Chapter 1893: เขาจะต้องถูกจัดการในแบบของเรา เกรย์ ผู้ที่เป็นเหตุผลให้ผู้อาวุโสพอนด์วินไม่สามารถหลบหนีไปได้ ขณะนี้เขากำลังยืนอยู่ข้างท่านแอสตารอท ที่นี่เป็นเพียงที่เดียวที่เขารู้สึกสงบ ไม่ใช่แค่นั้น เขายังได้รับบาดเจ็บจากการปะทะกับผู้อาวุโสพอนด์วินอีกด้วย โชคดีที่ท่านแอสตารอทและคนอื่นๆ มาถึงทันเวลา ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่สามารถรั้งตัวผู้อาวุโสพอนด์วินไว้ได้นานกว่านี้ การต่อสู้กับผู้อาวุโสพอนด์วินทำให้เขาตระหนักถึงช่องว่างระหว่างตัวเองกับระดับซูเวอเรนขั้นสูงสุด ซูเวอเรนขั้นเก้ายังพออยู่ในวิสัยที่เขาจะรับมือได้ แต่ซูเวอเรนขั้นสูงสุดสามารถฆ่าเขาได้หากมีเวลาเพียงพอ มันอาจจะไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นั่นเป็นสิ่งที่พวกมันทำได้แน่นอน ผู้นำเผ่าคางคกจ้องมองผู้อาวุโสพอนด์วินด้วยสายตาเย็นชาพลางถามว่า "เจ้าทรยศเผ่าของเราได้อย่างไร?" "ข้าไม่ได้ทรยศเผ่าของเรา ข้าแค่พยายามหาทางรอดให้เราต่างหาก เจ้าคิดว่ามนุษย์จะชนะงั้นหรือ?" ผู้อาวุโสพอนด์วินเยาะเย้ย "พวกมันอ่อนแอและไม่เด็ดขาดพอ ในท้ายที่สุดมนุษย์จะต้องพ่ายแพ้ให้กับพวกมัน และจุดยืนของเราในสงครามครั้งนี้จะเป็นตัวกำหนดจุดจบของเรา" คำพูดของผู้อาวุโสพอนด์วินยิ่งทำให้ผู้นำเผ่าคางคกโกรธเคืองหนักกว่าเดิม "เจ้ามันก็แค่พวกน่ารังเกียจ" สัตว์อสูรเป็นสิ่งมีชีวิตที่ตรงไปตรงมาและมักจะไม่ลดตัวลงไปใช้วิธีเจ้าเล่ห์เพื่อเอาชีวิตรอด สัตว์อสูรส่วนใหญ่ยอมสู้กับใครสักคนซึ่งหน้าดีกว่าที่จะใช้วิธีสกปรกเพื่อเอาชนะ "ข้าทำเพื่อเผ่าของเรา" ผู้อาวุโสพอนด์วินไม่เปลี่ยนท่าทีแม้จะเห็นว่าผู้นำเผ่าของตนกำลังเดือดดาล ผู้นำเผ่าคางคกที่ยังคงโกรธเกรี้ยวกล่าวว่า "ในสายตาข้า เจ้าทำสิ่งนี้เพื่อตัวเองทั้งนั้น" ผู้อาวุโสพอนด์วินกำลังจะพูดต่อเมื่อคางคกตัวหนึ่งที่มากับผู้นำเผ่าชี้มาที่เขาแล้วกล่าวว่า "เจ้าสมควรถูกทรมานชั่วนิรันดร์ฐานลบหลู่ร่างของอดีตผู้นำเผ่า" ผู้อาวุโสพอนด์วินไม่ได้ปรายตามองคางคกตัวนั้นด้วยซ้ำ แต่เขาก็ตอบกลับไปว่า "อดีตผู้นำเผ่าเป็นเพื่อนของข้า เขาคงยินดีที่จะทำประโยชน์ให้เผ่าของเราแม้ในยามตาย มากกว่าจะนอนฝังอยู่เฉยๆ" ผู้นำเผ่าคางคกไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เขาจ้องมองผู้อาวุโสพอนด์วินราวกับกำลังจ้องมองคนแปลกหน้า เขารู้จักกับผู้อาวุโสพอนด์วินมาตั้งแต่ยังเด็ก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นด้านนี้ของอีกฝ่าย "เกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากันแน่?" เขาถาม เสียงเต็มไปด้วยความผิดหวัง เขาแทบไม่อยากจะโกรธในตอนนี้ การกระทำของผู้อาวุโสพอนด์วินทำให้เขาผิดหวังอย่างแรง ผู้อาวุโสพอนด์วินส่ายหัวแล้วกล่าวว่า "เจ้าไม่มีทางเข้าใจตอนนี้ ความหวังเดียวของข้าคือขออย่าให้มันสายเกินไปเมื่อเจ้าเข้าใจแล้ว" หลังจากสิ้นคำพูด ทุกคนก็สัมผัสได้ถึงออร่าอันทรงพลังที่กำลังก่อตัวขึ้นในร่างกายของผู้อาวุโสพอนด์วิน "อย่าแม้แต่จะคิด" สีหน้าของผู้นำเผ่าคางคกเปลี่ยนไปอย่างฉับพลันขณะพยายามหยุดสิ่งที่ผู้อาวุโสพอนด์วินกำลังจะทำ เขาอ้าปากออกแล้วสารสีน้ำตาลก็พุ่งตรงเข้าใส่ผู้อาวุโสพอนด์วิน เกรย์สัมผัสได้ว่าผู้อาวุโสพอนด์วินกำลังจะทำอะไร