Chapter 960 การเป็นมนุษย์ "ทุกคน บุกออกไป!" นั่นคือคำสั่งที่เขาได้รับจากผู้บัญชาการ อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้เขาทำในสิ่งที่ปกติแล้วเขาจะไม่มีวันทำ เขาวางแผนที่จะขัดคำสั่งที่ได้รับ ในวินาทีนี้นักบวชกึ่งจักรกลผู้นี้กำลังจ้องมองไปยังฝูงสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกนับพันที่เต็มแน่นไปทั่วถ้ำใต้ดิน แม้ว่าภายในถ้ำจะมืดสลัว แต่ก็สามารถเห็นความมุ่งมั่นบางอย่างฉายชัดอยู่ในดวงตาของเขา ทันใดนั้น ความทรงจำแวบหนึ่งในส่วนลึกของจิตใจก็ปรากฏขึ้นและฉายซ้ำในหัวของเขา มันเป็นความทรงจำเฉพาะเหตุการณ์หนึ่งเมื่อประมาณห้าเดือนก่อน หลังจากที่เขาพ่ายแพ้ให้กับบุคคลคนหนึ่งจนถูกบังคับให้กลับไปยังดาวบ้านเกิดและต้องเข้ารับการซ่อมแซมขนานใหญ่ "แกแพ้ได้ยังไงกัน!? ยิ่งไปกว่านั้นยังแพ้ให้กับคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าจากแดนล่างเฮงซวยนั่นอีก!" ชายสวมแว่นในชุดคลุมสีขาวคนหนึ่งยืนอยู่หน้าซากร่างของเขา ความดูถูกเหยียดหยามปรากฏชัดในแว่นตา "แกมันเป็นความอัปยศของโครงการเรา และเป็นความอัปยศของฝ่ายเรา!" จากนั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาพูดกับชายสวมแว่น "ศาสตราจารย์ครับ ความเสียหายที่เขาได้รับมันรุนแรงมาก แม้แต่เตาปฏิกรณ์แกนกลางก็พังยับเยินเลยครับ" ชายสวมแว่นที่ถูกเรียกว่าศาสตราจารย์แค่นเสียงหัวเราะเยาะก่อนจะพูดอย่างใจเย็นว่า "หึ! ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่น เราจะใช้เตาปฏิกรณ์ไอออนตัวใหม่แทนที่แกนกลางที่พังไป" สีหน้าประหลาดใจปรากฏบนใบหน้าของชายหนุ่ม "แต่ศาสตราจารย์ครับ มันยังไม่พร้อมใช้งานเลยนะ มันอาจจะทำให้เขาตายแทนก็ได้" "ฉันรู้ แต่ฝ่ายต้องการผลลัพธ์ในทันที ดังนั้นไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว อย่างน้อยมันก็ให้คำตอบและคำอธิบายที่เราจะนำไปบอกกับทางฝ่ายได้" แอตลาสได้ยินและเข้าใจถ้อยคำทั้งหมดที่คนเหล่านั้นพูดในขณะที่ร่างที่เสียหายของเขานอนอยู่ในห้องซ่อมแซม อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รู้สึกขุ่นเคืองหรือโกรธเคืองพวกเขาเลย ในวินาทีนัน จิตใจของเขากำลังฉายซ้ำการต่อสู้ที่ทำให้เขาได้สัมผัสกับความรู้สึกหนึ่งที่เขาไม่ได้รู้สึกมานานแล้ว ความตื่นเต้น นับตั้งแต่โศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเขา และถูกบังคับให้นำไปทดลองภายใต้โครงการของฝ่าย อารมณ์ทั้งหมดของเขาก็ถูกกดทับจนอยู่ในระดับที่ผิดปกติ เขาจึงไม่ค่อยรู้สึกอะไร ทุกอย่างในโลกดูจืดชืดสำหรับเขา มันมีแค่หนึ่งกับศูนย์ ทำหรือไม่ทำเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ในการต่อสู้ครั้งนั้น เขาได้สัมผัสกับอารมณ์ที่ถูกฝังกลบมานานอีกครั้ง ความโกรธ ความกลัว และความปรารถนา ในตอนนั้นเขาต้องการที่จะชนะอย่างที่สุด ดังนั้นเขาจึงได้ข้อสรุปและเชื่อว่าความรู้สึกเหล่านี้จะเป็นหนทางให้เขาได้กลับไปเป็นตัวเองคนเดิม และอาจจะสามารถกลับไปต่อกรกับคนผู้นั้นได้อีกครั้ง