บทที่ 1266 ไม่เข้าร่วม เหลือเวลาอีกไม่ถึงเจ็ดชั่วโมงก็จะถึงวันที่หกของการแข่งขัน Magus Tournament ซึ่งเอเมอรี่จะต้องเผชิญหน้ากับอีชู อัจฉริยะแห่งเผ่าเนฟิลิม แต่เขาก็ยังคงมืดแปดด้านว่าจะจัดการกับสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ได้อย่างไร เขาจะมีความเด็ดเดี่ยวพอที่จะสังหารอีชูเพื่อช่วยอาจารย์เซียนของเขาได้จริงๆ หรือ? ในตอนนี้ เอเมอรี่ได้นำข่าวมาบอกกล่าวแก่บรรดาเพื่อนฝูงและรุ่นพี่ที่รอคอยการกลับมาของเขาอยู่ที่หอประชุมเทอร์ร่าพาเลซ "นายแน่ใจนะเอเมอรี่ว่าเรื่องนี้เป็นความจริง? แล้วยัยนั่นพูดความจริงหรือเปล่า?" จูเลียนกล่าว "ใครจะไปรู้ เธออาจจะพยายามปั่นหัวนายเพื่อที่จะได้จัดการใครอีกคนก็ได้!" แม้ว่าความเกลียดชังที่จูเลียนแสดงต่อแอนนาร่าส่วนใหญ่จะเป็นเพราะแอนนาร่าเป็นคนสังหารโรแรน แต่เอเมอรี่ก็ไม่อาจเพิกเฉยต่อคำพูดของจูเลียนได้ เพราะข้อโต้แย้งของเขาก็มีมูลอยู่ไม่น้อย ไม่มีหลักฐานยืนยันเลยว่าชีวิตของ Magus เซียนกำลังตกอยู่ในอันตรายจริงๆ "แล้วฉันจะรู้ได้อย่างไรว่ามันเป็นเรื่องจริง?" เมื่อถูกถามเช่นนั้น คลีอาก็คิดว่าการไปพูดคุยเรื่องนี้กับอาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์เป็นเรื่องที่จำเป็น ไม่ใช่แค่เพราะอาจารย์ใหญ่รู้ว่า Magus เซียนปฏิบัติภารกิจลับประเภทใดอยู่เท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะเขาจะสามารถเตรียมการป้องกันบางอย่างสำหรับการแข่งขันได้อีกด้วย "อาจารย์ใหญ่อาจจะเลื่อนหรือยกเลิกการแข่งขันเมื่อได้ยินเรื่องนี้!" เธอกล่าว "นั่นหมายความว่าพวกเขาจะโทษนายไม่ได้ เพราะนายไม่ได้มีความรับผิดชอบต่อเรื่องนี้แต่อย่างใด" ปราชญ์ตะวันออกซึ่งนิ่งเงียบมาตลอดในที่สุดก็เอ่ยปากขึ้นบ้าง "นั่นอาจจะเป็นทางออกที่ดี แต่ฉันเกรงว่าการยกเลิกการแข่งขันคงไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะในตอนที่มันกำลังดำเนินมาถึงจุดสูงสุดแบบนี้ ในจุดนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องเดิมพันมากเกินไป" เอเมอรี่ถอนหายใจยาวเมื่อได้ยินเช่นนั้น แธร็กซ์ก้าวเข้ามาข้างหน้า คว้าไหล่เอเมอรี่แล้วกล่าวว่า "เอเมอรี่ นายอยู่ในสภาพที่จะสู้ได้แน่เหรอ? พรุ่งนี้ต้องสู้กับสัตว์ประหลาดไม่ใช่แค่คนเดียว แต่ถึงสองคน! สิ่งที่นายต้องทำตอนนี้ไม่ใช่การมานั่งกังวลเรื่องนี้ แต่เป็นการพักผ่อนให้เพียงพอ!" แน่นอนว่าแธร็กซ์พูดไม่ผิด แต่เขาจะพักผ่อนลงได้อย่างไรในเมื่อเคียวแห่งความตายกำลังรอคอยอาจารย์ของเขาอยู่? คราวนี้เป็นชูโมที่เอ่ยความคิดของเขาขึ้นมา "ถ้าการยกเลิกการแข่งขันไม่ใช่ทางเลือกที่ทำได้ ยังมีอีกวิธีหนึ่ง" ทุกสายตาหันไปมองเขาเมื่อกลุ่มได้ยินคำพูดนั้น เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงรีบแบ่งปันความคิดของตัวเอง "เราอาจจะไปเตือนอีชูแทน" ชูโมกล่าว "บอกให้เขาไม่ต้องลงแข่ง" ทุกคนอดไม่ได้ที่จะกลอกตาเมื่อได้ยินเช่นนั้น จากสิ่งที่พวกเขารู้เกี่ยวกับอัจฉริยะแห่งเนฟิลิม ไม่มีใครเชื่อเลยว่าคนอย่างอีชูจะคิดยอมทำตามเรื่องแบบนั้น ทว่าเอเมอรี่สังเกตเห็นว่าคลีโากำลังจมอยู่ในห้วงความคิด คนอื่นๆ ต่างก็สังเกตเห็นท่าทีที่แปลกไปของเธออย่างรวดเร็ว และราวกับจะตอบคำถามถึงความสับสนของพวกเขา เธอจึงพูดขึ้นว่า "ฉันคิดว่าความคิดของชูโมคุ้มค่าที่จะลองนะ" "เอเมอรี่ นายควรไปพักผ่อนและเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้" เธอกล่าวเสริมทันที ก่อนจะอธิบายสิ่งที่เธอคิด เธออธิบายว่าเธอจะไปพบกับชาวเนฟิลิมพร้อมกับจูเลียน ในขณะที่ชูโมและแธร็กซ์จะไปหาอาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์เพื่อแจ้งสถานการณ์ ส่วนเรื่องในเมืองโซดิแอกและโกลเด้นซิตี้จะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ Magus ซิลิก้าและลูกน้องของเธอ "รุ่นพี่ฟูซี ท่านช่วยอยู่ที่นี่เพื่อช่วยฝึกซ้อมให้แชมเปี้ยนของเราและคอยดูแลความปลอดภัยให้เขาได้ไหมคะ?" คลีโอถามพร้อมรอยยิ้ม "เอาล่ะทุกคน นี่หมายความว่าทุกคนเห็นด้วยกับแผนการนี้ใช่ไหม?" ทุกคนพยักหน้าเพราะนั่นคือแผนที่ดีที่สุดที่จะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้และทำให้เอเมอรี่มีสมาธิกับการแข่งขันสำคัญในวันพรุ่งนี้ แม้ว่ามันจะไม่ได้ขจัดความวิตกกังวลของเขาไปได้ทั้งหมด แต่เอเมอรี่ก็ต้องเชื่อใจเพื่อนๆ ของเขาที่จะช่วยเขา **** ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ก่อนที่แสงอรุณจะปรากฏบนขอบฟ้า ด้วยสายสัมพันธ์ที่จูเลียนมีกับฝ่ายเนฟิลิม ทำให้เขาค้นพบสถานที่ที่อีชูพักอยู่สำหรับการแข่งขัน เขาพักอยู่ในยานอวกาศที่ลอยลำอยู่เหนือดาวเคราะห์ที่มีการป้องกันอย่างแน่นหนา ซึ่งห่างออกไปเพียงหนึ่งประตูเทเลพอร์ตจากสถาบัน มีร่างของมหาจอมเวท (Grand Magus) อย่างน้อยสามคนและจอมเวทอีกนับสิบเดินตรวจตราอยู่ระหว่างป้อมปราการกับยานอวกาศ ทั้งสองคนใช้เวลาเกือบชั่วโมงเต็มกว่าจะผ่านระบบรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดเพื่อไปพบกับผู้รับผิดชอบ ซึ่งคนนั้นไม่ใช่อีชู แต่เป็นคู่หมั้นของเขา เจ้าหญิงแห่งเนฟิลิม จินคาน เนฟิลิม "อีชูยุ่งมาก