Chapter 712 - Five Weapons ภรรยาทั้งสองของไบนาล่าถึงกับสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ พวกเธอตัดสินใจไปแล้วว่าเลโอเนลจะต้องมาจากตระกูลชั้นสูงอย่างแน่นอนเพียงเพราะเขารู้จักการดำรงอยู่ของงานประลองช่างฝีมือ แต่ทว่าภาพที่อยู่ตรงหน้าทำให้พวกเธอตระหนักได้ว่าเรื่องนี้ต้องเป็นความจริงเพียงใด พวกเธอไม่มีความรู้เพียงพอที่จะบอกได้ว่าสิ่งที่เลโอเนลถืออยู่นั้นคือวิญญาณโลหะแท้ (True Metal Spirit) หรือตัวอ่อนวิญญาณโลหะ (Metal Spirit Embryo) แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ตัวอ่อนวิญญาณโลหะก็มีค่ามากกว่าวิญญาณแท้หลายชนิดเสียอีก ถึงกระนั้น หลังจากที่หลายคนตกตะลึงว่าเลโอเนลนำหน้าไบนาล่าไปแล้ว หลายคนก็เริ่มสังเกตเห็นว่าดูเหมือนเขาจะค่อนข้างเหนื่อยล้า "เขาฝืนตัวเองเกินไปเพื่ออวดอ้างหรือเปล่า?" เซลขมวดคิ้วอยู่บนยอดตึกแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างออกไป อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอเห็นรอยยิ้มของเลโอเนล บางอย่างในนั้นกลับทำให้สมองของเธอหยุดชะงัก ราวกับมันกำลังบอกว่า "ฉันชนะแล้ว" … แจ็คจมดิ่งลงไปในโลกของตัวเองโดยสมบูรณ์ เขาไม่รู้เรื่องความคืบหน้าของเลโอเนลและไม่ได้สนใจที่จะรับรู้ด้วย เขาค่อยๆ กลิ้งแก้วขัดเงา (Polished Glass) ไปมาระหว่างนิ้วมือ เพื่อให้แน่ใจว่าความร้อนกระจายตัวอย่างทั่วถึง จากนั้นด้วยการเคลื่อนไหวที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างช่ำชอง เขาก็เริ่มกลิ้งโลหะไปภายในเบ้าหลอมหลายช่องบนโต๊ะทำงาน สิ่งนี้ช่วยให้เขารีดโลหะออกมา บีบบังคับให้พื้นผิวใหม่ขึ้นมาอยู่ด้านบน ทุกครั้งที่เขาพบสิ่งเจือปนใหม่ เขาจะเล็งเป้าไปที่มันด้วยจิตวิญญาณเปลวเพลิงตัวอ่อน (Embryonic Flame Spirit) ของเขา เผามันจนกลายเป็นเถ้าถ่านและแยกออกไป มือของเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วจนเป็นภาพติดตา เมื่อเทียบกับเคล่าที่ต้องเสียเหงื่อในทุกขั้นตอน แจ็คคือปรมาจารย์แห่งงานฝีมือผู้ก้าวผ่านขั้นตอนการปรับปรุงคุณภาพไปด้วยความเร็วที่แม่นยำ หากไม่ใช่เพราะเลโอเนลที่กำลังสร้างความแตกต่างให้เห็นอยู่ ความเร็วของเขาคงเป็นจุดที่น่าตกตะลึงอย่างแน่นอน 20 นาทีหลังจากเลโอเนล แจ็คก็ทำสำเร็จและเริ่มเข้าสู่การประดิษฐ์ชิ้นงานแรกของเขา มีดและดาบสั้นมีเส้นแบ่งที่บางมากระหว่างกัน อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับทั้งสองอย่างคือน้ำหนักที่เบา คมที่เฉียบกริบ และที่สำคัญที่สุดคือความสมดุล