Chapter 445 ของขวัญแต่งงาน เบื้องหลังเจ้าสาว ถัดจากที่นั่งแถวหน้าออกไปเล็กน้อย มีหญิงสาวในชุดสีชมพูดูงดงามจับจ้องไปยังเจ้าบ่าวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ดวงตาของเธอมีหยาดน้ำตาคลอหน่วยอย่างเงียบเชียบ ทว่าเธอกลับฝืนยิ้มออกมา ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ดู... น่าเศร้าเหลือเกิน เจ้าบ่าวรู้สึกสั่นสะท้านในหัวใจ ราวกับถูกเขย่าจากภายใน เขาหลับตาลงและสาบานกับตัวเองในใจว่า 'ฉันสาบานว่าในอนาคต ฉันจะไม่ทำให้เธอต้องรู้สึกแบบนี้อีก' เขายังคงสัมผัสได้ถึงสายตาของเธอ แต่เขากลับไม่กล้าหันไปมองเพราะรู้สึกผิดต่อสิ่งที่ตนได้ทำลงไป ทันใดนั้น เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดึงเขาให้หลุดออกจากภวังค์ "ที่รักคะ?" เจ้าบ่าวสะดุ้งเล็กน้อยแล้วหันไปมองเธอขณะเก็บซ่อนความคิดไว้ลึกสุดใจ เขาส่งยิ้มที่ดูไม่มีพิษมีภัยให้แล้วเอ่ยขึ้นว่า "คุณสวยมาก..." เจ้าสาวหน้าแดงระเรื่อ สายตาหลบเลี่ยงการจ้องมองของเขา สีหน้าที่เคยกังวลถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มเขินอายที่สั่นคลอนหัวใจของเขาได้เป็นอย่างดี หัวใจของเขาเต้นรัวพลางจดจำไว้ในใจว่าจะต้องปฏิบัติต่อทั้งสองคนในชีวิตของเขาให้ดีที่สุด หญิงสาวในกลุ่มคนเหล่านั้นคือรักแรกของเขา ส่วนหญิงสาวตรงหน้าคือประสบการณ์ครั้งแรกที่ค่อยๆ พัฒนาจนกลายเป็นความรัก ก่อนจะผลิบานมาสู่พิธีแต่งงานนี้ แม้เขาจะรู้สึกผิดต่อรักแรกของเขา แต่เขาก็ไม่พร้อมจะปล่อยมือจากใครไป เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะแต่งงานกับทั้งคู่ในชีวิตนี้ เพื่อดูแลพวกเธอในฐานะภรรยาให้ดีที่สุด ในตอนนั้นเอง หญิงสาวในชุดธรรมดาคนหนึ่งได้เดินเข้ามาในโถง แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเธอเลย และไม่มีใครสนใจเธอแม้แต่น้อย โดยคิดว่าเธอคงเป็นเพียงแขกคนหนึ่งที่มาร่วมงานพิเศษนี้ ท้ายที่สุดแล้ว ก็ยังมีผู้คนทยอยเข้ามาในโถงเพื่อเป็นสักขีพยานในงานมงคลและการเฉลิมฉลองอยู่เรื่อยๆ ไม่นานนัก เมื่อทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นและเป็นไปตามฤกษ์ยาม เวลาที่ต้องแลกเปลี่ยนคำสาบานเพื่อทำให้พิธีแต่งงานสมบูรณ์ก็ใกล้เข้ามา สายตาของทุกคนต่างดูรื่นเริงยินดี ผู้ที่เป็นคนกำกับลำดับพิธีการเอ่ยขึ้นว่า "บัดนี้ เจ้าบ่าวจะกล่าวคำสาบานแต่งงาน" เจ้าบ่าวเหลือบมองเจ้าสาวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ข้า แจ็คสัน ลาร์ส แห่งตระกูลลาร์ส ขอสาบานว่าจะรับ แคทรีน แบล็คเวลล์ เป็นภรรยา และขอแต่งเข้าตระกูลแบล็คเวลล์โดยใช้นามสกุลของพวกเขา" "บัดนี้ เจ้าสาวจะกล่าวคำสาบานแต่งงาน" เจ้าสาวนิ่งเงียบ ใบหน้าของเธอดูราวกับรอคอยคำพูดเหล่านั้นมานานชั่วกัลปาวสาน ความเงียบของเธอผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที เธอก็เปิดปากพูดด้วยน้ำเสียงเปี่ยมสุข "ข้า แคทรีน แบล็คเวลล์ แห่งตระกูลแบล็คเวลล์ ขอสาบานว่าจะรับ แจ็คสัน ลาร์ส เป็นสามี" คนจำนวนมากในตระกูลแบล็คเวลล์พ่นลมหายใจอย่างดูแคลนขณะมองคู่บ่าวสาวที่เพิ่งแต่งงานกันด้วยสายตาเหยียดหยาม การที่เจ้าสาวไม่บริสุทธิ์ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป และพวกเขารู้ดีว่าคนที่พรากความบริสุทธิ์นั้นไปไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเจ้าบ่าวคนนี้ แม้จะเป็นเรื่องเสื่อมเสียต่อตระกูล แต่อย่างน้อยพวกเขาก็พอใจที่เธอได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวผู้ที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไป อีกทั้งเขายังเป็นคนที่มีความสามารถและมีศักยภาพอีกด้วย มอร์น แบล็คเวลล์ มองดูลูกสาวแล้วถอนหายใจ เขาขมวดคิ้วเพราะไม่ชอบพิธีแต่งงานนี้เลยแม้แต่น้อย เขาเป็นคนหัวโบราณ เคร่งครัด และยึดถือประเพณีดั้งเดิม เขาไม่อาจยอมรับความจริงที่ว่าลูกสาวเสียความบริสุทธิ์ไปก่อนที่จะแต่งงาน มันเปรียบเสมือนรอยด่างพร้อยบนชื่อเสียงของตระกูลที่เขาไม่มีวันล้างออกได้ และนั่นเห็นได้ชัดจากปฏิกิริยาของคนที่อยู่รอบข้าง เขาเหลือบมองข้างกายแต่ก็ยังไม่พบเธอ แม้แต่แม่แท้ๆ ของเธอก็ไม่ได้มาร่วมงานแต่งงานครั้งนี้ เขามีภรรยาเพียงคนเดียว และท่าทีที่เคร่งครัดของเธอก็บอกให้เขารู้ว่านางไม่ปรารถนาให้การแต่งงานนี้เกิดขึ้น เขาทำได้เพียงถอนหายใจและหาความสบายใจจากความจริงที่ว่า แจ็คสัน ลาร์ส ผู้มีความสามารถคนนี้คือคนที่พรากความบริสุทธิ์ของลูกสาวเขาไป และเขายังเป็นลูกเขยที่คู่ควรในแง่ของพรสวรรค์และการฝึกฝน แม้เขาจะผิดหวังอย่างถึงที่สุด แต่เขาก็ทำได้เพียงยอมรับการจัดการนี้ ซึ่งต้องเกิดขึ้นเพราะความเห็นแก่ตัวของลูกสาวเขาเอง "บัดนี้ เจ้าบ่าวและเจ้าสาวจะแลกเปลี่ยนจอกและดื่มเพื่อเป็นสักขีพยานแห่งคำสาบานของพวกเขาทั้งสอง" แจ็คสัน ลาร์ส และ แคทรีน แบล็คเวลล์ หยิบจอกเล็กๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา พวกเขายื่นมือไปคล้องแขนกัน ทั้งคู่โน้มตัวเข้าหากันเพื่อให้ใกล้ชิดและอยู่ในท่วงท่าที่ถนัด จากนั้นพวกเขาก็ดื่มน้ำในจอกที่เป็นของตน ขณะที่ซึมซับรสชาติของกันและกัน พวกเขายิ้มให้กันอย่างรู้ใจ ก่อนจะปล่อยมือและกลับไปยืนในตำแหน่งเดิม *แปะ~* ทันใดนั้น เสียงปรบมือก็ดังขึ้น ซึ่งดึงดูดความสนใจของทุกคนในโถง รวมถึงเจ้าบ่าวและเจ้าสาวด้วย *แปะ~* *แปะ~* *แปะ~* นายน้อยบาริสลุกขึ้นยืนพลางปรบมือ "ยินดีด้วย!" ทุกคนยิ้มออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้และเริ่มปรบมือตามอย่างประดักประเดิด