พวกเธอคุยกับฉันแทนได้เลย" อีกครั้งที่คลีโอต้องเผชิญหน้ากับชาวเนฟิลิมที่น่ารำคาญซึ่งสวมชุดนอนหรูหราในการพบกัน คิ้วของเธออดไม่ได้ที่จะกระตุกเมื่อเห็นอีกฝ่ายหาวอย่างไม่ยี่หระก่อนจะนั่งลงบนโซฟาตรงหน้าพวกเขา "พวกเธอสองคนรบกวนเวลานอนของฉัน เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ต้องสำคัญจริงๆ นะ!" เมื่อได้ยินคำพูดนั้น คลีโอก็แค่นเสียงก่อนจะกล่าวว่า "เหอะ ไม่ต้องแสร้งทำเป็นหรอก ในเมื่อรู้ดีอยู่แล้วว่าพวกเรามาที่นี่ทำไม ถ้าไม่รู้ ก็คงไม่ยอมตกลงมาพบพวกเราแต่แรกหรอก" หญิงสาวเพียงแค่ยิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้น "งั้นก็ทำให้ฉันสนุกหน่อยสิ บอกฉันมาซิว่าเธอคิดว่าฉันรู้อะไร?" คลีโอแค่นเสียงอีกครั้งหลังจากได้ยินคำนั้น ถึงอย่างนั้นเธอก็เริ่มพูด "เธอรู้อยู่แล้วว่าแอนนาร่าพูดอะไรกับเอเมอรี่ในคุก อันที่จริงฉันคิดว่าเธอรู้อยู่แล้วเกี่ยวกับแผนการชั่วร้ายที่มุ่งหมายจะทำร้ายเหล่าขุนนางจากกลุ่มอำนาจต่างๆ นั่นคือเหตุผลที่เธอไม่ปรากฏตัวมาสู้ในวันนี้!" ทันทีที่คลีโอพูดจบ จินคานก็หัวเราะคิกคักและปรบมือ "ดี ดีมาก ฉันเกือบจะเชื่อแล้วว่าพรสวรรค์ทางวิญญาณของเธอเป็นรองแค่ความเฉลียวฉลาด... และใช่ ทุกอย่างที่เธอพูดเป็นความจริง" หญิงสาวหยิบแก้วขึ้นมาจิบเครื่องดื่มอย่างสบายอารมณ์แล้วกล่าวว่า "เอาล่ะ บอกอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกหน่อยสิ" "เรื่องนั้นง่ายมาก" คลีโอกล่าวอย่างมั่นใจ ทำให้อีกฝ่ายเลิกคิ้วขึ้น "เธอคิดว่าเอเมอรี่ไม่มีพลังพอที่จะเอาชนะอีชูของเธอได้ และไม่มีใจที่จะสังหารเขา บอกให้รู้นะว่าเธอคิดผิดทั้งสองอย่าง เธอประเมินต่ำไปว่าเอเมอรี่รักอาจารย์ของเขามากแค่ไหน และสถานการณ์นี้กลับยิ่งทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น" จินคานถึงกับชะงักเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนั้น เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเหลือบมองจูเลียนที่นิ่งเงียบมาตลอด "คุณก็เชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?" แม้เขาจะไม่ได้พูดอะไร แต่จูเลียนพยักหน้าเบาๆ โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เจ้าหญิงแห่งเนฟิลิมวางแก้วในมือลงแล้วจมอยู่ในห้วงความคิด ห้องที่ทั้งสามคนอยู่ตกอยู่ในความเงียบครู่หนึ่งเพราะไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไร ท้ายที่สุดเธอก็ส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะมองทั้งสองคนอีกครั้ง "น่าเสียดายนะที่อีชูคงไม่ฟังฉันเรื่องนี้หรอก เขาอาจจะฟังถ้าเป็นคนอื่น แต่ไม่ใช่กับเอเมอรี่"