บทที่ 16: เหล่านักล่า "แต่เป็นไปได้ยังไงกันที่มันยังไม่ตาย?" แลนส์ถาม เสียงของเขาเจือไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "นั่นคือสิ่งที่ฉันก็สงสัยเหมือนกัน" นอร์นพึมพำพร้อมกับหรี่ตาลง "ฉันตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่ามันหยุดหายใจก่อนที่เราจะหนีออกมา... มันแกล้งตายงั้นเหรอ? ถ้าใช่ งั้นมันก็คงเป็นนักแสดงที่ฝีมือดีชะมัด" ฮวนถ่มน้ำลายลงข้างทางแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน "เอาเถอะ ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้วไม่ใช่หรือไง? ไปทำงานของเราให้จบ และคราวนี้... เราจะเอาหัวมันไปเป็นหลักฐาน" "เออ" แลนส์ส่งเสียงในลำคอ "ฉันไม่อยากรับมือกับโซลตันตอนโกรธอีกแล้ว ฉันนึกว่าเขาจะฆ่าเราตายเสียอีกที่ทำงานพลาด โชคดีนะที่เขายังให้โอกาสเราอีกครั้ง และฉันจะไม่ปล่อยให้พลาดอีกแน่ในตอนที่มันตื่นพลังแบบนี้" เขายังจำได้ดีว่าโซลตันโกรธแค้นพวกเขาแค่ไหนตอนที่รู้ว่าลีโอยังมีชีวิตอยู่ และแถมยังปลุกพรสวรรค์การฝึกสัตว์อสูรขึ้นมาได้ ถ้าคราวนี้ฆ่าลีโอไม่ได้ พวกเขาก็คงต้องเตรียมหัวตัวเองเอาไว้ได้เลย "ชิ ทั้งหมดก็เพราะความมักมากในตัวเด็กสาวชาวบ้านคนนั้นแท้ๆ" ฮวนเดาะลิ้นอย่างขัดใจ ลีโอมองการสนทนาของพวกเขาด้วยสายตาที่ระแวดระวัง หากเขาจัดการได้ดี เขาอาจจะหนีรอด หรืออาจจะฆ่าพวกมันทิ้งเสียตั้งแต่วันนี้เพื่อตัดปัญหาไปเลย จากที่เขารู้ ทั้งสามคนนี้ไม่ใช่ผู้ฝึกสัตว์อสูร แต่เป็นเพียง 'นักล่า' ดังนั้นเขาจึงน่าจะพอรับมือกับพวกมันได้ นักล่าคือกลุ่มคนที่ก้าวเข้าสู่เส้นทางของการล่าอสูร แม้ว่าจะไม่สามารถปลุกพรสวรรค์การฝึกสัตว์อสูรขึ้นมาได้ก็ตาม คนส่วนใหญ่ในกลุ่มนี้คือผู้ที่มีระดับวิญญาณ ซึ่งการมีระดับวิญญาณหมายความว่าบุคคลนั้นมีมานาในร่างกายและสามารถปรับสภาพร่างกายได้ง่ายกว่าผู้ที่ไม่มีระดับวิญญาณ อย่างไรก็ตาม นักล่าก็ยังด้อยกว่าผู้ฝึกสัตว์อสูรมากเนื่องจากไม่สามารถทำพันธสัญญาใจกับอสูรได้ ในเมื่ออสูรที่ฝึกฝนช่วยให้เจ้านายได้รับทักษะและใช้พลังวิญญาณได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น อีกทั้งยังไม่สามารถสู้ร่วมกับอสูรได้ พวกเขาจึงอ่อนแอกว่ามาก นักล่ามีกิลด์ของตัวเองที่เรียกว่า 'กิลด์นักล่า' ซึ่งมีไว้สำหรับผู้ที่ไม่ใช่ผู้ฝึกสัตว์อสูรแต่มีความสามารถในการต่อสู้กับอสูรโดยใช้อุปกรณ์เวทมนตร์และวิชาจิตวิญญาณ พวกเขาไม่เหมือนกับผู้ฝึกสัตว์อสูรตรงที่ไม่มีการจัดระดับและไม่ได้รับสถานะขุนนาง นักล่าทุกคนมีระดับและอำนาจเท่าเทียมกัน แต่เพื่อแยกแยะระหว่างมือเก๋ากับมือใหม่ จึงมีการใช้ระบบคะแนน