เมื่อคิดได้ดังนั้น แจ็คก็เชื่อว่าเขาตัดสินใจเลือกเส้นทางที่สมบูรณ์แบบแล้ว ทว่าถึงตอนนี้เลโอเนลได้เริ่มต้นไปนานแล้วและกำลังลงรายละเอียดขั้นสุดท้าย แม้จะมีความเหนื่อยล้าปรากฏอยู่ระหว่างคิ้ว แต่ความเร็วของเขากลับดูเหมือนจะไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อยด้วยซ้ำ เลโอเนลรู้ดีเช่นเดียวกับไบนาล่าว่าประเภทมีดนั้นรวมไปถึงดาบสั้นด้วย เขาเริ่มตีใบดาบที่มีความยาวฟุตครึ่งโดยไม่ลังเล แก้วขัดเงาคือวัสดุที่ดีที่สุดสำหรับความคมและขอบดาบ เลโอเนลเชื่อว่าดาบสั้นจะสามารถใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้ได้ง่ายกว่า อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดระหว่างการกระทำของเขากับของแจ็คทำให้ฝูงชนตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง แจ็คต้องหลอมโลหะที่ปรับปรุงคุณภาพแล้วออกมา คัดเลือกแม่พิมพ์อย่างประณีต และใช้ช่องบนโต๊ะทำงานเพื่อปรับแต่งผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายให้ตรงตามสเปกที่เขากำหนด แต่เลโอเนลล่ะ...? ทั้งหมดที่เขาต้องทำคือส่งภาพที่สมบูรณ์แบบของสิ่งที่เขาต้องการไปยังทอลลี่น้อยผ่านทางโลกแห่งความฝัน (Dream World) ในพริบตาเดียว ทอลลี่น้อยก็จะห่อหุ้มโลหะที่ผ่านการปรับปรุงคุณภาพในปริมาณที่เหมาะสม และในเวลาที่เจ้าตัวเล็กปล่อยออกมา แม่พิมพ์ที่สมบูรณ์แบบก็จะทิ้งไว้เบื้องหลัง ในสายตาของคนทั่วไป ดูเหมือนว่าเลโอเนลกำลังโกง มีเพียงช่างตีเหล็กแห่งพลัง (Force Crafters) ในผู้ชมที่ตระหนักดีว่าการควบคุมวิญญาณโลหะทำได้ยากเพียงใดเท่านั้นที่ยืนตะลึง มือของพวกเขาสั่นเทา ทว่าเลโอเนลไม่สนใจที่จะพิจารณาความคิดของคนภายนอก ไม่ว่าพวกเขาจะเชื่อว่าเขาโกงหรือไม่ก็ไม่สำคัญสำหรับเขา สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพวกเขารู้ว่า BLACKSTAR มีตัวตนอยู่ และถ้ารู้ว่าเขาสามารถ 'โกง' ได้ แล้วเขาจะสร้างผลิตภัณฑ์ที่ชำรุดออกมาได้อย่างไร? 'ฉันจะเพิ่มศิลปะแห่งพลัง (Force Art) เพื่อช่วยในเรื่องความรวดเร็ว... ถ้าฉันดัดแปลงศิลปะแห่งพลังนี้แบบนี้ มันจะสามารถรวบรวมโมเมนตัมของลมไว้ด้านหลังได้ในทุกคอมโบที่โจมตีสำเร็จ ซึ่งส่งผลให้เกิดอาณาเขตลมขนาดเล็ก...' … 'ดาบเล่มนี้มีใบดาบที่บางเฉียบ แตแก้วขัดเนานั้นเปราะเกินไปหากใช้ในปริมาณมากขนาดนี้ ฉันจะทำการอบชุบด้วยความร้อนและเว้นระยะห่างศิลปะแห่งพลังเพื่อทำให้มันมีความเหนียวมากขึ้น ที่สำคัญที่สุด ฉันจะเพิ่มศิลปะแห่งพลังในการกระจายแรงกระแทก... ฉันควรใช้ศิลปะการกระจายแรงนี้กับส่วนที่เหลือด้วยเช่นกัน...' … 