Chapter 337: การยอมรับคือการได้เกิดใหม่ [ตอนที่ 1] “เขามันประมูลอะไรมาอีกแล้วนะ?!” ลาติฟ่าถามพลางมองดูลูมิ ร่างแยกของเธอด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ขณะนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว เหล่าสาว ๆ แห่งกลุ่ม Endless Horizon รวมถึงวาน ต่างมารวมตัวกันที่หอคอยนาฬิกาเพื่อจัดงานค้างคืนด้วยกัน พวกเธอนั่งอยู่บนพื้นพรมกันหมด ยกเว้นเนสเซียที่กำลังจารึกรูนอยู่ที่โต๊ะกลมกลางห้อง แต่กระนั้นหญิงสาวก็ยังคอยเงี่ยหูฟังบทสนทนาอยู่เป็นระยะ เพราะรู้สึกสนใจวีรกรรมล่าสุดของอเล็กซ์ ลูมิมาถึงได้สักพักและเริ่มเล่าเรื่องราวที่ทำเอาทุกคนต้องหันมาสนใจ ในฐานะคนที่ภูมิใจในพลังการสังเกตของตัวเอง เนสเซียเข้าใจความสัมพันธ์อันซับซ้อนระหว่างสมาชิกในกลุ่มของเธอเป็นอย่างดี “เขาประมูลชุดชั้นในมาจากโรงประมูลค่ะ” ลูมิกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แถมยังเป็นชุดที่เซ็กซี่มากด้วย” ร่างแยกที่สามของลาติฟ่ามีนิสัยชอบคอยเฝ้าสังเกตอเล็กซ์ในวันว่างช่วงที่ลอตเต้ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่คุ้มกันลาติฟ่า เธอติดตามอเล็กซ์ไปจนถึงโรงประมูล Velvet Vault และคอยจับตาดูเขาทุกฝีก้าวโดยไม่ให้คลาดสายตา “เดี๋ยวขอฉันเรียบเรียงใหม่นะ” ลาวิเนียกอดอก “อเล็กซ์ไปที่ Velvet Vault แล้วจากนั้นเขาก็เจอท่านหญิงแอริสตอนที่เธอเดินเข้าไปหาเขาในห้องวีไอพี ถูกต้องไหม?” “ถูกต้องค่ะ” ลูมิพยักหน้า “งั้นหมายความว่าพวกเขาก็ไม่ได้นัดแนะกันว่าจะไปเจอที่โรงประมูลสินะ?” “จากปฏิกิริยาของอเล็กซ์ รวมไปถึงวิธีที่เขาจัดการกับสถานการณ์นั้น ฉันมั่นใจว่าทั้งคู่บังเอิญเจอกันที่โรงประมูลค่ะ แต่ฉันเชื่อว่าท่านหญิงแอริสน่าจะทราบอยู่ก่อนแล้วว่าอเล็กซ์อยู่ที่นั่น” ลอตเต้เหลือบมองลาติฟ่าก่อนจะถามลูมิ “อเล็กซ์ได้บอกไหมว่าเขาจะเอาชุดชั้นในนั่นไปทำอะไร?” ลอตเต้ถาม ลูมิชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันไปมองวานที่นั่งอยู่ข้างๆ “จริงๆ แล้วท่านหญิงแอริสก็ถามคำถามนั้นกับเขาเหมือนกันค่ะ” ลูมิตอบ “อเล็กซ์ไม่ได้ตอบทันที เขาดูทำตัวไม่ถูกมากในตอนนั้น แต่พอถูกคาดคั้นคำตอบเข้า อเล็กซ์ก็บอกว่าเขาวางแผนจะซื้อมันไปเป็นของขวัญให้วาน” ทันใดนั้น พวกเธอก็ได้ยินเสียงที่ก้ำกึ่งระหว่างการสำลักกับการไอ ที่โต๊ะทำงาน เนสเซียกำลังตัวงอราวกับกำลังเจ็บปวด หญิงสาวไอออกมาอีกสองสามครั้ง ดวงตาของเธอแดงก่ำและชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำตาที่จวนเจียนจะไหลออกมา ทว่านั่นไม่ใช่หยาดน้ำตาแห่งความเศร้า แต่เป็นน้ำตาแห่งความขบขัน เธอกำลังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกลั้นทั้งน้ำตาและเสียงหัวเราะเอาไว้เพราะยังเกรงใจประธานกลุ่มอยู่นิดหน่อย หลังจากที่ตระหนักได้ว่าเนสเซียไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายใดๆ นอกเสียจากจะขำจนตาย เหล่าสาวๆ ก็หันความสนใจไปที่วาน