บทที่ 1305 เผชิญหน้า เมืองโซดิแอค หนึ่งชั่วโมงก่อนที่เอเมอรี่จะมาถึง ยานอวกาศสองลำของพันธมิตรแมกัสที่โคจรอยู่รอบดาวเคราะห์ได้ลดระดับลงจากท้องฟ้า บดบังผืนเมฆกว้างใหญ่ด้วยขนาดอันมหึมา เมื่อเงาของพวกมันทอดตัวลงเหนือเมือง ประกาศที่ห้ามไม่ให้เหล่าลูกครึ่งออกนอกดาวเคราะห์ก็ดังกึกก้องไปทั่วอากาศ การตอบโต้จากอีกฝั่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เสียงคำรามกึกก้องปะทุขึ้นสู่ท้องฟ้าเมื่อเหล่านักรบหลายพันคนทะยานขึ้นไป พร้อมปลดปล่อยความมุ่งมั่นที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อพาองค์ราชาของพวกเขากลับบ้าน แกรนด์แมกัสลิลิธควบซาลาแมนเดอร์สีแดงเพลิงของเธอพุ่งทะยานผ่านอากาศด้วยความเร็วสูง แววตาอันมุ่งมั่นบนใบหน้าบ่งบอกว่าเธอพร้อมที่จะบีบบังคับยานอวกาศของพันธมิตรแมกัส หรือแม้แต่ทำลายพวกมันทิ้งหากจำเป็น ทว่าการรุกคืบอันกล้าหาญของเธอกลับต้องหยุดชะงักลงเมื่อผู้มีอำนาจคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่คาดฝันที่ประตูมาร์ค (teleportation gate) ของเมืองโซดิแอคที่ควรจะถูกปิดไปแล้ว เจสเปอร์ ฮอฟฟิน ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งพันธมิตรแมกัส ชายหนุ่มผู้ดูเยาว์วัยที่มีผมสั้นสีเข้มบินขึ้นไปบนอากาศอย่างสบายอารมณ์ ค่อยๆ มุ่งหน้าไปยังท้องฟ้าเหนือลานวังของเมืองโซดิแอค แม้ท่าทีของเขาจะดูไม่ยี่หระ แต่เพียงแค่การปรากฏตัวของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้เหล่านักรบผู้แข็งแกร่งหลายพันคนเหงื่อตก ชายผู้นี้บินเข้าไปใกล้กับมังกรที่บินอยู่ ราวกับไม่สนใจความโกลาหลรอบข้าง เพียงแค่การเหลือบมองเพียงเล็กน้อย ซาลาแมนเดอร์ก็เกิดอาการหวาดหวั่น จนบังคับให้แกรนด์แมกัสมังกรสาวต้องลงจากพาหนะของเธอ แกรนด์แมกัสลิลิธจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาคมกริบก่อนกล่าวว่า "คุณกำลังจะขวางพวกเรางั้นหรือ?!" ผู้บัญชาการสูงสุดไม่ได้สะทกสะท้านกับท่าทีคุกคาม เขามองเธออย่างสงบนิ่งและตอบกลับว่า "ฉันไม่อยากจะสู้หรอกนะ แต่ถ้าพวกคุณไม่ทำตามคำสั่งของฉัน ฉันก็พร้อมที่จะสั่งสอนบทเรียนให้พวกคุณรู้ซึ้ง" "เหอะ!!" เสียงแค่นหัวเราะด้วยความไม่พอใจดังมาจากเธอ "นี่คือเมืองโซดิแอค! เมืองของเรา! คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งที่นี่!" ผู้บัญชาการตอบกลับอย่างใจเย็น "ลิลิธแห่งดาร์กซาลาแมนเดอร์ ทางพันธมิตรได้เพิกเฉยต่อความผิดหลายครั้งของพวกคุณมามากพอแล้ว ครั้งนี้เราจะไม่ยอมอีก! ถอยไปซะ ไม่อย่างนั้นก็รับผลที่ตามมา!" "ฮ่าๆ... ไม่... ฉันไม่ทำ!" ลูกครึ่งมังกรสาวตอบพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยัน ครู่ต่อมา ร่างสองร่างก็บินเข้ามาใกล้ พวกเขาคือผู้อาวุโสแห่งเมืองโซดิแอค ผู้อาวุโสซินูร์จากสายเลือดวิหค และผู้อาวุโสเคอร์มาจากสายเลือดเต่า ทั้งสองต่างเป็นที่รู้จักดีในพันธมิตรแมกัส เมื่อเห็นพวกเขา ชายหนุ่มก็กล่าวอย่างใจเย็น "บอกฉันมา... เป้าหมายของพวกคุณคืออะไร? พวกคุณรวมตัวนักรบเหล่านี้มาเพื่อจุดประสงค์ใด?" โดยไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาตอบ เขากล่าวต่อทันทีว่า "ราชาของพวกคุณกำลังสนุกกับเพื่อนเก่าอยู่ที่เมืองโกลเด้น ไม่มีอะไรต้องกังวลเลยสักนิด" แกรนด์แมกัสลิลิธดูเหมือนจะระเบิดอารมณ์โกรธออกมาเมื่อได้ยินคำพูดนั้น แต่ผู้อาวุโสซินูร์ห้ามเธอไว้เสียก่อน เขาจ้องมองชายผมเข้มด้วยท่าทีนิ่งสงบ "ท่านผู้บัญชาการ น่าเสียดายที่นี่คือผลกระทบจากการปิดล้อม ทำให้เราแทบไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นภายนอก แม้แต่การแข่งขันรายการสำคัญที่คนรุ่นใหม่ของเรากำลังชิงชัยในรอบสุดท้าย เรายังเข้าถึงได้อย่างจำกัด" เขาสบตาชายตรงหน้าและกล่าวว่า "เราต้องการให้คุณยกเลิกการปิดล้อม หรือไม่ก็ปล่อยให้ราชาของเรากลับมาหาเรา" ผู้บัญชาการนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้าอย่างใจเย็น "จงฟังคำฉันไว้ ราชาของพวกคุณปลอดภัยดี และเขาจะกลับมาในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ตอนนี้จงสลายกองทัพของพวกคุณไปซะ" แกรนด์แมกัสลิลิธโกรธจัดอีกครั้ง เธอตะโกนขึ้นว่า "เหอะ! ถ้าคุณคิดว่าคำพูดและตำแหน่งของคุณมีความหมายกับเรา คุณกำลังเข้าใจผิดอย่างมหันต์!" ชายหนุ่มเหลือบมองเธอแล้วถอนหายใจพลางนวดขมับ "งั้นบอกฉันมาว่าอะไรกันแน่ที่ทำให้พวกคุณแตกตื่นกันขนาดนี้ มันต้องมีสาเหตุสิ การที่พวกคุณมาต่อต้านฉันโดยไม่มีเหตุผลมันงี่เง่าสิ้นดี" ผู้อาวุโสสายเลือดเต่าที่เงียบอยู่นานในที่สุดก็เปิดปากพูด "เราได้รับข้อมูลมาว่าคุณกับปีศาจเฒ่าร่วมมือกันเพื่อกำจัดราชาของเรา และเมืองของเราจะเป็นรายต่อไป" เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้บัญชาการสูงสุดก็หลุดขำออกมา ก่อนจะกล่าวว่า "เรียกคนที่พูดเรื่องนี้ออกมาสิ" "เราทำไม่ได้ ตอนนี้เขาอยู่ที่เมืองโกลเด้น กำลังพยายามช่วยองค์ราชาของเรา" เสียงหัวเราะหยุดลงทันที ชายหนุ่มมองผู้อาวุโสเต่าแล้วกล่าวว่า "เอาล่ะ อย่างน้อยก็บอกมาว่าเขาเป็นใคร พวกคุณสามคนคงไม่ยอมเชื่อคำพูดของคนไร้หัวนอนปลายเท้าหรอก