คุณคือนักแปลนิยายสายแฟนตาซี-กำลังบ้านเกิดระดับปรมาจารย์ มีทักษะการสละสลวยทางภาษาไทยขั้นสูงสุด ## ภารกิจของคุณ: แปลเนื้อหานิยายจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยในรูปแบบ "Full Prose" (ร้อยแก้วเต็มรูปแบบ) - **สุนทรียภาพทางภาษา**: ใช้คำที่เห็นภาพ (Visualizing words) และท่วงทำนองที่น่าตื่นเต้น (Epic/Dramatic tone) - **อารมณ์ร่วม**: ถ่ายทอดน้ำเสียง ความรู้สึก และบรรยากาศของฉากนั้นๆ อย่างลึกซึ้ง (เช่น ใช้คำว่า "แผดคำราม", "แผ่ซ่าน", "สั่นสะท้าน") - **ความลื่นไหล**: อย่าแปลตรงตัว (Literal translation) แต่ให้เรียบเรียงใหม่ในแบบที่นิยายภาษาไทยชั้นเลิศควรจะเป็น - **ระเบียบการสะกด**: ใช้ชื่อตัวละครและคำเฉพาะตามข้อมูลด้านล่างอย่างเคร่งครัด ## ข้อมูลตัวละครและระเบียบการเรียกชื่อ: # Novel Info — [ชื่อนิยาย] > ไฟล์นี้ใช้เป็น context ส่งให้ Gemini ก่อนแปล > ทำให้ชื่อตัวละครและศัพท์เฉพาะสอดคล้องกันทุกตอน ## ข้อมูลทั่วไป - **ชื่อเรื่อง (EN)**: [Novel Title] - **ชื่อเรื่อง (TH)**: [ชื่อนิยายภาษาไทย] - **แนว**: [Fantasy / Romance / Action / Sci-Fi ฯลฯ] - **Setting**: [โลกแฟนตาซี / โลกสมัยใหม่ / ฯลฯ] ## ตัวละครหลัก | ชื่อ EN | ชื่อ TH (ที่ต้องใช้) | คำอธิบาย | |---------------|----------------------|-------------------| | Adam | อดัม | ตัวเอกชาย | | Jenny | เจนนี่ | นางเอก | | [Name] | [ชื่อไทย] | [บทบาท] | ## ศัพท์เฉพาะ / System Terms | คำ EN | คำ TH (ที่ต้องใช้) | หมายเหตุ | |---------------|----------------------|-------------------| | System | ระบบ | อย่าแปลเป็นอย่างอื่น | | Level Up | เลเวลอัพ | ทับศัพท์ | | [Term] | [ไทย] | [note] | ## สไตล์การแปล - ใช้สรรพนาม: [ผม/ฉัน/เรา สำหรับตัวเอก] - โทนเรื่อง: [เข้มข้น/โรแมนติก/ตลกขบขัน] - ฉาก Action: [แปลให้กระชับ รุนแรง] - บทสนทนา: [ใช้ภาษาพูดธรรมชาติ] ## สิ่งที่ห้ามแปล (ให้ทับศัพท์) - [คำ 1] - [คำ 2] ## บริบทของเรื่อง (สรุปย่อ) [เขียนสรุปย่อ 3-5 ประโยค เพื่อให้ Gemini เข้าใจ world-building] ## ข้อมูลบท: - **บทที่**: 1329 - **ชื่อบท**: Chapter 1328 - Is Your Surname Xie ## เนื้อความภาษาอังกฤษ (Original Content): Chapter 1328, Is Your Surname Xie The old man was a First-Order Origin Returning cultivator. If it weren’t for certain concerns he had, he would have saved himself all this trouble by reading the information from Yu Feng’s mind using a Soul Search. However, because of said concerns, the old man didn’t dare to kill off anyone just yet. Furthermore, using a Soul Search was exhausting and did not guarantee that one will get the exact piece of information that one is looking for. These factors combined were why he was resorting to these simple methods of interrogation instead. Seeing how stubborn Yu Feng was, the malicious-looking brute laughed, “Good, good! I like people with guts! You can withstand this torture, but what about them? I’d like to see if everyone is as tough as you are!” He looked towards the second person, asking the same question as before. The reply was another glob of bloody spit. Once again, the whip lashed out, sending the disciple from the Hai Ke Family spinning into the air. He landed heavily on the ground and stayed there for a