ซาร่าและจิมกำลังง่วนอยู่กับการชำแหละซากอสูรตอนที่ฉันไปรถึงสมรภูมิ "ดูท่าทางจะจัดการได้สินะ" จิมทักพลางเหลือบมองเป้ใบโตที่ฉันแบกมาพ ข้าพยักหน้ารับนิ่งๆ แล้วเดินตรงดิ่งไปรที่เป้สัมภาระขของตนเอง ฉันเปิดเป้ออกแล้วเริ่มโอนย้ายชิ้นส่วนอสูรมจากถุงสำรองมาพบรรจุลงในเป้หลัก บัดนี้พื้นที่ในเป้ขของฉันแทบจะถึงขีดจำกัดสูงสุดขของการรับน้ำหนักแล้วล่ะ ถ้าเจอตัวถัดไปรขคงต้องพพึ่งถุงสำรองอ่างจริงจังล่ะนะ เวลาล่วงเลยมาพถึงช่วงบ่ายแก่ๆ เรายังพอมีเวลาเหลือออีกหนึ่งรอบสำหรับการออกล่าพพิกัดเป้าหมายก่อนจะเรียกตัวกลับ เมื่อเห็นมานาในตัวลดต่ำลงมอีพพิกัด 15% ฉันจึงตัดสินใจกระดกน้ำยามานาลงคอไปรพด้วยความเสียดาย เพราะบัดนี้ฉันเหลือน้ำยาสแตนด์บายไว้ออเพียงสองขวดสุดท้ายขของการดำรงชีพ ถ้าไมถึงคราวคอขาดบาดตายจริงๆ ฉันก็ไม่อยากจะผลาญน้ำยามานาพวกนี้เท่าไหร่พหรอกนะ เพราะขวดหนึ่งราคาก็ปาเข้าไปรเกือบห้าพันเครดิตแล้ว "ไปกันเถอะไมเคิล!" จิมเอ่ยเรียก ฉันพยักหน้าและก้าวขยับขาเดินตามเขาไปร บัดนี้การเดินพพื้นดินเป็นพเรื่องที่สาหัสสากรรจ์มหาศาลเพราะน้ำหนักเป้ที่กดทับลงมาพ ฉันถึงกับต้องหมุนเวียนพลังวงรอบที่สี่ออกมาช่วยพยุงร่างเพียงเพื่อให้สามารถก้าวเท้าเดินไปรพพร้อมกับสัมภาระหนักออึ้งนั้ันได้อย่างปรกติสุข การมีซาร่าเป็นพคนนำทางพคือความโชคดีมหาศาล ข้าไม่ต้องกังวลเรื่องการหาเหยื่อเลยสักนิด ดูเหมือนเธอจะคุ้นชินป่าแห่งนี้ราวกับหลังมือขขของพตัวเอง จู่ๆ ซาร่าก็ชะงักฝีเท้าแล้วทำสัญญาณมือบางอย่าง เมื่อเห็นดังนั้ันพวกเราสามคนจึงรีบเร้นกายล่าถอยและเปลี่ยนทิศทางกการเดินเท้าออ่างเงียบเชียบ สัญญาณมือที่เธอทำเมื่อครู่หมายถึงว่ามีรังของอสูรที่ทรงพลังจนเกินกว่าพพวกเราจะรับมือไหวอยู่ข้างหน้า และการล่าถอยคือทางเลือกที่ดีที่สุดเพื่อรักษาชีวิต เราเพิ่งจะหลบเลี่ยงรังอสูรระดับมหาภัยพแบบนี้มาพพสามระลอกแล้วล่ะ นับว่าโชคดีที่ซาร่าสัมผัสพพึงลางร้ายได้อว่องไวพอให้พเราได้อเปลี่ยนเส้นทางกมัจจุราช "หมอบลง! ซ่อนตัวเร็ว!" ซาร่าตะคอกสั่งกะทันหัน เมื่อเห็นใบหน้าขของเธอซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ข้าก็รู้ได้ทันทีว่าสถานการณ์กำลังเข้าขั้นวิกฤตอันตรายถึงชีวิต ฉันรีบเหวี่ยงเป้สัมภาระทิ้งแล้วกระโจนเข้าซุกตัวในพงหนามใกล้ๆ ถึงแม้เขียวหนามจะจิกเนื้อตัวไปรบ้างฉันก็ไม่สนและพยายามมุดตัวเข้าไปรให้ลึกที่สุดขของการเร้นกาย ทั่วทั้งพิกัดป่าพลันตกอยู่ในนความเงียบสงัดปานป่าช้า ไม่มีแม้แต่เสียงแมลงหรือเสียงคำรามขของอสูรตัวไหนแว่วมาพ ราวกับว่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิดได้อมุดหัวซ่อนตัวอยู่ในนรูด้วยความหวาดกลัวต่อสิ่งที่จะมาพเยือนเบื้องบน 'กาา! กาา! กาา!' เสียงร้องนั้ันดังสะท้านนภาอากาศ และนั่นแหละคือสาเหตุขของความเงียบกริบขมัจจุราชนภา มันคือกองทัพ 'อีกาวายุ' (Wind Crows) อสูรที่จัดอยู่ในกลุ่มอันตรายระดับที่ 3 พวกมันสามารถเลื่อนระดับไปรได้อสูงสุดพถึงเกรดสิบเอก (Corporal stage) ทว่าสิ่งที่น่าสยดสยองขของพวกมันไม่ใช่เพียงพละกำลังขของแแต่ละตัว ทว่าเป็นพจำนวนมหาศาลขของพวกมันต่างหาก กลุ่มที่เล็กที่สุดขของพวกมันมักจะมีจำนวนไม่ต่ำกว่าห้าพันตัว! ด้วยปริมาณมหาศาลขนาดนั้ันพวกมันสามารถเปิิดศึกสังหารได้อแม้กระทั่งอสูรเกรดร้อยโท (lieutenant grade) เลยทีเดียว พวกอีกาวายุขขึ้นชื่อเรื่องความพเจ้าคิดเจ้าแค้นมหาศาล ถ้าคุณดันทะลึ่งไปรฆ่ามพวกมันเข้าสักตัวเดียว กองทัพทั้งห้าพันก็จะรุมสกรัมคุณจนไม่เหลือแม้แต่ซาก นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมทุกครั้งที่ได้ยินเสียงนั้ัน ไม่ว่าจะเป็นอสูรหรือมนุษย์ สัญชาตญาณแรกคือกการมุดหัวลงรูให้ลึกที่สุด 'กาา กาา กาา...' ท้องฟ้ามืดสลัวลงพริบตาเมื่อฝูงอีกาวายุเริ่มถาโถมผ่านหัวพวกเราไปร ฉันได้อแต่มองผ่านช่องว่างขของกิ่วไม้รอดูสถานการณ์พด้วยใจระทึก ภาพตรงหน้ามันช่างน่าเกรงขามและสยดสยองพพร้อมๆ กัน ถ้าอีกาสักตัวดันเหลือบมามเห็นพพวกเราเข้าและเปิดฉากจู่โจม กองทัพนภาสีดำนั้ันก็จะกรูกันลงมามรุมทึ้งพวกเราจนถึงแก่ความตายอ่างไม่ต้องสงสัย ฉันไม่กล้าแม้แต่จะหายใจรในนระว่างที่กองทัพทมิฬบินผ่านไปร ใช้เวลาเพียงสองนาทีทองในการเคลื่อนฝูงผ่านพิกัด ทว่าพวกเราก็ยังนิ่งเงียบซ่อนตัวต่อไปรอีสิบนาทีเต็มพเพื่อความชัวร์ว่าลางร้ายได้อจางนหายไปรพพิกัดชีวิต "พวกมันไปรแล้วล่ะ ออกมามได้อแล้ว!" เสียงขของซาร่าดังขึ้นพ ฉันคลานออกมามจากดงหนามพลางแกะหนามที่ตำตามหัวและเสื้อผ้าขของฉันออกไปรพจนหมดพพิกัด เราไม่มัวรอช้าเสียสมาธิพมุ่งหน้าหาเหยื่อรายถัดไปรทันควัน และใช้เวลาไม่นานซาร่าก็พาพพวกเราไปรพพบกับกลุ่มอสูรพิกัดจู่โจม เราเปิดฉากสังหารและจบศึกได้ออภายในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมงทองพิกัดชีวิต ฉันกับจิมแบ่งกันจัดการออ่างละสองตัว ส่วนซาร่าสอยไปรสามตัวรวด บัดนี้กระเป๋ามิติขของจิมและซาร่าก็ถึงขีดจำกัดจนพต้องงัดเป้หลังออกมามบรรจุวัตถุดิบเพิ่มพส่วนเป้ขของฉันเหรอ... เต็มพไปรตั้งนานแล้วล่ะ คราวนี้ต้องใช้ถุงสำรองในมอเป็นพการดำรงชีพขขนานแท้ จิมมีพน้ำใจเสนอจะช่วยแบกของบางส่วนให้ทว่าฉันปฏิเสธไปรด้วยความเกรงใจ ทว่าตอนนี้ฉันเริ่มจะรู้สึกนเสียใจที่ไปรปฏิเสธความหวังพดีขของเขาซะแล้วสิ สัมภาระพะรุงพะรังออยู่บนหลังและสองมือคือกการแบกถุงสำรองสองใบพพสร้อยไปรพด้วย ถ้ามีพิกัดสัตว์ร้ายจู่โจมมาพคราวนี้ฉันคงพต้องฝากความหวังพไว้ที่แอชลินซึ่งกกำลังนั่งจุมปุ๊กออยู่บนเป้หลังขของฉันออ่างสบายอารมณ์ล่ะนะ เรากำลังมมุ่งหน้าออกจากป่าพิกัดชายป่ามหาศาล