จริงไหม" ไม่มีการตอบรับในทันที ดูเหมือนผู้อาวุโสเต่าจะไม่เต็มใจเปิดเผยตัวตนของบุคคลนั้น ซึ่งนั่นทำให้ผู้บัญชาการสูงสุดรู้สึกรำคาญ ในสายตาของเขา เขาได้เมตตาคนพวกนี้มามากแล้ว แต่พวกเขากลับไม่ตอบแทนความปรารถนาดีของเขาเลย "ความอดทนของฉันหมดลงแล้ว ถอยไปตอนนี้หรือจะรอรับผลที่จะตามมา!" ชายหนุ่มกล่าวด้วยความโกรธเล็กน้อย "ฉันให้เวลาหนึ่งนาทีในการสลายกองกำลังนี้!" เมื่อเห็นสถานการณ์เริ่มเลวร้าย ผู้อาวุโสซินูร์จึงตัดสินใจก้าวออกมาและกล่าวว่า "เขาไม่ใช่คนไร้หัวนอนปลายเท้าหรอก เขาคือผู้อาวุโสเสือ ชาน ของเราเอง" ผู้บัญชาการสูงสุดมองผู้อาวุโสวิหคก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา "ฮ่าๆๆ ผู้อาวุโสเสือของพวกคุณมีประวัติกับพันธมิตรแย่ยิ่งกว่าเสียอีก! เขาเป็นพวกจอมโกหก!" คำดูหมิ่นและท่าทีที่ดูถูกของชายหนุ่มทำให้ขีดจำกัดของแกรนด์แมกัสลิลิธขาดสะบั้นลง เธอสะบัดหน้าไปหาเพื่อนร่วมงานทั้งสองคนแล้วพูดว่า "พวกคุณเห็นไหม? พวกเขาดูถูกเราอย่างชัดเจน! เราต้องแสดงให้พวกเขาเห็นว่าเราจะไม่ถอย!" ผู้อาวุโสซินูร์นิ่งเงียบและดูเหมือนไม่อยากจะลงมือ แต่แล้วผู้อาวุโสเต่าเคอร์มาก็กล่าวอย่างใจเย็น "เราได้ลงมติกันแล้ว ไม่มีความลังเลใจใดๆ อีกต่อไป" ทันทีที่พูดจบ เกล็ดสีเขียวเป็นประกายก็ปรากฏขึ้นบนร่างของชายชรา ปกคลุมแขนขาของเขาราวกับเกราะ แสงเจิดจ้าพุ่งออกมาจากมือของเขาขณะที่เขาเตรียมร่ายเวทมนตร์ [การแปลงร่างเต้ามรกต] เมื่อเห็นดังนั้น ดาร์กซาลาแมนเดอร์ก็หัวเราะร่า "ฮ่าๆๆ เคอร์มา! ฉันรู้ว่าฉันไว้ใจคุณได้!" ทันใดนั้น เธอก็เปิดใช้งานความสามารถในการแปลงร่างเช่นกัน เปลวไฟสีดำทมิฬลุกโชนท่วมร่างของเธอ ในขณะที่เกล็ดสีดำแวววาวปรากฏขึ้นตามส่วนต่างๆ ของผิวหนัง [การแปลงร่างมังกรอเวจี] เจตนาของทั้งสองคนชัดเจน พวกเขาพร้อมที่จะสู้แล้ว เพื่อเป็นการตอบโต้ ผู้บัญชาการสูงสุดเริ่มยืดเส้นยืดสาย และด้วยรอยยิ้ม เขากล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า "เมื่อเรื่องนี้จบลง ก็อย่าลืมแล้วกันว่าพวกคุณเป็นคนร้องขอเอง" เมื่อรู้ว่าไม่สามารถหยุดยั้งการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ ผู้อาวุโสซินูร์จึงทำสิ่งที่จำเป็น เขาฉับพลันร่ายเวทมนตร์สร้างพลังงานคล้ายหมอกที่แผ่กระจายไปในรัศมีหลายไมล์ ปกคลุมท้องฟ้าและแยกพวกเขาทั้งหมดออกจากเมืองโซดิแอค มันเป็นเวทมนตร์สำหรับปกป้องเมืองจากการต่อสู้อันดุเดือดที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้