ซึ่งกำลังนั่งอยู่ในชุดนอนสีขาวดูบอบบางและไร้เดียงสาดั่งหญิงสาวผู้อ่อนโยน วานกะพริบตาถี่ๆ สองครั้งก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะปรากฏบนใบหน้า เขามองเพื่อนๆ อย่างเย่อหยิ่งราวกับรู้สึกว่าตัวเองเหนือกว่าทุกคน ทำเอาพวกสาวๆ พากันจิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด “ชิ!” เนสเซียอาจจะไม่อยากให้สถานการณ์แย่ลงกว่าเดิม เลยเอ่ยปากปกป้องอเล็กซ์... อย่างน้อยนั่นก็คือสิ่งที่ทุกคนคิด “เดี๋ยวค่ะ” เนสเซียพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเป็นเหตุเป็นผล “ฉันคิดว่าอเล็กซ์โกหกตอนที่บอกว่าจะเอาชุดชั้นในนั่นไปให้วานค่ะ” เธอรู้ดีว่าวานจริงๆ แล้วเป็นผู้ชาย ซึ่งหมายความว่าชุดชั้นในนั่นไม่มีทางเป็นของเขาแน่ๆ “หมายความว่ายังไงคะ?” ลูมิขมวดคิ้ว “ฉันไม่ได้โกหกนะคะ อเล็กซ์บอกแบบนั้นจริงๆ ว่าเขาวางแผนจะให้มันกับวาน” “ฉันไม่ได้บอกว่าเธอโกหกค่ะ” เนสเซียตอบอย่างใจเย็น “สิ่งที่ฉันจะบอกคือ สถานการณ์มันบีบให้เขาต้องหาชื่อใครสักคนมาอ้าง ดูสิคะ ในเมื่อดูจากลักษณะของสิ่งที่เขาซื้อ มันชัดเจนมากว่าเขาตั้งใจจะซื้อมันไปเป็นของขวัญ” “ถึงเขาจะบอกว่าเป็นของวาน แต่นั่นก็เห็นได้ชัดว่าเป็นการโกหกเพื่อหยุดไม่ให้ท่านหญิงแอริสคอยตามตื๊อเอาคำตอบจากเขา” สาวๆ เริ่มคิดว่ามีความเป็นไปได้ เลยพากันคาดคั้นคำตอบจากเนสเซีย “ถ้าอย่างนั้น ใครกันล่ะคือคนที่เขาตั้งใจจะมอบให้?” ลาติฟ่าสอบถาม เนสเซียขยับแว่นของเธอ ทำให้เธอดูเหมือนนักสืบที่เพิ่งเจอหลักฐานสำคัญในการไขคดีปริศนา “คำตอบง่ายมากค่ะ ใครในกลุ่มเราที่กำลังจะถึงวันเกิดในเร็วๆ นี้บ้าง?” เนสเซียถาม ในฐานะคนที่จัดการดูแลเรื่องต่างๆ ภายในห้องชมรม เนสเซียย่อมรู้วันเกิดของสมาชิกทุกคนในกลุ่ม วินาทีนั้น ลอตเต้ก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ “พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของลาพิซนี่นา” ลอตเต้กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด “เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่า...” “ถูกต้องค่ะ” เนสเซียพยักหน้า “ไอเทมชิ้นนั้นต้องเป็นของขวัญที่เขามอบให้ลาพิซแน่ๆ” “อะไรนะ?!” เหล่าสาวๆ แทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน แน่นอนว่าในเมื่ออเล็กซ์ซื้อชุดชั้นในมา เขาก็ต้องให้ใครสักคน และคงไม่มีทางที่เขาจะใส่มันเองแน่ (หวังว่านะ) พวกเธอจึงเชื่อโดยสนิทใจว่านั่นต้องเป็นของขวัญสำหรับผู้หญิงสักคน แต่หลังจากตระหนักได้ว่าเขากำลังจะให้ใคร ลาติฟ่า, ลาวิเนีย, ลอตเต้ และลูมิ ต่างก็จ้องมองเนสเซียด้วยแววตาซับซ้อน พวกเธอกำลังลังเลว่าจะจัดการกับคนส่งข่าวอย่างเธอดีไหม “ลองคิดดูสิคะ” เนสเซียกล่าวพร้อมรอยยิ้มโดยไม่สนใจจิตสังหารที่เริ่มอบอวลไปทั่วห้องชมรม “อเล็กซ์ไม่มีทางบอกท่านหญิงแอริสได้หรอกว่าเขาวางแผนจะให้ของชิ้นนั้นกับน้องสาวของเธอ ถ้าเขาทำแบบนั้น