บทที่ 63: หนอนดิน ในเสี้ยววินาที เลโอที่ยืนอยู่ตรงหน้าลิลลี่ก็พบว่าตัวเองมาโผล่อยู่กลางป่าเพียงลำพัง รายล้อมไปด้วยต้นไม้สูงตระหง่านและพืชพรรณหนาทึบ ดูเหมือนว่าจอมเวทมิติจะเคลื่อนย้ายผู้สมัครทุกคนส่งไปยังจุดหมายได้อย่างแม่นยำไร้ที่ติ เขานึกถึงคำพูดของแบรนท์ที่เตือนว่าจะมีคนคอยจ้องเล่นงานเขา ดังนั้นทันทีที่มาถึง เลโอจึงเร่งประสาทสัมผัสจนถึงขีดสุด กวาดสายตามองทุกตารางนิ้วรอบตัวเพื่อหาความผิดปกติแม้เพียงเล็กน้อย เขาได้สวมเกราะอกระดับ High Blue-tier ที่แบรนท์มอบให้เรียบร้อยแล้ว ในมือถือมีดสั้นไว้แน่นขณะที่ดวงตากวาดมองไปรอบๆ ทุกหนทุกแห่งมีแต่ต้นไม้น้อยใหญ่ รากของพวกมันชอนไชไปตามพุ่มไม้และเถาวัลย์หนาทึบ อากาศชื้นอบอวลไปด้วยกลิ่นของดินและมอส เขาพยายามสัมผัสถึงความเคลื่อนไหวใดๆ เพราะไม่ต้องการจะถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว จากนั้นเขาก็ได้ยินมัน—เสียงแผ่วเบาที่คล้ายกับการขูดขีดดังขึ้นจากใต้พื้นดิน เสียงนั้นดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขารู้ว่ามันคืออะไร นั่นคือเสียงของบางอย่างที่กำลังมุดดิน แรงสั่นสะเทือนเบาๆ กระจายผ่านพื้นดินใต้รองเท้าบูทของเขา สัญชาตญาณร้องเตือนด้วยความตื่นตระหนก เลโอไม่รอช้า เขางอเข่าแล้วดีดตัวพุ่งขึ้นไปบนฟ้า ลอยตัวสูงขึ้นไปเกือบสิบเมตรด้วยความช่วยเหลือจากค่าสถานะที่ถูกบูสต์ขึ้นมา และแล้วเขาก็ได้เห็นมัน พื้นดินเบื้องล่างแยกออกจากกันราวกับบาดแผล และบางสิ่งที่มีขนาดมหึมาก็พุ่งทะลักออกมาจากใต้ดิน เมื่อเลโอเห็นสิ่งที่ว่านั้นเต็มตา เขาก็แอบขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจกระโดดหนีตั้งแต่เห็นสัญญาณอันตรายครั้งแรก เพราะสิ่งที่โผล่ออกมานั้นคือฝันร้ายที่มีชีวิตชัดๆ แม้จะเห็นเพียงแค่ครึ่งตัว แต่เขาก็รู้ได้ทันทีว่ามันคืออะไร มันคือหนอน—แต่ไม่ใช่หนอนที่พบได้ตามโคลนตมทั่วไป สิ่งนี้มีขนาดใหญ่ยักษ์ ลำตัวหนาเท่าลำต้นของต้นไม้ ร่างกายเป็นปล้องๆ ที่บิดงอและเต้นตุบๆ อย่างน่าสยดสยองขณะที่มันคืบคลานออกมาจากผืนดิน ปากของมันเป็นรูทรงกระบอกเรียงรายไปด้วยฟันแหลมคมที่หมุนวนเป็นวงกลมอย่างบ้าคลั่งราวกับเครื่องบดที่เสียสติ มีเขี้ยวเหมือนตะปูยาวสี่เลี้ยวโผล่ออกมาจากสี่จุดรอบปากที่เป็นวงกลมนั้น มันไม่มีตา ไม่มีจมูก มีเพียงร่างเนื้อที่เป็นเครื่องจักรสังหารซึ่งถูกสร้างมาเพื่อเขมือบทุกอย่าง [หนอนดิน 12 ปล้อง (ระดับ 2 ดาวขั้นสูงสุด) – สายเลือดมรรตัย] “พวกเวรนั่นส่งกูมาเจอกับมอนสเตอร์ระดับ 2 ดาวขั้นสูงสุดโดยตรงเลยงั้นเหรอ ไปตายซะให้หมดพวกสารเลว” เลโอสบถเบาๆ ในลำคอ เขายังคงลอยอยู่กลางอากาศขณะที่มองภาพทั้งหมด