**บทที่ 1292: สมมติฐานที่ผิดพลาด** “เรื่องนี้จะส่งผลอย่างไรต่อเรากันครับ?” เวสเอ่ยถามหลังจากที่เขาสามารถกลับมาตั้งสติได้อีกครั้ง “เราจะยังคงมีความสัมพันธ์สืบเนื่องกันอยู่เสมอ แม้เจ้าจะไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของข้าแล้ว แต่แวดวงเมชาก็ยังคงจดจำว่าเจ้าเป็นผู้สำเร็จการศึกษาภายใต้การดูแลของข้า ดังนั้นเจ้าจะยังคงได้รับความคุ้มครองในระดับหนึ่งจากอดีตความสัมพันธ์นี้... นั่นน่าจะเป็นของขวัญอำลาที่เพียงพอแล้ว” ราวกับว่าเวสจะใส่ใจเรื่องนั้นเสียเต็มประดา ในเมื่อนางเพิ่งบอกเขาไปหยกๆ ว่าในฐานะจอร์นีย์แมนคนหนึ่ง เขาแข็งแกร่งพอที่จะยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเองได้แล้ว “แล้วสิ่งที่ผมเคยได้รับมาล่ะครับ? พูดตามตรง ผมยังรู้สึกติดค้างท่านอยู่มาก นักออกแบบเมชาควรจะปฏิบัติต่อกันด้วยความเที่ยงธรรม โดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่องของความสัมพันธ์เช่นนี้ จนถึงตอนนี้ ผมยังไม่มีโอกาสได้ตอบแทนความเมตตาของท่านเลยสักครั้ง” นอกเหนือจากการชี้แนะเพียงครั้งเดียวของนาง เวสยังได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากชื่อเสียงของมาสเตอร์โอลสัน ทั้งยังได้รับน้ำยาตัดแต่งพันธุกรรมและเครื่องกำเนิดโล่พลังงาน แม้สำหรับนางสิ่งเหล่านี้อาจดูไร้ค่า แต่สำหรับเขามันคือของล้ำค่าอย่างยิ่ง เขาคงไม่สบายใจนักหากต้องจบสถานะศิษย์อาจารย์กับมาสเตอร์โอลสันโดยที่ไม่ได้ตอบแทนความช่วยเหลือที่เคยได้รับมาเลย มาสเตอร์โอลสันสังเกตเห็นความลำบากใจของเขาจึงเสนอทางออกให้ “ข้าเห็นว่าช่วงนี้เจ้าไม่ได้เข้าไปตรวจสอบที่สมาคมคลิฟฟอร์ดเลย เจ้ายังคงมีแต้มคุณูปการสะสมเหลืออยู่ เพื่อเป็นการตัดขาดความเชื่อมโยงระหว่างข้าและเจ้าให้ชัดเจนยิ่งขึ้น มันจะดีที่สุดหากเจ้าลาออกจากการเป็นสมาชิกสมาคมคลิฟฟอร์ดด้วยเช่นกัน เจ้าสามารถสละแต้มเหล่านั้นให้ข้าในระหว่างที่ทำเรื่องลาออก ข้าจะถือว่านั่นเป็นการตอบแทนที่ยอมรับได้สำหรับความช่วยเหลือที่ผ่านมา” เวสขมวดคิ้ว “ผมไม่เข้าใจ สมาคมคลิฟฟอร์ดเป็นคลับที่ก่อตั้งโดยสถาบันเทคโนโลยีลีมาร์ ซึ่งสังกัดกลุ่มคาร์เนกี มันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรไม่ใช่หรือครับหากผมยังเป็นสมาชิกอยู่?” “เจ้าไม่ใช่ผู้สำเร็จการศึกษาจากลีมาร์ เจ้าไม่มีสายสัมพันธ์กับกลุ่มคาร์เนกี และเราเพิ่งจะยุติความเกี่ยวข้องกันไป