรู้สึกสิ้นหวัง ดังนั้น เขาจึงคว้าดาบเพิ่มอีกเล่มและขัดเกลามัน มันคือดาบที่เขาเก็บไว้ในใจและใช้ออกด้วยหัวใจ—นั่นคือ ‘ดาบแห่งหัวใจ’ อย่างไรก็ตาม ไบแบนนั้นต่างออกไป “นั่นคือเหตุผลที่ท่านไบแบนเลือกวิธีที่ต่างออกไป มันไม่ใช่ทิศทางของการรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดาบ แต่เป็นการยอมรับตนเองว่าเป็นดาบ” เหตุผลที่จิตใจของไบแบนค่อยๆ จางหายไป พูดง่ายๆ ก็คือ เขาได้ละทิ้งความเป็นมนุษย์ หลังจากปีนขึ้นมาบนหอคอย วีรบุรุษก็เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่เรียกว่ามังกร ซึ่งแม้แต่นักล่ามังกรยังหวาดกลัว เขาตัดสินใจที่จะกลายเป็นดาบเพื่อทดแทนความสามารถของมุลเลอร์ที่เขาไม่มี เพื่อที่วันหนึ่งจะได้ฟันคอมังกรและช่วยโลกให้ได้ เขาคงทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมหลังจากปกป้องฮายาเตะในวันนี้ ดาบของมุลเลอร์ที่เปี่ยมไปด้วยจิตสังหารฟันเข้าที่แก้มของไบแบน เลือดที่หยดลงบนเคราหยาบกร้านเป็นเครื่องพิสูจน์ว่ามันคือของจริง ครั้งนี้ไบแบนถูกฟันจริงๆ อย่างไรก็ตาม ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง เขากลายเป็นเพียงเครื่องมือที่เรียกว่าดาบ ไม่ใช่มนุษย์ เขาจึงไม่ตอบสนองต่อจิตสังหารที่ทำร้ายเขา “...ข้าจะช่วยท่านได้อย่างไรบ้าง?” เสียงของกริทสั่นเครือขณะที่เขาได้รับรู้ว่าไบแบนมาถึงสภาพปัจจุบันได้อย่างไร กริทเองก็กังวลว่าเขาจะสามารถทำอะไรได้บ้าง “จงสอนท่านไบแบนเกี่ยวกับความยิ่งใหญ่ของเครื่องมือ” มุลเลอร์ไม่มีวันลืมครั้งแรกที่เขาพบกริท ความประทับใจจากฉากที่กริทเรียกดาบนับพันเล่มด้วยการจับที่แตกต่างกันและบอกให้เขาเลือกเล่มที่ต้องการนั้นรุนแรงมาก นั่นคือตอนที่เขาตระหนักถึงความจริงที่ว่าความเป็นหนึ่งเดียวกับดาบไม่สามารถบรรลุได้ด้วยการปฏิเสธเครื่องมือที่เรียกว่าดาบ แนวทางนี้เองที่ผิด นักดาบหลายคน โดยเฉพาะไบแบน จำเป็นต้องได้รับการปลุกให้ตื่น พวกเขาต้องเรียนรู้จากกริท “ดาบที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นในวันนี้” ดาบแห่งหัวใจของมุลเลอร์คำรามออกมา มันเป็นเสียงที่เกิดขึ้นในกระบวนการตัดผ่านโลกแห่งจิตใจที่สร้างขึ้นโดยจิตใต้สำนึกของไบแบนเพื่อสร้างทางเข้า “โปรดทำลายมัน” ประตูที่ให้ความรู้สึกแตกต่างจากประตูมิติอย่างสิ้นเชิงเปิดออกต่อหน้าต่อตากริท มันเป็นประตูที่เปล่งแสงสีซีด ราวกับแสดงถึงหัวใจที่ว่างเปล่าของไบแบน “มันจะมีความหมายก็ต่อเมื่อเจ้าทำลายมัน” สีหน้าของมุลเลอร์ดูหม่นหมอง น่าเสียดายที่หลังจากผ่านการต่อสู้เสี่ยงตายกับวิญญาณแห่งสุสานไร้ทายาทและต่อสู้กับมังกรโบราณ เขากลับต้องให้กริทแบกรับความรับผิดชอบใหม่โดยไม่มีเวลาพักผ่อน เขาคิดว่าเขาคงเข้าใจได้หากกริททนไม่ไหวและหันหลังกลับ เขาเข้าใจความเจ็บปวดของคนที่แบกรับความรับผิดชอบเช่นนี้ดีที่สุด ทว่าในทางกลับกัน ดวงตาของกริทกลับส่องประกายด้วยความมุ่งมั่น “ข้าดีใจที่ได้ช่วย” [ท่านได้เข้าสู่โลกแห่งจิตใจของนักดาบเซียน ‘ไบแบน’] ราชาแห่งวีรบุรุษออกเดินทางเพื่อช่วยเหลือนักรบผู้กล้า