long while. Following this, he turned towards the third person, furious to the extreme. He roared, “Make this easy for yourself and give it up! Or else you’ll get what’s coming to you!” The third Hai Ke Family disciple raised his head and looked him in the eye, expression cold. He had the lowest cultivation out of everyone here, a mere First-Order Saint. With his Saint Qi sealed, a single strike from the whip could mean half a month in bed. Yu Feng opened his mouth as if wanting to say something, but the disciple cut him off, “Don’t worry, Brother Feng. We haven’t spent that much time at Dragon Cave Mountain, but we have all received great benefits. We won’t be ungrateful traitors. To hell with Shadow Moon Hall. Have they got the means to improve the cultivation of so many people by one or two Minor Realms in such a short period of time?” “Exactly!” Yu Feng felt a swell of pride and nodded. The disciple was right. The fifty or so Hai Ke Family disciples who separated from the family under the leadership of Wu Yi to join the Dragon Cave Mountain had no worries regarding cultivation resources these past two to three years. They were given an endless supply of various pills and medications and each received at least one or two artifacts, all of which were Saint King Grade. This was infinitely better than what they could have gotten back in the Hai Ke Family. It can be said that every Hai Ke Family disciple had recognised Dragon Cave Mountain as their home, resulting in a strong sense of belonging. By now, the brute understood that he was wasting his breath with these questions, and simply raised the whip. Just as he was about to unleash a strike, the old man on the chair suddenly opened his half-closed eyes and turned to look outside. Boom... A loud noise was accompanied by several violent pulses of Saint Qi. There appeared to be a fight going on outside, but everything died down after a few cries of shock and agony. “Who dares trespass the Gathering Source Hall!” The old man’s expression stiffened as he rose from his seat and turned to head out. However, he let out a strange cry midair, flying backwards as if he had suffered a serious injury. A burst of white light followed after him, landing in the room and heading towards the old man with a tremendous aura. Shocked, the old man immediately took out a defensive artifact in the shape of a small shield, placing it in front of himself. A huge blast rang out, causing the old man to stumble back several steps before he was able to disperse the immense force. Looking down at his shield, he couldn’t help but wince. A small flicker of jet-black flame was burning on this Low-Rank Origin Grade Artifact, and its blazing heat was starting to cause the shield to melt. This sight frightened him greatly. Had he touched this flame just now, he would have suffered a fatal injury even if he didn’t outright die. Before he could react, two gusts of Shi descended from the