คะแนนเหล่านี้จะมอบให้กับนักล่าเมื่อทำภารกิจสำเร็จ ภารกิจที่ยากกว่าจะได้รับคะแนนมากกว่า ตัวอย่างเช่น นักล่าจะถูกเรียกว่ามือเก๋าก็ต่อเมื่อมีคะแนนสะสมเกิน 1,000 แต้ม และภารกิจปราบกอบลินธรรมดา (ระดับ 1 ดาว ต้นถึงกลาง) ซึ่งเป็นภารกิจระดับ F จะให้คะแนนตอบแทนอยู่ที่ 2-4 คะแนน นอร์น ฮวน และแลนส์ มีคะแนนสะสมเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 400 ถึง 500 แต้ม ดังนั้นพวกเขายังไม่ถือว่าเป็นมือเก๋า แต่ก็มากพอที่จะจัดการกับชาวบ้านทั่วไปและผู้ฝึกสัตว์อสูรที่เพิ่งตื่นพลัง โซลตันจ้างพวกเขามาฆ่าลีโอในตอนแรกเพราะการจ้างผู้ฝึกสัตว์อสูร แม้จะเป็นระดับ 1 ดาว ก็มีค่าใช้จ่ายสูง และเขาไม่อยากสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ --- "มันไม่ควรจะได้รับเงินเบี้ยเลี้ยงอัศวินเดือนละ 5 เหรียญเงินงั้นเหรอ?" นอร์นแสยะยิ้มขณะก้าวไปข้างหน้า ดาบในมือลากครูดไปกับพื้นอย่างเกียจคร้าน "เอาล่ะ ดูเหมือนวันนี้พวกเรากำลังจะรวยกันแล้ว" โซลตันจ้างพวกเขามาด้วยเงินเพียงคนละ 20 เหรียญทองแดง ซึ่งพวกเขากำลังต้องการเงินไปใช้หนี้จากการพนันและค่ำคืนอันเร่าร้อน ดวงตาของลีโอกระตุกเมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกมันเห็นเขาเป็นศพไปแล้วจริงๆ! "หยุดอยู่ตรงนั้น!" ลีโอกล่าวด้วยเสียงที่ดังขึ้นเล็กน้อยแต่หนักแน่น "หืม? ฉันได้ยินเสียงหมาเห่าหรือเปล่านะ?" ฮวนเหยียดยิ้ม พลางบิดคอตัวเอง "ดูเหมือนการรอดชีวิตจากพวกเรามาได้ครั้งหนึ่งจะทำให้แกมั่นใจขึ้นนะ หืม?" แลนส์แสยะยิ้ม ดาบสะท้อนแสงไฟสลัว "แล้วยังมีเรื่องที่แกกลายเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรอีก... ดูเหมือนว่าโลกนี้จะมีผู้ฝึกสัตว์อสูรน้อยลงไปอีกหนึ่งคนแล้วล่ะวันนี้" แลนส์กล่าว น้ำเสียงของลีโอเปลี่ยนเป็นเฉียบคม "พวกโง่เง่าอย่างพวกแกไม่รู้หรือไงว่าการทำร้ายขุนนางจะมีผลตามมาอย่างไร?" "ขุนนาง? อ้อ ใช่ ขุนนาง แต่ว่าขุนนางที่ใหญ่กว่าก็หนุนหลังพวกเราอยู่ไม่ใช่หรือไง? และมันก็ไม่ได้มีใครจะมารู้หรอกว่าใครเป็นคนฆ่าถ้าหัวมันหายไปน่ะ" นอร์นหัวเราะร่า เผยให้เห็นฟันสีเหลืองของเขา เขายืนห่างจากลีโอเพียงไม่กี่เมตรและไม่หยุดเดินเข้ามา เขาเงื้อดาบขึ้นเพื่อฟันลงมาที่หน้าอกของลีโอ "หึ อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน" ลีโอกล่าวในขณะที่ก้าวหลบออกด้านข้างอย่างฉับพลัน พร้อมกับเพิ่มค่าสเตตัสของตน คมดาบจึงฟันผ่านอากาศไปอย่างเปล่าประโยชน์ อัปเดตสเตตัส: Vit – 2.5 Str – 3.1 → 5.1 Agi – 3.8 → 6.8 Sta – 2.3/2.9 → 4.3/4.9 Int – 4.0 → 5.0 Mana – 288/288 → 400/400 แต้มสเตตัสที่ยังไม่ได้จัดสรร: 8 → 0 