เขาอยากจะถอยห่าง แต่เขาสังเกตเห็นว่าท่านแอสตารอทไม่ได้ตื่นตระหนก เมื่อมองไปข้างหน้า ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่เขาเหลือบมองท่านแอสตารอท สารสีน้ำตาลนั้นก็พันรอบร่างของผู้อาวุโสพอนด์วิน และพลังที่ดุร้ายซึ่งเขาเพิ่งสะสมมาในช่วงเวลาสั้นๆ ก็ถูกกักขังเอาไว้ ทันทีที่ผู้อาวุโสพอนด์วินถูกหุ้มด้วยสารนั้น มันก็แข็งตัวขึ้น ผนึกผู้อาวุโสพอนด์วินไว้ข้างในจนขยับไม่ได้ เกรย์ไม่คิดว่าผู้นำเผ่าคางคกจะสามารถทำให้ผู้อาวุโสพอนด์วินหมดสภาพได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย ผู้อาวุโสพอนด์วินไม่มีโอกาสแม้แต่จะระเบิดตัวเองด้วยซ้ำ การกระทำง่ายๆ ของผู้นำเผ่าคางคกทำให้เกรย์เห็นช่องว่างระหว่างระดับซูเวอเรนขั้นสูงสุดกับผู้เชี่ยวชาญระดับกึ่งเทพ ผู้อาวุโสพอนด์วินอยู่ในสภาวะที่มีพลังเท่ากับซูเวอเรนขั้นสูงสุดของมนุษย์ แต่เขากลับไม่สามารถต่อต้านผู้ทรงพลังระดับกึ่งเทพได้เลย ผู้นำเผ่าคางคกลงมายืนข้างผู้อาวุโสพอนด์วินที่ถูกผนึกอยู่ในสารแข็งนั้น เมื่อเขาแตะลงไป สารที่แข็งตัวก็หดเล็กลงพร้อมกับร่างของผู้อาวุโสพอนด์วิน ดวงตาของเกรย์แทบถลนออกมาเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ เขารู้อยู่เต็มอกว่าสัตว์อสูรสามารถควบคุมขนาดร่างกายตัวเองได้ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นสัตว์อสูรตัวหนึ่งควบคุมขนาดร่างกายของอีกตัว 'แข็งแกร่งเหลือเกิน' เขามองผู้นำเผ่าคางคกด้วยความตกตะลึง ความประทับใจแรกที่มีต่อผู้นำเผ่าคางคกนั้นไม่ค่อยดีนัก แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าอีกฝ่ายคือผู้เชี่ยวชาญระดับสูง ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าถ้าไม่มีท่านแอสตารอทอยู่ตรงนี้ และเขาถูกผู้นำเผ่าคางคกพบตัวตามลำพัง เขาคงไม่รอดจากการถูกกินเป็นแน่ เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็กลืนน้ำลายลงคอก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ท่านแอสตารอทมากขึ้น ผู้อาวุโสพอนด์วินที่ถูกขังอยู่ในสารนั้นทำได้เพียงมองอย่างสิ้นหวังขณะที่ร่างของเขาหดเล็กลงเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว ผู้นำเผ่าคางคกอ้าปากแล้วกลืนร่างที่หดเล็กของผู้อาวุโสพอนด์วินลงไป ควันสองสายพ่นออกมาจากจมูกของท่านแอสตารอทขณะที่เขามองไปยังผู้นำเผ่าคางคก "บทลงโทษจะต้องถูกบังคับใช้กับคนทรยศ" "ข้าบอกเจ้าไปแล้วนี่ว่าเป็นเรื่องภายใน และเราจะจัดการมันด้วยวิธีเดียวกับที่เราทำมาตลอดหลายปี นั่นคือพวกเราจัดการกันเอง" ผู้นำเผ่าคางคกพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา สีหน้าของเกรย์เปลี่ยนไปเมื่อเห็นเช่นนั้น และเขาก็อดคิดไม่ได้ว่ามีความเป็นไปได้ที่ผู้นำเผ่าคางคกอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ด้วย ผู้นำเผ่าคางคกสามารถหาใครสักคนที่มีพลังระดับผู้อาวุโสพอนด์วินมาทำตามคำสั่งได้ง่ายๆ เพื่อที่ว่าหากสถานการณ์เลวร้าย พวกเขาก็จะมีคนรับผิดชอบแทน เกรย์ไม่ใช่คนเดียวที่คิดเช่นนี้ ท่านแอสตารอท รวมถึงผู้นำเผ่าฟีนิกซ์และเผ่างูต่างก็รู้สึกแบบเดียวกัน การที่ผู้นำเผ่าคางคกต้องการพาตัวผู้อาวุโสพอนด์วินไปนั้น ยิ่งทำให้เขาดูน่าสงสัยมากขึ้นเท่านั้น