บทที่ 271 การต่อสู้ โดยเฉพาะการทบทวนการต่อสู้ที่ตนเองพ่ายแพ้ ถือเป็นตัวช่วยสำคัญในการเติบโต คามิยันหลับตาลงและย้อนภาพการต่อสู้อีกครั้ง ‘ตอนที่เกริดตัดสินใจแทงเข้ามา...’ ถ้าตอนนั้นเขาไม่เลือกป้องกัน แต่ตัดสินใจสวนกลับไปล่ะ? ‘เราก็คงถูกแทงอยู่ดี ถ้าเกริดโจมตีจากด้านข้าง ผลลัพธ์ก็คงไม่ต่างกัน’ แล้วถ้าถอยหลบออกมาล่ะ? ‘ก็ยังคงถูกแทงอยู่ดี ในตอนนั้น เกริดย่นระยะห่างระหว่างเราด้วยก้าวที่ยาวที่สุดแล้ว’ ไม่ว่าจะมองมุมไหน การป้องกันคือทางเลือกที่ดีที่สุด ทว่าปัญหาคือวิชาดาบของคามิยันไม่สามารถป้องกันมันได้ ‘มันใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาเดียวที่วิถีแทงตรงจะเปลี่ยนเป็นวงกลม’ หอกที่พุ่งมาเป็นเส้นตรงเปลี่ยนวิถีเป็นวงกลมก่อนจะปะทะเข้ากับดาบของเขา บอกตามตรงว่ามันทำให้คามิยันขนลุกซู่ เขาสัมผัสได้เลยว่าเกริดคือผู้เชี่ยวชาญการใช้หอกระดับยอดฝีมือ ‘เราควรจะโต้กลับด้วยสกิล’ หากเขาใช้ ‘ซูเปอร์อาร์เมอร์’ (Super Armor) เขาก็จะป้องกันการโจมตีนั้นได้ และสามารถสวนกลับในตอนที่เกริดเสียจังหวะจากการถูกแรงปะทะดีดกลับ ‘ถ้าทำแบบนั้น เราคงเป็นฝ่ายชนะไปแล้ว’ เขาลังเลที่จะใช้ท่าไม้ตายในการต่อสู้ครั้งแรก ผลจากการไม่ยอมใช้สกิลคือความพ่ายแพ้ “บ้าเอ๊ย... ไม่คิดเลยว่ามันจะเจ็บขนาดนี้” แม้เขาจะสวม ‘ชุดเกราะสีชาด’ (Red Armor) แต่กลับไม่สามารถทนการโจมตีเพียงครั้งเดียวได้ พลังโจมตีของหอกไรเฟลนั้นเกินกว่าที่จินตนาการไว้มาก มันคือเทวภัณฑ์ที่แท้จริง ‘มันเป็นการต่อสู้ที่ผิดพลาดมาตั้งแต่ต้น’ คามิยันไม่คาดคิดว่าเกริดจะสามารถใช้หอกไรเฟลได้ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ระแวดระวังและไม่ได้ตอบโต้อะไรตอนที่เกริดเรียกหอกไรเฟลกลับมา จากจุดนั้นเองที่รูปเกมตกเป็นของเกริด มันช่างไม่ยุติธรรมเลย ‘หมอนั่นเป็นนักดาบไม่ใช่เหรอ?’ สมาชิกศาสนจักรหลายคนเคยเห็นเกริดสู้กับเดรวิโก้ ในกลุ่มนั้นมีพวกผู้อาวุโสอยู่ด้วย ซึ่งพวกเขาก็อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นว่าเกริดใช้ดาบยักษ์ แล้วหมอนั่นจะมาใช้หอกได้ยังไง? ‘แถมยังเป็นหอกไรเฟลอีกต่างหาก!’ หอกไรเฟลไม่ใช่ว่ามีเพียง ‘สตรี’ ไม่กี่คนเท่านั้นหรือที่ได้รับบัญชาจากเทพธิดาให้ใช้งานได้? “น่าหงุดหงิดชะมัด” สาเหตุหลักที่ทำให้เขาพ่ายแพ้คือ ‘ข้อมูลที่ผิดพลาด’ ข้อมูลที่คลาดเคลื่อนเหล่านี้ทำให้เขามีอคติที่ไร้ประโยชน์จนนำไปสู่ความพ่ายแพ้ ‘เราควรสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเกริดอาจใช้หอกไรเฟลได้’ ถ้าคิดแบบนั้นแต่แรก เขาคงไม่โดนหนักขนาดนี้! กรอด! คามิยันกัดฟันแน่น มันแทบจะทำให้เขาคลั่ง โทสะของเขากำลังเดือดพล่าน ความโกรธแค้นถูกปลดปล่อยผ่านดาบในขณะที่เขาฝึกซ้อม “เกริด! คราวหน้ามันจะไม่เหมือนเดิม! ข้าจะระวังตัวมากกว่านี้! ข้าจะแสดงให้เห็นถึงพลังที่แท้จริงของอัศวินสีชาด!” ศัตรูต่างประเมินว่าอัศวินสีชาดในปัจจุบันอ่อนแอกว่าในอดีต ซึ่งมันก็ช่วยไม่ได้ เพราะอัศวินสีชาดรุ่นก่อนมีมหาจอมดาบเพียโร่อยู่ด้วย อัศวินสีชาดชุดปัจจุบันที่ไร้เพียโร่จึงถูกมองว่าด้อยกว่าระดับหนึ่ง ดยุคลิมิตเองก็ไม่เคยชนะเพียโร่ได้เลยสักครั้ง แต่นั่นมันเรื่องในอดีต ‘ตอนนี้ท่านลิมิตเหนือกว่าเพียโร่ไปแล้ว’ เป็นที่แน่ชัดว่าเหล่าอัศวินสีชาดที่ฝึกฝนภายใต้การดูแลของดยุคลิมิตเองก็ก้าวข้ามรุ่นก่อนไปแล้วเช่นกัน เพื่อที่จะพิสูจน์เรื่องนี้ อัศวินสีชาดจะต้องไม่พ่ายแพ้ คามิยันมุ่งมั่นที่จะเอาชนะเกริดให้ได้ “เดี๋ยวเจ้าจะได้เห็นดีกัน!” เปรี้ยง! ดาบของคามิยันถูกปกคลุมด้วยออร่าและฟาดฟันจนหินก้อนใหญ่แตกละเอียด เขาแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้นแล้ว *** “แพ็กม่า” ช่างตีเหล็กในตำนานและนักดาบที่เก่งที่สุดรองจากนักบุญดาบมุลเลอร์ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ที่สามารถใช้อาวุธได้ทุกประเภท เกริดที่สืบทอดพลังของเขาก็เช่นกัน แต่การที่ถึงขนาดใช้สามเทวภัณฑ์ของศาสนจักรได้ด้วยนั้น... “นี่มันน่าหงุดหงิดมาก” ปาสคาลจำเป็นต้องตัดสินใจเลือกผู้สืบทอดของอิซาเบลโดยเร็ว เขาตั้งใจจะยกระดับสถานะของตัวเองด้วยการแต่งตั้งเด็กสาวที่เขาแอบฟูมฟักไว้ให้เป็น ‘ธิดาแห่งเรเบ็กก้า’ คนใหม่ แต่ปัญหาก็คือเกริดไม่มีทางยอมคืนหอกไรเฟลให้ง่ายๆ แน่ “...