Chapter 637: หนอนวิญญาณโลหิต เมื่อหลี่ชีเยี่ยกลับมาถึงห้อง เจ้าเมืองก็เดินตามหลังเขามาติดๆ พร้อมกับกล่าวขอโทษอย่างกระตือรือร้น “นายน้อย เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพราะความประมาทเลินเล่อของข้าเองที่ไม่ได้คอยติดตามดูแลท่านอย่างใกล้ชิด ขอให้ท่านวางใจได้ ข้ารับประกันว่าคนจากตระกูลหลี่เหล่านั้นจะไม่มีวันปรากฏตัวต่อหน้าท่านอีกแน่นอน” หลังจากได้ฟังรายงานจากไป๋เหวิน เจ้าเมืองก็คิดว่าหลี่ชีเยี่ยกำลังระบายความไม่พอใจใส่ผู้อื่นอยู่ หลี่ชีเยี่ยกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “เรื่องเล็กน้อยเพียงแค่นี้ไม่คู่ควรแก่ความสนใจของข้าหรอก ข้าไม่ได้เก็บเอาตัวละครไร้ค่าพวกนั้นมาใส่ใจ ดังนั้นเจ้าเมืองไม่ต้องกังวลไปหรอก อีกอย่าง ต่อไปนี้ตระกูลหลี่คงไม่กล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าข้าอีกแล้ว” เจ้าเมืองชะงักไปเล็กน้อยเพราะเขาไม่เข้าใจว่าหลี่ชีเยี่ยกำลังหมายถึงอะไร ในขณะที่เจ้าเมืองยังคงมึนงง หลี่ชีเยี่ยก็กล่าวต่อ “ไม่ต้องห่วงหรอกท่านเจ้าเมือง พรุ่งนี้ข้าจะไปพบองค์เหนือหัวของท่านเอง ตอนนี้ข้ายังไม่ว่าง” เจ้าเมืองสงบใจลงและกล่าวลาหลี่ชีเยี่ย เขาไม่กล้าพูดอะไรอื่นที่อาจเป็นการรบกวนชายหนุ่มอีก หลังจากเจ้าเมืองจากไป หลี่ชีเยี่ยก็นำ 'ห้าทวาร' ออกมาเพื่อผนึกห้องอีกครั้ง และหยิบ 'ไก่เล่นแร่แปรธาตุ' ที่ได้มาจากจัตุรัสโกเล็มออกมาด้วย เจ้าไก่ตัวนั้นเปล่งแสงสว่างเจิดจ้าพร้อมกับกลิ่นหอมของสมุนไพรที่ฟุ้งกระจาย มันคือสัตว์ปีกระดับสุดยอดอย่างแท้จริง ผนึกที่ร่างกายของไก่ยังคงปิดสนิท หลี่ชีเยี่ยจึงวางมันลงบนโต๊ะเพื่อตรวจสอบอย่างละเอียด ย้อนกลับไปที่จัตุรัสโกเล็ม หลี่ชีเยี่ยได้สังเกตดูมันแวบหนึ่งแล้ว แต่ครั้งนี้เขาต้องการความมั่นใจ เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของมันก่อนจะตัดสินใจหยิบ 'หม้อต้มหมื่นสวรรค์' ออกมา “ตึง!” หม้อต้มวางลงข้างกายหลี่ชีเยี่ย จากนั้นเขาก็สะบัดมือ เปลวไฟกลุ่มหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาบนฝ่ามือของเขา เปลวไฟค่อยๆ ควบแน่นกลายเป็นมีดที่มีลักษณะคล้ายน้ำแข็งปริศนา ซึ่งส่งกลิ่นหอมเข้มข้นของโอสถออกมา คนอื่นๆ คงต้องตะลึงงันกับภาพนี้ การควบคุมเปลวไฟให้กลายเป็นใบมีดนั้นว่ายากแล้ว แต่การควบคุมเปลวไฟให้กลายเป็นน้ำแข็งนั้นยากยิ่งกว่า! หลี่ชีเยี่ยกดตัวไก่เอาไว้และตั้งใจจะผ่าท้องของมัน “เจ้าตัวน้อย มาดูซิว่าเจ้ากลืนอะไรลงไปบ้าง” ไก่เล่นแร่แปรธาตุดิ้นรนด้วยความหวาดกลัว แต่มันไม่สามารถหลุดรอดไปได้ หลี่ชีเยี่ยปลอบมัน “ไม่ต้องห่วง มีดเปลวเพลิงน้ำแข็งของข้าประกอบด้วยแก่นแท้จากขุมทรัพย์การเล่นแร่แปรธาตุ ดังนั้นต่อให้ข้าผ่าท้องเจ้า บาดแผลก็จะสมานตัวทันทีและเจ้าจะไม่เจ็บปวดเลย ต่อให้เจ้าไม่ต้องการให้ข้าทำ สิ่งที่อยู่ในท้องเจ้ามันก็คงหาทางออกมาอยู่ดีนั่นแหละ” ไก่เล่นแร่แปรธาตุไม่ใช่ไก่ธรรมดาและมีความรู้สึกนึกคิดเต็มเปี่ยม ดังนั้นมันจึงสงบลงหลังจากได้ยินคำพูดของหลี่ชีเยี่ย เขาค่อยๆ ผ่าท้องของสัตว์ปีกตัวนั้นด้วยใบมีดน้ำแข็ง การเคลื่อนไหวของเขาลื่นไหลราวกับสายน้ำ ไม่มีแม้แต่ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย หลี่ชีเยี่ยคือปรมาจารย์ด้านการผ่าตัดที่ไร้ผู้เทียมทาน เขพบวัตถุบางอย่างที่มีลักษณะคล้ายก้อนหยกขนาดเท่าปลายนิ้ว มันดูคล้ายกับเมล็ดพันธุ์ หลี่ชีเยี่ยหยิบมันออกมาจากท้องของไก่แล้วกล่าวว่า “เจ้าตัวน้อย เจ้าโลภเกินไปแล้วนะ อยากจะเก็บสมบัติล้ำค่าแบบนี้ไว้กับตัวคนเดียวงั้นหรือ” “พรึ่บ!” ทันใดนั้น สายเลือดก็พุ่งออกมาจากเมล็ดพันธุ์นั้น ความเร็วของมันหาที่เปรียบไม่ได้ เร็วกว่าแสงเสียอีกขณะที่มันพุ่งตรงเข้าใส่หัวใจของหลี่ชีเยี่ย อย่างไรก็ตาม หลี่ชีเยี่ยเตรียมตัวไว้ตั้งแต่ต้นแล้ว เขามีตะเกียงอยู่ในมืออีกข้าง ตะเกียงปลดปล่อยเปลวไฟสีดำที่กวาดผ่านสายเลือดนั้นในทันที เส้นเลือดสีแดงฉานนั้นบิดเบี้ยวไปมา บางครั้งมันดูเหมือนหนวดนับไม่ถ้วนที่บางราวกับเส้นผม บางครั้งมันดูเหมือนใบหน้าที่ดุร้าย ทว่าหลังจากนั้นมันก็กลับกลายร่างเป็นรูปลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่ดูเหมือนหยดเลือดนี้สามารถแปลงกายได้อย่างน่าขนลุก มันคือปีศาจร้ายอย่างแท้จริง หยดเลือดนั้นหวาดกลัวเปลวไฟสีดำจึงไม่กล้าเข้าใกล้หลี่ชีเยี่ยอีก มันลอยตัวอยู่ในอากาศขณะที่พยายามหยั่งเชิงเปลวไฟด้วยหนวดเส้นเล็กๆ ทันทีที่หนวดสัมผัสกับเปลวไฟสีดำ เสียงฉ่าก็ดังขึ้นพร้อมกับการถูกเผาจนเกรียม หลี่ชีเยี่ยไม่สนใจสิ่งที่ถูกกักขังโดยเปลวไฟสีดำ แต่เขากลับถือเมล็ดพันธุ์ที่ได้จากท้องไก่ขึ้นมาพินิจพิเคราะห์อย่างใกล้ชิด มันคือหยกสีดำขนาดเท่าปลายนิ้วในรูปทรงของเมล็ดพืช หลี่ชีเยี่ยจ้องมองมันอย่างละเอียดก่อนจะเหลือบไปมองไก่เล่นแร่แปรธาตุแล้วกล่าวว่า “เจ้าโชคดีมากที่ได้พบของวิเศษเช่นนี้ แต่เจ้ากลับโลภมากจนกลืนมันลงไปทันทีโดยไม่คิดอะไรเลย เจ้าหวังจะเป็นฟีนิกซ์อมตะในการกลืนครั้งเดียวงั้นหรือ?” “ของวิเศษเช่นนี้ไม่สามารถถูกเจ้าครอบครองไว้เพียงลำพังได้ แม้แต่หนอนวิญญาณโลหิตก็ยังหมายปองมัน แต่มันฉลาดกว่าเจ้า มันเพียงแค่เกาะติดอยู่กับวัตถุชิ้นนั้นและรอคอยให้สัตว์ปีกที่วิเศษอย่างเจ้ากลืนมันลงไป” ไก่เล่นแร่แปรธาตุผ่อนคลายลงหลังจากเห็นสิ่งมีชีวิตคล้ายเลือดถูกหลี่ชีเยี่ยกักขังไว้ แต่มันกลับแสดงท่าทางไม่ยินยอมเมื่อเห็นหยกสีดำในมือของหลี่ชีเยี่ย