บทที่ 282 ‘ฉันอยากเจอเขาจัง’ จิชูค่า นักธนูสาวระดับเอ็กซ์เพิร์ต เธอกำลังปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้ปกครองเมืองไบแรน ในระหว่างการพัฒนาเมือง เธอต้องคอยออกล่า ‘ผู้พิทักษ์ผืนป่า’ อยู่เป็นประจำ และนำทรัพยากรที่ได้จากการล่ามาแจกจ่าย ไม่เป็นการเกินเลยไปเลยหากจะบอกว่าที่เรย์ดันยังยืนหยัดอยู่ได้นั้น เป็นเพราะความพยายามของเธอเป็นสำคัญ อย่างไรก็ตาม จิชูค่ากลับรู้สึกหงุดหงิด เธอไม่ได้พบกับเกริดเลยตลอดเจ็ดเดือนที่ผ่านมา เธอคิดถึงเขาใจจะขาด แม้เธอจะถูกยกย่องว่าเป็นหญิงสาวที่สวยที่สุดในอเมริกาใต้ และมีผู้ชายระดับท็อป 0.1% ของโลกตามขายขนมจีบมากมาย แต่เธอกลับต้องมานั่งว้าวุ่นใจเพราะเกริดคนเดียว “เฮ้อ...” เธอถอนหายใจและอยากจะทิ้งทุกอย่างเพื่อไปอยู่ข้างกายเกริดเสียเดี๋ยวนี้ [ราชาของท่าน ‘เกริด’ ได้เรียกพบคุณ คุณจะยอมรับการอัญเชิญหรือไม่?] “เอ๊ะ?” หน้าต่างแจ้งเตือนที่เธอเฝ้ารอมานานปรากฏขึ้นในจังหวะที่พอเหมาะพอดี ‘เขารู้ใจเราหรือเปล่านะว่าเราอยากเจอเขาตอนนี้พอดี?’ มันต้องเป็นโทรจิตแน่ ๆ จิชูค่ารู้สึกราวกับว่านี่คือพรหมลิขิต หัวใจของเธอเริ่มเต้นรัว ความเพ้อฝันของเธอพรั่งพรูออกมาเพราะความอ่อนด้อยในประสบการณ์ด้านความรัก ‘เรียกหาเราโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้าแบบนี้...’ หรือว่าเขาจะเตรียมเซอร์ไพรส์อะไรไว้? “จิชูค่า ผมก็อยากเจอคุณเหมือนกัน ผมเฝ้าจินตนาการถึงใบหน้าอันงดงามของคุณทุกคืนจนแทบทนไม่ไหว” เธอจินตนาการภาพเกริดพูดแบบนั้นด้วยท่าทางสุดเซ็กซี่ แล้วเธอก็ยิ้มออกมาอย่างกว้างขวาง ดวงตาที่มืดบอดด้วยความรักของจิชูค่าก้มมองดูร่างกายของตัวเอง เธอรู้สึกเอียงอาย นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เกิดมาที่เธอชอบใครสักคน ปัญหาคือเสื้อผ้าและชุดเกราะของเธอนั้นมันไม่ค่อยเหมาะให้เยาวชนดูสักเท่าไหร่ “ฉันยอมรับการเรียกพบ” จิชูค่าตอบรับคำเรียกของเกริดโดยไม่ลังเล ภาพแรกที่เธอเห็นหลังจากเทเลพอร์ตมาถึงข้างกายเกริดก็คือ... กองภูเขาทองคำ ‘เขาเตรียมสิ่งนี้ไว้ให้เราเหรอ?’ ขนตาอันงดงามของจิชูค่าสั่นไหว เธอกำลังซาบซึ้งกับสิ่งที่เกริดเตรียมไว้ให้ “เงินพวกนี้จะถูกใช้เป็นสินสอดงานแต่งงานของเราสินะ” ใบหน้าของจิชูค่าแดงฉานขณะจินตนาการไปไกล ‘เกริดคะ เราควรจะเดตกันก่อนแต่งงานนะ’ มันไม่ได้เร่งรีบขนาดนั้นที่จะต้องแต่งงานก่อนจะได้เริ่มเดตกันเสียอีก ถึงแม้เธอจะแอบชอบเกริด แต่เธอก็ไม่ใช่คนที่ทำอะไรบุ่มบ่าม