เดเมี่ยน ไอ้สารเลวนั่น” นี่ต้องเป็นแผนของเดเมี่ยนแน่นอน มันขอให้เกริดช่วยปกป้องหอกไรเฟลเพื่อขัดขวางเขา “ข้าไม่หลงกลตื้นๆ แบบนั้นหรอก” ปาสคาลไปพบพวกผู้อาวุโส เขาบังคับให้พวกนั้นเขียนคำสั่งอย่างเป็นทางการเพื่อให้เกริดคืนหอกไรเฟล "เกริด ต่อให้เป็นเจ้า ก็ไม่สามารถขัดคำสั่งอย่างเป็นทางการของศาสนจักรเราได้” ถ้าฝ่าฝืนคำสั่งล่ะ? ‘ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้ เจ้าจะถูกถือว่าเป็นศัตรู... หือ?’ ปาสคาลถือใบสั่งยา เอ้ย ใบคำสั่งขณะมุ่งหน้าไปยังโรงตีเหล็ก “ปาสคาล?” “เดเมี่ยน!” ปาสคาลบังเอิญเจอเดเมี่ยนที่กำลังหาเสียงอยู่พอดี เดเมี่ยนกำลังสร้างบรรยากาศโดยมีเจ้าหมอที่ชื่อ ‘ฮูรอย’ ซึ่งดูเหมือนพวกสิบแปดมงกุฎคอยช่วย ปาสคาลรู้สึกหงุดหงิดทันทีที่เห็นหน้าเดเมี่ยน “เจ้า! หอกไรเฟลเป็นเทวภัณฑ์ของศาสนจักรเรา! เจ้ากล้ามอบมันให้เกริดอย่างผิดกฎหมายได้ยังไง? เจ้าต้องจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ไม่อย่างนั้นเจ้าจะต้องถูกลงโทษ!” เดเมี่ยนทำหน้าไม่เข้าใจ “ท่านพูดเรื่องอะไร? เจ้าของหอกไรเฟลคนปัจจุบันคืออิซาเบลจัง เธอเป็นคนฝากมันไว้กับเกริดโดยตรง...” “หุบปาก!” “...” “อิซาเบลตายไปแล้ว! ดังนั้นกรรมสิทธิ์ของหอกไรเฟลจึงต้องกลับคืนสู่เหล่าผู้อาวุโส... เฮือก?” จู่ๆ ปาสคาลก็เงียบกริบ เขาทำหน้าเหมือนเห็นผี สีหน้าดูแย่ยิ่งกว่าตอนที่เขาสงสัยว่าเกริดเป็นผู้หญิงเสียอีก นั่นเป็นเพราะเขาเห็นหญิงสาวที่มีเส้นผมสีบลอนด์ขาวเป็นประกายกำลังเดินตรงมา “เอะอะโวยวายอะไรกัน?” หญิงสาวถามขึ้น เธอคืออิซาเบลนั่นเอง “น-นี่มันเรื่องอะไรกัน?” อิซาเบลยังไม่ตาย? แทนที่จะตาย สีหน้าของเธอกลับดูมีเลือดฝาดสมบูรณ์และเดินเหินได้เองอย่างคล่องแคล่ว? เดเมี่ยนถามปาสคาลที่กำลังตกตะลึงว่า "อิซาเบลจังตายแล้วงั้นเหรอ? ท่านคงจะเริ่มเลอะเลือนแล้วสินะ?” “เหลือเชื่อ!” เธอกลับมาแข็งแรงกะทันหันขนาดนี้ได้ยังไงหลังจากที่ใกล้ตาย? ‘ทุกอย่างกำลังผิดแผนไปหมด!’ มีการกระทำบางอย่างที่เขาไม่รู้เห็นเกิดขึ้นลับหลัง นี่คือปัญหาใหญ่ ปาสคาลกุมขมับขณะพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ จากนั้นเขาก็เห็นบางอย่างร่วงลงมา มันคือเส้นผม ความเครียดสะสมตั้งแต่ที่เกริดปรากฏตัวนำไปสู่อาการผมร่วง ร่วง... ร่วงกราว... “...” ผมกระจุกหนึ่งร่วงติดมือทุกครั้งที่เขาสัมผัสศีรษะ ทำให้โทสะของปาสคาลระเบิดออกมา “เกริดดดดด!” ไอ้หมอนี่ พอมาปรากฏตัวปุ๊บ ทุกอย่างก็เริ่มบิดเบี้ยวไปหมด ปาสคาลไม่สามารถทนต่อการมีอยู่ของเกริดได้อีกต่อไป เขาฉีกคำสั่งที่เพิ่งเขียนมาทิ้งด้วยความแค้น ‘เกริด! ต่อจากนี้เจ้าคือศัตรูของข้า!’ เขาตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว เดเมี่ยนและอิซาเบลที่เห็นสภาพของปาสคาลต่างรู้สึกสะใจจนเผลอปรบมือออกมา *** [กงล้อแห่งแสง (Light Wheel)] การแทง, การฟัน, การตัด และอื่นๆ การโจมตีทุกประเภทจะถูกเชื่อมโยงกับการโจมตีเป็นวงกลม เป้าหมายจะไม่สามารถหลบหนีการโจมตีที่คาดเดาไม่ได้นี้ได้ * อัตราการโจมตีสำเร็จคือ 100% * มีคุณสมบัติธาตุแสง สกิลนี้ทำให้หอกไรเฟลมีอัตราการโจมตีสำเร็จ 100% โดยไม่ต้องใช้ทรัพยากรและไม่มีคูลดาวน์ สกิลนี้มีโอกาส ‘สูง’ ที่จะแสดงผลระหว่างการโจมตีปกติ และพลังของมันช่างโกงอย่างแท้จริง ‘ตอนแรกเรานึกว่ามันไม่ดีเพราะไม่มีโบนัสความเสียหายเพิ่มเติม’ นับว่าเขาคำนวณพลาด ด้วยความที่หอกไรเฟลมีพลังโจมตีพื้นฐานที่สูงล้ำอยู่แล้ว ออปชันโจมตีสำเร็จ 100% จึงส่งผลมหาศาล มันเพียงพอที่จะล้มอัศวินสีชาดชื่อดังได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว มันเป็นผลลัพธ์ที่เกินคาดแม้แต่สำหรับเกริดเอง ‘หอกไรเฟล นี่สินะอานุภาพของอาวุธระดับเทวตำนาน’ แต่มีสิ่งหนึ่งที่น่าเสียดาย “หอกไม่ค่อยเข้ากับเราเท่าไหร่” สกิลเพลงดาบแพ็กม่า เลเวล 3 เมื่อไม่ได้เปิดใช้งาน จะเพิ่มพลังโจมตีให้เกริด 32%, โอกาสคริติคอล 22% และความเสียหายคริติคอล 15% เมื่อเปิดใช้งาน จะทำให้เขาสามารถใช้สกิลกดใช้ (Active Skills) อย่าง สังหาร (Kill), เชื่อมสัมพันธ์ (Link) และก้าวข้าม (Transcend) ได้ ทว่าเงื่อนไขคือต้องเป็นอาวุธประเภท ‘ดาบ’ เท่านั้น สกิลจะไม่ทำงานหากสวมใส่อาวุธประเภทอื่น นี่เป็นข้อเท็จจริงที่น่าเศร้าสำหรับเกริด ‘เราคงต้องล้มเลิกความคิดที่จะใช้หอกไรเฟลเป็นอาวุธหลักของตัวเอง’ อย่างไรก็ตาม เขาได้วางแผนที่จะรวบรวมมันไว้ใน ‘เซตเกริด’ (Grid’s set) เพื่อพอน, สมาชิกกิลด์ และเหล่าทหารที่ใช้หอกเป็นอาวุธหลัก ใช่แล้ว เกริดวางแผนไปถึงวันที่สมาชิกกิลด์และเหล่าทหารจะสวมใส่เซตเกริดกันถ้วนหน้า “คึคึคึ! พูฮ่าฮ่าฮ่า!” อาณาจักรโอเวอร์เกียร์! เกริดรู้สึกตื่นเต้นเมื่อจินตนาการถึงผู้คนที่ยกย่องชื่ออันแสนเท่ และเหล่าทหารในอาณาจักรสุดมหัศจรรย์ของเขาที่สวมใส่ชุดเซตเกริด “คนคนนั้น... ดูน่ากลัวชะมัดเลยว่าไหม?” “ใช่ไหมล่ะ? ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน” “เขาดูไม่เหมือนคนปกติเลย...” ในโรงตีเหล็กภายในนครวาติกัน เหล่าช่างตีเหล็กต่างซุบซิบกันเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานด้านลบที่แผ่ออกมาจากตัวเกริด สายตาที่พวกเขามองเกริดนั้นดูไม่ค่อยดีนัก แต่เกริดไม่ได้สนใจสายตาของคนอื่น ไม่สิ จะพูดให้ถูกคือเขาไม่มีเวลาไปใส่ใจต่างหาก จิตใจของเขามุ่งสมาธิไปที่หอกไรเฟลเพียงอย่างเดียว แกร่ง! แกร่ง! หอกไรเฟลถูกชำแหละออกเป็นชิ้นๆ อย่างสมบูรณ์ตลอดสองวันที่ผ่านมา เกริดพยายามทำความเข้าใจโครงสร้างที่ซ่อนอยู่ของหอกผ่านกระบวนการประกอบกลับคืน เขาใช้เวลาหลายวันศึกษาหอกในโรงตีเหล็ก กระบวนการสังเกต, การถอดประกอบ และการประกอบซ้ำ ถูกทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ด้วยพรสวรรค์ตามธรรมชาติอย่าง ‘ความมุมานะ’ และ ‘สมาธิ’ เกริดจึงสามารถจมดิ่งอยู่กับกระบวนการที่แสนน่าเบื่อนี้ได้โดยไม่ล้มเลิกไปเสียก่อน และผลลัพธ์ก็คือ... [ความเข้าใจในหอกไรเฟลของคุณถึง 100% แล้ว!] [คุณได้รับพิมพ์เขียว: หอกไรเฟล] [การได้สัมผัสทุกรายละเอียดของอาวุธระดับเทวตำนาน จะช่วยยกระดับทักษะของคุณขึ้นไปอีกขั้น!] [ระดับเลเวลของสกิลที่เกี่ยวข้องกับการผลิตทั้งหมดเพิ่มขึ้น 1 เลเวล] [(ประจักษ์พยานแห่งอาวุธของพระเจ้า) สกิลฝีมือช่างตีเหล็กในตำนาน ได้วิวัฒนาการเป็น (ความเข้าใจในอาวุธของเหล่าเทพ) สกิลฝีมือช่างตีเหล็กในตำนาน] “เยี่ยม!” รวมเวลาที่เขาใช้ไปในห้องของอิซาเบลด้วย เขาทำสำเร็จในเวลาเพียง 11 วัน แม้ความสามารถที่ซ่อนอยู่จะไม่ปรากฏออกมาตามที่เขาคาดไว้ แต่เขาก็เข้าใจวิธีใช้ ‘แก่นแท้แห่งเทพธิดา’ และสกิลต่างๆ ก็ได้รับการเสริมพลัง ไม่สิ ไม่ใช่แค่นั้น เขายังได้รับแบบแปลนของไอเทมระดับเทวตำนานมาครองอีกด้วย เกริดมีความสุขมากพอๆ กับตอนที่เขาได้เพียโร่และอัสโมเฟลมาเป็นพวกเลยทีเดียว “ก่อนอื่นเลย” ตอนนี้เขายังไม่มีวัตถุดิบในการสร้างหอกไรเฟล แต่ถึงอย่างนั้น... เกริดเผยรอยยิ้มที่มีเลศนัยและหยิบค้อนขึ้นมาอีกครั้ง