**บทที่ 797 – ลำดับขั้นแห่งเผ่ามาร** “อย่างไรก็ตาม ในเมื่อตระกูลสยบมารไม่อาจยื่นมือเข้าช่วยจัดการปัญหาเรื่องมารของเจ้าได้ เจ้าก็คงต้องเผชิญหน้ากับมันด้วยตัวเอง ในเมื่อเจ้าเชี่ยวชาญการสังหารมารมานักต่อนัก ทั้งยังเป็นถึงมหาเทวะพารากอนในอนาคต ข้าเชื่อมั่นว่าเจ้าจะจัดการมันได้เป็นอย่างดี...” หยานฮารากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หยวนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ เมื่อครู่นี้นางยังเพิ่งพร่ำบอกเขาอยู่แท้ๆ ว่าพวกมารนั้นน่าหวาดหวั่นเพียงใด และเขาไม่มีทางรับมือพวกมันได้เพียงลำพัง ทว่าทันทีที่ได้ล่วงรู้ว่าเขาสังหารมารไปมากกว่านางถึงสองเท่า ท่าทีของนางก็แปรเปลี่ยนไปเป็นสนับสนุนและเปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นในความสามารถของเขาเสียอย่างนั้น “เจ้ามีความมั่นใจเพียงใด?” นางเอ่ยถามขึ้นมาทันควัน “ข้าเองก็ไม่มั่นใจนักหรอก ข้าไม่มีทางรู้ถึงพละกำลังที่แท้จริงของพวกมันได้เลยจนกว่าพวกมันจะพังทลายผนึกออกมา และนั่นคือสิ่งที่ข้ากังวลที่สุด หากข้าไม่อาจรับมือมารตนนั้นได้ล่ะ? จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามารตนนั้นแข็งแกร่งกว่าข้าหลายเท่าตัว?” หยวนทอดถอนหายใจออกมาด้วยความหนักใจ “อืม... ก็นับว่ายังเป็นโชคดีอยู่บ้าง ที่มารส่วนใหญ่ซึ่งเพิ่งหลุดรอดจากผนึกออกมาจะอยู่ในสภาวะที่อ่อนแอที่สุด พวกมันต้องใช้เวลาหลายวันหรืออาจเป็นสัปดาห์เพื่อฟื้นฟูพละกำลังให้กลับคืนมาดังเดิม” หยานฮาราอธิบาย “ท่านพอจะมีคำแนะนำไหมว่าข้าควรเตรียมตัวอย่างไร?” หยวนรีบซักถามต่อ “ในเมื่อเจ้าสังหารมารมาแล้วถึงหกตน เจ้าก็จงทำตามวิธีเดิมที่เคยทำมาเถิด เพราะมันพิสูจน์แล้วว่าได้ผล อีกอย่าง... ข้ารู้วิธีที่จะทำให้เจ้าตรวจสอบความแข็งแกร่งของพวกมารได้ แม้ว่าพวกมันจะยังถูกผนึกอยู่ก็ตาม” “จริงหรือ! ทำอย่างไรกัน?” ดวงตาของหยวนทอประกายด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาทันที “ตามข้ามา” หยานฮาราผลักบานประตูออกและนำทางเขาไปยังลานกว้างซึ่งเป็นที่ตั้งของหุ่นมารจำลอง เมื่อสบโอกาสที่จุดฝึกว่างลง หยานฮาราก็รุดเข้าไปสะกดผนึกหุ่นมารจำลองตัวนั้นไว้ก่อนที่มันจะทันได้เคลื่อนไหวเสียด้วยซ้ำ “จงวางมือลงบนร่างมารที่ถูกผนึกตนนี้ แล้วใช้พลังปราณของเจ้าแทรกซึมผ่านผนึกเข้าไปเพื่อวิเคราะห์พละกำลังของมัน” “แต่นั่นจะไม่เป็นการเสี่ยงทำให้ผนึกคลายออกหรือ?” “ไม่เป็นไรหรอก หากผนึกของตระกูลสยบมารจะคลายออกได้ง่ายดายปานนั้น ตระกูลเราคงกลายเป็นตัวตลกให้ผู้คนหัวเราะเยาะไปแล้ว มีเพียงกลิ่นอายสยบมารเท่านั้นที่จะสามารถคลายผนึกมารได้” นางเอ่ยด้วยความมั่นใจ หยวนพยักหน้ารับก่อนจะสาวเท้าเข้าไปใกล้มารตนนั้น เขาเอื้อมมือไปสัมผัสร่างของมัน สัมผัสที่ได้รับนั้นหยาบกระด้างและแข็งกล้าราวกับหินผา เขาหลับตาลงพรางโคจรพลังปราณให้แทรกซึมผ่านม่านผนึกเพื่อตรวจสอบหุ่นมารจำลอง และเป็นไปตามคาด... เขาไม่เพียงสัมผัสได้ถึงระดับตบะของมันเท่านั้น แต่ยังรับรู้ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจและการไหลเวียนของโลหิตที่สูบฉีดอยู่ภายในร่างของมันได้อย่างชัดเจน “ได้ผลจริงๆ ด้วย! ข้าสัมผัสถึงความแข็งแกร่งของพวกมันได้! เยี่ยมไปเลย! ขอบคุณมากครับรุ่นพี่!” หยวนกล่าวขอบคุณพร้อมรอยยิ้มอันสดใส ใบหน้าของนางซับสีระเรื่อขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับ “เจ้ามีคำถามอื่นอีกหรือไม่?” หยวนนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “ข้าจะแยกแยะความแตกต่างระหว่างมารชั้นต่ำกับมารชั้นสูงได้อย่างไร? และข้าอยากจะเรียนรู้เกี่ยวกับลำดับขั้นของเผ่ามารโดยละเอียดด้วยครับ” หยานฮาราพยักหน้าตอบรับ “ตกลง เช่นนั้นเราไปที่หอตำรากันเถอะ” หลังจากนั้นไม่นาน หยวนก็นั่งลงภายในหอตำราอันเงียบสงบ ขณะที่หยานฮาราเดินไปหยิบม้วนคัมภีร์มาสองสามฉบับ เมื่อนางกลับมาถึงก็นำคัมภีร์เหล่านั้นวางลงบนโต๊ะและเริ่มถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับเผ่ามารให้เขาฟัง “ลำดับขั้นของเผ่ามารแบ่งออกเป็นหกขั้น เริ่มจากระดับต่ำสุดคือ— มารชั้นต่ำ (Lower Demon), มารชั้นยอด (Elite Demon), มารชั้นสูง (Superior Demon), ขุนพลมาร (Demon General), จักรพรรดิมาร (Demon Emperor) และสุดท้ายคือ มารโบราณ (Ancient Demon) เจ้าสามารถจำแนกขั้นของพวกมันได้จากรูปลักษณ์ภายนอก ยิ่งลำดับขั้นสูงขึ้น พวกมันจะมีลักษณะเด่นและพละกำลังที่พิลึกพิศดารมากขึ้น รวมไปถึงผลึกมารของพวกมันที่จะมีความแตกต่างกันออกไปในแต่ละระดับ” “มารชั้นต่ำและมารชั้นยอดจะมีผลึกสีแดงฉานฝังอยู่ตามร่างกาย ในขณะที่มารชั้นสูงจะมีผลึกสีดำทมิฬ ทว่าระดับขุนพลมารขึ้นไป พวกมันจะไม่เปิดเผยผลึกให้เห็นโดยง่าย ดังนั้นหากเจ้าเผชิญหน้ากับมารที่ไร้ร่องรอยของผลึกมารภายนอก ก็มีความเป็นไปได้สูงว่ามันคือจักรพรรดิมาร— หรืออาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่านั้น” “อีกสิ่งหนึ่งที่บ่งบอกความแตกต่างคือการควบคุมอารมณ์ มารระดับสูงจะสามารถควบคุมความรู้สึกและโทสะได้ดีกว่าพวกระดับล่าง พวกมันจึงมักจะสุขุมเยือกเย็นและไม่อาจถูกยั่วยุได้ง่ายๆ แต่เมื่อใดก็ตามที่พวกมันถูกปลุกปั่นจนพิโรธ พละกำลังจะเพิ่มพูนขึ้นมหาศาลกว่ายามปกติหลายเท่าตัว หากเจ้าต้องต่อสู้กับระดับขุนพลมารขึ้นไป ทางเลือกที่ดีที่สุดคือเอาชนะพวกมันโดยไม่ทำให้พวกมันคลุ้มคลั่ง