sky, enveloping the whole room. He raised his head and saw the imposing figure of a youth clad in a chilling aura entering the room. Behind the youth were two old people, both who were First-Order Origin Returning cultivators. The two gusts of Shi from earlier were clearly their doing. The old man’s eyes widened, knowing that the situation had become unfavourable for him. As a lone First-Order Origin Returning cultivator, there was no way he could handle two other cultivators of the same Realm by himself. Realising this, he immediately took out an item from his Space Ring and crushed it, secretly breathing a sigh of relief as he successfully did so. “Yang Kai! Foreign Elder Chang, Foreign Elder Hao!” Yu Feng and the rest exclaimed in joy when they saw the intruders. Yang Kai took a quick look across the room, eyes narrowing as he saw the grievous injuries on several of the detained individuals. Murderous intent welled up within him. He could tell how serious the injuries were, and how they had caused their vitalities to deplete almost to the extent of damaging their foundations. Right now, a few pills and a few days of recuperation could still heal them, but had he come out of seclusion a day or two later, their cultivations would undoubtedly have fallen. “You’re Yang Kai?” the old man stared at him in shock after hearing their words. Yang Kai glanced at him, showing no interest in answering his question. Instead, he signalled towards Chang Qi. Chang Qi immediately walked up, condensing Saint Qi onto his fingertips like knives, cutting Yu Feng and the rest out of their bondage. He then checked the restrictive barrier that was placed within their bodies and furrowed his brows. Although this was merely the work of a fellow First-Order Origin Returning cultivator, it would still take him two to four hours to undo it. Now was clearly not the best time for that. He brought Yu Feng and the rest back to Yang Kai’s side, and communicated the situation to him in a hushed voice before standing down. Yang Kai nodded, then looked towards the old man. Narrowing his eyes, he said, “You sound like you already know me?” “Hmph! So what?” the old man grunted. Yang Kai smirked, then asked, “Is your surname Xie?” The old man’s expression changed immediately to one of extreme shock, “How do you know?” “I knew it!” Yang Kai nodded, a look of understanding spreading across his face. He had guessed it earlier when talking with Wu Yi and the rest about the situation. If there really was internal strife in Shadow Moon Hall, the Dragon Cave Mountain shouldn’t have been affected to this much of an extent. After all, Dragon Cave Mountain was a major customer, meaning that there’s nothing but benefit in cooperating with them. No one would make an enemy of them without any reason like this. Yang Kai instinctively felt that anyone who would stand against Dragon Cave Mountain so brazenly must be someone with a grievance against him. That, together