ถ้าเขาไม่รีบขยับตัว เขาก็คงจะร่วงลงไปในเครื่องบดเนื้อที่หมุนวนอยู่นั่นแน่ๆ ปากของหนอนยักษ์กำลังพุ่งเข้าหาเขา สมองของเลโอประมวลผลทางเลือกต่างๆ อย่างรวดเร็วด้วยสติปัญญา 66 หน่วยของเขา [เถาวัลย์พันธนาการ]! เขากดใช้ทักษะ ทันใดนั้นเถาวัลย์หนาก็พุ่งออกมาจากต้นไม้ใกล้ๆ แล้วตวัดเข้าหาตัวเขา เขาคว้ามันไว้กลางอากาศ พลังเวทไหลเวียนไปตามเส้นเลือดขณะที่เถาวัลย์รัดแน่นและเหวี่ยงตัวเขาไปยังต้นไม้ที่ใกล้ที่สุด โลกหมุนเคว้งจนกลายเป็นสีเขียวและน้ำตาลปนกันขณะที่เขากระแทกเข้ากับเปลือกไม้หยาบๆ อย่างแรง รอดพ้นจากคมเขี้ยวสังหารไปได้อย่างหวุดหวิด แต่หนอนดินไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ร่างกายมหึมาของมันบิดตัวอย่างคล่องแคล่วเกินคาด เปลี่ยนทิศทางพุ่งเข้าใส่เลโอเป็นวิถีโค้งสังหาร ดินแตกกระจายและระเบิดออกด้านหลังขณะที่มันมุดลงและพุ่งขึ้นมาเหมือนขีปนาวุธใต้ดิน “เวรเอ๊ย!” เลโอสบถ ทันทีที่รองเท้าแตะถึงเปลือกไม้ เขาก็ดีดตัวพุ่งไปอีกต้น ปากของหนอนดินฉีกกระชากจุดที่เขาเคยยืนอยู่เมื่อครู่ แรงปะทะนั้นรุนแรงมาก ต้นไม้ระเบิดออกจนกลายเป็นเศษเสี้ยนขณะที่ลำต้นส่วนหนึ่งหายวับไปในปากที่กำลังบดเคี้ยวของมัน เสียงไม้แตกหักและเสียงฟันบดเคี้ยวดังสะท้อนไปทั่วป่าราวกับโลหะที่กำลังถูกฉีกกระชาก เลโอลงจอดบนกิ่งไม้อีกต้น หอบหายใจถี่ ในตอนนี้ปล้องของหนอนดินโผล่พ้นดินออกมาแล้วเจ็ดปล้อง ซึ่งนั่นก็ทำให้มันมีความยาวเกือบยี่สิบเมตร แต่ละปล้องยาวประมาณสามเมตร ส่วนที่เหลือของร่างมหึมายังคงดิ้นพล่านอยู่ใต้ดิน เดินหน้าบุกตะลุยอย่างไม่หยุดยั้ง ร่างกายของมันเป็นเนื้อนุ่มๆ ทว่าเลโอเห็นชัดว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ตัดผ่านได้ง่ายๆ ใต้ผิวหนังที่มันวาว เส้นใยกล้ามเนื้อขยับเขยื้อนและสั่นไหวราวกับเหล็กกล้าที่ถูกขดไว้ เขากัดฟันกรอด เรื่องนี้มันไม่ง่ายแน่ๆ เขาอาศัยจังหวะชุลมุนที่เกิดจากต้นไม้ที่เพิ่งโค่นลงมา ใช้ความเร็วที่เพิ่มขึ้นพุ่งตัวออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร มีดสั้นในมือเปล่งประกายขณะที่เขาใช้ทักษะ— [โจมตีจุดตาย]! โลกดูเหมือนจะหมุนช้าลงในเสี้ยววินาที พลังพุ่งพล่านไปทั่วร่าง เพิ่มความเสียหายของเขาขึ้นถึงหกเท่า ใบมีดวาบผ่านและฝังลึกลงไปในปล้องกลางลำตัวของหนอนดิน เจ้าสัตว์ร้ายส่งเสียงกรีดร้องในลำคอจนอากาศสั่นสะเทือน กรี๊ดดด! เลือดสีแดงเข้มสกปรกทะลักออกมาจากบาดแผล ทั้งร้อนและเหนียวข้น กระเซ็นเปื้อนแขนและเกราะอกของเลโอ มีดสั้นฝังลึกเข้าไปในเนื้อที่ให้ความรู้สึกเหมือนหนังเปียกๆ ห่อหุ้มกล้ามเนื้อที่กำลังเต้นเร่า