จิชูค่าอยากรู้จักเกริดให้มากกว่านี้ก่อนแต่งงาน ว่าตอนกลางวันเขาเป็นคนแบบไหน และตอนกลางคืนเขาจะเป็นคนแบบไหนกันนะ...? ทันใดนั้น เสียงที่คุ้นเคยก็ทำลายความเพ้อฝันของเธอลง “ไง จิชูค่า ไม่เจอกันนานเลยนะ?” “สวยขึ้นหรือเปล่าเนี่ย? แอบมีแฟนแล้วเหรอ?” “ทำไมชุดเกราะผู้หญิง ยิ่งเลเวลสูงขึ้น เนื้อผ้ายิ่งน้อยลงนะ? แต่ก็ขอบคุณสวรรค์จริง ๆ” พอน, เรกัส, แวนต์เนอร์, โทบัน, เฟเกอร์ และคนอื่น ๆ เมื่อเธอกลับสู่โลกความเป็นจริง เธอก็พบกับสมาชิกกิลด์เซดาก้า (Tzedakah) ทุกคนอยู่ที่นี่ “...?” เกริดไม่ได้ตั้งใจจะเจอเธอแค่คนเดียวงั้นเหรอ? จิชูค่าที่กำลังเขินอายหันขวับไปมองเกริด แต่เกริดไม่ได้มองเธอเลยแม้แต่น้อย เขามัวแต่วุ่นอยู่กับการยัดเหรียญทองเข้าปากนอย เกริดตะโกนลั่น “เก็บเงินเร็วเข้า! เงิน! ที่นี่จะระเบิดภายใน 2 นาที 40 วินาที เพราะฉะนั้นเก็บไปให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้!” “...นี่คือเหตุผลที่เรียกพวกเรามาสินะ” สมาชิกโอเวอร์เกียร์เข้าใจสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ในขณะที่เลาเอลเร่งเร้าจิชูค่าที่กำลังยืนอึ้ง “มัวทำอะไรอยู่? รีบไปโกยเงินสิ” มันเป็นกองเหรียญทองจำนวนมหาศาล ถ้าพวกเขาได้มันไป เรย์ดันก็จะก้าวข้ามวิกฤตทางการเงินไปได้ [ได้รับ 62 เหรียญทอง] [ได้รับ 75 เหรียญทอง] “เก็บทีละเหรียญมันช้าไป!” จำนวนเหรียญทองที่ผู้เล่นสามารถหยิบได้ในการกระทำครั้งเดียวมีขีดจำกัด ปัญหาคือปริมาตรที่มือจะโอบอุ้มได้ “ถ้าอยู่เฟมิน่าอยู่ที่นี่ เธอคงใช้มัสเทเลพอร์ต (Mass Teleport) ขนไปได้หมดในทีเดียวแล้ว” “นั่นสิ... แล้วทำไมเธอถึงออฟไลน์ไปตอนช่วงเวลาแบบนี้เนี่ย?” “ฉันจะใช้พลั่ว!” “ฉันควรใช้โล่ตักดีไหม?” “โอ้ เป็นความคิดที่ดีนะ?” “หืม...” เลาเอลใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่งท่ามกลางเสียงบ่นของแวนต์เนอร์และโทบัน ก่อนจะใช้สกิล “กรงเล็บมังกร (Dragon Claws)!” ครืนนน! เสาหินสามต้นพุ่งขึ้นมาจากพื้นโกดังและหายไปอย่างรวดเร็ว เลาเอลตรวจสอบความลึกของหลุมที่เกิดขึ้น จากนั้นเขาก็สร้างสายลม “มังกรวายุคำรน (Wind Dragon’s Roar)!” เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! สายลมพัดพาสิ่งของและเหรียญทองไหลลงไปในหลุมราวกับน้ำตก เหรียญทองที่ถูกฝังอยู่ในดินย่อมปลอดภัยจากการระเบิดที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้า สมาชิกโอเวอร์เกียร์คนอื่น ๆ ก็เริ่มใช้สกิลของตนเช่นกัน “หอกความเร็วเสียง (Mach