บทที่ 746: จัดการมัน “มันกำลังจะเริ่มแล้ว” ผู้คนที่แห่กันมาชมความสนุกต่างรู้สึกกระวนกระวายใจ หลังจากที่จิตสังหารแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วบริเวณราวกับลมพายุที่เย็นเยือก มีบางคนถึงขั้นอยากให้เผยอวี้สังหารหลี่ชีเย่เสียด้วยซ้ำ หลี่ชีเย่ลืมตาขึ้นอย่างเกียจคร้านแล้วมองไปที่เผยอวี้ก่อนกล่าวว่า: “ดูเหมือนว่าที่นี่จะมีคนที่ชื่อหลี่ชีเย่อยู่แค่คนเดียวสินะ” “แกก็เป็นแค่พวกมดปลวกที่ร่ายรำอยู่ได้อีกไม่นานหรอก” คุณชายเผยอวี้แค่นหัวเราะและไม่ได้สนใจหลี่ชีเย่เช่นกัน เขาหันไปบอกหยวนไฉ่เหอว่า: “แม่นางหยวน อีกไม่ถึงสองวัน สถานที่แห่งนี้จะต้องนองไปด้วยเลือดและซากศพ เจ้าตามข้าเข้าเมืองไปจะปลอดภัยกว่า อยู่กับคนผู้นี้มีแต่จะนำภัยพิบัติหรือถึงขั้นความตายมาสู่เจ้า” หยวนไฉ่เหอยังไม่ทันได้เอ่ยปาก หลี่ชีเย่ก็โบกมือไล่อย่างไม่ใส่ใจ: “ไฉ่เหอไม่ต้องการไปกับเจ้า เพราะฉะนั้นก็ไสหัวไปเสีย อย่ามารบกวนข้าฝึกตนอยู่ที่นี่” สีหน้าของเผยอวี้มืดมนลง เขาหมายจะลงมือแต่ก็ยับยั้งชั่งใจไว้พร้อมกล่าวอย่างเย็นชา: “หลี่ชีเย่ ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลส่วนตัวหรือเพราะข้าเป็นศิษย์ของนิกายทะเลผลึก คุณชายผู้นี้ก็มีเหตุผลดีพอที่จะเด็ดหัวสุนัขอย่างเจ้า! แต่ในเมื่อหัวบนบ่าของเจ้าถูกผู้อื่นจองตัวไว้แล้ว ข้าจะปล่อยให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสักวันสองวัน!” ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเผยอวี้รู้ข้อมูลวงในบางอย่าง เขาจึงมาเพื่อพาหยวนไฉ่เหอไป การที่เผยอวี้ไม่ลงมือสร้างความประหลาดใจแก่ผู้ชมอย่างมาก คนอวดดีอย่างเผยอวี้จะต้องแก้แค้นและสังหารหลี่ชีเย่เพราะความบาดหมางระหว่างพวกเขาสองคนอย่างแน่นอน แต่ทว่าวันนี้เผยอวี้กลับยับยั้งใจไว้ได้ ตัวตนแบบไหนกันที่ทำให้คุณชายผู้นี้ระมัดระวังตัวได้ถึงเพียงนี้? “พูดราวกับว่าเจ้ามีความสามารถที่จะเด็ดหัวข้าได้งั้นแหละ” หลี่ชีเย่ไม่อาจกลั้นหัวเราะให้กับความโอหังของคุณชายผู้นี้ได้ก่อนกล่าวว่า: “ต่อให้เจ้าพยายามแค่ไหน ลำพังแค่เจ้าคนเดียวก็ไม่อาจล้มข้าได้หรอก” เผยอวี้เหลือบมองหยวนไฉ่เหอครั้งหนึ่งก่อนจะถลึงตาใส่หลี่ชีเย่แล้วประกาศกร้าวอย่างดุดัน: “ถึงแม้ชีวิตของเจ้าจะมีผู้อื่นจองไว้แล้ว แต่การที่ข้าจะสั่งสอนเจ้าและหักขาทั้งสองข้างของเจ้านั้นไม่มีปัญหา! เข้ามาสิ ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นด้วยมือเปล่าของข้านี่แหละ!” “จริงเหรอ?” หลี่ชีเย่ยิ้มและมองคุณชายผู้นั้นก่อนกล่าวว่า: “เจ้าไม่ต้องใช้อาวุธจริงๆ น่ะหรือ?” “ลงมือสิ!” คุณชายยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เขามั่นใจในพละกำลังของตัวเองเป็นอย่างมาก จึงกล่าวว่า: “มือของข้ามีค่าเกินกว่าจะเอาไว้สั่งสอนเจ้า—” “ผัวะ!” ทว่าคุณชายยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกหมัดหนึ่งพุ่งเข้าใส่จนกระเด็นขึ้นไปบนฟ้า