บทที่ 762 - ใครกัน? ยานลำนั้นบินตรงมาที่เกาะด้วยความเร็วสูงก่อนจะหยุดลงเหนือชายหาด ห่างจากบ้านหินเพียงไม่กี่เมตร แรงลมจากพายุทรายที่พัดกระหน่ำใส่ใบหน้าของพวกเขาลดลง เมื่อยานอวกาศลดกำลังเครื่องยนต์และค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้น เอเมรี่ตัดสินใจเตรียมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดด้วยการใช้ทักษะทั้งหมดที่ช่วยเพิ่มบัฟให้ตัวเองทันที ทว่า ในเสี้ยววินาทีนั้น ซิลวากลับตะโกนบางอย่างออกมา ทำให้เขาต้องหยุดการกระทำทั้งหมดลง "เดี๋ยว! ยานนั่นเป็นของตระกูลฉัน ตระกูลโอโรโบรอส" คำพูดที่ออกมาจากปากของซิลวาส่งผลอย่างที่ตั้งใจไว้ มันทำให้ความรู้สึกกังวลของทั้งสองคนหายไปและยุติบรรยากาศอันตึงเครียดระหว่างพวกเขาลง เมื่อยานลงจอดบนชายหาด ประตูที่ด้านหลังก็เปิดออก มีคนทั้งหมดสามคนเดินออกมาจากยาน ทุกคนต่างเป็นระดับจอมเวทที่สวมเครื่องแบบสีเขียวพร้อมตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลโอโรโบรอส อย่างไรก็ตาม ในขณะที่กลุ่มคนเหล่านั้นกวาดสายตามองและกำลังจะเดินเข้ามาหาเหล่าวัยรุ่นทั้งสาม คลื่นพลังงานอันทรงพลังก็แผ่ซ่านออกมาจนทุกคนสัมผัสได้ สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ พลังนั้นไม่ได้มาจากยาน แต่มาจากทิศทางของบ้านหินธรรมดาๆ หลังนั้น โฮก!!! ตามหลังเสียงคำรามสนั่นหวั่นไหว บ้านหินก็แตกกระจายจากภายในและพังทลายลงในทันที ร่างสีดำที่ปกคลุมด้วยขนสีดำทะมึนพุ่งออกมาและพุ่งเข้าใส่กลุ่มคนเหล่านั้นพร้อมกับคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ไม่อาจควบคุมได้ ร่างสีดำนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากจอมเวทปีศาจหมาป่า ฮีออร์การ์ ผู้ซึ่งไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลใดถึงได้ตื่นขึ้นจากอาการโคม่า และที่น่าตกใจไปกว่านั้น ชายคนนี้ยังปรากฏตัวในร่างจำแลงที่ทรงพลังที่สุดของเขาอีกด้วย เพียงแค่เห็น เอเมรี่ก็รู้ได้ทันทีว่าจอมเวทผู้นี้ออกมาพร้อมที่จะฟาดฟันทุกสิ่งที่ขวางหน้า "เดี๋ยวครับท่านอาวุโส! พวกเขาเป็นพันธมิตรของเรา หยุดก่อน!" คำพูดนั้นสามารถหยุดจอมเวทผู้นี้ได้ชั่วครู่ แต่เอเมรี่ก็ตระหนักได้ว่าสภาพของจอมเวทปีศาจหมาป่านั้นห่างไกลจากคำว่าปกติมาก อันที่จริง สภาพในตอนนี้ของเขาดูไม่เหมือนตอนที่ 'ไนท์วูล์ฟ' เข้ายึดร่าง—ที่ยังมีความโกลาหลและไม่สามารถควบคุมได้—แต่เลวร้ายยิ่งกว่า เพราะชายคนนี้แข็งแกร่งกว่าตอนนั้นถึงสิบเท่า โฮววววว!! เสียงหอนดังกึกก้องไปทั่วอากาศ สั่นสะเทือนแก้วหูของเอเมรี่และเด็กสาวทั้งสองอย่างรุนแรง มันคือเสียงคำรามในการรบของหมาป่าที่พร้อมจะสังหารทุกอย่าง เมื่อเห็นและตระหนักได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทั้งซิลวาและแอนนาร่าต่างถอยหลังไปหลายก้าวอย่างรวดเร็ว เพราะพวกเธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่พวกเธอจะเข้าไปยุ่งได้ พวกเธอทำได้เพียงยืนอยู่ข้างสนาม ร้องเรียกชื่อจอมเวทฮีออร์การ์อย่างสิ้นหวังและต่อเนื่องด้วยหวังว่าจะช่วยดึงสติชายผู้นี้จากความคลั่ง ในทางกลับกัน เอเมรี่รู้สึกกังวลอย่างหนักและเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่แย่ที่สุด เขาไม่แน่ใจว่ากลุ่มจอมเวททั้งสามคนจะสามารถหยุดจอมเวทระดับ 7 ขั้นสูงสุดที่กำลังอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งอย่างฮีออร์การ์ได้หรือไม่ ทว่าในตอนที่จอมเวทฮีออร์การ์กำลังจะกระโจนเข้าใส่กลุ่มคนเหล่านั้น ร่างหนึ่งก็เดินออกมาจากด้านหลังของจอมเวทตระกูลโอโรโบรอสทั้งสาม สัมผัสพลังงานที่เอเมรี่ได้รับจากร่างนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่าจอมเวททั่วไป ซึ่งบ่งบอกสถานะของเขาได้อย่างชัดเจนว่าเป็นถึงระดับมหาจอมเวท เมื่อวัยรุ่นทั้งสามเห็นใบหน้าของบุคคลผู้นี้ ความกังวลบนใบหน้าของเอเมรี่และเด็กสาวทั้งสองก็มลายหายไปในทันที มันถูกแทนที่ด้วยความโล่งใจอย่างรวดเร็วเมื่อรู้ว่าเขาเป็นใคร โดยเฉพาะใบหน้าของซิลวาที่เบิกบานขึ้นด้วยความดีใจ ในพริบตา ร่างนั้นก็หายไปจากจุดเดิมและพุ่งเข้าหาจอมเวทหมาป่าที่กำลังคลุ้มคลั่งด้วยความเร็วสูง จากนั้นด้วยเวทมนตร์เพียงบทเดียว เขาก็สามารถสะกดจอมเวทปีศาจหมาป่าไว้ได้โดยการเนรมิตเชือกเงาอันทรงพลังขึ้นมาพันธนาการอีกฝ่ายไว้อย่างแน่นหนา เมื่อจอมเวทฮีออร์การ์ที่กำลังบ้าคลั่งถูกควบคุมไว้ได้แล้ว ร่างนั้นก็หันไปหาซิลวาด้วยรอยยิ้มเรียบเฉย "หลานสาวที่รักของอา ขอบคุณสวรรค์ที่โอโรโบรอสคุ้มครอง อาดีใจจริงๆ ที่หลานปลอดภัย" ซิลวาดีใจมากจนรีบวิ่งเข้าไปกอดชายผู้นั้น "ท่านอาเซอร์เย่! หนูเองก็ดีใจที่ท่านปลอดภัยค่ะ" ชายผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากดยุคเซอร์เย่ มหาจอมเวทแห่งตระกูลโอโรโบรอส ที่ทั้งแอนนาร่าและเอเมรี่เคยพบในช่วงการต่อสู้ที่ไม่คาดคิดกับพวกเอลฟ์บนดาวเคิร์ลทูแม็ค ชายผู้นั้นดูประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นซิลวากอดเขาแน่นขนาดนี้ ดยุคเซอร์เย่ลูบผมสีขาวของเธอพลางกล่าว "เป็นอะไรไปหลานรัก? อาไม่เคยเห็นหลานทำตัวแบบนี้เลยตั้งแต่เจ็ดขวบ" หลังจากกล่าวเช่นนั้น มหาจอมเวทก็ค่อยๆ ดึงตัวซิลวาออกและมองเธอด้วยความเอ็นดู ในขณะเดียวกัน เด็กสาวก็ส่ายหน้าและส่งยิ้มกว้างให้ท่านอาของเธอเพื่อยืนยันว่าเธอไม่เป็นไร เมื่อเข้าใจความหมายของหลานสาว ดยุคเซอร์เย่ก็ไม่ได้เซ้าซี้และทำเพียงลูบหัวเธอต่อไป ในขณะที่ทำเช่นนั้น เขาก็ออกคำสั่งกับเหล่าจอมเวทโอโรโบรอสทั้งสาม กลุ่มคนเหล่านั้นหยิบเข็มฉีดยาที่บรรจุของเหลวสีส้มออกมา และรีบเข้าไปหาจอมเวทฮีออร์การ์ที่ถูกพันธนาการอยู่ ดูจากท่าทางแล้วเห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังจะฉีดของเหลวนั้นเข้าไปในร่างของจอมเวทหมาป่า