with the criteria of being related to Shadow Moon Hall, narrowed the choices down to a single one: the Xie Family. Xie Hong Wen had been a disciple of Shadow Moon Hall, while his father, Xie Li, was a Deacon. His status was not as high as Qian Tong, but it did give him some degree of power. The Xie Family was a faction independent from Shadow Moon Hall, but these two definitely shared some connections. As for why they would antagonize Yang Kai, there were two reasons. Firstly, out of suspicion that Xie Hong Wen’s death had something to do with him. After all, Xie Hong Wen died in the Flowing Flame Sand Field after a Shadow Moon Hall disciple told him about Yang Kai’s location there, which was enough for the Xie Family to believe that Yang Kai had something to do with his death. They probably refrained from causing Yang Kai trouble so far because they were apprehensive of Qian Tong and that Origin Grade Artifact Refiner. Secondly, they probably wanted to take this chance to test the waters with Qian Tong! If Qian Tong still had the time to look after Dragon Cave Mountain, he would have long since done so. It would, therefore, seem that he wasn’t in a favourable situation either. Yang Kai quickly deduced the possible state of affairs based on his own assumptions. Even though he couldn’t be completely certain whether that was the truth just yet, it shouldn’t be far off. He just had to ask around a little afterwards to make sure. Suddenly, Yang Kai’s mood improved slightly. As long as it wasn’t Qian Tong acting against him, it was fine. Moreover, since the Xie Family was the main mastermind, it must mean that the strife in Shadow Moon Hall was quite serious. Not only was Qian Tong occupied, but his opponent also didn’t have the time to care about this either. In that case, Yang Kai had no more concerns. The current Dragon Cave Mountain had no problem handling a mere Xie Family. If they came at him, he would give them a reason to be sorry. “I am Xie Quan!” The old man realised his slip-up and stopped trying to hide it altogether. He laughed coldly, “You’re quite bold for daring to destroy the Gathering Source Hall even after knowing that I’m from the Xie Family!” “Xie Family... Hehe...” Yang Kai laughed for a while. Stroking his chin, he asked Yu Feng, “Who beat you up?” Yu Feng looked stunned for a while, before pointing at the brute behind Xie Quan. Yang Kai nodded, face twisting into a rage. He flicked his wrist, sending a thin golden thread flying straight at the brute. Xie Quan’s expression changed, and he exclaimed, “How insolent!” At the same time, a wave of Shi burst from his body, and he sent several bursts of energy towards the golden thread with flicks of his fingers. He thought that it would be easy to disperse the attack of a Third-Order Saint King. In fact, releasing his Shi was beyond necessary. However, his eyes grew wide in shock the next moment. The golden thread tore his Shi to shreds, nullifying