Chapter 701 - Mouthfuls Of Blood ปัง! ลีโอเนลร่วงลงสู่พื้นด้วยเสียงดังสนั่น ทว่ากลับถูกห้อมล้อมไปด้วยความเงียบงัน เอาเข้าจริง แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น การเปลี่ยนแปลงทางความคิดเพียงเล็กน้อยที่ได้รับอิทธิพลมาจากแฟนสาวแสนน่ารักของเขานั้น ส่งผลให้ความสามารถในการต่อสู้พัฒนาขึ้นอย่างมหาศาล โดยที่ไม่ต้องอาศัยการยกระดับพลังพื้นฐานใดๆ เลย ต้องย้อนกลับไปว่าเมื่อเดือนก่อน ลีโอเนลยังต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจพอสมควรเพื่อเอาชนะนิกเมียร์ แน่นอนว่าชีวิตของเขาไม่เคยตกอยู่ในอันตรายและมันก็ไม่ได้ดูยากเย็นอะไรนัก แต่ความจริงก็คือหากเขาไม่มีท่าไม้ตายแก้ทางอย่างหอกในเขตแดนวายุ (Wind Domain) การต่อสู้ครั้งนั้นคงไม่จบลงเร็วขนาดนั้น ทว่านิกเมียร์เป็นเพียงสายคาดขาว แน่นอนว่าเขาเป็นสายคาดขาวที่เกือบจะก้าวข้ามไปเป็นสายคาดน้ำเงินและถือได้ว่าเป็นยอดฝีมือในระดับนั้น แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเป็นเพียงสายคาดขาวอยู่ดี กระนั้น ลีโอเนลกลับสามารถเอาชนะสายคาดน้ำเงินได้ในการแลกเปลี่ยนกระบวนท่าเพียงไม่กี่ครั้ง และเขายังทำให้มันดูเหมือนเป็นเรื่องง่ายดายอีกด้วย ในวินาทีที่เขาปักหอกลงบนพื้น ลีโอเนลรู้สึกได้เลยว่าการต่อสู้จบลงแล้ว และนั่นคือความจริงอันน่าตกตะลึง การที่เขาสามารถแก้ทางโซ่ของอาร์เต้ได้ ทำให้อีกฝ่ายหลงเชื่อว่าทางเลือกที่ดีที่สุดคือการใช้หอกเป็นจุดยึดเหนี่ยวเพื่อโจมตีลีโอเนลโดยตรง ส่งผลให้ลีโอเนลสามารถใช้แรงส่งและพลังของอาร์เต้เองย้อนกลับไปจัดการเขา ทำให้การต่อสู้จบลงเร็วกว่าที่ควรจะเป็นมาก หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ มันคงเป็นไปไม่ได้เลยที่ลีโอเนลจะใช้แรงเหวี่ยงได้มากพอจนทำให้แขนของอาร์เต้หลุดออกจากเบ้า และคงไม่มีทางที่เขาจะโจมตีเข้าที่หน้าอกของอาร์เต้อย่างจังเช่นนั้นได้ มันเป็นเพียงกระบวนท่าเดียวที่แสนเรียบง่าย... ทว่ากลับเป็นดั่งการเดินหมากของเซียนที่ตัดสินผลการต่อสู้ได้ในทันที ‘ทำไมต้องคาดเดาการเคลื่อนไหวครั้งต่อไปของคู่ต่อสู้ ในเมื่อคุณสามารถเป็นคนเลือกการเคลื่อนไหวนั้นให้กับพวกเขาได้...?’ ลีโอเนลในตอนนี้ยังไม่รู้ตัว แต่ปรัชญานี้จะเป็นหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดต่อจิตวิทยาของเขา เป็นรองเพียงแค่เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเท่านั้น... ลีโอเนลเก็บหอกหนักของเขา เขายื่นฝ่ามือออกไปทำให้หอกเล่มสุดท้ายพุ่งขึ้นจากพื้นตรงเข้าสู่มือของเขา เขาเก็บมันไว้อย่างช้าๆ ในเมื่อความเข้ากันได้กับธาตุดินของลีโอเนลได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาไปแล้ว การทำให้หอกโลหะพุ่งมาหาเขานั้นง่ายดายราวกับการหายใจ เขาแทบไม่ต้องใช้ความคิดใดๆ เลยด้วยซ้ำ ลีโอเนลกวาดสายตามองไปรอบๆ และสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่อาร์เต้ซึ่งกำลังสำลักเลือดอยู่ที่ไกลออกไป แต่ก่อนที่เขาจะได้ก้าวเดินไปหา ก็พบว่าเส้นทางถูกขวางไว้โดยสายคาดขาวหกคนที่กำลังตัวสั่นเทา แม้ความกลัวจะปรากฏชัดบนใบหน้าของพวกเขา แต่พวกเขาก็ดูไม่มีทีท่าว่าจะถอยหนี พวกเขาไม่มีทางรู้เลยว่าพลังของอาร์เต้นั้นเหนือกว่าลีโอเนลจริงๆ ท้ายที่สุดแล้ว อาร์เต้เป็นตัวตนระดับ Tier 6 สำหรับลีโอเนลที่ยังไม่ได้ขัดเกลากายาโลหะ (Metal Body) ให้ผ่านพ้นขั้น Tier 1 และมีพลังฟอร์ซ (Force) อยู่ในมิติที่สามนั้นถือว่าช่องว่างนั้นใหญ่หลวงนัก เพียงแต่ทั้งหมดนั้นไม่มีความหมายเพราะความสามารถของลีโอเนลชดเชยช่องว่างเหล่านั้นได้ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ไม่ว่ารายละเอียดจะเป็นเช่นไร