เมื่อเห็นดังนั้น เอเมรี่ก็ขยับตัวเข้าไปและรีบตะโกน "ท่านจะฉีดอะไรให้เขา? ได้โปรดหยุดก่อน!" เมื่อได้ยินเช่นนั้น มหาจอมเวทก็หันมาหาเอเมรี่ด้วยสายตาที่สนใจแล้วกล่าวว่า "ข้าเชื่อว่าเรารู้จักจอมเวทฮีออร์การ์ดีกว่าเจ้า เด็กน้อย เพราะฉะนั้นถอยไปแล้วรอดูเถอะ" เอเมรี่ทำได้เพียงเฝ้ามองการกระทำของจอมเวทโอโรโบรอสทั้งสามอย่างเงียบๆ และหลังจากของเหลวนั้นถูกฉีดเข้าไปในร่างของจอมเวทฮีออร์การ์ เอเมรี่ก็เห็นร่างหมาป่าของอีกฝ่ายค่อยๆ คืนร่างกลับเป็นมนุษย์ จากนั้น ก็ใช้เวลาอีกไม่กี่นาทีจอมเวทฮีออร์การ์ถึงจะกลับมามีสติเต็มร้อย เมื่อฟื้นคืนสติ ชายผู้นั้นก็มองไปรอบๆ เพื่อประเมินสถานการณ์ เมื่อเขาเห็นดยุคเซอร์เย่ เขาก็เดินเข้าไปหามหาจอมเวทผู้นั้นและแสดงความเคารพอย่างเหมาะสมทันที "ขอบพระคุณท่านดยุคอย่างสุดซึ้งที่ช่วยเหลือข้าอีกครั้ง" หลังจากโบกมือให้จอมเวทฮีออร์การ์ลุกขึ้น มหาจอมเวทก็หันไปมองทางแอนนาร่า "แล้วเด็กคนนั้นล่ะ? เราควรจัดการอย่างไรกับนางดี?" คำพูดนั้นเรียบง่าย แต่เย็นชาถึงกระดูก เอเมรี่มั่นใจว่าขึ้นอยู่กับคำตอบของซิลวา นี่อาจเป็นจุดจบของเด็กสาวผมแดงคนนั้น แอนนาร่าเองก็รู้ดีถึงข้อนี้และได้แต่เหงื่อตกอย่างหนัก โชคดีที่ซิลวาเป็นคนพูดแทนให้ "เธอเป็นเพื่อนของหนูค่ะ" "งั้นหรือ" ดยุคเซอร์เย่ตอบพลางพยักหน้า ก่อนจะถอนสายตาเย็นชาที่มองไปยังแอนนาร่าออกไป ดูเหมือนซิลวาจะไม่ทันสังเกตการกระทำของท่านอาของเธอ เธอจึงพูดขึ้นว่า "ท่านอาคะ เรากลับบ้านกันเถอะ" ครู่ต่อมา เอเมรี่และเด็กสาวทั้งสองก็ขึ้นไปบนยานของโอโรโบรอส เมื่อเข้าไปด้านใน กลุ่มของพวกเขาเห็นเหล่าผู้ติดตามกำลังลงจากยานพร้อมกับจอมเวทคนหนึ่ง ดูเหมือนว่าพวกเขาได้รับคำสั่งให้คอยดูแลยานที่พังเสียหาย ทว่า ดยุคเซอร์เย่ไม่มีแผนที่จะรอคนกลุ่มนั้น เขาจึงสั่งให้ยานออกเดินทางทันที ดูเหมือนว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง ดยุคผู้นี้กำลังรีบร้อน เอเมรี่สังเกตเห็นว่าจอมเวทฮีออร์การ์ปฏิบัติตัวอย่างสุภาพมากต่อดยุค จนเกือบจะถึงขั้นนอบน้อม ซึ่งนี่เป็นภาพเดียวกับที่เขาเคยเห็นตอนที่ดยุคเซอร์เย่ขอให้ฮีออร์การ์ปกป้องซิลวาแทนเขาบนดาวเคิร์ลทูแม็ค เห็นได้ชัดว่ามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งระหว่างคนทั้งสอง "นายท่าน ท่านดยุคผู้เป็นที่เคารพ ท่านพอจะบอกพวกเราได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนอื่นๆ?" ฮีออร์การ์ถามอย่างระมัดระวัง นี่เป็นคำถามที่เอเมรี่เองก็อยากรู้มากเช่นกัน ทว่า แทนที่จะตอบทันที ดยุคเซอร์เย่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่กี่อึดใจต่อมา ชายผู้นั้นก็เปิดปาก "มีบางคนที่กลับไปที่โอโรโบรอสกับเราด้วย เจ้าจะได้เห็นพวกเขาที่นั่น" เอเมรี่พลันรู้สึกสังหรณ์ใจว่า เขาอาจจะยังไม่ได้กลับไปที่สถาบันในเร็วๆ นี้อย่างแน่นอน