the bursts of energy completely. That’s when he understood that he had underestimated his opponent. He hurriedly took out an artifact in the shape of a top. As it spun, wave after wave of light rays shot out from it, forming a protective layer in front of the brute in the blink of an eye. As an Origin Returning cultivator, it would be too shameful to allow Yang Kai to capture someone right in front of him. However, yet another shocking scene unfolded. The protective shield was not able to stop the advance of the golden thread, shattering to pieces as it made contact. In the next moment, the brute shouted in surprise as he was pulled towards Yang Kai with immense force. “Put him down!” Xie Quan’s face was fuming red. Channelling the Saint Qi within his body, he struck his palm towards Yang Kai, materializing a gigantic palm print in the process, as if trying to flatten Yang Kai completely. Yang Kai laughed coldly and pushed his own palm forward. Another gigantic palm print materialized, meeting Xie Quan’s own head on. Not only did it swallow Xie Quan’s palm print entirely, it advanced towards Xie Quan with an intensity that seemed to cover Heaven and Earth. Xie Quan’s eyes were almost popping out of their sockets. Never had he thought that a Third-Order Saint King could face him head-on, not to mention gain the upper hand in the process! --- ## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): บทที่ 1329: นามสกุลของท่านคือ "เซี่ย" กระนั้นหรือ ชายชราผู้นั้นคือปรมาจารย์แห่งต้นกำเนิดขั้นปฐม หากมิใช่เพราะข้อกังวลบางประการ เขาคงไม่ต้องเสียเวลาอันมีค่าด้วยการใช้การค้นวิญญาณเพื่อล้วงเอาข้อมูลจากจิตของ "หยู เฟิง" ไปเสียแล้ว ทว่า ด้วยข้อกังวลดังกล่าว ชายชราจึงไม่กล้าปลิดชีพใครในขณะนี้ นอกจากนี้ การล้วงลึกจิตวิญญาณยังเป็นกระบวนการที่สิ้นเปลืองพละกำลังอย่างยิ่ง ทั้งยังไม่รับประกันว่าจะได้ข้อมูลที่ต้องการอย่างแม่นยำ ปัจจัยเหล่านี้ประมวลรวมกันจึงเป็นเหตุให้เขาเลือกใช้วิธีการสอบสวนอันแสนธรรมดานี้แทน เมื่อเห็นหยู เฟิงยืนกรานไม่ยอมแพ้ ไอ้พาลอันธพาลหน้าตาดุดันก็หัวเราะก้อง "ดี! ดี! ข้าชอบคนใจเด็ด! เจ้าอดทนต่อการทรมานนี้ได้ แต่แล้วพวกนั้นเล่า? ข้าอยากเห็นนักว่าจะมีใครใจแข็งดุจหินผาเช่นเจ้า!" เขาหันไปมองบุคคลที่สอง สอบถามคำถามเดิมอีกครั้ง คำตอบที่ได้รับกลับมาคือ น้ำลายปนเลือดที่พุ่งออกมาเป็นกอง อีกครั้งหนึ่ง แส้หนังก็สะบัดแหวกอากาศ ส่งร่างของศิษย์จากตระกูลไห่เค่อลอยละลิ่วไปในอากาศ เขากระแทกพื้นอย่างแรงและยังคงแน่นิ่งอยู่เนิ่นนาน หลังจากนั้น เขาหันไปหาบุคคลที่สาม ใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวสุดขีด เขากู่ร้องลั่น "ทำให้มันง่ายหน่อย ยอมแพ้เสียดีกว่า! มิเช่นนั้น เจ้าจะได้ลิ้มรสสิ่งที่เจ้าสมควรได้รับ!" ศิษย์ตระกูลไห่เค่อคนที่สามเงยหน้าขึ้น สบตาเขาด้วยแววตาเย็นเยียบ เขามีระดับพลังบ่มเพาะต่ำที่สุดในกลุ่มนี้ เป็นเพียงเซียนขั้นปฐมเท่านั้น ด้วยพลังเซียนที่ถูกผนึก การฟาดด้วยแส้เพียงครั้งเดียวก็อาจทำให้เขาต้องนอนพักฟื้นไปครึ่งเดือน หยู เฟิงอ้าปากราวกับจะเอ่ยคำบางอย่าง แต่ศิษย์ผู้นั้นก็ตัดบท "ไม่ต้องห่วง พี่เฟิง พวกเราไม่ได้อยู่ที่ภูเขาถ้ำมังกรนานนัก แต่พวกเราได้รับประโยชน์มหาศาล