ฉันก็สงสัยเหลือเกินว่าประธานของเราจะยังคงมีชีวิตอยู่รอดจนถึงตอนนี้ไหม” “ฉันคงไม่แปลกใจเลยถ้าเธอจะทำทุกวิถีทางเพื่อบีบให้ลาพิซออกจากกลุ่มเราและห้ามไม่ให้มาเจอหน้าอเล็กซ์อีก ในเมื่อเป็นแบบนั้น เขาก็ไม่มีทางตอบความจริงได้หรอกค่ะ” แน่นอนว่าเนสเซียเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอเล็กซ์วางแผนจะทำอย่างไรกับชุดชั้นในชุดนั้น เธอแค่กำลังสุมไฟเพราะอยากเห็นโลกาวินาศ! นี่เป็นการแก้แค้นที่เขาใช้งานเธอจนต้องทำโอทีหัวหมุนต่างหาก! อเล็กซ์ควรจะมอบโชว์ที่สนุกสนานให้เธอเป็นการตอบแทนรูนทั้งหมดที่เธอต้องจารึกลงบนยันต์ หินเวทมนตร์ และสารพัดสิ่งของที่เขาจัดหามา "เผื่อไว้ในยามฉุกเฉิน"! เนสเซียอาจจะดูเป็นผู้ใหญ่และพึ่งพาได้ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะปล่อยโอกาสในการเอาคืนอเล็กซ์ให้หลุดมือไป และก็เป็นไปตามคาด ลาติฟ่า, ลาวิเนีย, ลูมิ และลอตเต้ ต่างดูพร้อมที่จะรุมทึ้งชายหนุ่มและเฆี่ยนตีเขาจนกว่าจะยอมสารภาพความผิด ในขณะเดียวกัน วานยกมือขึ้นปิดปากเพื่อซ่อนรอยยิ้ม เช่นเดียวกับเนสเซีย เขาต้องพยายามอย่างหนักที่จะไม่ระเบิดหัวเราะออกมา สายตาของทั้งคู่ประสานกันชั่วครู่ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเนสเซีย มันนานพอที่จะทำให้วานเห็น ไม่ว่าพวกเธอจะคาดเดาถูกหรือไม่ แต่ดูเหมือนว่าอเล็กซ์คงต้องเจอกับเรื่องปวดหัวไปอีกหลายวันแน่... วันต่อมา... “สุขสันต์วันเกิดนะ พี่สาว!” เจ้าชายเคเลนกล่าวพลางยื่นแหวนเก็บของให้ลาพิซ “นี่เป็นของขวัญจากพี่ ท่านพ่อ และท่านแม่ครับ ทั้งสองท่านอยากจะมาฉลองวันเกิดกับพี่ด้วยตัวเอง แต่เพราะไม่สามารถออกจากอาณาจักรได้ พวกท่านเลยฝากให้ผมเอามาให้พี่แทนครับ” “ขอบคุณนะ เคเลน” ลาพิซตอบพลางกุมแหวนไว้ด้วยความทะนุถนอมแล้วแนบไว้ที่หน้าอก “พี่จะเก็บรักษามันไว้อย่างดี” “และนี่คือของขวัญจากฉัน” แอริสเรียกทรงกลมสีเงินออกมาจากแหวนเก็บของของเธอ ภายในนั้นมีรูนสีทองเต้นตุบๆ อยู่ตรงกลาง “สุขสันต์วันเกิดนะ ลาพิซ” “ขอบคุณค่ะพี่” ลาพิซรับทรงกลมสีเงินนั้นมาด้วยความสงสัย “พี่คะ นี่คืออะไรเหรอ?” “มันคืออาวุธระดับกึ่งตำนาน” แอริสตอบ “มันมีชื่อว่าเอนิกม่า มันจะแปรสภาพเป็นอาวุธที่เหมาะสมกับผู้ใช้ที่สุด เธอต้องใช้เลือดของตัวเองหยดลงไปเพื่อปลุกพลังมัน แล้วมันก็จะกลายร่างเป็นอาวุธ ลองดูสิ” “อาวุธระดับกึ่งตำนานเหรอคะ?” ดวงตาของลาพิซเบิกกว้างด้วยความตกใจ “พี่คะ ของแบบนี้ต้องแพงมากแน่ๆ” “ไม่แพงขนาดนั้นหรอก” แอริสตอบ “ฉันซื้อมันมาได้ในราคาลดพิเศษน่ะ” แอริสไม่มีความคิดที่จะให้ลาพิซรู้เลยว่าเธอจ่ายค่าเอนิกม่าไปเท่าไหร่ ถ้าลาพิซรู้ว่ามันราคาตั้งสองหมื่นเหรียญทอง เธออาจจะไม่ยอมรับมันเป็นของขวัญวันเกิดก็ได้! ใช่แล้ว แอริสซื้อเอนิกม่ามาเป็นของขวัญให้น้องสาวที่เพิ่งอายุครบสิบแปดปี และนั่นคือเหตุผลที่เธอประมูลของอย่างบ้าคลั่งที่โรงประมูล Velvet Vault เธอเชื่อว่าลาพิซจำเป็นต้องมีอาวุธชิ้นนี้ในการสำรวจดันเจี้ยนที่จะถึงนี้ และไม่มีทางที่เธอจะยอมให้น้องสาวตัวเองเตรียมตัวมาไม่พร้อมเด็ดขาด