แม้สถานะจอร์นีย์แมนของเจ้าจะน่าสนใจพอที่จะรั้งตำแหน่งสมาชิกไว้ได้ แต่เจ้าก็แตกต่างจากสมาชิกคนอื่นๆ ในสมาคมมากเกินไป ในเวลานี้ สิ่งสำคัญสำหรับเราคือการตัดความสัมพันธ์ที่ยังหลงเหลืออยู่กับแนวร่วมวันศุกร์ (Friday Coalition) ให้หมดสิ้น” “เอ่อ อะไรนะครัล?” ความสับสนพุ่งเข้าจู่โจมจิตใจของเขา “ทำไมถึงต้องยืนกรานขนาดนั้นด้วย?” แม้เขาจะไม่ได้ใช้ประโยชน์จากสมาคมคลิฟฟอร์ดมากนัก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามันไร้ค่า การเป็นสมาชิกสมาคมช่วยให้เขาเข้าถึงสินค้าและบริการสุดพิเศษมากมายของแนวร่วมฯ แม้เขาจะไม่แยแสห้องสมุดที่อัดแน่นไปด้วยข้อมูลของสมาคม แต่เวสเสียดายเหลือเกินหากต้องสูญเสียสิทธิ์ในการเข้าถึงตลาดซื้อขายที่กว้างขวางของที่นั่น! รอยยิ้มอย่างนึกสนุกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมาสเตอร์โอลสัน “ไม่ต้องปิดบังหรอกเวส ข้าเข้าใจว่าทำไมเจ้าถึงไม่อยากดึงเรื่องความสัมพันธ์ล่าสุดมาไว้ในบทสนทนานี้ แต่มันไม่ได้กระอักกระอ่วนอย่างที่เจ้าคิดหรอก” เวสอยากจะเกาหัวตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด ความสัมพันธ์ล่าสุดอะไรกัน? “ผมไม่รู้จริงๆ ว่าท่านกำลังพูดถึงเรื่องอะไร” “เอาเถอะน่า เวส” มาสเตอร์โอลสันยิ้มละไม “สายข่าวของข้าที่เซ็นเตอร์พอยต์ส่งข่าวมาให้ข้าเรียบร้อยแล้ว ข้ายินดีกับแฟนใหม่ของเจ้าด้วยจริงๆ! แม้จะน่าเสียดายที่เจ้าดันไปตกหลุมรักชาวเฮ็กเซอร์ แต่ข้าต้องยอมรับว่าเจ้ารสนิยมดีมาก! พวกเจ้าทั้งคู่ดูสมกันดีนะ!” **อะไรนะ?!** ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่กลอเรียน่ากลายเป็นแฟนของเขา?! “เอ่อ... ท่านรู้เรื่องนั้นได้อย่างไรครับ?!” “แฟนของเจ้าไม่ได้ปิดบังความสัมพันธ์ครั้งใหม่นี้เลย นางเอาแต่พูดเรื่องนี้ทุกครั้งที่ปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน เจ้าคงจะทำให้นางมีความสุขมากตอนที่พบกันที่เซ็นเตอร์พอยต์!” ข่าวนี้ทำให้เวสอึ้งทึ่งจนรู้สึกเหมือนอยากจะกระอักเลือดออกมาจริงๆ นี่คือสิ่งที่กลอเรียน่าทำลงไปหลังจากที่เขาหนีออกมาจากนางอย่างนั้นหรือ?! เขาต้องยอมรับว่านี่เป็นการเดินเกมที่เจ้าเล่ห์ที่สุด การป่าวประกาศเรื่องความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับเวส คือการตีตราจองเขาในพื้นที่สาธารณะอย่างเลือดเย็น หากกลอเรียน่าตั้งมั่นจะไล่ตามเขาอย่างที่แสดงออก