เราจะไม่เป็นคนทรยศผู้ไม่รู้จักบุญคุณ สู่ขุมนรกไปเสียเถอะหอคอยเงาจันทรา! พวกมันมีปัญญาที่จะยกระดับการบ่มเพาะของผู้คนมากมายถึงหนึ่งหรือสองขอบเขตเล็กน้อยได้ในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้แล้วหรือไร?" "ถูกต้อง!" หยู เฟิงรู้สึกภาคภูมิใจพลุ่งพล่านและพยักหน้า ศิษย์ผู้นั้นพูดถูก เหล่าศิษย์ตระกูลไห่เค่อกว่าห้าสิบชีวิตที่แยกตัวออกมาจากตระกูลภายใต้การนำของอู๋อี้ เพื่อเข้าร่วมกับภูเขาถ้ำมังกร ไม่มีความกังวลเกี่ยวกับทรัพยากรการบ่มเพาะตลอดสองถึงสามปีที่ผ่านมา พวกเขาได้รับยาเม็ดและยาต่างๆ อย่างไม่จำกัด และแต่ละคนยังได้รับอาวุธศักดิ์สิทธิ์อย่างน้อยหนึ่งถึงสองชิ้น ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นระดับจอมราชันย์เซียน สิ่งนี้ดีกว่าที่พวกเขาจะได้รับเมื่อครั้งอยู่ที่ตระกูลไห่เค่อเป็นอเนกอนันต์ อาจกล่าวได้ว่า ศิษย์ตระกูลไห่เค่อทุกคนต่างยอมรับให้ภูเขาถ้ำมังกรเป็นบ้านของตน อันนำมาซึ่งความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งอันแข็งแกร่ง ในเวลานี้ ไอ้พาลก็เข้าใจแล้วว่าเขาเสียเวลาเปล่าเปล่ากับการซักถามพวกนี้ และเพียงแค่ยกแส้ขึ้น ขณะที่เขากำลังจะเหวี่ยงมันลงมา ชายชราบนเก้าอี้พลันลืมตาข้างที่หรี่อยู่ และหันไปมองด้านนอก ตูม... เสียงดังสนั่นพร้อมกับคลื่นพลังเซียนอันรุนแรงหลายระลอก เกิดขึ้นราวกับมีการต่อสู้กำลังดำเนินอยู่ด้านนอก ทว่าทุกอย่างก็พลันสงบลงหลังจากมีเสียงร้องตกตะลึงและเจ็บปวดอยู่สองสามครั้ง "ผู้ใดบังอาจล่วงละเมิดหอคอยรวบรวมแหล่งพลัง!" สีหน้าของชายชราแข็งทื่อขณะที่เขาลุกขึ้นจากที่นั่งและหันไปทางด้านนอก ทว่าเขากลับส่งเสียงร้องประหลาดกลางอากาศ ร่างลอยถอยหลังกลับราวกับได้รับบาดเจ็บสาหัส ลำแสงสีขาวพุ่งตามมาติดๆ ลงสู่ห้อง และพุ่งตรงเข้าหาชายชราด้วยออร่าอันมหาศาล ด้วยความตกตะลึง ชายชราพลันหยิบอาวุธป้องกันรูปร่างคล้ายโล่ขนาดเล็กออกมาวางขวางไว้เบื้องหน้า เสียงระเบิดดังสนั่น ทำให้ชายชราเซถลาถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนที่เขาจะสามารถสลายแรงอันมหาศาลนั้นได้ เมื่อมองลงไปยังโล่ของตน เขาอดไม่ได้ที่จะนิ่วหน้า ประกายแสงสีดำสนิทเล็กน้อยกำลังลุกไหม้บนอาวุธระดับต้นกำเนิดชั้นต่ำชิ้นนั้น ความร้อนอันแผดเผากำลังเริ่มทำให้โล่หลอมละลาย ภาพนี้ทำให้เขาหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง หากเขาแตะต้องเปลวไฟนี้ในตอนนี้ เขาคงได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงชีวิตเป็นแน่ แม้จะไม่ได้ตายไปเสียก่อนก็ตาม ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว คลื่นพลังฉีสองระลอกก็หลั่งไหลลงมาจากฟากฟ้า โอบล้อมไปทั่วทั้งห้อง เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นร่างอันน่าเกรงขามของชายหนุ่มผู้สวมใส่ชุดคลุมด้วยออร่าอันเยือกเย็นกำลังก้าวเข้ามาในห้อง เบื้องหลังชายหนุ่มคือชายชราสองนาย ผู้ซึ่งต่างเป็นปรมาจารย์แห่งต้นกำเนิดขั้นปฐม คลื่นพลังฉีสองระลอกก่อนหน้านี้เป็นฝีมือของพวกเขาอย่างชัดเจน ดวงตาของชายชราเบิกกว้างขึ้น เขารู้ดีว่าสถานการณ์ได้แปรเปลี่ยนเป็นความเสียเปรียบสำหรับเขา ในฐานะปรมาจารย์แห่งต้นกำเนิดขั้นปฐมเพียงลำพัง เขาไม่มีทางที่จะรับมือกับผู้ฝึกตนอีกสองคนในระดับเดียวกันได้ด้วยตนเอง เมื่อตระหนักถึงสิ่งนี้ เขาพลันหยิบสิ่งของชิ้นหนึ่งออกจากแหวนมิติและบดขยี้มันอย่างลับๆ สูดหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อทำสำเร็จ "หยาง ไค่! ท่านผู้เฒ่าฉาง, ท่านผู้เฒ่าเฮ่า!" หยู เฟิง และคนอื่นๆ ร้องออกมาด้วยความยินดีเมื่อเห็นกลุ่มผู้บุกรุก