และเจ้าห้ามยั่วยุพวกมารอย่างโจ่งแจ้งเด็ดขาด เพราะนั่นเป็นการเติมเชื้อไฟให้พลังของพวกมันแกร่งกล้าขึ้น” หยวนถึงกับหลั่งเหงื่อเย็นออกมาทันทีที่ได้ยินคำแนะนำของนาง เพราะที่ผ่านมาเขามักจะยั่วยุพวกมารในยามต่อสู้เสมอ เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าแท้จริงแล้วการกระทำเช่นนั้นกลับเป็นการทำให้ศัตรูรับมือได้ยากลำบากยิ่งขึ้น “แทนที่จะยั่วยุเผ่ามาร เจ้าควรทำให้พวกมันสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวในตัวเจ้า นั่นคือสิ่งที่เจ้าต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก เมื่อใดที่มารเกิดความขามเกรงในตัวเจ้า เมื่อนั้นพวกมันก็ไม่ใช่ภัยคุกคามอีกต่อไป นั่นคือเหตุผลที่มหาเทวะพารากอนไร้เทียมทานในการศึก เพราะมารทุกตนล้วนยำเกรงเขาจนถึงก้นบึ้งของจิตวิญญาณ” “ทำให้พวกมันเกรงกลัวข้าอย่างนั้นหรือ...” หยวนพยักหน้ารับด้วยสีหน้าจริงจัง “นี่คือตัวอย่างของมารในแต่ละลำดับขั้น” หยานฮาราส่งคัมภีร์อีกฉบับให้เขา ซึ่งภายในเต็มไปด้วยภาพวาดประกอบ “มารชั้นต่ำจะมีรูปลักษณ์ทั่วไป ผิวกายสีแดง มีเขางอกเงย และมักจะมีขนาดตัวพอๆ กับมนุษย์ผู้ใหญ่ ส่วนมารชั้นยอดไปจนถึงระดับขุนพลมารจะมีลักษณะพิเศษเพิ่มเติม เช่น ร่างกายที่มหึมาผิดปกติ มีดวงตาที่สาม มีปีก และอื่นๆ อีกมากมาย ทว่าระดับจักรพรรดิมารขึ้นไป... พวกมันอาจจะไร้ซึ่งลักษณะเด่นของเผ่ามารไปเสียสิ้น” “หืม? ท่านหมายความว่าอย่างไร?” หยวนขมวดคิ้วถามด้วยความฉงน “หมายความว่าพวกมันสามารถจำแลงกายให้ดูเหมือนมนุษย์ยิ่งกว่ามารจริงๆ เสียอีก เคยมีบันทึกถึงมารที่ไร้ซึ่งผิวสีแดงและเขาอันเป็นเอกลักษณ์ มารบางตนในอดีตมีรูปร่างหน้าตาไม่ต่างจากมนุษย์ปุถุชนเลยแม้แต่น้อย มีข่าวลือหนาหูว่ามารพวกนี้ยังคงแฝงตัวใช้ชีวิตปะปนอยู่กับพวกเราชาวมนุษย์จนถึงทุกวันนี้” คำบอกเล่านั้นทำให้หยวนถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก มารที่มีรูปลักษณ์เหมือนมนุษย์งั้นหรือ? แล้วเราจะแยกแยะพวกมันได้อย่างไรกัน? หยานฮาราคลี่ยิ้มบางแล้วเอ่ยขึ้น “ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่โอกาสที่เรื่องเช่นนั้นจะเกิดขึ้นจริงนั้นน้อยนิดนัก ต่อให้มีมารแฝงตัวอยู่ท่ามกลางพวกเราจริงๆ พวกมันก็คงไม่ทำอะไรโง่ๆ ให้ตัวเองถูกเปิดเผยหรอก และในยามที่ดินแดนมารยังคงถูกผนึกอยู่ พวกมันย่อมไร้ซึ่งอำนาจ” “แม้ว่าในกาลก่อนมนุษยชาติจะเคยถูกเผ่ามารกดขี่ข่มเหง แต่บัดนี้กาลเวลาได้เปลี่ยนไปแล้ว เราไม่ใช่ผู้อ่อนแอที่เปราะบางเหมือนดั่งบรรพบุรุษอีกต่อไป... เรามีทั้งความรู้และวิทยาอาคมที่จะตอบโต้พวกมัน หากพวกมันบังอาจหวนกลับมาทวงคืนอำนาจอีกครั้ง!”