ตอนที่ 3068: สถานการณ์ของเทพแห่งความตาย "ช่วยบอกข้าได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?" สตีลมินด์ถามพลางมองดูทั้งสองคนที่กำลังจัดการธุระของตนให้เรียบร้อย เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุหันไปมองเทพแห่งความตาย เพื่อเปิดโอกาสให้เธอเป็นคนพูด เพราะเขาไม่อยากเผลอเปิดเผยสิ่งที่เธออาจต้องการปกปิดไว้ "คือ... ข้าไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี" ดัสต์คอร์ปส์กล่าว "อย่างที่ท่านเห็น ข้ากำลังจะตาย" สตีลมินด์พยักหน้า เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายที่กำลังเสื่อมถอยรอบตัวเธอและตัวหญิงสาวเอง "เรื่องนั้นข้าเข้าใจ" เขากล่าว "แต่มันคงไม่ใช่แค่นั้นใช่ไหม? แน่นอนว่าข้าจะไม่บีบให้ท่านพูดในสิ่งที่ท่านไม่อยากบอก" "ไม่เป็นไรหรอก" ดัสต์คอร์ปส์กล่าว "ข้าว่าหากท่านได้รับรู้สถานการณ์ของข้าอย่างละเอียดก็น่าจะดีกว่า" สตีลมินด์เลิกคิ้วขึ้น "อย่าคุยกันตรงโถงทางเดินเลย เชิญตามข้ามาเถอะ" เทพทั้งสามมุ่งหน้าไปยังห้องรับรองสุดหรูที่จัดไว้สำหรับลูกค้าชั้นยอดที่แวะเวียนมายังเวิร์กช็อปแห่งนี้ เมื่อนั่งลงเรียบร้อยแล้ว ดัสต์คอร์ปส์ก็เริ่มอธิบาย "ข้าไม่แน่ใจว่าท่านทราบเรื่องนี้หรือไม่ แต่ร่างกายของข้ามีความสามารถโดยธรรมชาติในการสร้างกลิ่นอายแห่งความตายขึ้นมา" เธอกล่าว สตีลมินด์พยักหน้าเป็นเชิงให้เธอพูดต่อ "ตั้งแต่ยังเด็ก ข้าอ่อนแอและเฉียดใกล้ความตายอยู่เสมอเพราะกลิ่นอายนี้ โชคดีที่มันยังอ่อนแอเกินกว่าจะฆ่าข้าได้ แต่มันก็ทำให้ชีวิตของข้าลำบากขึ้นมาก ตอนที่เป็นนักบุญ ข้าพยายามควบคุมมันจนสำเร็จและได้เรียนรู้วิถีแห่งความตาย" "ด้วยเหตุนั้น ข้าจึงสามารถรับมือกับกลิ่นอายแห่งความตายที่ร่างกายสร้างขึ้นได้ และมันกลับกลายเป็นพลังให้กับข้าแทน พูดตามตรง หากไม่ใช่เพราะเหตุนั้น ข้าคงไม่มีกำลังมากพอที่จะกลายเป็นเทพได้หรอก" "อย่างไรก็ตาม ช่วงหลังมานี้มีบางอย่างเปลี่ยนไป ข้ากำลังช่วยเหลือเทพแห่งดาบ—หมายถึงเทพแห่งดาบผู้ล่วงลับน่ะ—ในการจัดการกับวิชาของปีศาจผ่านบันทึกเหล่านั้น และข้าก็สามารถเข้าใจความจริงบางประการจากมัน ข้าค้นพบวิธีที่จะใช้มันเพื่อช่วยสังหารเทพอมตะ" "ข้าโง่เขลาที่คิดว่าตัวเองจะทำมันได้ด้วยตัวคนเดียว ในเมื่อข้ามีกลิ่นอายแห่งความตายอยู่แล้ว สิ่งที่ขาดไปก็แค่กลิ่นอายแห่งความมืด แต่น่าเสียดายที่ข้าไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะก่อความผิดพลาดครั้งใหญ่" "กว่าจะรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ กฎเกณฑ์ในร่างกายของข้าบางอย่างก็ถูกปลดล็อก และมันเริ่มหลั่งไหลกลิ่นอายแห่งความตายออกมามากกว่าที่ข้าจะรับมือไหว" สตีลมินด์จ้องมองด้วยความทึ่ง "ท่านควบคุมกลิ่นอายแห่งความตายไม่ได้แล้วหรือ?" เขาถาม เธอส่ายหน้า "ตอนแรกข้าทำได้ แต่พักหลังนี้มันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ" สตีลมินด์หันไปมองเทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุ "แล้วท่านปรุงยาให้เธอเพื่อควบคุมกลิ่นอายแห่งความตายหรือ?" "ทำนองนั้นครับ" เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุตอบ "กลิ่นอายแห่งความตายของเธอนั้นใกล้เคียงกับระดับสวรรค์ ยาของข้าจึงช่วยอะไรได้ไม่มากนัก สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือการกดมันลงมาให้อยู่ในระดับที่เธอสามารถควบคุมได้อีกครั้ง" "เข้าใจแล้ว" สตีลมินด์กล่าวพลางทำสีหน้าครุ่นคิด "นับว่าโชคดีที่พวกท่านได้มาเจอกัน ทั้งสองพบกันระหว่างการประชุมสภาหรือเปล่า?" "ไม่เชิงครับ" เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุกล่าว "เธอตามหาข้าจนเจอที่โลกแห่งการแพทย์ เธอมาเพื่อดูว่ามีใครรักษาอาการของเธอได้ไหม แม้ข้าจะทำไม่ได้ แต่ข้าก็ช่วยควบคุมมันได้ เธอเล็งเห็นในฝีมือของข้าจึงพาข้าไปพบกับเทพแห่งท้องฟ้า จนข้าได้รับฉายานี้มา" "โอ้!" สตีลมินด์อุทานด้วยความแปลกใจ "ผู้คนในโลกแห่งการแพทย์มีความสามารถขนาดนั้นเลยหรือ? ข้าเคยได้ยินว่ามีนักเล่นแร่แปรธาตุที่เก่งกาจอยู่บ้าง แต่พรสวรรค์ของท่านดูเหมือนจะอยู่ในอีกระดับหนึ่งเลยนะ" เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุยิ้ม "ขอบพระคุณครับ แต่จริงๆ แล้วข้าไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอกครับ สิ่งที่ข้าเป็นอยู่ทุกวันนี้ต้องขอบคุณอาติแฟกต์ที่ได้รับมาจากผู้อาวุโสท่านหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว ข้าหวังว่าวันหนึ่งจะได้พบท่านอีกครั้งเพื่อขอบคุณท่านจากใจจริง เพิ่งมาเข้าใจเอาตอนเป็นเทพนี่แหละว่าอาติแฟกต์เหล่านั้นล้ำค่าเพียงใด" "มีคนช่วยชี้แนะความรู้ให้ท่าน? เขาต้องเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่ทรงพลังมากแน่ๆ" สตีลมินด์กล่าว "ข้าก็คิดเช่นนั้นครับ แต่ข้าไม่เคยได้ข่าวคราวเกี่ยวกับเขาเลย จึงไม่รู้ว่าจะออกตามหาเขาจากที่ไหนดี" เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุกล่าว "เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะจากไปแล้ว" สตีลมินด์พูด "ข้าหวังว่าไม่เป็นเช่นนั้น" เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย "ข้าอยากเจอเขาอย่างน้อยสักครั้งเพื่อจะได้ขอบคุณเขาอย่างจริงจัง แต่หลายปีผ่านไปนานขนาดนี้ ข้าก็ไม่รู้ว่าจะยังมีความหวังต่อไปได้หรือไม่" "เรื่องนั้นเกิดขึ้นนานแค่ไหนแล้ว?" สตีลมินด์ถาม "ข้าว่าท่านดูอายุน้อยมากเลยนะ ถ้าไม่ว่าอะไร" "ไม่เป็นไรครับ ใครๆ ก็บอกว่าข้าหน้าเด็ก" เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุกล่าว "ข้าคงมีใบหน้าแบบนี้มั้งครับ แม้ว่าข้าจะมีชีวิตอยู่มาเกือบ 20,000 ปีแล้วก็ตาม" สตีลมินด์นิ่งอึ้ง พูดอะไรไม่ออก เขาจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าสลับกับหญิงสาวข้างๆ ที่ยักไหล่ ท่าทางเธอคงกำลังคิดอะไรเหมือนกับเขา "เอ่อ... นั่นยังถือว่าอายุน้อยมากนะ" เขากล่าว "อายุสองหมื่นปีแต่กลายเป็นเทพไปแล้ว... เดี๋ยวสิ ท่านได้รับฉายาตอนไหนนะ?" "น่าจะประมาณ 13,000 ปีก่อนครับ" เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุตอบ "ข้าอายุ 7,000 ปีตอนที่ได้รับเรียกตัวไปยังวังของเทพแห่งท้องฟ้า" สตีลมินด์ส่ายหัวช้าๆ ด้วยความไม่อยากเชื่อ "โลกใบนี้มีสัตว์ประหลาดซ่อนตัวอยู่ทุกที่จริงๆ" เขากล่าวพร้อมถอนหายใจ ดัสต์คอร์ปส์หลุดขำออกมาเบาๆ เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุยิ้ม "ข้ายกความดีความชอบทั้งหมดให้กับผู้มีพระคุณของข้าครับ" สตีลมินด์เริ่มสนใจชายหนุ่มคนนี้ขึ้นมา "จริงสิ ท่านจะว่าอะไรไหมถ้าข้าจะถามเรื่องทักษะการเล่นแร่แปรธาตุของท่าน?" เขาถาม "เชิญได้เลยครับ" เทพแห่งการเล่นแร่แปรธาตุตอบ "รายงานที่ข้าได้รับระบุว่าท่านมีความรู้ด้านการเล่นแร่แปรธาตุที่ไม่เป็นสองรองใคร แต่ทุกฉบับก็ระบุไว้ว่า หากท่านมีพรสวรรค์และทักษะที่ดีกว่านี้ ท่านคงเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไปแล้ว" เขากล่าว "แต่จากที่ข้าเห็น ท่านก็ดูเหมือนจะเพียบพร้อมทุกอย่างแล้ว หรือรายงานพวกนั้นผิดพลาด?" รอยยิ้มของเทพแห่งการเล่นแร่แปรธาทุกกว้างขึ้น คราวนี้แฝงไปด้วยความภูมิใจ "รายงานพวกนั้นไม่ผิดพลาดครับ" เขากล่าว "เมื่อสามพันปีก่อน มันอาจจะเป็นเช่นนั้นจริง แต่หลังจากที่ข้ากลับมาจากดินแดนในดินแดน ข้าได้พัฒนาทักษะการเล่นแร่แปรธาตุของข้าขึ้นมาใหม่แล้ว"