นางคงจะเที่ยวอวดอ้างเรื่องความสัมพันธ์อุปโลกน์นี้ไปทั่วเซ็นเตอร์พอยต์แล้วแน่นอน! เวสแทบจะไม่มีโอกาสได้คบหากับผู้หญิงคนไหนได้อีกเลย หากคนทั้งโลกตราหน้าไปแล้วว่าเขาคือแฟนหนุ่มของกลอเรียน่า! ด้วยแผนการนี้ นางได้ตัดขาดหนทางหนีทุกอย่างที่เขาอาจจะใช้เพื่อดิ้นรนให้พ้นจากเงื้อมมือของนางไปจนหมดสิ้น! ในความคิดของเขา เขายังนึกว่าตัวเองแค่กำลังอยู่ในขั้นเริ่มศึกษาดูใจกับนางเท่านั้น พวกเขาเพิ่งจะมีเดตแรกที่ล้มเหลวไม่เป็นท่า และเดตเสมือนจริงที่แสนจืดชืดเพียงครั้งเดียว พวกเขารู้จักกันเพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้น! มันยังไม่เพียงพอที่จะเรียกกันว่าแฟนได้เลยสักนิด! ทว่าเห็นชัดว่ากลอเรียน่าคิดต่างออกไป สำหรับนางแล้ว พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันที่ไม่อาจแยกจากได้แล้ว! “ดังนั้น... เหตุผลที่ท่านต้องการให้ผมลาออกจากสมาคมคลิฟฟอร์ด ก็เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งทางผลประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นอย่างนั้นหรือครับ?” เขาเอ่ยถามหลังจากกู้สติคืนมาจากอาการช็อก “และนี่ก็คือเหตุผลที่แท้จริงที่ท่านต้องการจบสถานะศิษย์อาจารย์ด้วยใช่ไหม? เพื่อที่จะไม่ให้ดูแย่ในสายตาคนอื่นว่าหนึ่งในลูกศิษย์ของท่านกำลังคบหาอยู่กับชาวเฮ็กเซอร์?” เวสไม่ใช่คนเดียวที่จะดูแย่หากเขาพยายามสานสัมพันธ์กับชาวเฮ็กเซอร์ในขณะที่ยังเป็นลูกศิษย์ของมาสเตอร์แห่งแนวร่วมฯ ตัวมาสเตอร์โอลสันเองก็จะได้รับความเสียหายเช่นกัน! ชื่อเสียงของนางจะมัวหมองหากปล่อยให้ศิษย์ในคาถาไปสนิทสนมกับฝ่ายศัตรู ความเสื่อมเสียนี้จะสะท้อนกลับมาหานางอย่างรุนแรงหากเรื่องแดงขึ้นมา! “อย่าเข้าใจผิด เหตุผลก่อนหน้านี้ก็ยังคงมีส่วน” มาสเตอร์โอลสันพยักหน้า “แต่ใช่... มันเป็นไปเพื่อตัวเจ้าเองด้วย มันคงเป็นเรื่องอื้อฉาวเกินไปหากนักออกแบบเมชาที่ยังรักษาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับแนวร่วมฯ ในขณะเดียวกันก็พยายามเข้าหาฝ่ายเฮเกโมนี เจ้าจะเลือกทั้งสองทางไม่ได้หรอก ระหว่างการเป็นศิษย์ที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับมาสเตอร์ที่แทบจะไม่ได้ช่วยอะไรเจ้าเลย กับความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับนักออกแบบเมชาที่แสนวิเศษซึ่งมีความเข้ากันได้กับเจ้าอย่างสูง... มันชัดเจนว่าเจ้าควรจะให้คุณค่ากับสิ่งไหนมากกว่า อนาคตของเจ้าสำคัญกว่าพันธะในอดีต!” แม้เวสจะรู้ว่าเหล่านักออกแบบเมชาระดับมาสเตอร์ก็ถูกหลอกได้ แต่นี่มันบ้าบอเกินไปแล้ว! มาสเตอร์โอลสันเชื่อจริงๆ หรือว่าเขากับกลอเรียน่ากลายเป็นคู่รักที่มั่นคงกันไปแล้ว! ยัย ‘แฟนสาว’ ตัวแสบของเขาไปทำอีท่าไหนถึงทำให้เรื่องเล่าพวกนี้ดูน่าเชื่อถือได้ขนาดนี้กัน?! “ผมคงไม่บอกว่าเราผูกพันกันขนาดที่ท่านคิดหรอกครับ” เวสตอบกลับอย่างระมัดระวัง พยายามลดทอนความเข้าใจผิดของนางลง “เราเพิ่งเจอกันได้ไม่นาน และเราอาจจะเลิกกันในอีกไม่ช้าก็ได้” นางส่ายหัว “เจ้าไม่ต้องลดความสำคัญของความสัมพันธ์หรอก บริษัทจัดหาคู่ที่จับคู่ให้พวกเจ้านั้นให้คะแนนความเหมาะสมของพวกเจ้าไว้สูงมาก ข้อสรุปของพวกเขามองโลกในแง่ดีเสียจนถึงขั้นเอาไปทำเป็นโฆษณาในฐานะหนึ่งในเรื่องราวความสำเร็จของบริษัทเลยล่ะ!” เวสคงจะพ่นเลือดออกมาเป็นสายแน่หากเขาทำได้! บริษัท ‘คัลลิสโต โปรเฟสชันแนล เรเลชันส์’ สรุปผลจากข้อมูลที่ผิดพลาดโดยสิ้นเชิง! ทว่าต่อให้เขาจะท้วงติงอย่างไร ความเสียหายก็เกิดขึ้นไปแล้ว ต่อให้เขาจะประกาศตัดขาดกับกลอเรียน่า มาสเตอร์โอลสันก็คงไม่เชื่อคำพูดของเขา! ไม่มีทางเชื่อตราบเท่าที่มันขัดแย้งกับคำพยากรณ์ของบริการจัดหาคู่ชื่อดังที่สมาคมเมชา (MTA) ให้การรับรอง! เขาก้มหน้าลงอย่างจำนน “ผมเดาว่า... มันคงจบลงแค่นี้จริงๆ ใช่ไหมครับ?” “อย่างที่ข้าบอก มันเป็นผลดีต่อตัวเจ้าเอง อย่ามองว่าเป็นความพ่ายแพ้เลย ตอนนี้เจ้าเป็นอิสระแล้ว เจ้าสามารถสร้างสายสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับฝ่ายเฮ็กซาดริก เฮเกโมนีได้โดยไม่ต้องกังวลว่าจะทำให้ฝ่ายใดต้องอับอาย แม้ข้าจะไม่ยินดีนักที่เจ้าเลือกจะยืนเคียงข้างฝ่ายเฮเกโมนีมากกว่าแนวร่วมฯ แต่ความสุขของเจ้านั้นสำคัญกว่า” “แล้วทางแนวร่วมฯ จะโอเคกับเรื่องนี้หรือครับ?” “ความภักดีของเจ้าไม่ใช่เรื่องที่แนวร่วมฯ จะต้องใส่ใจ” มาสเตอร์โอลสันเอ่ยตามความเป็นจริง “ต่อให้เจ้าจะเป็นมาสเตอร์ ความรุ่งเรืองของรัฐเราก็จะไม่ได้รับผลกระทบ” นั่นก็เป็นความจริง... ในระดับหนึ่ง มาสเตอร์โอลสันและแนวร่วมฯ เชื่อว่าเวสเป็นเพียงตัวหมากเล็กๆ ที่ไม่มีความหมายอะไรต่อให้เขาจะย้ายไปอยู่อีกฝั่งก็ตาม พวกเขาอาจจะคิดต่างออกไปหากได้รับรู้ถึงความลับของเขา แต่เวสย่อมไม่โง่พอที่จะเปิดเผยข้อมูลนั้นออกไปเองแน่นอน “ผมเข้าใจแล้วครับ ผมดีใจที่แนวร่วมฯ จะไม่ถือโทษโกรธผมหากผมเลือกเส้นทางนั้น” แม้ส่วนหนึ่งของเขาจะรู้สึกว่ามันเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ที่ต้องตัดสัมพันธ์กับมาสเตอร์โอลสันและแนวร่วมวันศุกร์ แต่อีกส่วนหนึ่งก็เห็นด้วยกับเหตุผลก่อนหน้าของนาง ต่อให้ไม่มีแรงผลักดันจากแผนการของกลอเรียน่า เวสก็เริ่มมองว่าสถานะศิษย์ของมาสเตอร์โอลสันนั้นเริ่มเกินความจำเป็น แม้พวกเขาจะยังสามารถทำธุรกิจที่เอื้อประโยชน์ต่อกันได้ในอนาคต แต่ไม่มีใครจำเป็นต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากอีกฝ่ายอย่างจริงจังอีกต่อไป ถึงอย่างนั้น เพียงเพราะเขาไม่เกี่ยงที่จะตัดสายสัมพันธ์เดิม แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขากระหายอยากจะกลายเป็นพันธมิตรของฝ่ายเฮเกโมนี! เขายังไม่ตัดสินใจด้วยซ้ำว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์กับกลอเรียน่าอย่างจริงจังหรือไม่! ฝ่ายเฮเกโมนีอาจจะเป็นรัฐระดับสองที่ทรงพลัง แต่ที่นั่นถูกปกครองด้วยกลุ่มคนที่คิดว่าผู้หญิงเหนือกว่าผู้ชาย! และประชากรส่วนใหญ่ ซึ่งรวมไปถึง ‘แฟนสาว’ อุปโลกน์ของเขาด้วย ก็ดันคลั่งไคล้ตัวเลขหกด้วยเหตุผลที่บ้าบอคอแตก! หากเลือกได้ เขายังอยากจะคบหากับแนวร่วมวันศุกร์ต่อไปมากกว่า พันธมิตรส่วนใหญ่ในแนวร่วมฯ อย่างกลุ่มคาร์เนกีหรือกลุ่มเวอร์เมียร์นั้นดูจะมีเหตุมีผลและเป็นปกติมากกว่าเยอะ ในขณะที่เวสก้าวหน้าในอาชีพการงาน มันเลี่ยงไม่ได้ที่เขาจะต้องเริ่มแตะต้องเมชาระดับสองในวันใดวันหนึ่ง และเขาอยากทำธุรกิจกับชาววันศุกร์ที่มีเหตุมีผล มากกว่าพวกเฮ็กเซอร์สติเฟื่องพวกนั้น! เมื่อมาสเตอร์โอลสันตัดสินใจแล้ว นางจึงดำเนินการทำให้การแยกทางกันนี้มีผลตามกฎหมาย นางหยิบแท็บเล็ตข้อมูลออกมาและโหลดเอกสารเสมือนจริงที่เป็นทางการมากมายเพื่อยืนยันการสิ้นสุดความสัมพันธ์ หลังจากอ่านคร่าวๆ และลงนามในเอกสารทั้งหมด มาสเตอร์โอลสันก็รับแท็บเล็ตคืนไป “ข้าจะส่งเอกสารเหล่านี้ไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทั้งสถาบันลีมาร์, สมาคม, แนวร่วมฯ และ MTA ทุกฝ่ายจะยืนยันการแยกทางของเจ้าในไม่ช้า เมื่อถึงตอนนั้น เจ้าก็เป็นอิสระที่จะไขว่คว้ามิสวอดินได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องความภักดีที่ขัดแย้งกันอีก” “มันจะไม่ส่งผลเสียต่อท่านจริงๆ หรือครับ ที่อดีตลูกศิษย์คนหนึ่งดันไปมีความสัมพันธ์กับชาวเฮ็กเซอร์?” เวสเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “มันก็คงมีบ้าง แต่นั่นเป็นเพียงเรื่องกวนใจเล็กน้อยเท่านั้น