Spear)!” ตูมมมม! หอกโซนิคของพอนพุ่งทำลายผนังโกดังจนเป็นรู ทางออกสู่ภายนอกถูกเปิดออกแล้ว “ลุยเลย!” ตึง! ตึง! การประสานงานของแวนต์เนอร์และโทบันที่ยืนเคียงข้างกันพร้อมโล่ในมือ ดูราวกับรถแทรกเตอร์ตีนตะขาบ พวกเขาค่อย ๆ ดันกองภูเขาทองคำไปทางผนังที่พังทลายลง ในขณะเดียวกัน ปิอาโรก็ปีนขึ้นไปบนกองทองพร้อมกับจอบและเสียมในมือทั้งสองข้าง “เกษตรกรรมอิสระ (Free Farming)” ปัก ปัก ปัก ปัก! มันน่าทึ่งมาก จอบและเสียมขยับด้วยความเร็วที่มองไม่ทัน ขุดเอาเหรียญทองออกจากกองภูเขา เหรียญทองจำนวนมหาศาลปลิวออกไปนอกผนังและกองกันอย่างเป็นระเบียบ อัสโมเฟลที่ตอนแรกยังปรับตัวตามอารมณ์คนอื่นไม่ทัน ก็เริ่มลงมือบ้างแล้ว “ออร่าระเบิด (Aura Explosion)!” ตูมมมม! ด้วยแรงระเบิดอันรุนแรง รูบนผนังที่ใหญ่กว่ารูของพอนก็ปรากฏขึ้น อัสโมเฟลเล็ง ‘พายุออร่า’ ไปที่นั่นและเป่าเหรียญทองจำนวนมหาศาลออกไปนอกกำแพง เป็นภาพที่น่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก ดูเหมือนว่าพวกเขาจะขนเหรียญทองส่วนใหญ่ออกจากโกดังได้ทันเวลา แล้วเกริดล่ะ? “โอ้! ฉันจะกวาดไปให้หมดเลย!” มือทั้งสองข้างกวาดเหรียญทองเข้ากระเป๋าสัมภาระและปากของนอยอย่างบ้าคลั่ง ปิอาโรสังเกตเห็นว่าเกริดมัวแต่หน้ามืดตามัวเพราะเงินจนไม่มองรอบข้าง “ทัศนวิสัยที่แคบแบบนี้มันเป็นอันตรายนะครับ” เกริดรู้เรื่องนั้นดี แต่เขาลืมตัวเพราะความโลภที่พุ่งพล่าน เกริดตั้งสติได้อย่างรวดเร็วและสังเกตสมาชิกโอเวอร์เกียร์คนอื่น ๆ ‘เราก็ใช้สกิลได้นี่นา’ เกริดเพิ่งนึกออกและปล่อยตัวนอยออกมา น้ำตาคลอเบ้าในดวงตากลมโตของมัน “ถุย ๆ ๆ! ของแวววาวพวกนี้ไม่อร่อยเลย! เมี้ยว! แค่ก!” “รสชาติไม่ใช่ประเด็น อย่าคายออกมา กินเข้าไปเรื่อย ๆ... เฮ้ย แกทำไมเรอแบบนั้นล่ะ?” “ก็บอกแล้วไงว่าไม่กิน! เนี้ยง!” “ไม่ได้! อย่าเคี้ยว แค่เก็บไว้ในปาก! เหมือนกระรอกเก็บลูกนัทไง!” นอย สุดยอดสัตว์อสูรแห่งนรก เมื่อใช้สกิล ‘กลืนกินวิญญาณ’ ขนาดปากของมันจะเพิ่มขึ้นได้อย่างอิสระ เห็นได้ชัดว่ามันสามารถสูบเหรียญทองเข้าไปได้เรื่อย ๆ เกริดผู้มั่นใจสั่งให้นอยเก็บเหรียญทองต่อไป จากนั้นเขาก็ชัก ‘เฟลเลอร์’ (Failure) ออกมา ‘เกริด ฝีมือของนายก้าวหน้าไปถึงไหนแล้วนะ?’ สายตาของสมาชิกโอเวอร์เกียร์จับจ้องไปที่เกริด ปิอาโรและอัสโมเฟลเองก็คาดหวังเช่นกัน เกริดสวมผ้าปิดตาเพชฌฆาตและใช้สกิล “วิชาดาบของแพ็กม่า, ก้าวข้ามขีดจำกัด (Transcend)” วูบบบบ! พลังงานปะทุออกมาและผมสีดำของเกริดพลิ้วไหว แสงสีแดงจับจ้องไปที่กองเหรียญทอง และเขาเหวี่ยงเฟลเลอร์อย่างระมัดระวัง ตูม! โครม! ครืนนน! สมดุลของกองภูเขาทองคำพังทลายลงจากการโจมตีอันแม่นยำ และไหลทะลักออกไปทางรูบนผนังโกดังที่พอนและอัสโมเฟลทำไว้ ปิอาโรและสมาชิกโอเวอร์เกียร์ต่างพากันตะลึงเมื่อเห็นเหรียญทองไหลบ่าราวกับน้ำหลาก ‘ยอดเยี่ยม’ ฝีมือของเขาพัฒนาขึ้น มันเป็นข้อพิสูจน์ว่าเกริดไม่ได้นั่งเล่นเฉย ๆ ในระหว่างที่แยกตัวไปปฏิบัติภารกิจคนเดียวในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ความสามารถในการทำลายสมดุลของสิ่งของนั้นยอดเยี่ยมมาก ถึงแม้เขาจะอาศัยพลังจากไอเทมก็ตาม ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นเต้น จิชูค่าก็เม้มปากและง้างคันธนู “หลบไป! ศรฟีนิกซ์ (Phoenix Arrow)!” ตูมมมมม! มันเป็นพลังที่เหนือชั้น ทองคำครึ่งหนึ่งที่เหลืออยู่ในโกดังถูกไฟลุกท่วมขณะที่พวกมันถูกเป่ากระเด็นออกไปข้างนอก ทองคำจำนวนมากทนความร้อนสูงไม่ไหวจนละลาย แต่นั่นไม่ใช่เรื่องน่าเสียดาย เพราะเหลือเวลาอีกเพียง 10 วินาทีก่อนโกดังจะระเบิด ถ้าจิชูค่าไม่ลงมือ ทองคำอีกครึ่งกองคงสูญสลายไปทั้งหมด “แฮ่ก แฮ่ก... หลบเร็ว!” เกริดสะดุ้งโหยงหลังจากเกือบโดนศรฟีนิกซ์ จากนั้นเขาและสมาชิกคนอื่น ๆ ก็รีบวิ่งออกจากโกดัง ทันใดนั้นก็เกิดการระเบิดที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งแผ่นดิน ตูมมมมม! “กรี๊ดดด!” “อะไรอีกเนี่ย?” บรรดาแขกเหรื่อที่รวมตัวกันใกล้ตึกที่พังทลายหันไปมองทิศทางของการระเบิด ห้องสวดมนต์ห้องแรกที่อยู่หลังน้ำตกกำลังลุกไหม้ เหล่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์ตะโกนลั่น “ต้องเป็นไอ้คนร้ายที่ฆ่าเหล่าผู้อาวุโสแน่ ๆ! ไปที่นั่นเร็ว!” เดเมียนรีบเรียกพวกเขาไว้ทันที “เดี๋ยวก่อน” “ครับ ท่านตัวแทนแห่งเทพี” เดเมียนอาจจะถูกพวกผู้อาวุโสเมินเฉย แต่เขาได้รับความเลื่อมใสอย่างมากในหมู่สมาชิกทั่วไป เดเมียนพูดกับเหล่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่หยุดชะงัก “พวกเจ้าจงอยู่ที่นี่และตรวจสอบร่องรอยต่อไป ข้าจะไปที่นั่นพร้อมกับอิซาเบลจังและเกริดเอง” “ข้าจะปฏิบัติตามความประสงค์ของท่านตัวแทนครับ” ปัจจุบันเดเมียนคือหนึ่งในผู้รอดชีวิตที่มีลำดับขั้นสูงสุด อัศวินศักดิ์สิทธิ์จึงเปิดทางให้เขาทันที “ไปกันเถอะ” เดเมียนชำเลืองมองอิซาเบลและเกริด เกริดที่อยู่ตรงนี้คือ ‘แรนดี้’ ร่างกายของมันเริ่มดูแปลกประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องด้วยอิทธิพลจากพลังศักดิ์สิทธิ์ มันดูเหมือนเกริด แต่ก็ไม่ใช่เกริด “ตามมา!” ทีม OGC รีบเคลื่อนที่ตามกลุ่มของเดเมียนไป สถานี OGC ต้องการรู้ว่าใครเป็นคนฆ่าเหล่าผู้อาวุโสของจักรวรรดิและโบสถ์รีเบ็กก้า อย่างไรก็ตาม เดเมียนไม่ได้อยู่เฉย ๆ เขาแสดงฝีมือดาบที่ได้จากการฝึกฝนกับปิอาโรและคราวเกลออกมา จากนั้นเขาก็ระดมยิงเวทมนตร์นับสิบชุดใส่มุมกล้อง ถึงแม้จะสร้างความไม่พอใจให้กับผู้ชม แตเขาไม่ลังเลเลย มันคือความพยายามที่จะปกป้องเกริด *** “นี่คือทรัพย์สินที่ซ่อนอยู่ของปาสกาลสินะ” เกริดและสมาชิกโอเวอร์เกียร์กำลังช่วยกันกวาดเหรียญทองที่กระจัดกระจายเข้ากระเป๋า สีหน้าของเดเมียนบิดเบี้ยวเมื่อเห็นสิ่งนี้ เขาจำได้ว่าปาสกาลทำเรื่องเลวร้ายอะไรไว้บ้างเพื่อแลกกับความมั่งคั่งเหล่านี้ “เดเมียน นายจงเป็นพระสันตะปาปาซะ” เกริดพูดด้วยสีหน้าจริงจัง แม้ว่าภาพลักษณ์ของเขาในตอนที่กำลังนั่งยอง ๆ เก็บเงินจะดูไม่เท่เท่าไหร่ แต่สำหรับเดเมียนแล้ว เกริดดูเปล่งประกายมาก “ผมจะเป็นพระสันตะปาปาแบบที่พี่ต้องการให้ได้แน่นอนครับ” เกริดทำทุกอย่างให้เขาแล้ว ทั้งช่วยอิซาเบลและฆ่าปาสกาล ถ้าหลังจากนี้เดเมียนยังเป็นพระสันตะปาปาไม่ได้ เขาก็คงไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรอีก เกริดรู้สึกวางใจเมื่อเห็นแววตาที่แน่วแน่ของเดเมียนและหัวเราะออกมา “ฉันเชื่อในตัวนาย” “...” เดเมียนรู้สึกสั่นไหว เขารู้ดีว่าเกริดไม่ได้ช่วยเขาเพราะความใจบุญเพียงอย่างเดียว แต่ถึงอย่างนั้นเกริดก็ยังเชื่อมั่นในตัวเขา? นี่เป็นครั้งแรกที่เดเมียนซึ่งเป็นโอตาคุได้รับปฏิบัติเช่นนี้ “เอ่อ... พี่เกริดครับ ให้ผมเข้ากิลด์โอเวอร์เกียร์ได้ไหม?” พระสันตะปาปาเข้าเป็นสมาชิกกิลด์งั้นเหรอ? เป็นเรื่องที่ฟังดูดีทีเดียว อย่างไรก็ตาม เลาเอลรีบห้ามเกริดไว้ก่อน “โบสถ์รีเบ็กก้าจำเป็นต้องรักษาความเป็นกลางในฉากหน้าครับ” มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องในการรักษาความเป็นกลางของโบสถ์รีเบ็กก้า ซึ่งต้องเผยแผ่หลักคำสอนโดยไม่เกี่ยงเผ่าพันธุ์หรือสัญชาติ เกรงว่ามูลค่าของโบสถ์จะลดลงหากมีขั้วอำนาจต่าง ๆ ต่อต้านเนื่องจากการลำเอียงอย่างออกหน้าออกตา “นั่นสินะ” เกริดรู้สึกเสียใจอย่างจริงใจและยื่นมือไปหาเดเมียน “เอาเถอะ ถึงเราจะไม่ได้อยู่กิลด์เดียวกัน แต่มันก็ไม่เปลี่ยนความจริงที่ว่าเราคือสหายชั่วนิรันดร์ ไว้นายหมดวาระจากตำแหน่งพระสันตะปาปาแล้วค่อยมาเข้ากิลด์ก็ได้” “...ครับ!” เขาได้เพื่อนแท้มาแล้ว เดเมียนยิ้มอย่างมีความสุขและจับมือกับเกริด