Chapter 1296 แหกคุก เพล้ง!!! ในทิศทางที่ทั้งสองคนกำลังจ้องมอง เสียงกระจกหนาแตกละเอียดดังก้องไปพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนมหาศาล ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ทั้งอื้ออึงและสับสนวุ่นวาย นำพาความรู้สึกสังหรณ์ใจที่เลวร้ายมาสู่หัวใจของเอเมรี่ แรงสั่นสะเทือนจากเวทมนตร์แรงโน้มถ่วงดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่เหล่านักโทษต้องการเพื่อทำลายกระจกเสริมความแข็งแกร่งนั้น แม้ว่ามันจะยังสามารถกักขังนักโทษเอาไว้ได้ แต่รอยร้าวบนพื้นผิวของมันก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ปัง! ปัง! มีนักโทษระดับจอมเวทกว่า 50 คนถูกขังอยู่หลังกระจกเสริมความแข็งแกร่งภายในคุกระดับ 4 แห่งนี้ และในวินาทีนี้ ไม่มีใครยอมอยู่เฉย ต่างพากันพุ่งเข้าใส่เพื่อฉกฉวยโอกาสจากรอยร้าวที่กำลังขยายตัว เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนไปทั่วทั้งคุก ปัง! ปัง! เพียงไม่กี่วินาที ในที่สุดห้องขังห้องหนึ่งก็ถูกทำลายลง จอมเวทระดับพระจันทร์เต็มดวงรูปร่างสูงใหญ่สามเมตรที่มีพละกำลังมหาศาลก้าวออกมาจากห้องขัง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสะใจขณะที่เหยียบย่ำเศษกระจกแตกบนพื้น "อ๊ากกก! ในที่สุดข้าก็เป็นอิสระ!" เขารีบวิ่งตรงไปยังบันไดโดยไม่สนใจเหล่านักโทษคนอื่นๆ แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นความมืดมนอย่างรวดเร็ว เมื่อจอมเวทผู้คุมจากสถาบันระดับครึ่งพระจันทร์สองคนล้อมเขาไว้ "ไสหัวไปให้พ้นทางข้า!" ในเวลาเดียวกัน เสียงกระจกเสริมความแข็งแกร่งแตกกระจายยังคงดังมาจากด้านหลังไม่หยุดหย่อน นักโทษจำนวนมากขึ้นต่างแหกคุกออกมาได้ ก่อนที่จอมเวทผู้คุมทั้งสองจะทันได้เริ่มจัดการจอมเวทระดับพระจันทร์เต็มดวงร่างยักษ์ จอมเวทระดับนักโทษหลายคนก็เข้าร่วมวงการต่อสู้เสียแล้ว เมื่อเหล่านักโทษไม่ถูกกักขังด้วยกระจกเสริมความแข็งแกร่งอีกต่อไป เวทมนตร์ระดับ 5 และ 6 อันทรงพลังหลายบทถูกระดมยิงออกมาพร้อมกัน ทำให้คุกสั่นสะเทือนรุนแรงยิ่งกว่าเดิม แรงสั่นสะเทือนนั้นหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ สถานการณ์กำลังหลุดจากการควบคุมเร็วเกินไป ในขณะที่พยายามควบคุมสถานการณ์ให้ได้ อาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์ก็รีบตะโกนบอกเอเมรี่ "รีบออกไปจากที่นี่ซะ!" เอเมรี่เคลื่อนไหวทันที แม้เขาจะไม่เต็มใจที่จะทิ้งอาจารย์ใหญ่ไว้ในอันตรายเช่นนี้ แต่เขาก็รู้ดีว่านี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่เขาจะสามารถเข้าไปช่วยได้ ยิ่งไปกว่านั้น เขามีโอกาสที่จะกลายเป็นภาระที่ไม่จำเป็นสำหรับอาจารย์ใหญ่เสียเปล่าๆ [ประตูมิติ] ช่องว่างในมิติกำลังจะก่อตัวขึ้น แต่เมื่อเอเมรี่ใช้พลังสัมผัสวิญญาณเพื่อล็อกเป้าหมายไปยังชั้นบน แรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงในมิติก็ขัดขวางสมาธิของเขาทันที จากด้านหลัง เสียงที่คุ้นเคยของจอมเวทคาสเซียนดังเข้าสู่หูของเอเมรี่ "เจ้าไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น เจ้าหนู" ในช่วงเวลาสั้นๆ ความพยายามที่จะหนีของเอเมรี่ก็ถูกหยุดยั้งด้วยเวทมนตร์แรงโน้มถ่วงของจอมเวทผู้นั้น ในขณะที่ห้องขังกระจกยังคงถูกทำลายลงเรื่อยๆ เมื่อมีนักโทษแหกออกมามากขึ้นและมองไม่เห็นทางหนี เอเมรี่จึงรีบใช้ [ประตูอมตะ] และร่าย [ร่างแปลงทไวไลท์] อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เอเมรี่จะทันได้ทำอะไร เขาก็สังเกตเห็นว่าอาจารย์ใหญ่ผู้มักจะสุขุมกลับมีสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด อาจารย์ใหญ่ไม่รอช้าร่ายเวทมนตร์รูปร่างคล้ายควันและเสริมด้วยเวทลม ทำให้ควันพุ่งกระจายไปทั่วทางเดินอย่างรวดเร็ว ควันสีขาวพุ่งเข้าพันธนาการนักโทษทุกคนที่แหกคุกออกมาและกดพวกมันไว้กับพื้น ตรึงการเคลื่อนไหวของพวกเขาเอาไว้ในขณะที่เสียงของอาจารย์ใหญ่ดังก้องไปทั่วชั้นนั้น "ถ้าก้าวออกจากห้องขังอีกก้าวเดียว พวกเจ้าจะต้องเสียใจ" สิ้นเสียงของอาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์ เสียงกรีดร้องและเสียงกระดูกหักดังสะท้อนไปทั่วทางเดิน ไม่ถึงวินาทีหลังจากนั้น เสียงแห่งความสิ้นหวังก็ดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อเท้าของนักโทษถูกบดขยี้จนเลือดสาดกระเซ็น ส่งผลให้ทุกคนที่เห็นรู้สึกเย็นวาบไปถึงกระดูกสันหลัง ขณะที่สายตาเย็นชาของอาจารย์ใหญ่กวาดมองทุกคนที่อยู่ตรงนั้น เหล่านักโทษก็รู้สึกได้ว่าเท้าของพวกเขากำลังชาหนึบ นั่นคือการแสดงอำนาจ เป็นคำเตือนไปยังนักโทษคนอื่นๆ เพียงการเคลื่อนไหวเดียว อาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์ก็สามารถหยุดยั้งไม่ให้นักโทษคนอื่นๆ แหกคุกออกมาได้ หลังจากกวาดสายตาเตือนเหล่านักโทษอีกครั้ง อาจารย์ใหญ่ก็ลอยตัวอยู่ในกลุ่มควันก่อนจะหันกลับไปหาจอมเวทแรงโน้มถ่วง ด้วยควันสีขาวที่โอบล้อมร่าง อาจารย์ใหญ่ทำลายกระจกตรงหน้าทิ้งก่อนจะเอ่ยกับจอมเวทผู้นั้น "ข้าติดต่อสถาบันไม่ได้... นี่ก็เป็นฝีมือเจ้าสินะ" แม้จะเป็นคำถามจากอาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์ แต่โทนเสียงของเขาก็ชัดเจนว่าเขามั่นใจในเรื่องนั้น ดูเหมือนว่าอาจารย์ใหญ่จะเชื่อว่ากำลังมีบางอย่างเกิดขึ้นที่สถาบัน ไม่แปลกใจเลยที่เขาถึงได้ดูร้อนรนขนาดนี้ ในเวลาเดียวกัน กลุ่มควันสีขาวก็เริ่มเข้าโอบล้อมร่างของจอมเวทแรงโน้มถ่วง ขณะที่อาจารย์ใหญ่ก้มมองเข้าไปในดวงตาของเขา คาสเซียน นิวท์ รู้สึกได้ว่าลมหายใจของเขาแทบจะหยุดชะงัก เขาเบือนสายตาลงอย่างไม่ตั้งใจและพูดด้วยเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย "ข้าขออภัยครับอาจารย์ใหญ่ โปรดใจเย็นลงเถอะ ข้าจะบอกทุกอย่างให้ท่านทราบ" เมื่อได้ยินเช่นนั้น สายตาของอาจารย์ใหญ่ก็คมกริบขึ้น เพียงแค่ขยับนิ้ว ควันสีขาวก็เคลื่อนไปรอบแขนขวาของจอมเวทและหักแขนเขาทันที "อ๊ากกกก!!! ไม่ ไม่นะ... ท่านเป็นถึงอาจารย์ใหญ่ของสถาบัน... ท่านทำแบบนี้ไม่ได้..." คาสเซียน นิวท์ เงยหน้าขึ้นเพื่ออ้อนวอน แต่กลับพบกับสายตาที่เย็นชาและคมกริบของอาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์ "ข้าไม่ใช่อัลตัส" เพล้ง!!! เสียงกระดูกถูกบดขยี้ดังขึ้นอีกครั้งตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของจอมเวท ครั้งนี้แขนขวาของเขาถูกบดจนกลายเป็นก้อนเนื้อสีแดงที่ดูไม่ได้รูป "บอกแผนการของพวกเจ้ามา ปล่อยตัวอัลตัสเสีย แล้วจงภาวนาให้เขาเป็นคนตัดสินความผิดของเจ้า ไม่ใช่ข้า" หากเอเมรี่เคยทึ่งในพลังของอาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์ระหว่างภารกิจเน็กซัสมาก่อน ตอนนี้เขากลับทึ่งในความเด็ดขาดอำมหิตของชายผู้นี้ ภายในเวลาสั้นๆ เขาสามารถทำให้จอมเวทที่เคยดูถูกเขาตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด อาจารย์ใหญ่ขยับนิ้วอีกครั้ง ครั้งนี้ควันสีขาวพุ่งเข้าบีบคอของคาสเซียน นิวท์ "โอกาสสุดท้าย" คำเหล่านั้นถูกพูดออกมาโดยไม่คำนึงถึงชีวิตของจอมเวทผู้นั้นเลยแม้แต่น้อย "ได้โปรด ได้โปรดอย่าฆ่าข้าเลย ข้าแค่ทำตามความต้องการของเจ้านายข้าเท่านั้น ได้โปรด..." น่าเสียดายที่ในขณะที่จอมเวทกำลังจะยอมคายความลับ แรงสั่นสะเทือนอันทรงพลังอีกครั้งก็เขย่าคุกแห่งนี้ ซึ่งคราวนี้มาจากด้านล่าง ในเวลาเดียวกัน นักโทษระดับจอมเวทหลายคนก็ฉวยโอกาสร่ายเวทมนตร์ของตน บางคนพยายามโจมตีอาจารย์ใหญ่ ขณะที่บางคนพยายามหนี ท่ามกลางความโกลาหล เอเมรี่รู้สึกได้ถึงร่างหนึ่งที่ย่องเข้ามาจากเงามืด เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อหลบหลีก แต่ร่างนั้นก็ยังคงติดตามเขาเป็นเงาตามตัว [ผลัก] เขาร่ายเวทเพื่อผลักร่างนั้นออกไป แต่แม้แต่เวทมนตร์แรงโน้มถ่วงของเขาก็ไม่สามารถต้านทานได้ ร่างนั้นดูเหมือนวิญญาณไม่มีผิด ในขณะที่เขากำลังชักดาบออกมา เอเมรี่ก็ถูกฟันจากด้านหลังอย่างจัง เมื่อก้มมองลงไป ก็พบกรงเล็บนิ้วที่ยาวและคมกริบ มันนำมาซึ่งความเจ็บปวดอันแหลมคมที่หนาวเหน็บ แต่ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น ขณะที่กรงเล็บยังคงปักอยู่ในร่างของเขา เขาก็รู้สึกได้ว่าพลังงานของเขากำลังถูกสูบออกไปอย่างรวดเร็ว เอเมรี่เห็นว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังคือชายที่ถูกจับได้พร้อมกับจอมเวทคาสเซียน ซึ่งเป็นจอมเวทชื่อดังแห่งสถาบันมืด ชายผู้นี้ไม่เพียงแต่จะเป็นจอมเวทระดับครึ่งพระจันทร์เท่านั้น แต่เขายังมีความเชี่ยวชาญในกฎแห่งเงาที่น่าสะพรึงกลัวอีกด้วย เมื่อสบตากับสายตาของเอเมรี่ ชายคนนั้นก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนจะหายวับไปในอากาศ ในวินาทีนั้น เอเมรี่รู้สึกถึงพลังที่พุ่งเข้าใส่เขาจากด้านหลัง เขาหันกลับไปและตวัดดาบเพื่อโจมตี แต่ต้องตกใจเมื่อเห็นร่างที่พุ่งเข้ามา นั่นไม่ใช่จอมเวทคนก่อน แต่เป็นแอนนาร่า เขารีบยั้งดาบของตนทันที แต่กลับถูกเวทโจมตีสวนกลับจากหญิงสาวผมแดงอย่างเต็มรัก เสียงแหลมก้องบาดหูทิ่มแทงเข้าสู่โสตประสาทและทำให้เขารู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง สิ่งต่อไปที่เขารู้สึก คือความเจ็บปวดที่คอเมื่อหญิงสาวใช้ [กัดดูดเลือด] กับเขา ในเวลาเดียวกัน จอมเวทเงาก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและใช้กรงเล็บแทงทะลุเขาอีกรอบ ดูดกลืนพลังวิญญาณของเขาไป ด้วยการโจมตีร่วมกันของทั้งสอง เอเมรี่ที่อ่อนแรงอยู่แล้วก็ถูกควบคุมตัวไว้อย่างรวดเร็ว