หลี่ชีเยี่ยยิ้มและส่ายหน้า “เจ้าโชคดีที่มาพบข้า ไม่เช่นนั้นไม่ช้าก็เร็ว เจ้าคงถูกหนอนวิญญาณโลหิตดูดจนแห้งเหือด มันจะทะลวงออกจากท้องเจ้าและยึดเอาของวิเศษชิ้นนี้ไปเป็นของมันเอง” ไก่ตัวนั้นเต็มไปด้วยความเสียดาย แต่ตอนนี้มันทำอะไรไม่ได้แล้ว หลี่ชีเยี่ยสังเกตเห็นความไม่ยินยอมในดวงตาของมันก่อนจะยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ไม่ต้องห่วง เจ้าสามารถติดตามข้าไปได้ ข้าจะไม่ปฏิบัติกับเจ้าแย่ๆ เจ้าน่าจะรู้ว่าปรมาจารย์อย่างข้านั้นมีปรากฏให้เห็นเพียงครั้งเดียวในรอบหลายยุคสมัยเท่านั้น” หลี่ชีเยี่ยเก็บหยกสีดำไปแล้วดีดนิ้ว หม้อต้มก็ยิงเข็มเย็บแผลที่มีด้ายโอสถติดอยู่ที่ปลายเข็มออกมา อย่าได้ดูแคลนเข็มเล่มนี้ มันคือขุมทรัพย์โอสถที่ถูกแปรสภาพภายในหม้อต้มหมื่นสวรรค์และสามารถปิดบาดแผลได้ในทันที หลี่ชีเยี่ยเย็บแผลให้ไก่ บาดแผลนั้นปิดสนิทราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน จากนั้นเขาก็ปลดผนึกไก่ ทำให้มันส่งเสียงร้องออกมาด้วยความดีใจที่ได้รับอิสรภาพ ไก่ตัวนั้นจ้องมองหยดเลือดที่ถูกกักขังอยู่ในเปลวไฟสีดำและอยากจะกระโจนเข้าไปฆ่ามัน อย่างไรก็ตาม มันถูกหลี่ชีเยี่ยขวางไว้ขณะเขากล่าวว่า “ข้ายังมีประโยชน์ที่จะใช้หนอนวิญญาณโลหิตอยู่” เขานำกล่องใบหนึ่งออกมา ภายในมีเมล็ดสีดำที่มีหนามแหลมคม นี่คือเมล็ดของ 'พฤกษาทิพาปีศาจ' ซึ่งถูกหลี่ชีเยี่ยหลอมกลั่นมานานมากแล้ว รูปลักษณ์ของมันจึงเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล หลี่ชีเยี่ยจ้องมองหยดเลือดที่ติดอยู่ในเปลวไฟสีดำ นี่ไม่ใช่หยดเลือดธรรมดา แต่มันคือสิ่งมีชีวิตที่มีพิษร้ายกาจและน่าสะพรึงกลัวที่เรียกว่า 'หนอนวิญญาณโลหิต' มันหายากไม่แพ้ไก่เล่นแร่แปรธาตุ และทั้งสองสิ่งนี้เป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมาตลอดกาล เมื่อทั้งสองสิ่งทุ่มสุดตัว ก็ยากที่จะตัดสินว่าใครจะเป็นผู้ชนะ หลี่ชีเยี่ยสะบัดแขนเสื้ออีกครั้ง กลุ่มเปลวไฟจากหม้อต้มก็ร่วงหล่นลงบนมือเขา ในชั่วพริบตา กลุ่มเปลวไฟเหล่านั้นก็กลายเป็นน้ำแข็งย้อยยุคโบราณ น้ำแข็งย้อยเหล่านั้นเริ่มตรึงหนอนวิญญาณโลหิตที่ติดอยู่ในเปลวไฟเอาไว้ หนอนพยายามดิ้นรนแต่ก็ไม่สามารถขยับไปไหนได้เนื่องจากถูกตรึงไว้อย่างแน่นหนา จากนั้นหลี่ชีเยี่ยก็วางหนอนไว้บนเมล็ดพฤกษาทิพาปีศาจ หนามทั้งหมดบนเมล็ดพืชจึงทิ่มแทงเข้าไปในตัวหนอน หนอนดิ้นรนแต่มันก็ไร้ประโยชน์ เมื่อเป็นเช่นนั้น หลี่ชีเยี่ยก็เก็บน้ำแข็งย้อยของเขาไป หนอนตัวนั้นจะยอมรอความตายเฉยๆ ได้อย่างไร? ทันทีที่มันเป็นอิสระ มันก็คลานเข้าไปในเมล็ดพฤกษาทิพาปีศาจอย่างบ้าคลั่งโดยหวังจะกลืนกินมัน ทว่าเมล็ดพฤกษาทิพาปีศาจไม่ได้ยอมถอย