'เซเบอร์หนักกว่าดาบ มันจะตีขึ้นรูปจากแก้วขัดเงาได้ยากกว่า ฉันจะเพิ่มความโค้งที่ชัดเจนให้กับมัน ด้วยเหตุนี้แรงที่กระทำต่อใบดาบจะถูกใช้เป็นขั้นเป็นตอนแทนที่จะเป็นทั้งหมดในคราวเดียว ฉันจะดัดแปลงศิลปะการกระจายแรง...' … 'ขวานศึกนั้นจริงๆ แล้วง่ายกว่าเซเบอร์มากในกรณีที่หายากนี้ ใบของขวานศึกจะมีขนาดใหญ่เท่ากับเซเบอร์ แต่มีโครงสร้างที่ชัดเจนกว่าในการรองรับมัน หากฉันทำให้ใบขวานบางเป็นพิเศษตรงส่วนคมและขยายความกว้างออกอย่างค่อยเป็นค่อยไป มันจะมีการกระจายแรงตามธรรมชาติ มันจะฟันผ่านทุกสิ่งด้วยน้ำหนักและความคมของมันก่อนที่โครงสร้างจะพังเสียอีก... แต่เพื่อความระมัดระวัง ฉันจะเพิ่ม...' … 'แก้วขัดเงาไม่มีความยืดหยุ่นที่พลองต้องการ ฉันต้องการมากกว่าแค่ศิลปะการกระจายแรงสำหรับสิ่งนี้ ฉันต้องเปลี่ยนโครงสร้างทั้งหมด...' 'เอาล่ะ ฉันจะเจาะตรงกลางให้กลวงและถักโครงสร้างเกลียวคู่ (double helix) ลงไปตรงกลางแล้วหลอมมันเข้ากับผนังด้านในของพลอง ฉันจะเพิ่มศิลปะการกระจายแรงที่จุดเชื่อมต่อทั้งหมดของเกลียวคู่ ทำให้โครงสร้างแข็งแกร่งยิ่งขึ้น' … เลโอเนลสร้างปาฏิหาริย์ครั้งแล้วครั้งเล่า รอยยิ้มของเขาเริ่มสดใสขึ้นเรื่อยๆ หากคนอื่นไม่รู้ดีกว่านี้ พวกเขาคงคิดว่าเขากำลังฟื้นตัวในขณะที่เขายิ่งทำงานนานขึ้น... แต่นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ! เมื่อเทียบกับการใช้เทคนิคที่สงวนไว้สำหรับช่างฝีมือระดับเงิน (Silver Crafters) นี่เป็นเหมือนการเดินเล่นในสวนสำหรับเลโอเนล พลังแห่งความฝัน (Dream Force) ของเขากำลังฟื้นตัวเร็วกว่าที่เขาใช้อยู่ในขณะนี้ ดังนั้นเขาจะไม่มีทางดีขึ้นเรื่อยๆ ได้อย่างไร? วินาทีที่เลโอเนลทำพลองของเขาเสร็จ เขาก็ชูมันขึ้นสูงด้วยความภาคภูมิใจแห่งชัยชนะ เขาเหวี่ยงมันลงด้วยสุดแรง ภายใต้สายตาที่ประหลาดใจของช่างฝีมือทุกคนที่อยู่ในที่นั้น พลองโค้งงอตามแรงของเขา ทว่าแก้วขัดเงาที่เปราะบางกลับไม่มีร่องรอยของการแตกหักเลยแม้แต่น้อย เลโอเนลฉีกยิ้มด้วยความพึงพอใจ โครงสร้างเกลียวคู่สามารถมองเห็นได้ผ่านปลอกแก้วขัดเงาที่โปร่งใส มันทำให้ผู้ที่เฝ้าดูรู้สึกเหมือนกำลังชมงานศิลปะมากกว่าอาวุธ จากนั้น... เลโอเนลก็ทรุดตัวลงนั่งโดยมีอาวุธทั้งห้าชิ้นวางอยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่สงบนิ่งบนใบหน้า อย่างไรก็ตาม ผู้ที่รู้กฎของงานประลอง One Ore Weapon Medley กลับมีสีหน้าที่บิดเบี้ยว ทำไมเขาถึงหยุด? นี่มันหยิ่งยโสเกินไปหรือเปล่า?!