มันเป็นเรื่องปกติของเหล่ามาสเตอร์ที่จะมีลูกศิษย์นักออกแบบเมชาที่เติบโตไปในทางที่ต่างจากความคาดหวัง” พูดอีกอย่างก็คือ มาสเตอร์โอลสันสามารถลดทอนความเสียหายต่อชื่อเสียงของนางได้โดยการมองว่าเวสเป็นเพียง ‘แกะดำ’ ตัวหนึ่ง แม้คำนี้จะฟังดูไม่รื่นหูนักสำหรับเวส แต่มันก็ไม่ใช่ว่าเขาจะทำอะไรได้ ชื่อเสียงของเขาในตอนนี้ก็คละคลุ้งไปด้วยข่าวลืออยู่แล้ว ดังนั้นการที่จะโด่งดังเพิ่มขึ้นในฐานะคนที่มีความเห็นขัดแย้งอย่างรุนแรงกับมาสเตอร์ผู้ทรงเกียรติที่เคยมีเมตตาต่อเขา จึงไม่ใช่เรื่องที่เขากังวลอีกต่อไป “มันช่างน่าเสียดาย” นางถอนหายใจ “ข้าเคยมีแผนการสำหรับเจ้าก่อนที่เจ้าจะจากไปเซ็นเตอร์พอยต์ โอเลกเองก็คิดถึงเพื่อนร่วมทางอย่างเจ้าเหมือนกัน ในบรรดาลูกศิษย์ทั้งหมดของข้า เขาคือคนที่ยินดีที่สุดเมื่อได้ยินว่าเจ้าก้าวหน้าขึ้นเป็นจอร์นีย์แมน เขาถึงขั้นวางแผนจะร่วมงานกับเจ้าในการออกแบบเมชา เพื่อดูว่าพวกเจ้าทั้งคู่จะเป็นคู่หูที่ดีต่อกันได้หรือไม่” “โอเลก...” “เขาเดินทางไปร่วมงานริมวอร์ดเกมส์ (Rimward Games) เมื่อไม่กี่เดือนก่อน อย่าลืมส่งแรงใจเชียร์เขาตอนแข่งด้วยล่ะ แม้โอกาสจะน้อยนิด แต่ข้าหวังลึกๆ ว่าเขาจะติดอันดับหนึ่งในพัน” มีนักออกแบบเมชารุ่นเยาว์มากมายจากทั่วขอบกาแล็กซีเข้าร่วมการแข่งขันรุ่นจูเนียร์ในงานริมวอร์ดเกมส์เสียจนการหวังผลขนาดนั้นดูจะห่างไกลความเป็นจริง! อย่าว่าแต่อันดับหนึ่งในพันเลย เวสไม่คิดว่าโอเลกจะมีโอกาสติดอันดับหนึ่งในหมื่นด้วยซ้ำ! “ผมจะอวยพรให้เขาประสบความสำเร็จครับ ผมยังคงถือว่าเขาเป็นเพื่อนคนหนึ่ง... แม้จะดูห่างเหินไปบ้างก็ตาม” มาสเตอร์โอลสันยิ้มให้เวส “เมื่อเจ้าก้าวหน้าต่อไป ข้าหวังว่าเจ้าจะจำให้มั่นว่าสิ่งใดที่เจ้าควรให้คุณค่ามากกว่ากัน นักออกแบบเมชาที่จมปลักอยู่กับความคลั่งไคล้ในเผ่าพงศ์หรือฝักฝ่าย จะไม่มีวันเข้าถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของวิชาชีพเราได้ เราไม่ได้ออกแบบเมชาเพื่อส่งเสริมผลประโยชน์ของรัฐใดรัฐหนึ่งเพียงอย่างเดียว แต่เราทำไปเพื่อส่งเสริมผลประโยชน์ของมวลมนุษยชาติทั้งมวล อย่าได้ลืมความจริงข้อนี้เด็ดขาด เวส” “ผมจะจำคำของท่านไว้ครับ มาสเตอร์” คำพูดของนางแฝงไปด้วยน้ำเสียงแห่งการอำลาลาจาก พวกเขาทำมันสำเร็จแล้ว... การตัดขาดความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการ นับจากนี้ไป เวส ลาร์คินสัน ไม่ใช่ศิษย์ในนามของมาสเตอร์คาร์มิน โอลสัน อีกต่อไป!