## บทที่ 1327 - อวี่เฟิงถูกกักขัง **ผู้แปล**: ซิลวิน & กรีนฟิช **บรรณาธิการและพิสูจน์อักษร**: ลีโอแห่งขุนเขาซีออน & เดล ลิเกอร์คีย์ส์ ท่ามกลางความเคลือบแคลงที่เริ่มคุกรุ่นของเหล่าผู้คน ประตูหลักของหอไม้ไผ่ก็พลันเปิดออก และร่างหนึ่งก็ก้าวเข้ามา หลังชะงักงันด้วยความตกตะลึงแรกพบ ทุกผู้คนพลันลุกขึ้นยืนเมื่อรับรู้ได้ว่าผู้มาเยือนคือใคร อู๋อี้กล่าวด้วยความเปี่ยมสุขว่า "หยางไค่ เจ้าออกมาจากการบำเพ็ญเพียรแล้วรึ?" "อืม" หยางไค่พยักหน้า เขากวาดตามองรอบฝูงชน สายตาของเขาก็หยุดลงที่เฉียนเยว่ นางดูดีขึ้นมากเมื่อเทียบกับคราที่หยางไค่พบเห็นนาง ณ จวนสุขสโมสร อันเป็นสัญญาณอันน่าปลอบใจว่านางมีความสุขกับชีวิต ณ ที่แห่งนี้ ด้านข้าง ฉางฉีและฮ่าวอันประสานสายตา แววแห่งความยำเกรงฉายชัดในดวงตา ทั้งคู่ประสานหมัดคารวะพร้อมกัน "ขอคารวะ ท่านหลานหยาง! ยินดีด้วยที่บรรลุสู่ขั้นที่สามแห่งราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ (Third-Order Saint King) อัตราการบ่มเพาะของท่านนั้นไร้เทียมทานทั่วทั้งดาราอันมืดมิด (Shadowed Star) แล้ว!" เมื่อครั้งเยือนทุ่งทรายเพลิงริน (Flowing Flame Sand Field) หยางไค่เป็นเพียงราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นแรก (First-Order Saint King) ครั้นเมื่อพวกเขาก้าวออกมาจากที่นั่น เขาก็ทะยานสู่ขั้นที่สอง และบัดนี้ก็สู่ขั้นที่สามแล้ว ทั้งหมดนี้ล้วนเกิดขึ้นภายในเวลาเพียงสองถึงสามปี สิ่งนี้ทิ้งไว้ให้ทั้งคู่ไม่เพียงความรู้สึกตะลึงงัน แต่ยังมีความรู้สึกด้อยกว่าเล็กน้อย เมื่อเทียบกับความเร็วในการบ่มเพาะของหยางไค่แล้ว พวกเขาก็เป็นได้เพียงคนธรรมดาเท่านั้น "ท่านกล่าวเกินไปแล้ว เหล่าปัจฉิมภาคี (Foreign Elders) โชคชะตาเองก็มีส่วนสำคัญไม่น้อยที่พาข้ามาถึงจุดนี้ เมื่อเทียบกับอัจฉริยะที่แท้จริงแล้ว สิ่งนี้ก็ไม่นับว่าสิ่งใดเลย" หยางไค่ยิ้มถ่อมตนก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง "นั่นนอกประเด็นไปแล้ว ข้าได้ยินพวกท่านพูดถึงตำหนักจันทราเงา (Shadow Moon Hall) และเอ่ยถึงบางอย่างเกี่ยวกับอวี่เฟิงที่ถูกกักขัง? ข้าอยากทราบรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้" เมื่อได้ยินคำถามของหยางไค่ ทุกผู้คนก็ประสานสายตา ให้อู๋อี้รับหน้าที่อธิบายสถานการณ์ให้หยางไค่ฟัง ขณะรับฟังคำอธิบายของนาง หยางไค่ก็ได้รับรู้ถึงเหตุการณ์อันไม่น่าพึงประสงค์ที่เกิดขึ้น ณ นครแห่งโชคชะตา (Heavenly Fate City) เกี่ยวกับคำสั่งซื้อสินค้าที่พรรณนาถ้ำมังกร (Dragon Cave Mountain) ได้ทำไว้กับตำหนักจันทราเงาเมื่อเดือนก่อน เมื่อไม่กี่วันก่อน อวี่เฟิงได้นำเหล่าผู้บ่มเพาะจากตระกูลไห่เค่อ (Hai Ke Family) เดินทางไปยังนครแห่งโชคชะตาเพื่อรับสินค้า