ลีโอรู้สึกถึงพละกำลังใหม่ที่พลุ่งพล่านอยู่ในตัว ตอนนี้ร่างกายของเขาเหนือกว่าพวกสวะพวกนี้มาก ค่าความแข็งแกร่งและความคล่องตัวของเขาเทียบเท่ากับอสูรระดับ 1 ดาวขั้นสูง! และคนพวกนี้ก็ล่าได้เพียงอสูรระดับ 1 ดาวขั้นต้นและนานๆ ครั้งถึงจะเป็นขั้นกลางเท่านั้น ก่อนที่นอร์นจะทรงตัวได้ หมัดหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่ที่หน้าอกของเขาเต็มแรงจนเกิดเสียงดัง 'ปึก' "อึก--!" นอร์นสำลัก เลือดไหลออกมาจากมุมปากขณะที่เขาทรุดถอยหลังไปและไออย่างรุนแรง ฮวนและแลนส์ตกใจกับการโต้กลับอย่างฉับพลันของลีโอ พวกเขาชักดาบออกแล้วพุ่งเข้ามา พวกเขาคาดหวังว่าจะได้เห็นนอร์นสังหารลีโออย่างง่ายดาย แต่ลีโอไม่เพียงแต่หลบได้สองครั้ง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือการลอบโจมตี เขายังทำให้นอร์นเข่าทรุดได้อีก! นี่มันให้อภัยไม่ได้! พวกเขาคิดแค่ว่านอร์นประมาทและลีโอแค่ฟลุกเท่านั้น "ไอ้สารเลว!" ฮวนตะโกนเมื่อเข้าถึงระยะของลีโอและฟาดดาบลงมา ลีโอทำหน้านิ่งสงบ ช้า... ช้าเกินไป การเคลื่อนไหวของฮวนในสายตาเขาราวกับกำลังดูเต่าคลาน เขาหมุนตัวแล้วฟันลงไปที่ข้อมือของฮวนด้วยการโจมตีที่แม่นยำ กร๊อบ! "อ๊ากกก!" ดาบจากมือของฮวนร่วงหล่นลงพื้นพร้อมกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด แลนส์เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจึงก้าวถอยหลังด้วยความหวาดระแวง นี่... นี่ไม่ใช่ไอ้คนที่เรา—! ลีโอเคลื่อนไหวแล้ว ก่อนที่แลนส์จะทันได้ตั้งตัว หมัดต่อไปของลีโอก็ปะทะเข้าที่แขนของเขา แรงปะทะทำให้แขนด้านชาไปในทันที ลีโออาศัยจังหวะนั้นคว้าตัวและเหวี่ยงเขาไปอัดกับกำแพงใกล้ๆ จนเกิดรอยร้าวเหมือนใยแมงมุม แลนส์ครางออกมา มีเลือดไหลซึมจากปากขณะพยายามจะลุกขึ้นยืน จากนั้นก็มีเสียงกรีดร้อง—แหลมสูงและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "อ๊ากกกก—!!" ลีโอหันไปมอง และสิ่งที่เห็นทำให้เขาต้องเกร็งขา ไชร่า ที่เขาสั่งให้ลอบโจมตีโดยใช้ทักษะพรางตัวก่อนหน้านี้ ได้งับเข้าที่เป้ากางเกงของฮวนอย่างจัง ชายคนนั้นตัวกระตุก เสียงกรีดร้องแหบแห้งลงขณะที่เขาตะเกียกตะกายใช้ข้อมือที่หักพยายามปัดป้องลูกอสูรตัวน้อยอย่างสิ้นหวัง ก่อนจะล้มลงไปดิ้นพราดกับพื้น "ให้ตายสิ นี่เป็นลักษณะเฉพาะเผ่าพันธุ์ของมันหรือไงเนี่ย!? ฉันไม่อยากจะรับมือกับตอนที่มันโกรธเลยจริงๆ..." *พลังระเบิด: เสือดำจะจู่โจมด้วยพละกำลังที่พุ่งพล่านในชั่วพริบตา สายเลือดของลูกเสือตัวนี้ช่วยให้มันปลดปล่อยพลังมหาศาลออกมาได้ในระยะเวลาสั้นๆ ทำให้การโจมตีของมันรุนแรงถึงตายแม้รูปร่างจะเล็กก็ตาม* "ร้ายกาจ... จริงๆ" ลีโอพึมพำ