เลือดสาดกระจายไปทั่วพร้อมกับเสียงกระดูกแตกหักดังลั่น! ขากรรไกรของเขาแหลกละเอียดด้วยหมัดนั้น ส่งผลให้ใบหน้าของเขาเละเทะจนดูไม่ได้! “เป็นไปไม่ได้...” เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันเช่นนี้ทำให้ทุกคนที่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ ถึงกับตะลึงงัน คุณชายเผยอวี้เป็นถึงราชันย์ชีวิต แต่ขากรรไกรกลับแหลกละเอียดในการแลกเปลี่ยนเพียงครั้งเดียว สิ่งนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นได้นอกจากฝ่ายตรงข้ามจะเป็นยอดคนคุณธรรม “อ่อนหัดเกินไป” ในเวลานี้ หลี่ชีเย่ยังคงยืนอยู่ที่จุดเดิมและปัดมือของตนเองพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก ดูเหมือนว่าเขาแทบไม่ได้ลงมืออะไรเลยด้วยซ้ำ! “เจ้ากล้าดียังไงถึงพูดว่าจะสั่งสอนข้าด้วยระดับแค่นี้? ทายาทของจักรพรรดิอมตะจิงอวี้อ่อนแอถึงเพียงนี้เชียวหรือ? กลับไปฝึกฝนต่ออีกหมื่นปีเถอะ” เผยอวี้ยืนขึ้นตรงได้ในที่สุดพร้อมกับขากรรไกรที่ผิดรูป หมัดเดียวจากหลี่ชีเย่ที่ทำให้ขากรรไกรเขาแตกหักเป็นสิ่งที่น่าอัปยศอดสูที่สุดเท่าที่เขาเคยเผชิญมา “ซึ่...” ในพริบตา ขากรรไกรของเขาก็กลับคืนสภาพเดิมอย่างสมบูรณ์ไร้รอยต่อ เขานับว่าเป็นราชันย์ชีวิต การฟื้นฟูบาดแผลระดับนี้จึงทำได้ง่ายดาย “ไอ้ลูกหมา ตายเสีย!” คุณชายจะรักษาท่าทีที่สง่างามไว้ได้อย่างไรในเวลานี้? เขากรีดร้องอย่างบ้าคลั่งและสร้างมหาสมุทรอุกกาบาตอันไร้ขอบเขตที่พุ่งเข้าใส่หลี่ชีเย่ กฎแห่งจักรวาลที่นับไม่ถ้วนราวกับดวงดาวเหล่านี้ไม่เพียงแต่สามารถบดขยี้หลี่ชีเย่จนเป็นผุยผง แต่ยังสามารถผนึกพื้นที่ทั้งหมดไว้ได้ การโจมตีอันทรงพลังเช่นนี้สามารถทำให้แผ่นดินนี้แตกสลายได้อย่างแน่นอน! “ฝ่ามือคว้าจักรวาล!” ผู้บำเพ็ญตนนับไม่ถ้วนต่างหวาดกลัวต่อการโจมตีนี้ นี่คือกฎจักรพรรดิที่มีชื่อเสียงของนิกายทะเลผลึก! “ตู้ม!” ทว่าก่อนที่ผู้คนจะเข้าใจสถานการณ์ คุณชายก็ถูกซัดกระเด็นไปอีกครั้งและหายลับไปท่ามกลางหมู่เมฆ แม้จะมีกฎแห่งจักรวาลที่ไม่มีที่สิ้นสุดและมหาสมุทรอุกกาบาตอันกว้างใหญ่ แต่ก็ยังไม่อาจขวางกั้นการรุกคืบของหลี่ชีเย่ได้ หลี่ชีเย่ก้าวเดินอย่างอิสระแม้จะอยู่ภายใต้การโจมตีระดับจักรพรรดิของเผยอวี้ ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดสามารถหยุดเขาได้! ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วของหลี่ชีเย่ยังรวดเร็วเกินไป ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญตนที่อยู่ไกลออกไปหรือท่านหญิงที่อยู่ในเหตุการณ์ ไม่มีใครมองเห็นหลี่ชีเย่ได้ทัน เพราะความเร็วของเขาได้บรรลุถึงจุดสูงสุดแล้ว กายหยาบอมตะทะยานฟ้า, กายหยาบความว่างเปล่าสมบูรณ์แบบ, และกายหยาบเทพปราบขุมนรก—กายหยาบทั้งสามของหลี่ชีเย่ปรากฏออกมาครบถ้วน