ทว่ากลับพบว่าพวกเขาปฏิเสธที่จะยึดตามข้อตกลงเดิม แต่กลับเพิ่มราคาสินค้าขึ้นกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์! ราคานั้นเห็นได้ชัดว่ายอมรับไม่ได้ อวี่เฟิงจึงรีบเข้าไปเจรจากับผู้รับผิดชอบของตำหนักจันทราเงา ณ ที่แห่งนั้น ทว่าพวกเขาไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว ด้วยความหัวเสีย อวี่เฟิงจึงร้องขอให้คืนเงินมัดจำเสีย ท้ายที่สุด พวกเขานั่นแหละที่ผิดสัญญา และอวี่เฟิงก็คิดว่าอย่างน้อยที่สุด พวกเขาควรจะได้รับเงินมัดจำคืน แม้ว่าจะไม่ซื้อสินค้าแล้วก็ตาม ไม่มีใครคาดคิดว่าแม้แต่คำขอนั้นก็ยังถูกปฏิเสธ! ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังตัดสินใจใช้กำลังเข้าตัดสินข้อพิพาท ส่งผลให้อวี่เฟิงและเหล่าศิษย์อีกสี่คนได้รับบาดเจ็บ เห็นได้ชัดว่ากลุ่มของอวี่เฟิงไม่ยอมยืนเฉยให้ถูกทุบตี พวกเขาจึงตอบโต้กลับไปสองสามหมัด ทำให้ชั้นวางสินค้าบางส่วนในร้านเสียหาย พวกเขาถูกจับกุมในทันทีโดยปรมาจารย์แห่งภพภูมิคืน (Origin Returning Realm master) ถูกกักขัง และถูกยึดจัตุรทิพย์ทั้งหมดที่พวกเขาเตรียมไว้สำหรับการแลกเปลี่ยน มีเพียงศิษย์คนเดียวเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้กลับไปแจ้งแก่พรรณนาถ้ำมังกรว่า พวกเขาต้องเตรียมจัตุรทิพย์จำนวนมหาศาลเป็นค่าไถ่ มิเช่นนั้น อู๋อี้และคนอื่นๆ ก็คงไม่ทราบรายละเอียดเช่นนี้ หลังจากฟังคำอธิบายจนจบ หยางไค่ยังคงสงบนิ่งไร้ซึ่งอารมณ์ เขากล่าวขึ้นหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ชีวิตของพวกเขาไม่อันตรายใช่หรือไม่?" "ตามคำบอกเล่าของศิษย์ที่กลับมา อาการบาดเจ็บของพวกเขาไม่น้อยเลย แต่ก็ไม่ถึงกับร้ายแรงนัก พวกเขาควรจะปลอดภัยหลังจากการพักฟื้นไม่กี่วัน" "อืม นั่นดีแล้ว" หยางไค่พยักหน้า ก่อนจะหันไปถามคนอื่นๆ "พวกท่านคิดว่าปัญหาอยู่ที่ใดกัน?" "ปัญหามันอยู่ที่ไหน?" อู๋อี้มองอย่างงุนงง จากนั้นนางก็โต้แย้ง "ทุกอย่างเป็นปัญหาไปหมด! พวกเราทำงานร่วมกับตำหนักจันทราเงามานานแสนนานโดยไม่เคยพบปัญหาใดๆ เลย พวกเราจ่ายจัตุรทิพย์ พวกเขาขายวัตถุดิบให้เรา และเราต่างได้รับประโยชน์ร่วมกัน ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา พวกเราดูเหมือนจะกลายเป็นผู้ซื้อรายใหญ่ที่สุดของตำหนักจันทราเงาไปแล้ว โดยปกติแล้ว พวกเขาควรจะพยายามรักษาผลประโยชน์ของเราไว้ แทนที่จะสร้างรอยร้าวเช่นนี้ ไม่ต้องกล่าวถึงว่า โดยปกติแล้ว พวกเขาไม่กล้าที่จะทำเช่นนี้ตั้งแต่แรก ข้าสงสัยว่าต้องมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังคอยบงการอยู่เป็นแน่" "ข้าก็คิดเช่นนั้น!" ฉางฉีเห็นด้วย "พรรณนาถ้ำมังกรไม่มีอำนาจเข้มแข็ง มีเพียงทรัพยากรมากมาย