การปรบมือให้เกียรติไม่ควรทำหลังจากแลกเปลี่ยนคำสาบาน แต่ควรทำตอนจบพิธีแต่งงาน สิ่งนี้ทำให้ทุกคนที่รู้ลำดับพิธีการรู้สึกเหมือนคนโง่ อย่างไรก็ตาม พวกเขาเข้าใจดีว่าคนที่กำลังปรบมือนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นคนจากตระกูลราชวงศ์โลเซอริส ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าโต้แย้งแต่อย่างใด แต่แล้วใบหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นความฉงนเมื่อสังเกตเห็นท่าทางที่แปลกประหลาดของเขา นายน้อยบาริสค่อยๆ ก้าวตรงไปยังเจ้าบ่าวและเจ้าสาวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็เข้าใกล้ทั้งคู่ และมองแจ็คสัน ลาร์ส ด้วยสายตายินดี "ตระกูลราชวงศ์โลเซอริสขอแสดงความยินดีด้วย" เมื่อกล่าวเช่นนั้น เขาก็ยื่นกล่องหยกให้แก่แจ็คสัน ลาร์ส "เปิดมันดูแล้วคุณจะประหลาดใจ..." ดวงตาของแจ็คสัน ลาร์ส เป็นประกายและรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขารู้สึกจริงๆ ว่าวันนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต เพราะเขาได้รับการยอมรับจากตระกูลราชวงศ์ ซึ่งเป็นขุมกำลังระดับฟ้าชั้นสูง เขาพยักหน้าและลงมือเปิดกล่องหยก ในขณะที่แคทรีน แบล็คเวลล์ ก็ชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยการโน้มตัวเล็กน้อย เธอรู้สึกทั้งดีใจและตื่นเต้น *ปุ๊!~* ทันใดนั้น กล่องหยกก็ระเบิดออก ควันสีเหลืองกระจายตัวเป็นวงกว้างในระยะใกล้ๆ จนปกคลุมทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวไว้ มันเกิดขึ้นเร็วและกะทันหันมาก ทันทีที่เปิดออก ก๊าซก็ฟุ้งกระจายออกมาในทันที คนที่เกิดความระแวงหลังจากเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าต่างรีบถอยห่างและเอามือปิดจมูกเพื่อกลั้นหายใจด้วยความกลัวว่าจะสูดดมก๊าซปริศนานั้นเข้าไป ที่มุมหนึ่งอย่างไม่สะดุดตา นีน่าเฝ้ามองเหตุการณ์ด้วยความตกตะลึง เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น... ลูคัสอยู่ที่ไหน? ทำไมเหล่าทหารรับจ้างอาร์คซองที่ปลอมตัวมาถึงปรากฏตัวในงานแต่งงาน? เมื่อมองดูความวุ่นวายที่เกิดขึ้น ความคิดเหล่านี้ก็วนเวียนอยู่ในหัวของเธอ มอร์น แบล็คเวลล์ ก็ถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ แต่แล้วเขาก็พบว่าลูกสาวของเขาก็โดนก๊าซปริศนาที่พุ่งเข้าใส่พวกเขาทันทีเช่นกัน เขาจึงหันไปมองคนที่มอบกล่องหยกน่าสงสัยให้พวกเขา และสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เป็นอะไรเลยแม้จะยืนอยู่ใกล้ๆ "นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน!?" เขาตะโกนพร้อมจ้องเขม็งไปที่คนผู้นั้น เขาเริ่มสงสัยอย่างหนักว่าคนผู้นี้มาจากตระกูลราชวงศ์โลเซอริสจริงหรือไม่