บทที่ 1686: ไม่รังเกียจที่จะแลกเปลี่ยน ฝ่ายแสงจันทร์ ภายในห้องฝึกซ้อมที่สร้างขึ้นจากน้ำแข็งทั้งหลัง คลอสกำลังนั่งอยู่บนเบาะรองนั่งน้ำแข็ง ห้องนี้มีความกว้างยาวประมาณหนึ่งร้อยเมตร และมีสระน้ำเล็กๆ อยู่ตรงกลางที่แผ่ไอเย็นเยือกกระดูกออกมา อุณหภูมิในห้องนี้อยู่ในระดับต่ำกว่าจุดเยือกแข็งอย่างชัดเจน ไม่ใช่ทุกคนในฝ่ายแสงจันทร์ที่จะสามารถใช้ห้องฝึกซ้อมนี้ได้ และแม้แต่ผู้ที่ได้รับอนุญาตก็ยังต้องใช้คะแนนฝ่ายจำนวนมากเพื่อแลกกับสิทธิ์ในการเข้าใช้ แต่คลอสแตกต่างออกไปเพราะเขาได้รับสิทธิ์พิเศษ ไม่ใช่แค่เขา แต่ยังมีคนรุ่นหลังอีกเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถใช้สถานที่แห่งนี้ได้โดยไร้ข้อจำกัด คลอสไม่ได้รู้สึกตกใจเมื่อได้ยินว่าเกรย์มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลลิตเทิลตัน เขารู้อยู่แล้วจากวิชาที่แม่ของเกรย์ใช้ว่านางก็มาจากตระกูลชั้นนำเช่นกัน สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดในตอนนี้คือความจริงที่ว่าเกรย์สามารถเอาชนะผู้เชี่ยวชาญระดับโซเวอเรนขั้นที่เจ็ดได้ ‘แม่งเอ๊ย! ฉันก็อยากทำแบบนั้นได้บ้างจัง!’ คลอสรู้สึกฮึกเหิม แต่เขาก็รู้ความจริงดีว่าไม่มีทางที่เขาจะเอาชนะโซเวอเรนขั้นที่เจ็ดได้ด้วยพลังในปัจจุบันของเขา หากเขาดันทุรังไปสู้กับคนระดับนั้น เขาคงโดนซัดจนน่วมกลับมาแน่ ผู้อาวุโสคนหนึ่งจากฝ่ายแสงจันทร์ที่กำลังใช้ห้องฝึกซ้อมอยู่สังเกตเห็นสีหน้าบูดบึ้งของคลอส และในขณะที่นางกำลังจะเอ่ยปากพูด รุ่นพี่คนหนึ่งในฝ่ายที่คลอสเคยรู้จัก—ซึ่งตอนนี้เขาแข็งแกร่งกว่านางไปแล้ว—ก็เดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ย "ถ้าฉันจำไม่ผิด นายเคยพูดว่านายทำอะไรก็ได้เหมือนเพื่อนของนายใช่ไหม? งั้นฉันสงสัยจังว่านายอยากจะลองประลองกับอาจารย์ของฉันดูหน่อยไหมล่ะ?" หญิงสาวมองคลอสด้วยรอยยิ้มยียวน นางอยู่ในระดับจุดสูงสุดของอาณาจักรเวเนอเรเบิลแล้ว แต่นางก็รู้ดีว่าต่อหน้าอัจฉริยะอย่างคลอสและเพื่อนๆ ของเขา ไม่มีใครหันมาสนใจนางหรอก ในตอนนี้คลอสไม่เพียงแต่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของฝ่ายแสงจันทร์เท่านั้น แต่เขายังถูกยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยย่างกรายเข้ามาในฝ่ายนี้อีกด้วย ด้วยพลังในปัจจุบันของเขา เขาไม่จำเป็นต้องถูกบังคับให้ฝึกซ้อมอีกต่อไป แต่แน่นอนว่านั่นก็ไม่ได้หยุดผู้นำฝ่ายและผู้อาวุโสระดับสูงคนอื่นๆ จากการบังคับเขาได้ พวกเขารู้ดีว่าเขานั้นขี้เกียจเกินไป และถ้าปล่อยไว้ตามลำพัง เขาอาจจะไม่ยอมฝึกฝนเลย นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงยังคงต้องบังคับเขาอยู่ อาจารย์ของหญิงสาวคนนี้เป็นผู้อาวุโสระดับโซเวอเรนขั้นที่เจ็ดในฝ่ายแสงจันทร์ เช่นเดียวกับผู้อาวุโสที่อยู่ในห้องนี้ คลอสมองหญิงสาวคนนั้นแล้วแค่นเสียง "นั่นมันเกี่ยวกับเธอตรงไหน? อีกอย่างนะ ไม่เหมือนหมอนั่นหรอก ฉันน่ะให้ความเคารพผู้อาวุโสอย่างสูงสุดเสมอ" การแก้ต่างของคลอสไม่ได้ทำให้หญิงสาวแปลกใจ นางชินกับความหน้าด้านอย่างหาที่สุดไม่ได้ของคลอสไปเสียแล้ว เขาไม่สนใจชื่อเสียงหรืออะไรทั้งนั้น เขาทำในสิ่งที่เขาต้องการ และด้วยความหน้าด้านระดับนี้ การจะเอาชนะเขาได้นั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย "การจะบอกว่านายทำไม่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรหรอกนะ" นางพูดอย่างเย็นชา คลอสกล่าวอย่างสุภาพ "อย่างที่ฉันบอกไป ฉันให้เกียรติผู้อาวุโส ฉันไม่พยายามแสดงตัวว่าเก่งกาจต่อหน้าพวกเขา เพราะพวกเขาคือคนที่ช่วยให้ฉันมาถึงจุดที่ยืนอยู่ในวันนี้" ผู้อาวุโสที่อยู่ในห้องพยักหน้าด้วยความพอใจกับท่าทีที่นอบน้อมของคลอส ทว่าคำพูดต่อมาของเขากลับทำให้คิ้วของนางกระตุกยิกๆ "ผมจะไล่ตามเหล่าผู้อาวุโสทุกคนให้ทันในเร็วๆ นี้ หวังว่าคุณจะมีใจกล้าพอที่จะพูดประโยคเดิมซ้ำอีกครั้งตอนนั้นนะ" คลอสกล่าวขณะที่บนใบหน้ายังคงฉายแววนอบน้อมอยู่ คลอสอาจจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่ได้บ้าบิ่นเหมือนเกรย์ อย่างไรก็ตาม หากเขาต้องสู้กับคนที่สูงกว่าตัวเองหนึ่งขั้น เขาก็ไม่คิดว่าโอกาสชนะของตัวเองจะต่ำเสียทีเดียว แต่ถ้าเป็นสองขั้น โดยเฉพาะเมื่อมีช่องว่างระหว่างพลังของผู้เชี่ยวชาญโซเวอเรนขั้นกลางและขั้นปลาย... นั่นก็นับว่าเป็นอีกเรื่อง หญิงสาวระเบิดหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนั้น "ฉันรู้อยู่แล้วว่านายมันปอดแหก ถ้าเพียงแต่นายมีเสี้ยวหนึ่งของความกล้าแบบเกรย์ ดอว์สัน เราคงจะภูมิใจในตัวนายมากแน่ๆ" "ฉันสงสัยนะว่าเราจะดึงตัวเขามาแล้วเขี่ยทิ้งนายนายแทนดีไหม?" นางกล่าวต่ออย่างครุ่นคิด จากที่ได้ยินมาจากอาจารย์ของนาง เกรย์คือคนที่พวกเขาเชิญให้เข้าร่วมฝ่ายเป็นคนแรก แต่น่าเสียดายที่เขาปฏิเสธ พวกเขายังคงรู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่ไม่สามารถดึงตัวเกรย์มาร่วมงานได้ ในขณะที่เขากลับไปเข้าฝ่ายไพรมอนด์แทน "นี่นาย ลองชวนเขามาดูไหมล่ะ?" นางแนะนำคลอส "ไม่มีทางที่เธอจะได้เห็นแม้แต่เงาของเขาใกล้ฝ่ายนี้อีก..." "เกรย์ ดอว์สัน มาขอพบคุณ" มีคนประกาศจากด้านนอกห้องฝึกซ้อมที่คลอสกำลังนั่งอยู่ คลอสเกือบกัดลิ้นตัวเองเมื่อได้ยินชื่อเกรย์ ดอว์สัน ‘หมอนี่มาทำบ้าอะไรที่นี่?!’ คลอสเกือบจะตะโกนสุดเสียง หญิงสาวที่เพิ่งแนะนำให้คลอสชวนเกรย์มา รู้สึกลิงโลด นางหัวเราะเยาะอย่างยียวนแล้วถามว่า "ไหนว่าอะไรนะ?" คลอสแค่นเสียงเย็น ทำให้ไอเย็นในห้องลดต่ำลงไปอีกจนหญิงสาวต้องหัวเราะพลางยกมือขึ้นปิดปาก นางไม่ลืมที่จะทิ้งท้ายว่า "บอกเขาด้วยล่ะว่าเราไม่รังเกียจที่จะแลกเปลี่ยนนะ นายเองก็ไม่ได้แย่ ฝ่ายของเขาอาจจะยอมรับนายไปก็ได้" คลอสเกือบสะดุดล้มตอนได้ยินประโยคนี้ เธอพูดราวกับว่ากำลังเวทนาเขาอยู่ เขาออกจากห้องฝึกซ้อมและมุ่งหน้าไปยังที่พักของตัวเอง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกรย์มาหาคลอสที่นี่ และด้วยสถานะของเกรย์ เขาจึงได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี ... ที่พักของคลอส เกรย์นั่งรอคลอสอยู่ก่อนแล้ว "นายมาทำอะไรที่นี่?" เสียงของคลอสแว่วมาก่อนที่เขาจะเปิดประตูเข้ามาเสียอีก เกรย์มองเขาแล้วพูดว่า "หวัดดีเพื่อน" เมื่อเห็นหน้าเกรย์ คลอสก็ถอนหายใจ ‘ทำไมต้องมาตอนนี้ด้วยนะ?’ เขาคิดในใจ "ฉันนึกว่านายกลับบ้านไปแล้วเสียอีก?" เขาถามพลางนั่งลง "ฉันเบื่อน่ะ ก็เลยกะว่าจะแวะมาหานายระหว่างทางไปฝ่ายไพรมอนด์" เกรย์อธิบาย "บางทีฉันก็ลืมไปว่านายสังกัดฝ่ายอยู่ ชื่อพ่อของนายมันกลบตัวตนส่วนนั้นของนายไปจนหมดสิ้นเลย" คลอสให้ความเห็น เกรย์เข้าร่วมฝ่ายไพรมอนด์หลังจากที่พวกเขาต่างแยกย้ายกันไปเข้าฝ่ายของตัวเองได้ไม่นาน แต่พอชื่อเสียงของเกรย์เริ่มโด่งดัง ข่าวที่ว่าเขาเป็นลูกชายของลูคัส ดอว์สัน ก็กระจ่างออกมา ซึ่งนั่นทำลายความจริงที่ว่าเขาเป็นสมาชิกของฝ่ายทิ้งไปโดยสิ้นเชิงในความรู้สึกของผู้อื่น ยิ่งบวกกับความสัมพันธ์ปัจจุบันที่มีต่อตระกูลลิตเทิลตันเข้าไปอีก ตอนนี้แทบไม่มีใครจำฝ่ายไพรมอนด์ได้แล้ว หากเกรย์ไม่พูดถึงมัน แม้แต่ตัวคลอสเองก็เกือบลืมไปแล้วเหมือนกัน ทั้งสองเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับประสบการณ์ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมานับตั้งแต่ที่ต้องแยกจากกัน ตั้งแต่ออกจากโลกโนม พวกเขาก็ไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันเลย ต่างคนต่างใช้เวลาไปกับการฝึกฝนโดยหวังว่าจะพัฒนาการบ่มเพาะของตนให้ก้าวหน้าไปอีกขั้น "นายได้ข่าวเรื่องที่พวกโนมต้องการจะเริ่มสงครามแล้วหรือยัง?" เกรย์ถาม คลอสพยักหน้า สีหน้าของเขาเริ่มจริงจังขึ้น "ดูเหมือนการตายของพวกเจ้าชายพวกนั้นจะไม่ได้หยุดพวกเขาไว้ ซ้ำร้ายฉันเกรงว่ามันอาจจะยิ่งทำให้พวกเขาคลุ้มคลั่งกว่าเดิมเสียอีก" "จักรพรรดิโกรธจัดมาก ฉันจะลองดูว่าจะสร้างความโกลาหลในค่ายของพวกเขาได้มากแค่ไหนโดยใช้เจ้าชายลำดับที่เจ็ดและเจ้าชายคนอื่นๆ ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน" เกรย์ตอบ ในเมื่อดูเหมือนว่าจะหยุดพวกเขาไม่ได้ เขาก็จะทำให้ชีวิตของกองทัพโนมกลายเป็นนรกบนดิน ด้วยการที่เจ้าชายลำดับที่เจ็ด ที่สี่ และที่ห้าอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา อย่างน้อยเขาก็สามารถสร้างความปั่นป่วนได้สักหนึ่งหรือสองครั้งโดยไม่ต้องเกรงกลัว และพวกนั้นก็คงไม่มีทางรู้แน่ว่าเขาเป็นคนทำ คลอสพยักหน้าและถามเกรย์เรื่องแม่ของเขาว่านางยอมรับข้อเสนอหรือไม่ เกรย์กรอกตาเมื่อได้ยินคำถามนั้น ทั้งสองหยอกล้อกันตามประสา เกรย์ไม่ได้อยู่ในฝ่ายแสงจันทร์นานนัก เขาก็จำเป็นต้องรีบกลับไปที่ฝ่ายของเขาและมุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนเช่นกัน