เหตุแห่งหินอันล้ำค่าสามารถนำพาเจ้าของผู้บริสุทธิ์ไปสู่คุกได้ บางทีตำหนักจันทราเงาอาจไม่ต้องการค้าขายกับเราเป็นงวดๆ อีกต่อไป และต้องการยึดเอาทุกสิ่งที่เรามีไปในคราวเดียว?" "ท่านสงสัยว่านี่เป็นฝีมือของเฉียนถง?" หยางไค่หรี่ตาลง "เป็นไปได้" อู๋อี้พยักหน้า "มีความเป็นไปได้ แต่ข้าไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับเขา" หยางไค่ส่ายหน้าช้าๆ ในบรรดาผู้คนที่อยู่ที่นี่ เขาคือคนที่ติดต่อกับเฉียนถงมากที่สุด ไม่ว่าด้วยนิสัยใจคออย่างไร เฉียนถงก็คงไม่หักหลังหยางไค่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาถึงความสัมพันธ์ของเขากับเว่ย Gu ชาง และ ตงเสวียนเอ๋อร์ รวมถึงวิธีที่เขาช่วยเหลือพวกเขาในทุ่งทรายเพลิงริน "ข้าได้ยินท่านกล่าวว่า เมื่อสามเดือนก่อน ร้านค้าทั้งหมดของตำหนักจันทราเงา ณ นครแห่งโชคชะตา ได้เปลี่ยนเจ้าของร้านและพนักงานทั้งหมด? เป็นความจริงหรือไม่?" หยางไค่ถามอีกครั้ง "ใช่ เป็นเช่นนั้น" อู๋อี้พยักหน้าทันที "ข้าไปนครแห่งโชคชะตาบ่อยๆ จึงค่อนข้างมั่นใจในเรื่องนี้" "ในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา มีสิ่งผิดปกติหรือสำคัญใดเกิดขึ้นที่ตำหนักจันทราเงาหรือไม่?" หยางไค่ขมวดคิ้ว "ถ้าจะพูดถึงเรื่องผิดปกติ ที่ตำหนักจันทราเงาไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่มีบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นที่นี่ ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา มีใบหน้าไม่คุ้นหน้าปรากฏตัวรอบๆ พรรณนาถ้ำมังกร ในตอนแรก พวกเขาแค่เดินเตร็ดเตร่อยู่บริเวณนั้น แต่แล้วบางส่วนก็เริ่มพยายามบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของเรา พวกเขาถูกจับได้ในวงแหวนจิตวิญญาณ (Spirit Array) และทั้งหมดอ้างว่าเป็นอุบัติเหตุเมื่อเราซักถาม เราตัดสินใจปล่อยพวกเขาไปหลังจากการตักเตือน เนื่องจากไม่มีใครมีระดับการบ่มเพาะสูงนัก ส่วนเรื่องสำคัญ... ก็มีอยู่เรื่องหนึ่ง" "อะไร?" สีหน้าของหยางไค่เคร่งเครียดขึ้น "กรันมาสเตอร์เก๋อลิน (Grandmaster Ge Lin) ถึงแก่กรรมแล้ว!" อู๋อี้กระซิบเสียงเบา "กรันมาสเตอร์เก๋อลิน?" หยางไค่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตระหนักได้ "ท่านนักปรุงอาวุธระดับต่ำแห่งภพภูมิดั้งเดิม (Low-Rank Origin Grade Artifact Refiner) แห่งตำหนักจันทราเงา?" "ใช่แล้วท่านผู้นั้น เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อครึ่งปีก่อน ตามข่าวลือ กรันมาสเตอร์เก๋อลินได้สูญเสียพลังชีวิตไปมากหลังจากซ่อมแซมอาวุธให้กับตำหนักจันทราเงา จนกระทั่งท่านไม่ได้ปรุงอาวุธเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่สิ่งนั้นจะเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเรา?" "ข้าไม่ทราบรายละเอียดที่แน่ชัดนัก