หยาง ไค่มองไปรอบห้องอย่างรวดเร็ว ดวงตาหรี่ลงเมื่อเห็นบาดแผลสาหัสของหลายๆ คนที่ถูกควบคุม เจตนาฆ่าฟันพลุ่งพล่านขึ้นในตัวเขา เขาสัมผัสได้ถึงความรุนแรงของบาดแผล และวิธีการที่มันได้บั่นทอนพลังชีวิตของพวกเขาจนเกือบถึงขั้นทำลายรากฐาน ในตอนนี้ ยาไม่กี่เม็ดกับการพักฟื้นสองสามวันก็ยังสามารถรักษาพวกเขาได้ แต่หากเขาออกจากสมาธิช้าไปอีกวันสองวัน พลังบ่มเพาะของพวกเขาคงจะตกต่ำลงอย่างไม่ต้องสงสัย "เจ้าคือหยาง ไค่?" ชายชราจ้องมองเขาด้วยความตกตะลึงหลังจากได้ยินชื่อ หยาง ไค่มองเขาอย่างไม่ใส่ใจที่จะตอบคำถาม ทว่าเขากลับส่งสัญญาณไปยังฉาง ฉี ฉาง ฉี เดินตรงเข้าไปทันที ควบแน่นพลังเซียนไว้ที่ปลายนิ้วราวกับใบมีด กรีดปลดปล่อยหยู เฟิง และคนอื่นๆ ออกจากพันธนาการ จากนั้นเขาจึงตรวจสอบสิ่งกีดขวางที่ถูกผนึกไว้ภายในร่างกายของพวกเขา และขมวดคิ้ว แม้ว่านี่จะเป็นเพียงฝีมือของผู้ฝึกตนระดับบรรลุต้นกำเนิดขั้นปฐมด้วยกัน ทว่าการจะคลายมันออกก็ยังต้องใช้เวลาสองถึงสี่ชั่วโมง ซึ่งตอนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมนัก เขาพาหยู เฟิง และคนอื่นๆ กลับไปที่ข้างกายหยาง ไค่ และสื่อสารสถานการณ์ให้เขาฟังด้วยเสียงกระซิบ ก่อนจะถอยกลับไป หยาง ไค่ พยักหน้า จากนั้นจึงหันไปมองชายชรา เขากล่าวพลางหรี่ตา "เจ้าฟังดูเหมือนจะรู้จักข้าอยู่แล้ว?" "หึ! แล้วมันอย่างไรเล่า?" ชายชราคำรามตอบ หยาง ไค่ ยิ้มเยาะ จากนั้นถาม "นามสกุลของท่านคือ เซี่ย กระนั้นหรือ?" สีหน้าของชายชราแปรเปลี่ยนทันทีเป็นความตกตะลึงสุดขีด "เจ้ารู้ได้อย่างไร?" "ข้ารู้อยู่แล้ว!" หยาง ไค่ พยักหน้า ด้วยสีหน้าเข้าใจกระจ่าง เขาคาดเดาไว้แล้วตั้งแต่พูดคุยกับอู๋อี้ และคนอื่นๆ เกี่ยวกับสถานการณ์ หากมีความขัดแย้งภายในหอคอยเงาจันทราจริง ภูเขาถ้ำมังกรไม่ควรได้รับผลกระทบมากถึงเพียงนี้ ท้ายที่สุดแล้ว ภูเขาถ้ำมังกรคือลูกค้าสำคัญ หมายความว่าการร่วมมือกับพวกเขาล้วนมีแต่ผลประโยชน์ ไม่มีใครจะสร้างศัตรูโดยไม่มีเหตุผลเช่นนี้ หยาง ไค่ สัญชาตญาณบอกเขาว่าใครก็ตามที่จะต่อต้านภูเขาถ้ำมังกรอย่างอุกอาจเช่นนี้ ต้องเป็นคนที่มีความอาฆาตแค้นต่อเขาเป็นแน่ การรวมกับเงื่อนไขที่ว่าต้องเกี่ยวข้องกับหอคอยเงาจันทรา ทำให้การเลือกถูกจำกัดลงเหลือเพียงผู้เดียว นั่นคือตระกูลเซี่ย "เซี่ย หง เหวิน" เคยเป็นศิษย์ของหอคอยเงาจันทรา ขณะที่บิดาของเขา "เซี่ย หลี่" เป็นอนุศาสก แม้ว่าสถานะของเขาจะไม่สูงเท่า "เฉียน ถง" แต่ก็ทำให้เขามีอำนาจในระดับหนึ่ง ตระกูลเซี่ยเป็นกลุ่มอิสระจากหอคอยเงาจันทรา ทว่าทั้งสองตระกูลย่อมมีความเชื่อมโยงกันอย่างแน่นอน ส่วนเหตุผลที่พวกเขาจะปฏิปักษ์ต่อหยาง ไค่นั้น มีอยู่สองประการ ประการแรก คือความสงสัยว่าการตายของ "เซี่ย หง เหวิน" มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาหรือไม่ ท้ายที่สุด "เซี่ย หง เหวิน" ตายในสนามทรายเปลวเพลิง หลังจากศิษย์หอคอยเงาจันทราคนหนึ่งบอกตำแหน่งของหยาง ไค่ที่นั่น ซึ่งเพียงพอสำหรับตระกูลเซี่ยที่จะเชื่อว่าหยาง ไค่ มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเขา พวกเขาอาจจะยับยั้งที่จะก่อปัญหาให้หยาง ไค่ จนถึงตอนนี้ เพราะพวกเขาหวาดเกรง "เฉียน ถง" และนักปรุงอาวุธระดับต้นกำเนิดผู้นั้น ประการที่สอง พวกเขาอาจต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อหยั่งเชิง "เฉียน ถง"! หาก "เฉียน ถง" ยังมีเวลาดูแลภูเขาถ้ำมังกร เขาก็คงจะทำไปนานแล้ว ดังนั้น ดูเหมือนว่าเขาเองก็คงไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่ได้เปรียบเช่นกัน หยาง ไค่ ดำเนินการวิเคราะห์สถานการณ์ที่เป็นไปได้อย่างรวดเร็ว โดยอาศัยการคาดเดาของตนเอง แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถแน่ใจได้ทั้งหมดว่านั่นคือความจริงหรือไม่ แต่ก็ไม่น่าจะห่างไกลนัก เขาเพียงแค่ต้องสอบถามเพิ่มเติมหลังจากนี้เพื่อความแน่ใจ ทันใดนั้น อารมณ์ของหยาง ไค่ ก็ดีขึ้นเล็กน้อย ตราบใดที่ไม่ใช่ "เฉียน ถง" ที่กระทำการต่อต้านเขา ก็ถือว่าใช้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากตระกูลเซี่ยเป็นตัวการสำคัญ ย่อมหมายความว่าความขัดแย้งในหอคอยเงาจันทรานั้นรุนแรงทีเดียว ไม่เพียงแต่ "เฉียน ถง" จะติดภารกิจ แต่คู่ต่อสู้ของเขาก็ไม่มีเวลาจะมาใส่ใจเรื่องนี้เช่นกัน ในกรณีเช่นนั้น หยาง ไค่ ก็ไม่มีข้อกังวลอีกต่อไป ภูเขาถ้ำมังกรในปัจจุบันสามารถรับมือกับตระกูลเซี่ยเพียงตระกูลหนึ่งได้อย่างสบาย หากพวกเขาเข้ามาเล่นงานเขา เขาจะให้เหตุผลที่ทำให้พวกเขาต้องเสียใจ "ข้าคือ เซี่ย ฉวน!" ชายชราตระหนักถึงความผิดพลาดของตนและเลิกพยายามซ่อนเร้นอีกต่อไป เขากล่าวหัวเราะอย่างเย็นชา "เจ้าช่างกล้าหาญนักที่บังอาจทำลายหอคอยรวบรวมแหล่งพลัง แม้จะรู้ว่าข้ามาจากตระกูลเซี่ย!" "ตระกูลเซี่ย... ฮิฮิ..." หยาง ไค่ หัวเราะครู่หนึ่ง เขาถูคางพลางถามหยู เฟิง "ใครกันที่ซ้อมเจ้า?" หยู เฟิง มองด้วยความตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะชี้ไปยังไอ้พาลที่ยืนอยู่หลังเซี่ย ฉวน หยาง ไค่ พยักหน้า ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เขาสะบัดข้อมือ ส่งเส้นด้ายสีทองบางๆ พุ่งตรงเข้าใส่ไอ้พาล สีหน้าของเซี่ย ฉวน เปลี่ยนไป เขาร้องอุทาน "บังอาจ!" ในขณะเดียวกัน คลื่นพลังฉีก็ทะลักออกจากร่างของเขา และเขาก็ส่งพลังงานหลายระลอกเข้าใส่เส้นด้ายสีทองด้วยการสะบัดนิ้ว เขาคิดว่ามันจะง่ายดายในการสลายการโจมตีของเซียนราชันย์ขั้นสาม ในความเป็นจริง การปล่อยพลังฉีของเขานั้นเกินความจำเป็นเสียอีก ทว่า ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงในชั่วพริบตาต่อมา เส้นด้ายสีทองฉีกกระชากพลังฉีของเขาจนแหลกละเอียด ทำให้พลังงานที่ส่งออกไปไร้ผลสิ้นเชิง บัดนั้นเองที่เขาเข้าใจว่าตนได้ประมาทคู่ต่อสู้เสียแล้ว เขารีบร้อนหยิบอาวุธรูปร่างคล้ายยอดหมุนออกมา เมื่อมันเริ่มหมุน แสงสว่างระลอกแล้วระลอกเล่าก็พุ่งออกมาจากมัน ก่อตัวเป็นชั้นป้องกันเบื้องหน้าไอ้พาลในชั่วพริบตา ในฐานะผู้ฝึกตนระดับบรรลุต้นกำเนิด การปล่อยให้หยาง ไค่ จับกุมใครบางคนตรงหน้าจะเป็นเรื่องน่าอัปยศเกินไป ทว่า ฉากอันน่าตกตะลึงอีกฉากหนึ่งก็ปรากฏขึ้น เกราะป้องกันนั้นไม่สามารถหยุดยั้งการรุกคืบของเส้นด้ายสีทองได้ มันแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ เมื่อสัมผัส ในชั่วพริบตาต่อมา ไอ้พาลก็ร้องออกมาด้วยความประหลาดใจขณะที่มันถูกดึงเข้าหาหยาง ไค่ ด้วยแรงอันมหาศาล "ปล่อยเขาลงเดี๋ยวนี้!" ใบหน้าของเซี่ย ฉวน แดงก่ำ เขาหล่อหลอมพลังเซียนในร่างกาย ตบฝ่ามือเข้าใส่หยาง ไค่ ก่อเกิดเป็นฝ่ามืออักขระมหึมาขึ้นมา ราวกับจะบดขยี้หยาง ไค่ ให้แหลกเป็นผุยผง หยาง ไค่ หัวเราะอย่างเย็นชา และผลักฝ่ามือของตนเองออกไป ฝ่ามืออักขระมหึมาอีกอันปรากฏขึ้น เผชิญหน้าโดยตรงกับฝ่ามือของเซี่ย ฉวน ไม่เพียงแต่มันจะกลืนกินฝ่ามือของเซี่ย ฉวน ไปทั้งหมด แต่มันยังพุ่งเข้าใส่เซี่ย ฉวน ด้วยความเข้มข้นที่ดูราวกับจะปกคลุมทั้งฟ้าและดิน ดวงตาของเซี่ย ฉวน เบิกกว้างจนแทบถลนออกมา เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเซียนราชันย์ขั้นสามจะสามารถเผชิญหน้าเขาแบบตัวต่อตัวได้ มิหนำซ้ำยังได้เปรียบไปในกระบวนการอีกด้วย!