Chapter 196: งดงามตระการตา! บริเวณนอกถ้ำ “เราจะทำยังไงกันดีคะ?” อลิซเอ่ยถามด้วยความกังวลใจเล็กน้อยต่อชะตากรรมของเจ้าแมวน้อย “มันไม่เป็นอะไรหรอก” เกรย์กล่าวพร้อมกับโบกมือไปมา “อะไรนะ?!” อลิซ, เคลาส์ และเรย์โนลด์อุทานออกมาพร้อมกันพลางมองเกรย์ด้วยความไม่เชื่อถือ ‘เขาสามารถใจร้ายกับสัตว์เลี้ยงของตัวเองขนาดนี้ได้ยังไง?’ นี่คือสิ่งที่พวกเขาทั้งสามคิดอยู่ในหัว “ไม่ๆ อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ได้มีแผนจะทิ้งมันไว้ที่นั่นหรอก แต่พวกคุณควรจำไว้นะว่ามันไม่ใช่แมวทั่วไป ผมไม่สามารถเรียกมันว่าเป็นสัตว์เวทธรรมดาด้วยซ้ำ มันพิเศษเกินไป” เกรย์อธิบายเมื่อเห็นสีหน้าของคนอื่นๆ ทว่าทั้งสามคนไม่ได้คล้อยตามคำอธิบายของเขาและยังคงมองเขาด้วยสายตาแบบเดิม “เอาล่ะๆ งั้นเราไปรับมันกันก่อนที่เรื่องไม่คาดฝันจะเกิดขึ้นกับมันแล้วกัน” เกรย์ทำได้เพียงจำใจยอมรับตามความต้องการของพวกเขาที่อยากจะไปช่วยวอยด์ “เห็นไหมล่ะ ผมบอกแล้วว่าการทำสีหน้าแบบนี้จะทำให้เขายอมใจอ่อน เอาล่ะ ไปดูมังกรกันเถอะ” เคลาส์กระซิบข้างหูเรย์โนลด์ ไม่เหมือนกับอลิซ พวกเขาไม่อาจพูดได้เต็มปากว่าชอบวอยด์มากนัก เพราะยังไงมันก็เป็นแค่แมวตัวหนึ่ง หากไม่ใช่เพราะมันมีธาตุมิติและมีความสามารถในการตรวจจับสมบัติ พวกเขาคงไม่แม้แต่จะชายตามอง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องพยายามช่วยชีวิตมันเลยด้วยซ้ำ “นายว่ารสชาติของมังกรจะเป็นยังไง?” เรย์โนลด์ถามเคลาส์ขณะที่พวกเขาเดินผ่านประตูเข้าไป ช่างกล้าหาญเสียจริง! พวกเขายังไม่รู้เลยว่ามังกรตัวนั้นจะเมตตาปล่อยให้พวกเขารอดไปโดยไม่มีรอยขีดข่วนหรือไม่ แต่เรย์โนลด์กลับคิดเรื่องจะกินมันซะแล้ว ช่างเป็นความคิดที่บ้าบิ่นจริงๆ! “ด้วยคุณภาพที่เหนือชั้นแบบนั้น รสชาติของมันก็น่าจะเลิศรสมากแน่ๆ” เคลาส์ตอบหลังจากนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ทั้งคู่ยังคงพูดคุยเรื่องการกินมังกรต่อไปขณะมุ่งหน้าลึกเข้าไปในถ้ำ เกรย์และอลิซที่เดินขนาบข้างพวกเขารู้สึกหนังหัวชา เคลาส์และเรย์โนลด์กำลังวางแผนจะกินมังกรจริงๆ นะหรือ สมองของพวกเขามันทำงานยังไงกันแน่?! “เกรย์ คุณคิดว่าเราจะสามารถเอาชนะมังกรตัวนั้นได้ไหม?” อลิซถาม