แต่ก็อาจมีความเชื่อมโยงบางอย่าง" หยางไค่ครุ่นคิด "ข้าได้ยินจากเฉียนถงว่า ท่านเคยมีความสัมพันธ์อันดีกับกรันมาสเตอร์เก๋อลินมาก่อน" อู๋อี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ท่านกำลังจะบอกว่า การถึงแก่กรรมของกรันมาสเตอร์เก๋อลินส่งผลกระทบต่อผู้อาวุโสเฉียนถง และในเมื่อท่านเป็นผู้ที่คอยดูแลพวกเรา พวกเราจึงได้รับผลกระทบไปด้วย?" หยางไค่ยิ้ม "เป็นเพียงการคาดเดาของข้าเท่านั้น มันอาจเป็นไปได้ว่าเฉียนถงหันมาเล่นงานพวกเรา แต่หากมันเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งภายในของตำหนักจันทราเงาจริงๆ เราควรพยายามหลีกเลี่ยงที่จะเข้าไปพัวพันกับสถานการณ์นั้น" "ถูกต้อง พวกเราไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของตำหนักจันทราเงาได้อย่างแน่นอน" อู๋อี้พลันระแวดระวังมากขึ้น นางไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้อย่างลึกซึ้งเช่นนี้มาก่อน แต่ด้วยความช่วยเหลือของหยางไค่ นางเริ่มมองเห็นปัญหาที่ซ่อนอยู่ "มีข่าวคราวจากเว่ย Gu ชาง และ ตงเสวียนเอ๋อร์ หรือไม่?" หยางไค่ถาม อู๋อี้ส่ายหน้า "สิ่งที่ตำหนักจันทราเงาแจ้งมีเพียงว่า พวกเขากำลังปลีกวิเวกเพื่อทะลวงผ่านสู่มรรคาแห่งภพภูมิ (Origin Returning Realm) เท่านั้น ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก" "เข้าใจได้ ลืมมันไปเสีย การพึ่งพาผู้อื่นย่อมไม่ดีอยู่แล้ว ข้าจะเป็นคนเดินทางไปรับตัวอวี่เฟิงกลับมา จัตุรทิพย์น่ะช่างมันเถอะ ผู้คนต่างหากที่สำคัญ" "นั่นเท่ากับจัตุรทิพย์ถึงยี่สิบล้านหายไปเลยนะ!" สีหน้าแห่งความเจ็บปวดฉายชัดบนใบหน้าของอู๋อี้ "แล้วแผนของท่านคืออะไร?" "หากพวกเขาไม่คิดจะใจดี ข้าก็จะไม่ใจดีเช่นกัน มิเช่นนั้น พวกเขาจะคิดว่าพรรณนาถ้ำมังกรเป็นเป้าหมายอันง่ายดายจริงๆ" หยางไค่กล่าวเยือกเย็น อู๋อี้มองเขา ตะลึงงัน หยางไค่เพียงยิ้มและปัดเป่าความกังวลของนางไป "หากมันเป็นเพราะความขัดแย้งภายในจริงๆ เราก็ไม่ต้องกังวล พวกเขาคงไม่มีเวลามาสนใจพวกเรา ดังนั้นคงจะไม่มีปรมาจารย์อยู่ที่นั่น อีกทั้ง ข้าเองก็อยากรู้จริงๆ ว่าใครกันแน่ที่แสดงเจตนาร้ายเช่นนี้ต่อพรรณนาถ้ำมังกรของเรา! จะมีวิธีใดดีไปกว่าการเดินทางไปที่นั่นด้วยตนเอง?" "ผู้อาวุโสผู้นี้จะติดตามท่านไป!" ฉางฉีลุกขึ้นยืน ฮ่าวอันกล่าว "ผู้อาวุโสผู้นี้ก็จะไปด้วย! แม้ว่าระดับการบ่มเพาะของข้าและเฒ่าฉางจะไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไร แต่เราก็ยังคงเป็นผู้บ่มเพาะแห่งภพภูมิคืน (Origin Returning cultivators) ตั้งแต่เราทะลวงผ่าน พวกเราก็ยังไม่เคยได้ต่อสู้เลย