สิ่งที่พวกเขาเห็นมีเพียงชายหนุ่มที่สามารถเอาชนะหัวหน้าของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย พวกเขาจึงปฏิเสธที่จะให้เขาเข้าใกล้ไปมากกว่านี้ ลีโอเนลถอนหายใจและส่ายหัว "พวกคุณคิดว่าฉันจะทำอะไร? ฆ่าเขาเหรอ? หน้าอกของเขาบุบลงไปขนาดนั้น ถ้าไม่มีใครทำอะไรสักอย่างเขาอาจตายจริงๆ ก็ได้ อีกอย่าง ฉันต้องการหอกของฉันคืน" "ฉันจะรักษาเขาเอง" หนึ่งในสายคาดขาวพูดอย่างเย็นชา ลีโอเนลยักไหล่ มันสมเหตุสมผลสำหรับกลุ่มอย่างพวกเขาที่จะมีคนที่ใช้ความสามารถในการรักษาได้ ดูเหมือนว่าเขาจะเอาตัวไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองเสียแล้ว เขาก็ไม่ได้เกลียดอาร์เต้อะไรหรอก แค่บังเอิญว่าครั้งนี้พวกเขาอยู่คนละฝ่ายกันเท่านั้นเอง เขาเองก็ยังไม่รู้จักหมอนั่นด้วยซ้ำ ด้วยการสะบัดมือ หอกที่เคยอยู่ในมือของอาร์เต้ก็พุ่งออกมา แหวกผ่านทั้งหกคนกลับมาอยู่ในฝ่ามือของเขา แม้ลีโอเนลจะมีหอกระดับนี้อยู่นับไม่ถ้วน แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะทิ้งขว้างมันไปทั่วอย่างไม่ใส่ใจ อีกอย่าง หากมีใครที่ไม่ได้รับการยอมรับจากเขตแดนหอก (Spear Domain) ถือครองหอกนานเกินไป มันก็จะแตกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน เหมือนกับหอกทุกเล่มที่ไม่ได้รับการยอมรับจากมัน "พวกคุณพาเขาไปได้เลย ถ้าพวกคุณมีปัญหาเรื่องที่ฉันเป็นเจ้าของร้านนี้... ก็นะ พวกคุณรู้ดีว่าต้องมาหาฉันที่ไหน" พูดจบ ลีโอเนลก็หันหลังเดินตรงไปยังบาร์ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย "อ้อ แล้วก็!" ลีโอเนลหยุดชะงักและหันกลับมามอง "บอกหัวหน้าของพวกคุณด้วยว่าถ้าอยากให้ค้อนของเขาได้รับการซ่อมแซม ก็มาที่นี่ได้วันมะรืน" ** ข่าวลือเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นแพร่สะพัดไปราวกับไฟลามทุ่ง การที่แบร์โรส (Bear Rose) พ่ายแพ้นั้นเพียงพอที่จะทำให้เกิดความโกลาหลตั้งแต่แรกแล้ว แต่การที่มันเกิดขึ้นด้วยน้ำมือของนักศึกษาใหม่ที่ว่ากันว่ายังเป็นมือใหม่อยู่นั้น ยิ่งเป็นที่กล่าวขานมากกว่าเดิม แนวคิดที่นักศึกษาใหม่สามารถเอาชนะสายคาดน้ำเงินได้นั้นเพียงพอที่จะสั่นคลอนความเข้าใจเดิมๆ ของทุกคนไปจนหมดสิ้น ทว่าสิ่งที่ถูกเปิดเผยออกมาหลังจากนั้นกลับเหนือกว่าเรื่องเดิมไปอีก ตามรายงาน ลีโอเนลคนนี้จริงๆ แล้วเพิ่งเป็นเพียงสายคาดขาว นี่น่าจะทำให้ข่าวนี้น่าเชื่อถือมากขึ้นแทนที่จะก่อให้เกิดความโกลาหลอีกครั้ง แต่สิ่งที่เขย่าขวัญทุกคนถึงแก่นแท้คือความจริงที่ว่า ลีโอเนลคนนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนักศึกษาใหม่รุ่นล่าสุด เขาเพิ่งอยู่ที่นี่ได้เพียงสองเดือนเท่านั้น! ทว่าลีโอเนลในตอนนี้กลับไม่รู้เลยว่าเขาได้ก่อเรื่องวุ่นวายขนาดไหน หากเขารู้ รอยยิ้มกว้างคงจะปรากฏบนใบหน้าเขาอย่างแน่นอน ยิ่งคนรู้ว่าเขาเป็นเจ้าของร้านนี้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ในตอนนี้ ลีโอเนลได้ปิดบาร์ลงและแผ่ขยายพลังสัมผัสภายใน (Internal Sight) เพื่อจดจำทุกซอกทุกมุมของร้าน เขาใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีในการใช้พลังปั้นฝัน (Dream Sculpt) โครงสร้างทั้งหมด แม้มันจะใหญ่โตแต่ก็ไม่มีอะไรพิเศษนอกจากอาคมที่ถูกเขียนไว้ที่รากฐานของอาคาร หากไม่ใช่เพราะอาคมนี้ เขาคงใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น ลีโอเนลสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาไม่เคยพยายามใช้การประดิษฐ์ฟอร์ซ (Force Crafting) กับอาคารทั้งหลังมาก่อนเลย... เขายิ้มกว้าง 'น่าจะสนุกดีแฮะ' ด้วยความคิด โลหะหนักจำนวนมากเริ่มส่งเสียงดังกระทบพื้นตามกันมา... หากสมาชิกจากกลุ่มราชาแร่ (King of Ores) อยู่ที่นั่น ลีโอเนลคงจะคิดวางเดิมพันด้วยซ้ำว่าพวกเขาจะกระอักเลือดออกมาคนละกี่คำ