ดาวรุ่งที่สว่างไสวที่สุดของพวกเนฟิลิม ด้วยความคิดนั้น แอตลาสจึงเข้าสู่ห้วงนิทราในขณะที่ร่างกายของเขาเข้ารับการซ่อมแซมอย่างละเอียดรวมถึงการอัปเกรดที่เสี่ยงอันตราย ท่ามกลางอุปสรรคทุกอย่าง การอัปเกรดสำเร็จและเขาก็ถือกำเนิดขึ้นใหม่ หลังจากช่วงเวลานั้น แอตลาสตั้งเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือการพิสูจน์ให้ตัวเองเห็นว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่แค่เครื่องจักรที่รอการถูกใช้งานหรือถูกทิ้งโดยฝ่ายของเขา เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาต้องการรู้สึกถึงความเป็นมนุษย์อีกครั้ง ไม่คาดคิดเลยว่าโชคชะตาจะนำพาให้เขามาอยู่ในทีมเดียวกับคนที่มาจากแดนล่างผู้ที่เอาชนะเขาได้ ความสนใจและความอยากรู้อยากเห็นที่มีต่ออีกฝ่ายนำพาให้เขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวอีกฝ่ายลึกซึ้งยิ่งขึ้น จนในที่สุดเขาก็เชื่อว่าการติดตามคนผู้นี้จะทำให้เขาเข้าใกล้เป้าหมายที่ตั้งไว้มากขึ้น ไม่นานนัก การทดสอบรอบกลางซึ่งพวกเขาต้องรวมทีมกันก็เริ่มขึ้น ตามคาด คนผู้นั้นเริ่มทำในสิ่งที่คนอื่นไม่แม้แต่จะคิดจะทำตั้งแต่แรก เมื่อได้เห็นผู้รอดชีวิตที่ไร้ทางสู้เหล่านั้น ความกลัวและความหวังที่เห็นได้ชัดในแววตาของพวกเขาจุดประกายบางอย่างในตัวเขาอีกครั้ง และเขาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก เขารู้สึกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ … [การสแกนคลื่นไหวสะเทือนเสร็จสมบูรณ์] ด้วยเซนเซอร์ล้ำสมัยที่ติดตั้งในตัว แอตลาสสามารถทำแผนที่ภูมิประเทศของพื้นที่โดยรอบได้อย่างชัดเจนและครบถ้วน พูดง่ายๆ ก็คือเขามีแผนที่ฉบับสมบูรณ์รวมถึงรายละเอียดโครงสร้างของเครือข่ายถ้ำใต้ดินทั้งหมดที่ทอดยาวเป็นไมล์ ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่ายังมีสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกอีกมากที่ยังไม่ออกมาจากรูบนผนังถ้ำ ในตอนนี้ที่สถานการณ์เลวร้ายลงถึงขีดสุด แอตลาสจึงวางแผนที่จะลงมือทำความคิดหนึ่ง ซึ่งหากสำเร็จ มันจะสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับพวกสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกและขจัดภัยคุกคามที่พวกเขาเผชิญให้หมดสิ้นไป ปริมาณพลังวิญญาณที่เขามีอยู่ในตอนนี้ยังคงเหลือเฟือ เนื่องจากเขาใช้เพียงเวทมนตร์ระดับต่ำมาตลอดตั้งแต่พวกสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกปรากฏตัว แอตลาสจึงเริ่มชาร์จพลังงานเข้าสู่เตาปฏิกรณ์ไอออนตัวใหม่จนถึงขีดจำกัดสูงสุด แต่ก่อนจะลงมือตามแผน เขาเข้าถึงอุปกรณ์ของเขาเพื่อตรวจสอบคะแนนปัจจุบัน [แอตลาส III] [อันดับคะแนนส่วนบุคคล] [อันดับที่ 5 - 991,662 คะแนน] เมื่อมองดูคะแนนรวม แอตลาสพยักหน้าให้ตัวเอง เขาได้รับคะแนนมากพอที่จะทำให้ไม่ต้องกังวลเรื่องการสอบไม่ผ่าน ในทางกลับกัน แม้จะยังมีความเสี่ยง แต่การควบคุมการทำงานของร่างกายได้อย่างเบ็ดเสร็จทำให้เขาเชื่อว่าเขาสามารถกระตุ้นฟังก์ชันเคลื่อนย้ายมวลสารของชุดเกราะต่อสู้ และช่วยให้เขาหลบหนีได้อย่างปลอดภัยหลังจากทำตามแผน [กำลังคำนวณความน่าจะเป็นของความสำเร็จ - 53%] ตัวเลขเช่นนี้ปกติแล้วคงไม่เพียงพอสำหรับแอตลาสที่จะทำตามแผน แต่ไม่ใช่ในเวลานี้ วันนี้เขาไม่ได้ตัดสินใจด้วยส่วนที่เป็นเครื่องจักรที่เย็นชาและมีเหตุผล แต่ใช้ส่วนที่เป็นมนุษย์ที่มีอารมณ์ความรู้สึกของเขา เขาทำเช่นนั้นเพราะเขาต้องการมีส่วนร่วมกับทีมและกำจัดสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกให้ได้มากที่สุดเพื่อความปลอดภัยของผู้ที่ไร้ทางสู้ [กำลังเริ่มการระบายพลังงานเตาปฏิกรณ์…] [อันตราย - เตาปฏิกรณ์ไอออนร้อนเกินขีดจำกัด] [อันตราย - เตาปฏิกรณ์จะหลอมละลายใน 60 วินาที] [60... 59… 58… 57…] เสียงเครื่องยนต์ทำงานดังขึ้นจากหน้าอกของเขา ตามด้วยพลังงานที่เพิ่มขีดความสามารถในการต่อสู้โดยรวม แต่ต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างสาหัส แต่แอตลาสไม่กังวล ทั้งหมดอยู่ในการคำนวณของเขา "แอตลาส! นายกำลังทำอะไรน่ะ!!" เสียงของคนผู้นั้นเรียกหาเขาอีกครั้ง เมื่อสัมผัสได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกที่แฝงอยู่ในคำพูดเหล่านั้น แอตลาสตัดสินใจหันศีรษะกลับไปมองและกล่าวว่า "ฝากที่เหลือด้วยนะ" โดยไม่รอคำตอบ แอตลาสพุ่งตัวเข้าหาฝูงสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกที่กำลังรุมล้อมถ้ำทันที เขาใช้ความคล่องตัวที่เพิ่มขึ้นและการคำนวณที่แม่นยำเพื่อหลบการโจมตีทั้งหมดจากพวกสัตว์ประหลาดที่ขวางทาง ในขณะที่เขาพุ่งเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่งตามที่เขาได้คำนวณไว้ ฟึ่บ! ร่างของเขาเคลื่อนที่ต่อไปข้างหน้า บดขยี้พวกสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกนับสิบที่อยู่ตรงหน้าจนกระทั่งมาถึงจุดที่กำหนดไว้ จุดที่เขาคำนวณแล้วว่าจะทำให้ภารกิจของเขาสำเร็จด้วยการสร้างความเสียหายได้สูงสุด [5… 4… 3… 2…] [อันตราย - พลังงานจากเตาปฏิกรณ์กำลังจะระเบิดออก - กำลังอยู่ในสภาวะหลอมละลาย] ในเสี้ยววินาทีสุดท้าย แอตลาสถ่ายโอนพลังงานที่พลุ่งพล่านไปยังแกนวิญญาณและร่ายเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในคลังแสงของเขา [พายุเปลวเพลิง] พลังงานที่สะสมอยู่ภายในร่างกายพุ่งเข้าสู่ฝ่ามือทั้งสองข้างที่ยื่นออกไปทันที มันรุนแรงและปั่นป่วนจนมือทั้งสองข้างของเขาไม่สามารถต้านทานไหวและเริ่มแตกสลาย ผลลัพธ์ที่ได้คือ [พายุเปลวเพลิง] ของเขารุนแรงกว่าพลังดั้งเดิมถึงห้าเท่า ตู้มมมมมมมมมมมม!!! พายุขนาดมหึมาของไฟและสายฟ้ากวาดผ่านถ้ำใต้ดิน มันกลืนกินภายในถ้ำและพวกสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกที่อยู่ข้างใน ทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางทางจนเหลือเพียงเถ้าถ่าน มันรุนแรงมากจนถ้ำใต้ดินทั้งแห่งพังทลายลงมา ฝังกลบพวกสัตว์ประหลาดที่เหลือด้วยน้ำหนักของพื้นดิน [แอตลาส III] [อันดับคะแนนส่วนบุคคล] [อันดับที่ 2 - 1,382,190 คะแนน]