แต่ก่อนที่เขาจะได้บิดหรือฉีกบาดแผลให้กว้างขึ้น— กรี๊ดดด! —เจ้าหนอนก็สะบัดตัวอย่างรุนแรง ปากบดเคี้ยวที่ตอนนี้เลโอเพิ่งรู้ว่าเป็นหนึ่งในปากของมัน หมุนดิ่งลงพื้น ดินแตกกระจายและยุบตัวลงขณะที่เจ้าสัตว์ร้ายเริ่มมุดลงดิน ร่างกายมหึมาของมันขดเป็นรูปตัวยูประหลาดๆ เหนือพื้นดิน มีดสั้นของเลโอยังคงปักคาอยู่ในปล้องนั้น และก่อนที่เขาจะทันทำอะไร เขาก็ถูกกระชากตัวไปข้างหน้า ถูกลากไปกับเจ้าสัตว์ร้ายที่กำลังมุดลงดิน ร่างของเขากระแทกกับพื้นดินจนกระดูกสั่นสะเทือน ในขณะที่เขากำลังจะถูกลากลงไปใต้ดิน เขาก็รีบย่อตัว ปักเท้าลงบนพื้นแน่นและรวบรวมพละกำลังทั้งหมดที่มีจากขา เขาร้องคำรามพร้อมกระชากมีดสั้นออกมาแล้วดีดตัวถอยหลังกลับไปอย่างรวดเร็ว เขายังไม่ทันได้ตั้งหลักด้วยซ้ำ พื้นดินข้างหน้าก็ระเบิดออกอีกครั้ง— —และส่วนปลายอีกด้านของหนอนก็โผล่ออกมา มันมีปากบดเคี้ยวเหมือนกันไม่มีผิด “มันมีปากสองข้างงั้นเหรอ!” เลโอคำรามออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อพลางหอบหายใจ เขาไม่รอช้า พุ่งตัวหลบไปด้านข้าง ปากที่สองของหนอนฉีกกระชากพื้นดินที่เขาเคยยืนอยู่จนแตกกระจาย เศษดินและรากไม้ปลิวว่อนไปทั่ว ท่ามกลางความโกลาหลนั้น ไอเดียหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว เขายกมือที่เปล่งแสงสีเขียวขึ้น [สปอร์หนาม]! สปอร์ขนาดเล็กจิ๋วที่แทบจะมองไม่เห็นส่องประกายในอากาศราวกับฝุ่นละออง กระจายตัวออกไปตามสายลม อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นยางไม้และกลิ่นสนิมเหล็ก และก็เป็นไปตามคาด สปอร์บางส่วนถูกสูดเข้าไปในปากที่อ้ากว้างของหนอนดินโดยตรง ปิ๊ช! ปิ๊ช! ปิ๊ช! ปิ๊ช! ปิ๊ช! เสียงเปียกชื้นที่เหมือนบางอย่างถูกทิ่มแทงดังขึ้นต่อเนื่องจากภายในร่างมหึมาของเจ้าสัตว์ร้าย หนอนตัวนั้นชักกระตุกอย่างรุนแรง เลือดสีเข้มพุ่งทะลักออกมาจากปาก กระเซ็นใส่พื้นดินจนกลายเป็นสายน้ำนอง แต่ความเจ็บปวดกลับดูเหมือนจะยิ่งทำให้มันบ้าคลั่ง ฟันบดของมันหมุนเร็วขึ้นจนเกิดเสียงแหลมเสียดแทงขณะที่พวกมันขบเข้าหากัน แรงสั่นสะเทือนทำเอาหูของเลโออื้ออึง เจ้าสัตว์ร้ายฟาดงวงฟาดงาไปมาด้วยความโกรธแค้นราวกับจะท้าทายให้เขาเข้ามาใกล้ๆ เลโอไม่หยุดแค่นั้น เขายังคงเคลื่อนที่ต่อ—หลบหลีกไปตามต้นไม้ กระโดดข้ามรากไม้—พร้อมกับปล่อยสปอร์ออกมาทุกๆ สองสามวินาที แต่การใช้ทักษะแต่ละครั้งล้วนกัดกินพลังสำรองของเขาไปถึง 400 หน่วยมานาต่อครั้ง เขาใช้มันไปห้าครั้งรวด ลมหายใจของเขาเริ่มหอบถี่ ในตอนนี้ ร่างของหนอนเต็มไปด้วยรูที่กำลังไหลทะลักและเลือดโชก หนามเหล่านั้นกำลังละลายหายไปเป็นไอ ดวงตาที่เฉียบคมของเลโอเห็นปล้องหนึ่งใกล้กับปากที่สองที่ดูอ่อนแอ เนื้อบริเวณนั้นปริออกจากการถูกทิ่มแทงจากภายในซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาฉวยโอกาสในตอนที่เจ้าหนอนผงาดหัวขึ้นแล้วกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด [โจมตีจุดตาย]! เขาพุ่งตัวออกไป มีดสั้นในมือวับวาว ฉัวะ! ใบมีดตัดผ่านปล้องที่บาดเจ็บนั้นอย่างแม่นยำจนน่าขนลุก เขาหมุนตัวตามสัญชาตญาณ สลับจับมีดแล้วฟาดฟันเข้าที่ด้านตรงข้าม ฉัวะ! กรี๊ดดด! ปล้องนั้นแยกออกจากกัน ส่วนที่ขาดออกไป—ซึ่งมีถึงสี่ปล้องมหึมา—ร่วงหล่นลงพื้นและดิ้นพล่านอย่างรุนแรงก่อนจะแน่นิ่งไป เลือดไหลนองราวกับแม่น้ำสายสีแดงฉาน เลโอมองดูขณะหอบหายใจ เมื่อร่างครึ่งหนึ่งที่ถูกตัดขาดหยุดเคลื่อนไหวลง แต่ส่วนที่เหลือของเจ้าสัตว์ร้ายยังไม่จบแค่นั้น ร่างกายที่เหลือบิดตัวและเริ่มมุดลงดินอีกครั้ง พยายามจะหนีหายลงไปในผืนดินเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีครั้งต่อไป เลโอหรี่ตาลง ไอ้ตัวซวยนี่มันไม่ยอมตายง่ายๆ จริงๆ “อยากเล่นนักใช่ไหม? งั้นก็เข้ามา!” เลโอตะโกน เสียงของเขาดังก้องผ่านอากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเลือด ร่างสองร่างปรากฏขึ้นข้างกายเขาในทันที ไชร่าปรากฏตัวเป็นคนแรก—ร่างของมันเพรียวบางและดุดัน ดวงตาส่องประกายด้วยแววตาของผู้ล่า โดยไม่ลังเล มันเปิดใช้ [พรางตัว] เงาร่างของมันละลายหายไปกับสภาพแวดล้อมจนเหลือเพียงร่องรอยการบิดเบือนของอากาศจางๆ ที่บ่งบอกว่ามันยังอยู่ตรงนั้น นิรี่ลอยตัวอยู่ใกล้เลโอ พร้อมกับแสงสีเหลืองอมเขียวที่กระพริบเป็นจังหวะ คอยฟังคำสั่งของเขา พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง—เบาๆ ในตอนแรก ก่อนจะทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นแผ่นดินไหวที่ทำให้ต้นไม้รอบๆ สั่นคลอน เลโอไม่รอช้า เขางอเข่าแล้วกระโดด พุ่งตัวขึ้นไปสูงบนอากาศโดยมีนิรี่ลอยตามขึ้นมาอย่างสง่างาม เสี้ยววินาทีต่อมา พื้นดินก็ระเบิดออกใต้เท้าของพวกเขา ปากมหึมาของเจ้าหนอนพุ่งขึ้นมาด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว—เร็วกว่าที่เขาพุ่งตัวขึ้นไปเสียอีก เจ้าสัตว์ร้ายกำลังสิ้นหวังและทุ่มพลังเฮือกสุดท้ายทั้งหมดลงไปในการพุ่งโจมตีเพียงครั้งเดียว เสียงฟันบดเคี้ยวดังก้องไปทั่ว เสียงแหลมดังสะท้อนราวกับโลหะกระทบกันทำให้ขนของเลโอลุกชัน ร่างมหึมาของหนอนดินฉีกกระชากผืนดินขึ้นมา เลือดทะลักออกมาตามแรงพุ่ง ของเหลวข้นสีเข้มย้อมพื้นดินให้กลายเป็นสีแดง กระเซ็นใส่ต้นไม้ข้างๆ จนเกิดเป็นรอยทางเหนียวเหนอะ ปากสังหารที่น่าสยดสยองอ้ากว้าง เตรียมพร้อมที่จะเขมือบทุกอย่างที่เคลื่อนไหว