บทที่ 1623 ที่ราบสูงฟีนิกซ์เกรียงไกร "บัดซบ! มันเจ็บเป็นบ้าเลย!" หยวนสบถออกมาอย่างเหลืออดหลังจากถอดชุดคลุมฟีนิกซ์โบราณออก เขาตัดสินใจสวมมันเพียงเพราะความอยากรู้อยากเห็น แม้จะเตรียมใจรับความเจ็บปวดมาบ้างแล้ว แต่เขาก็ไม่คาดคิดเลยว่ามันจะรุนแรงถึงเพียงนี้ 'แม้ว่าการสวมใส่มันเพียงไม่กี่วินาทีจะช่วยยกระดับความต้านทานธาตุไฟของข้าขึ้นมาได้ทั้งขั้น แต่มันก็แลกมาด้วยความทรมานที่ข้าไม่อยากจะสัมผัสซ้ำสอง... มันไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย' หยวนรีบเก็บชุดคลุมฟีนิกซ์โบราณกลับเข้าสู่แหวนมิติของเฟิงอวี่เสียง ก่อนจะหยิบสมบัติอีกชิ้นออกมา 'ข้าต้องกลบกลิ่นอายมังกรเป็นอันดับแรก เพราะข้าไม่อาจคืนร่างเดิมได้ ไม่อย่างนั้นทุกคนคงรู้แน่ว่าข้าคือมนุษย์' สิ่งที่เขาหยิบออกมาคือถุงสีแดงขนาดเล็ก [ผงฟีนิกซ์] [คำอธิบาย: สกัดจากขนของฟีนิกซ์ มีสรรพคุณในการเยียวยาอย่างน่าอัศจรรย์ และจะส่งกลิ่นอายของฟีนิกซ์ออกมาเมื่อผสมเข้ากับน้ำ] 'นี่แหละคือสิ่งที่ข้ากำลังตามหา ในเมื่อมันทำมาจากขน ข้าคิดว่ามันคงไม่ล้ำค่าเกินกว่าจะนำมาใช้ในตอนนี้' หยวนยกยิ้มอย่างพึงพอใจกับสิ่งที่ค้นพบ ครู่ต่อมา หยวนบรรจุน้ำลงในขวดและเติมผงฟีนิกซ์ลงไป จนกลายเป็นของเหลวสีแดงอ่อนคล้ายเลือดเจือจาง กลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์แผ่ซ่านออกมาแตะจมูกทุกครั้งที่เขาสูดดม "อิงจื่อ เจ้าว่ากลิ่นนี้เหมือนฟีนิกซ์หรือยัง?" หยวนหันไปถามเธอ อิงจื่อสูดลมหายใจลึกและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า "มันก็คล้ายอยู่บ้าง แต่มันยังเบาบางเกินไป ข้าไม่คิดว่ามันจะกลบกลิ่นอายมังกรของท่านได้หมดหรอก" "งั้นหรือ?" เมื่อได้ยินคำวิจารณ์จากอิงจื่อ หยวนจึงเติมผงฟีนิกซ์ลงไปอีกจนกลิ่นนั้นเข้มข้นขึ้น "เท่านี้ก็น่าจะพอแล้ว" อิงจื่อกล่าวหลังจากสูดดมอีกครั้ง "ตกลง" หยวนเริ่มชโลมของเหลวนั้นไปทั่วร่าง จนกระทั่งอิงจื่อไม่ได้กลิ่นอายมังกรจากตัวเขาอีกต่อไป ไม่เพียงแต่มันจะช่วยอำพรางตัวตนและทำให้เขามีกลิ่นอายเหมือนฟีนิกซ์เท่านั้น แต่เขายังรู้สึกว่าร่างกายกระปรี้กระเปร่าขึ้นอย่างเห็นได้ชัด 'ข้าควรเก็บยาเม็ดฟีนิกซ์เผาผลาญไว้ใช้ในยามคับขันจริงๆ เพราะฤทธิ์ของมันอยู่ได้เพียงเก้าวันเท่านั้น...' เมื่อหยวนพบวิธีพรางกลิ่นมังกรแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการสร้างตัวตนให้ดูน่าเชื่อถือ ซึ่งนับว่าเป็นงานที่ท้าทายยิ่งนัก เพราะเขาไม่ใช่คนจากโลกนี้ การจะสวมบทบาทให้แนบเนียนต้องอาศัยความเข้าใจในวัฒนธรรมและลำดับชั้นทางสังคมของสภาพแวดล้อมใหม่นี้อย่างละเอียด "เจ้าช่วยบอกข้าหน่อยได้ไหมว่าพวกฟีนิกซ์ในดินแดนบรรพกาลเป็นอย่างไร?" หยวนเอ่ยถามอิงจื่อขณะที่ทั้งคู่เริ่มออกเดินทางต่อ "อืม..." อิงจื่อต้องหยุดคิดครู่ใหญ่ เพราะเธอเองก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้ปฏิสัมพันธ์กับพวกฟีนิกซ์มากนัก เนื่องจากพวกมันจัดว่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่หาตัวจับยาก "ข้าเองก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับพวกมันเท่าไหร่นัก แต่จากที่ได้ยินมา พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เห็นแก่ตัวและหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีอย่างไม่มีเหตุผล พวกมันโอหัง อารมณ์ร้าย และมักจะวางท่าไม่น่าคบหาหากเจ้าไม่ใช่พวกพ้องฟีนิกซ์ด้วยกัน" "..." คำบรรยายของอิงจื่อทำเอาหยวนถึงกับพูดไม่ออก แต่เขาก็ไม่ได้สงสัยในคำพูดนั้นเลย หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป หยวนต้องชโลมของเหลวนั้นซ้ำอีกครั้งเพื่อคงกลิ่นอายฟีนิกซ์เอาไว้ ขณะที่พวกเขาใกล้จะถึงเขตแดนของเผ่าฟีนิกซ์ อิงจื่อก็เอ่ยเตือนขึ้นทันที "มีฟีนิกซ์กำลังมา" ชั่วพริบตาต่อมา ฟีนิกซ์เพลิงร่างยักษ์ก็โผบินพุ่งตรงมายังทิศทางที่พวกเขาอยู่ มันหยุดชะงักลงเบื้องหน้าของหยวน 'ระดับจักรพรรดิเทพงั้นหรือ? อ่อนแอกว่าที่ข้าคาดไว้เล็กน้อย แต่นั่นก็เป็นผลดีกับเรา' หยวนประเมินความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว "ข้าไม่คุ้นหน้าเจ้าเลย เจ้าสังกัดสายเลือดไหน? และเจ้ามีจุดประสงค์อะไรถึงมาที่ราบสูงฟีนิกซ์เกรียงไกรของพวกเรา?" ฟีนิกซ์ตนนั้นเอ่ยถาม "ข้ามาจากสายเลือดฟีนิกซ์โบราณ" หยวนเอ่ยตอบ โดยแอบอ้างสายเลือดของเฟิงอวี่เสียงมาเป็นของตนเอง "ฟี-ฟีนิกซ์โบราณงั้นรึ?!" ฟีนิกซ์ตนนั้นอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงตกตะลึง "เป็นไปไม่ได้! ในดินแดนบรรพกาลมีฟีนิกซ์โบราณอยู่เพียงไม่กี่ตนเท่านั้น และข้ารู้จักพวกเขาทั้งหมด! เหตุใดข้าถึงไม่เคยเห็นเจ้า?" "เจ้าดูจากระดับการบ่มเพาะของข้าไม่ออกหรือไงว่าข้าเพิ่งจะเกิดมาได้ไม่นาน?" หยวนส่ายหัวพลางแสดงท่าทีผิดหวัง "จริงด้วย กลิ่นอายของเจ้าดูเยาว์วัยนัก... ถ้าไม่รังเกียจ ข้าขอถามได้ไหมว่าใครคือพ่อแม่ของเจ้า?" หยวนขมวดคิ้วและตอบกลับด้วยน้ำเสียงรำคาญ "ข้ารังเกียจ เจ้าเป็นใครถึงกล้ามาซักไซ้ข้า? ถึงข้าจะยังเยาว์ แต่ข้าก็มีสายเลือดฟีนิกซ์โบราณไหลเวียนอยู่ ระวังมารยาทของเจ้าด้วย!" เขาสันนิษฐานว่าสายเลือดฟีนิกซ์โบราณน่าจะมีสถานะสูงส่งท่ามกลางเหล่าฟีนิกซ์ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจสวมบทบาทนี้อย่างเต็มที่ ฟีนิกซ์ตนนั้นถึงกับสั่นสะท้านเมื่อได้ยินคำตวาดของหยวนและรีบเอ่ยว่า "ขะ-ข้าขออภัย!" "ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่ามาพูดถึงเหตุผลที่ข้ามาที่นี่ดีกว่า ข้ากำลังตามหาสิ่งล้ำค่าที่เรียกว่า 'ถ่านเพลิงสัจธรรม' และมีคนบอกข้าว่าข้าจะหามันได้จากที่นี่" "ถ่านเพลิงสัจธรรมงั้นหรือ? แม้จะเป็นความจริงที่เรามีมันครอบครองอยู่ แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เราจะมอบให้ใครได้ง่ายๆ..." "ข้ายินดีที่จะนำสิ่งของมาแลกเปลี่ยน มีอะไรที่พวกเจ้าต้องการไหม?" "ข้าต้องขออภัยจริงๆ แต่ข้าไม่มีอำนาจพอที่จะตัดสินใจเรื่องนี้ได้" "ถ้าอย่างนั้นก็พาข้าไปหาคนที่มีอำนาจสิ" "ข้าเข้าใจแล้ว โปรดตามข้ามา" หลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาก็มาถึงใจกลางเขตแดน ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่ของเหล่าฟีนิกซ์ อย่างไรก็ตาม ภายในที่ราบสูงฟีนิกซ์เกรียงไกรแห่งนี้ ฟีนิกซ์ส่วนใหญ่กลับมีสายเลือดระดับต่ำ และประชากรส่วนใหญ่ไม่ใช่สายเลือดฟีนิกซ์แท้ๆ แต่เป็นเผ่าพันธุ์ย่อยที่เกี่ยวข้องกัน เช่น นกหยางสวรรค์ หรือเหยี่ยวฟ้าชาด "โปรดรออยู่ที่นี่สักครู่ ข้าจะไปแจ้งท่านผู้นำถึงการมาเยือนของเจ้า" ฟีนิกซ์ที่นำทางหยวนกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะอันตรธานหายไป หยวนใช้โอกาสนี้สำรวจที่ราบสูงฟีนิกซ์เกรียงไกรอย่างละเอียด แม้จะถูกเรียกว่าเป็นชุมชน แต่ที่นี่กลับไม่มีสิ่งก่อสร้างใดๆ ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่มักอาศัยอยู่ในถ้ำและรังนกกลางแจ้ง สภาพแวดล้อมเช่นนี้ทำให้หยวนรู้สึกราวกับอยู่ในสวนสัตว์ที่เต็มไปด้วยนกและฟีนิกซ์ ซึ่งช่างแตกต่างจากที่พักอาศัยที่เป็นระเบียบหรือมีความเป็นเมืองอย่างที่เขาคาดหวังไว้ อุณหภูมิภายในที่ราบสูงฟีนิกซ์เกรียงไกรนั้นทั้งร้อนและแห้งแล้ง แต่ก็ยังไม่รุนแรงเท่ากับเขตแดนของมังกรดาราเพลิง <ความต้านทานธาตุไฟของท่านเพิ่มขึ้นเล็กน้อย> ถึงอย่างนั้น ความร้อนที่นี่ก็เพียงพอที่จะช่วยขัดเกลาร่างกายของเขาได้เป็นอย่างดี