พวกเขาเพิ่งจะเดินเข้ามาได้เพียงไม่กี่วินาที แต่กลับรู้สึกเหมือนผ่านไปหลายวัน พวกเขารู้สึกเหมือนกองทัพที่รู้ว่าความตายกำลังคืบคลานเข้ามา แต่ก็ไม่อาจหลบหนีไปได้ “ถ้าเราเอาชนะมันได้จริงๆ มื้อเย็นวันนี้เราคงได้กินซุปมังกรกันล่ะนะ” เกรย์พูดติดตลก อลิซชะงักไปครู่หนึ่ง ‘ทั้งสามคนนี่เหมือนกันจริงๆ’ เธอส่ายหัวอย่างระอา ก่อนจะได้ยินเคลาส์กับเรย์โนลด์พูดถึงเรื่องกินมังกร เกรย์ก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน แต่หลังจากหายตื่นตระหนกจากความคิดนั้น เขากลับพบว่ามันก็ไม่ใช่ความคิดที่แย่เท่าไหร่ หมายถึงว่า คงไม่ใช่ทุกคนที่จะพูดได้หรอกใช่ไหมว่าเคยลิ้มลองเนื้อมังกรมาแล้ว? ‘วอยด์ เป็นอะไรไหม?’ เกรย์พยายามสื่อสารกับวอยด์ แต่คำตอบที่ได้รับก็เหมือนเดิม ‘เงาวับเลย’ วอยด์ไม่พูดอะไรอย่างอื่นอีกเลย ราวกับว่ามันถูกสะกดจิตโดยสิ่งของแวววาวเหล่านั้นไปเสียแล้ว ‘บัดซบ! ความหมกมุ่นงี่เง่านี่!’ เกรย์สบถอย่างหัวเสีย หลังจากผ่านประตูเข้ามา ก็พบโขดหินยักษ์กระจายอยู่ทั่วไป บางก้อนเชื่อมต่อกับเพดานถ้ำราวกับเป็นส่วนหนึ่งของผนัง กลุ่มของพวกเขารู้สึกได้ว่าถ้ำแห่งนี้คงถูกเปิดออกโดยมังกรตัวนั้นด้วยดูจากสภาพที่เห็น เมื่อเดินลึกเข้าไปในถ้ำมากขึ้น พวกเขาก็ต้องปีนขึ้นไปบนโขดหินเพื่อเดินทางต่อ และทันทีที่ขึ้นไปถึงยอดหิน พวกเขาก็ต้องตกตะลึงกับภาพเบื้องหน้า ใช่แล้ว มีสิ่งมีชีวิตความยาวหกเมตรนอนอยู่ด้านข้าง แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของกลุ่มคนกลับเป็นสมบัติหลากหลายชนิดที่วางกระจัดกระจายอยู่บนพื้น เมื่อมองไปทางฝั่งขวาของถ้ำ พวกเขาเห็นพืชพรรณต่าง ๆ เติบโตอยู่บนพื้นและพวกมันทั้งหมดกำลังเจริญงอกงามดี นอกจากนี้พวกเขายังสังเกตเห็นว่าหลังจากปีนขึ้นมาบนหินนี้ พลังงานธาตุในถ้ำดูเหมือนจะเข้มข้นขึ้นถึงสามเท่า ซึ่งถือว่าเยอะมากเมื่อเทียบกับด้านนอก ทางฝั่งซ้ายของถ้ำมีบ่อน้ำแห่งหนึ่ง และแสงสีฟ้าจางๆ ลอยอยู่เหนือผิวน้ำราวกับแสงออโรร่า “ช่าง…งดงามเหลือเกิน” อลิซเอ่ยขณะจ้องมองบ่อน้ำด้วยความเคลิบเคลิ้ม ดูเหมือนแสงที่ลอยอยู่เหนือผ่อน้ำนั้นจะเป็นสิ่งเดียวที่เธอรับรู้ ท่ามกลางสมบัติที่วางเกลื่อนกลาดบนพื้น มีอาวุธธาตุชนิดต่างๆ ปรากฏอยู่ รวมถึงอาวุธป้องกันธาตุด้วยเช่นกัน อาวุธป้องกันเหล่านี้สามารถทำให้ผู้ใช้เกือบจะต้านทานธาตุเฉพาะอย่างหนึ่งได้ แม้ว่านั่นจะขึ้นอยู่กับระดับของอาวุธและความแข็งแกร่งของผู้โจมตีเป็นหลักก็ตาม ต่างจากอาวุธธาตุสายโจมตี อาวุธประเภทนี้หลอมสร้างได้ยากกว่ามาก และไม่มีใครในกลุ่มของเกรย์เคยเห็นมาก่อนเลย กลุ่มของพวกเขาใช้เวลาเกือบหนึ่งนาทีในการกวาดสายตามองสิ่งที่วางกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ แสงไฟที่พวกเขาใช้เป็นแหล่งกำเนิดแสงก่อนหน้านี้ถูกดับลงเนื่องจากสถานที่แห่งนี้ค่อนข้างสว่าง แม้จะไม่ถึงกับสว่างเท่าตอนอยู่นอกถ้ำ แต่พวกเขาก็สามารถมองเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจน “ทุกคน ดูนั่นสิ” เรย์โนลด์พูดด้วยเสียงแผ่วเบาพลางชี้ไปที่สิ่งมีชีวิตความยาวหกเมตรที่นอนอยู่ไม่ไกลจากบ่อน้ำ เมื่อพินิจดูมังกรตัวนั้นใกล้ๆ พวกเขาก็คาดเดาว่าถ้านับส่วนหางเข้าไปด้วย มันน่าจะมีความยาวอย่างน้อยสิบเมตร พวกเขาไม่อาจประเมินความสูงที่แท้จริงได้เพราะมันกำลังนอนหลับตาอยู่บนพื้น แต่ถึงแม้จะอยู่ในท่านั้น ลำตัวของมันก็ยังสูงเกินกว่าหนึ่งเมตร ปีกคล้ายค้างคาว รวมไปถึงขาหน้าและขาหลังถูกพับแนบชิดกับลำตัว แต่กรงเล็บที่แหลมคมดุจใบมีดก็ยังคงปรากฏให้เห็น เกล็ดที่ดูเหมือนเกราะของมังกรมีประกายแวววาวราวกับน้ำแข็ง บนหัวของมังกรมีเขาสีฟ้าอ่อนสองข้างที่เปล่งประกายด้วยเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ ร่างกายทั้งหมดของมังกรเป็นสีฟ้า เพียงแต่เฉดสีของลำตัวเข้มกว่าสีของเขา กลุ่มของเกรย์มีเพียงคำเดียวที่จะใช้อธิบายมังกรตัวนี้ได้ นั่นคือ ‘งดงามตระการตา!’ ทว่าพวกเขาไม่มีเวลามากพอที่จะชื่นชมรูปลักษณ์อันน่าทึ่งของมังกรตัวนั้น เพราะบนหน้าผากของมังกร ระหว่างเขาของมัน มีผลึกแก้วแวววาวเม็ดหนึ่ง และใกล้ๆ กันนั้น พวกเขาก็เห็นแมวสีดำสนิทตัวหนึ่งกำลังย่องเข้าไปหามัน หัวใจของเกรย์แทบจะกระดอนออกมาจากปากเมื่อเห็นภาพนั้น และนัยน์ตาซ้ายของเขาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกอย่างควบคุมไม่อยู่ เขาไม่ใช่คนเดียวที่สติหลุด คนอื่นๆ ก็รู้สึกได้ว่าหนังหัวของพวกเขากำลังชาหนึบ “พวกเราตายแน่!” เคลาส์แทบจะเป็นลมด้วยความหวาดกลัว