นี่เป็นโอกาสอันสมบูรณ์แบบในการทดสอบกำลังของเรา" ผู้อาวุโสทั้งสองมองหน้ากันและยิ้ม หยางไค่ใคร่ครวญเรื่องนี้ก่อนจะตอบ "เอาล่ะ เช่นนั้นข้าขอฝากความหวังไว้กับท่านปัจฉิมภาคีทั้งสองก็แล้วกัน ส่วนพวกท่านที่เหลือ จงอยู่ที่นี่" "รับทราบ ระวังตัวด้วยนะ" อู๋อี้เตือน เมื่อตกลงกันได้ดังนี้ หยางไค่ก็ออกจากหอไม้ไผ่พร้อมกับฉางฉีและฮ่าวอัน นำยานเหาะแห่งดวงดาว (Star Shuttle) ของเขาออกมา และตรงไปยังนครแห่งโชคชะตาทันที ณ นครแห่งโชคชะตา ภายในห้องแห่งหนึ่งในสวนชั้นในของร้านที่ชื่อว่า 'โรงเก็บต้นกำเนิด' (Gathering Source Hall) อวี่เฟิงและคนอื่นๆ ถูกมัดอยู่ พวกเขาทั้งหมดมีรอยฟกช้ำทั่วร่าง และไม่สามารถตรวจจับพลังศักดิ์สิทธิ์ (Saint Qi) ใดๆ ในร่างกายได้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกจำกัดด้วยบาเรียอันแข็งแกร่ง พวกเขาถูกจัดแถวเป็นแถวเดียวและถูกบังคับให้คุกเข่าอยู่บนพื้น เบื้องหน้าของพวกเขาคือชายชราผู้มีใบหน้าชั่วร้าย มีผมสีขาว นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้จันทน์ และถือกาต้มน้ำชาสีม่วงในมือ ดวงตาของเขาครึ่งปิด ราวกับกำลังหลับ แต่ประกายความดุร้ายที่ปรากฏเป็นครั้งคราวในดวงตาพิสูจน์ว่าเขากำลังตื่นตัวอยู่ "พูดมา ข้าต้องการทราบหนทางปลอดภัยในการเข้าสู่พรรณนาถ้ำมังกร จงพูด แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป เจ้าจะได้ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป" ข้างกายชายชรามีพาลผู้ดุดัน ยืนถือแส้ที่ยาวและหนาเท่าสามนิ้วในมือ พลางพูด "ถุย!" การตอบกลับของอวี่เฟิงคือการถ่มน้ำลายปนเลือดไปยังใบหน้าของพาลผู้นั้น "เจ้าต้องการข้อมูลจากข้างั้นรึ? ฝันไปเสียเถอะ! ข้าจะตายเสียดีกว่าที่จะมอบข้อมูลใดๆ ให้กับพวกเจ้าผู้ต่ำช้าพวกนี้!" พาลผู้นั้นยืนนิ่ง ปล่อยให้น้ำลายปนเลือดไหลลงมาบนใบหน้า เขาแสบงยิ้มอย่างชั่วร้าย และแส้ในมือก็พลันสะบัด แหวกอากาศ และฟาดลงบนใบหน้าของอวี่เฟิง เมื่อมีเสียงดัง 'แคร่ก' ขึ้น รอยแผลฉีกขาดปรากฏบนใบหน้าด้านขวาของอวี่เฟิง เนื้อหนังที่แหลกเหลวปลิวออกมาท่ามกลางสายเลือด ร่างกายของอวี่เฟิงสั่นสะท้านด้วยแรงฟาดนั้น เกือบทำให้เขาล้มลง ทว่าเขาก็กลับยืนตัวตรงอย่างรวดเร็ว คำรามออกมาด้วยแววตาที่ดุดัน "มาเลย! วันนี้พวกเจ้าจะโบยตีข้าจนตาย ข้าก็จะไม่ให้สิ่งใดแก่พวกเจ้าเด็ดขาด! จงรอให้พวกเจ้าบุกเข้าไปในพรรณนาถ้ำมังกร แล้วถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ด้วยวงแหวนจิตวิญญาณนับพันของที่นั่น! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!" เสียงหัวเราะเย่อหยิ่งนั้นทำให้ใบหน้าของพาลผู้นั้นปรากฏความรำคาญขึ้น แม้แต่ชายชราที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็เริ่มจะหมดความอดทนเสียแล้ว