มันกระชับหนามให้แน่นขึ้นและพยายามกลืนกินหนอนตัวนั้นเช่นกัน ในขณะนี้ หลี่ชีเยี่ยแทรกกฎแห่งสากลที่บางราวกับเส้นไหมเข้าไปในเมล็ดพฤกษาทิพาปีศาจ ก่อให้เกิดวังวนขึ้นภายใน รูนเวทมนตร์อันไร้ขอบเขตนี้คือผลลัพธ์จากการหลอมกลั่นของหลี่ชีเยี่ย และมันได้เปลี่ยนเป็นวังวนพลัง ด้วยการหลอมกลั่นนี้ หนอนวิญญาณโลหิตและเมล็ดพฤกษาทิพาปีศาจค่อยๆ หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง การแปรธาตุของทั้งสองก็เสร็จสิ้น เมล็ดพฤกษาทิพาปีศาจไม่ได้เป็นสีดำอีกต่อไป แต่มันกลายเป็นสีแดงชาดราวกับเลือด “ยอดเยี่ยม วิธีการนี้ข้าคิดมานานมากแล้วแต่ยังไม่พบสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายที่เหมาะสมเลย” หลี่ชีเยี่ยจ้องมองเมล็ดในมือแล้วพึมพำ “ข้าจะสร้างพืชที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ขึ้นมา!” ไม่จำเป็นต้องบรรยายถึงความแข็งแกร่งของพฤกษาทิพาปีศาจ และหนอนวิญญาณโลหิตก็เป็นสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายที่น่าเกรงขาม การรวมกันของทั้งสองสิ่งนี้จะกลายเป็นตัวตนที่ชั่วร้ายและทรงพลังเหนือจินตนาการ! เขาเก็บเมล็ดพฤกษาทิพาปีศาจกลับลงในกล่องและปิดผนึกไว้อย่างดี จะต้องมีวันที่เขาได้ใช้ตัวตนที่ทรงพลังนี้อย่างแน่นอน หลังจากนั้น เขานำหยกสีดำออกมาดูอีกครั้ง “ของดีจริงๆ ไม่ค่อยมีใครได้เห็นสิ่งนี้มาตั้งแต่ยุคบรรพกาล” ในสายตาของผู้อื่น หลี่ชีเยี่ยเป็นคนบ้าที่ยอมเสียหยกจักรพรรดิอมตะถึง 200 ชิ้นเพื่อซื้อไก่เล่นแร่แปรธาตุ มีเพียงคนเสียสติเท่านั้นที่ทำเช่นนั้น ทว่าหลี่ชีเยี่ยไม่ได้เสียสติแต่อย่างใด เพราะเขาสังเกตเห็นว่ามีความผิดปกติบางอย่างเกี่ยวกับไก่เล่นแร่แปรธาตุตัวนี้ มันไม่ได้ดูเซื่องซึมเพราะถูกผนึก แต่เป็นเพราะร่างกายของมันมีบางอย่างอยู่ภายใน มันกลืนของวิเศษลงไป แต่ใครจะคาดคิดว่าศัตรูของมันกลับแอบซ่อนอยู่ข้างใน? ทั้งหนอนวิญญาณโลหิตและของวิเศษต่างเล็ดลอดเข้าไปในร่างของไก่ หนอนตัวนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายมาก เมื่อมันเกาะติดสิ่งใด เลือดอายุวัฒนะของสิ่งนั้นจะถูกดูดจนแห้งเหือดจนกว่าหนอนจะอิ่ม จากนั้นมันจะทะลวงออกจากร่างที่ตายแล้วและออกมาข้างนอก มีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่มีความสามารถในการสยบสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เพราะไก่กลืนหนอนตัวนั้นเข้าไปและพลังของมันถูกหนอนดูดกลืน 'ผู้บรรลุธรรม' ทั้งสามคนถึงสามารถจับมันได้ หลี่ชีเยี่ยมีประสบการณ์โชกโชนและได้เห็นสิ่งต่างๆ มานับไม่ถ้วน เพียงแค่มองแวบเดียว เขาก็รู้ได้ทันทีว่าไก่ตัวนั้นมีหนอนวิญญาณโลหิตอยู่ในร่างของมัน