ดังนั้นต่อให้เป็นราชันย์ชีวิตอย่างเผยอวี้ก็ยังไม่คู่ควรจะถูกกล่าวถึง! ด้วยการใช้ความเร็วของกายทะยานฟ้า, กายความว่างเปล่าที่สามารถขับไล่กฎเกณฑ์ทั้งปวง, และคุณสมบัติในการกดทับของกายเทพ แล้วเผยอวี้จะทำอะไรได้? “เกิดอะไร... ขึ้น?” ผู้ชมต่างหวาดกลัว แม้แต่ราชาสวรรค์ยังไม่สามารถเข้าใจเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นได้! ท่านหญิงเองก็สั่นคลอนเช่นกัน แม้ตลอดทางที่ผ่านมานางจะเห็นหลี่ชีเย่ลงมือมาหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่เคยออกแรงด้วยตัวเองเลยสักครั้ง มีเพียงการใช้บทมรณะเพื่อควบคุมคนตายเท่านั้น ตอนนี้ หลี่ชีเย่ลงมือโจมตีจริงๆ และจัดการเผยอวี้ได้อย่างง่ายดายในชั่วพริบตา แม้นางจะมีระดับการบำเพ็ญเพียรที่สูงส่ง ก็ยังไม่สามารถมองออกว่าเกิดอะไรขึ้น หลายคนต่างมองหน้ากันด้วยความสับสน คุณชายถูกจัดการอย่างยับเยินในลักษณะที่น่าฉงนเช่นนี้ ในสายตาของพวกเขา คนอย่างเผยอวี้ควรจะสามารถเอาชนะโนเนมอย่างหลี่ชีเย่ได้โดยไม่มีปัญหา! อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ตรงกันข้ามกับความคาดหมายคือคุณชายกลับพ่ายแพ้อย่างโหดร้าย นำไปสู่ความตื่นตะลึงของพวกเขา หากกล่าวว่าหลี่ชีเย่ใช้กฎจักรพรรดิระดับสูงสุดในการเอาชนะเผยอวี้ ทุกคนก็คงยอมรับได้ แต่หลี่ชีเย่กลับลงมือโดยไม่มีกฎเกณฑ์หรือเทคนิคใดๆ แม้แต่พลังเลือดก็ไม่รู้สึกถึงความผันผวน มันเป็นการต่อสู้ที่เหลือเชื่อจริงๆ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มองเห็นคุณสมบัติอันลึกลับของกายหยาบทั้งสาม ในความเป็นจริง แม้แต่คนที่มองเห็นความเร็วและสถานการณ์ของหลี่ชีเย่ก็ยังไม่อาจเดาได้อย่างถูกต้อง ใครเล่าจะคิดว่าจะมีคนสามารถฝึกฝนกายหยาบทั้งสามไปพร้อมกันได้?! มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย “นี่มัน...” เถี่ยอี้ผู้ขี้ขลาดที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดหน้าซีดเผือดหลังจากเห็นเหตุการณ์นี้และจ้องมองหลี่ชีเย่ราวกับเห็นผี! แม้เขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด แต่เขาก็พอจะรู้บ้างเล็กน้อย เขารู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกจนร่างกายเย็นเฉียบ เขานึกถึงตำนานบทหนึ่ง ตำนานที่เกี่ยวกับราชาพญามังกรดำ ตำนานนี้ยังคงเป็นเพียงการคาดเดาเนื่องจากผู้สืบทอดในภายหลังไม่อาจยืนยันได้ ยิ่งไปกว่านั้น คนที่รู้จักตำนานนี้มีน้อยยิ่งกว่าน้อย แต่เขาเป็นหนึ่งในบุคคลเหล่านั้น เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์และขอบคุณโชคชะตาของตนเองที่ไม่ได้เป็นศัตรูกับหลี่ชีเย่! “ตู้ม!” ครู่ต่อมา คุณชายเผยอวี้ตกลงมาจากท้องฟ้า ร่างกายของเขาอาบไปด้วยเลือดและหน้าอกยุบลงไป หมัดของหลี่ชีเย่ได้บดขยี้หน้าอกของเขาจนแหลก “กร๊อบ แกร๊ก!” เสียงกระดูกลั่นดังขึ้น คุณชายใช้วิธีที่น่าเหลือเชื่อในการฟื้นฟูช่องอกที่แตกสลาย แทบจะในทันที หน้าอกของเขาก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง “สมแล้วที่เป็นราชันย์ชีวิตที่ก้าวข้ามการลดทอนอายุขัยมาได้! พลังเลือดที่มากมายและพลังชีวิตอันแข็งแกร่งเช่นนี้ ช่างน่าอิจฉาสำหรับคนอื่นเสียจริง วัยเยาว์นับเป็นทรัพย์สินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนผู้นี้จริงๆ” ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสสังเกตเห็นว่าคุณชายไม่ได้ใช้พลังงานแม้แต่น้อยในการสร้างหน้าอกขึ้นมาใหม่ และเอ่ยปากชมด้วยความอิจฉา มีผู้คนมากมายที่แข็งแกร่งกว่าเผยอวี้ โดยเฉพาะยอดคนคุณธรรมจากรุ่นก่อนหน้า ทว่าการที่สามารถสร้างร่างกายขึ้นมาใหม่ได้ง่ายดายเช่นเขาโดยไม่เสียพลังเลือดไปแม้แต่น้อยนั้นนับเป็นเรื่องอัศจรรย์นัก! “ไอ้ลูกหมา แกทำให้ข้าโกรธแล้วนะ!” คุณชายอดไม่ได้ที่จะคำราม การที่หลี่ชีเย่ทำลายขากรรไกรของเขาในครั้งแรกอาจอ้างได้ว่าเพราะเขาประมาท ทว่าก่อนหน้านี้เขาใช้กฎจักรพรรดิไปแล้ว แต่หลี่ชีเย่กลับยังซัดเขาปลิวขึ้นฟ้าและทำลายหน้าอกของเขาได้อีก เขาจะทนต่อความอัปยศเช่นนี้ได้อย่างไร?! สิ่งที่น่าอับอายยิ่งกว่าคือเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นตั้งแต่ต้นจนจบ หากหลี่ชีเย่มีความเร็วระดับสูงสุด เขาก็ยังพอจะเข้าใจได้ ทว่าสิ่งที่น่าฉงนคือไม่เพียงแต่หลี่ชีเย่จะมีเหนือกว่าในเรื่องความเร็ว แต่เขายังสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระภายใต้อิทธิพลของกฎจักรพรรดิ กฎของเขาไม่สามารถส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของหลี่ชีเย่ได้เลย สำหรับคุณชาย สิ่งนี้ไม่ต่างอะไรกับการเจอผี! ตั้งแต่เขาสำเร็จเต๋ามา นี่เป็นสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอ! “ทำให้เจ้าโกรธงั้นหรือ?” หลี่ชีเย่ขยับหมัดของเขาเบาๆ และกล่าวว่า: “เจ้าควรขอบคุณสวรรค์ที่ยังมีชีวิตอยู่ เพราะข้าเลือกที่จะปล่อยเจ้าไป! ดีที่สุดคือเจ้าใช้ความสามารถทั้งหมดที่มีออกมาเสีย ไม่อย่างนั้นข้าจะจบชีวิตเจ้าในการลงมือครั้งหน้า นี่คือโอกาสสุดท้ายของเจ้าแล้ว!” “ตู้ม!” ร่างกายของคุณชายที่กำลังเดือดดาลระเบิดออกมาด้วยเสียงดังสนั่น ในวินาทีนี้ ราวกับว่าเขาแบกรับเจตจำนงสวรรค์ไว้ในขณะที่ดวงดาวส่องประกายสว่างไสว จากฟากฟ้าแผ่รังสีอันไร้ขอบเขตที่พุ่งตรงมายังร่างกายของเขา ราวกับว่าเขาคือเจ้าชายผู้ถูกเลือกแห่งสวรรค์! กฎแห่งจักรวาลปรากฏขึ้นทีละข้อและประทับลงบนร่างกายของเขา ส่งผลให้ร่างกายของเขาดูราวกับชิ้นส่วนของผลึกหรือสิ่งมีชีวิตที่เป็นผลึก—งดงามอย่างยิ่ง “กายผลึกเจตจำนงสวรรค์!” ใครบางคนอุทานเสียงดังหลังจากเห็นร่างกายที่ใสราวกับผลึกของคุณชาย ผู้คนต่างเบิกตากว้างและจ้องมองคุณชายเพื่อพิจารณาให้ชัดเจนยิ่งขึ้น