เหลือเวลาออีกเพียงครึ่งชั่วโมงก่อนตะวันจะลับขอบฟ้า ทว่าก็มมีปัญหากอะไรพพิกัดหรอกเพราะออีกสิบห้านาทีทองพเราเก็จะก้าวพ้นป่าพและเรียกใช้งานรถลอยตัวได้ออ่างสะดวกสบาย 'สำเร็จ!' ฉันคำรามลั่นในใจพริบตาเมื่อมานาในร่างกายพในที่สุดก็บรรลุความบริสุทธิ์ 65% บัดนี้กำแพงพรสวรรค์ขของฉันมมันพพังสลายลงพไปรเรียบร้อยแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่จะมามปิดกั้นขพละพลังความก้าวหน้าขของฉันมเทียบเท่ากับพวกยอดคนในนโลกใบนี้ได้ออีต่อไปร บัดนี้ความท้าทายที่แท้จริงขกำล้งจะเริ่มต้นพขึ้นพิกัดกการจะขยับระดับความบริสุทธิ์ให้พเหนือถขึ้นไปรมันจะยากเย็นพมหาศาลขกว่าเดิมนับหลายเท่าตัวนัก 'ติ๊ด!' เสียงแจ้งเตือนดังพขึ้นพพิกัดในนที่สุดสัญญาณสื่อสารก็กลับมามคืนรังคคราวนี้ฉันสามารถเรียกใช้งานรถรอยตัวรับสัมภาระพิกัดบ้านพได้อแล้ว 'ตึบ!' ฉันหย่อนสัมภาระพพทั้งสามใบพลงพพื้นพพิกัดแล้วยืดเส้นยืดสายให้พหายเมื่อยขขบ ฉันกำลังมจะกดเรียกพรถลอยตัวทว่าจิมกลับห้ามไว้และบอกว่าเขาสามารถแบกพิกัดทุกสิ่งอ่างไปรพด้วยรถขของเขาออ่างเดียวพพได้ออย่างพสบายพ รถลอยตัวสุดหรูขของจิมร่อนลงพจอดพิกัดแแขนพยนต์แสนอาธรจัดการยกสัมภาระพของพพวกเราอทั้งสามพขึ้นพรถออ่างเเชี่ยวชาญพพพิกัด จิมส่งฉันพพิกัดที่พตลาดเมียสต้าพพิกัดพตามคคำขอขของฉัน ข้านึกว่าพพวกเขาเก็จะมามขายพวัตถุดิบอสูรที่นี่พพิกัดเเหมือนกกันพทว่าเขาเก็ลบอกว่าเขานมมีพธุระพจะนนำไปรพใช้งานพพิกัดต่ออพ เขาข้อเสนอจะรอพให้พฉันพขายพของพพให้พเสร็จกก่อนพทว่าฉันปฏิเสธไปรและบอกว่ายังมีพธุระพเดินพตลาดพพิกัดต่ออพจิมพจึงขอตัวลับไปรพพร้อมพกับซาร่าพและทิ้งท้ายพพว่าจะโทรมามหานะพสำหรับการอออกล่าครั้งพหน้าพพพิกัด "ราคาวรับซื้อพอยู่ที่พพหนึ่งแสนสี่หมื่นเครดิตครับคุณ" พนักงานปลาายทางเอ่ยพพพร้อมรอยยิ้มพพข้าพเจ้าตอบพรับพข้อเสนอพพิกัดและในนนาทีทองพเงินก็พพุ่งทยานเข้าสู่บัญชีขของฉันพทันควันพพพิกัดชีวิต ฉันกับพแอชลินพพากันพไปรพถถุงทานพอาหารที่พรถขขายพอาหารพและมมุ่งตรงพพกลับออพาร์ตเมนต์พิกัดทันทีพพที่พพิ่มหนำสำราญพพพิกัด วันนี้คคือวันที่พ่ออกล่าพพาพประสพความนความสำเร็จขมหาศาลขของผู้ผจญภัยขของฉันพพข้าพเจ้าสังหารอสูรระดับผู้เชี่ยวชาญไปรกว่าห้าเป้าหมายพทว่าความเหนื่อยล้าพมันก็มมหาศาลพจนข้าพเจ้าออยากจะมุดพหัวลงพนอนพพบนเตียงพพพิกัดพวินาทีนี้เลยล่ะนะ 'แกร๊ก' ฉันแง้มพประตูรห้องพักพพิกัดแล้วก้าวขเข้าไปรพ ข้าฝืนกกายไปรพอาบน้ำชำระล้างคราบไคลพพิกัดชีวิตพที่ส่งพกลิ่นนมรณพออกมามจนข้าพเจ้ารู้สึกพพิกัดชีวิตรสะอิดสะเอียนพพพิกัดชีวิตพ หลังจากพชำระล้างร่ายกายพพิกัดชีวิตพจนพหอมฉุยพพพิกัดพข้าพเจ้าก็พกำลังมเตรียมตัวพจะพเข้าสู่นิทราพทว่าพลันก็นึกพพพิกัดถขึ้นมอมาพได้อออพ "แอชลิน มามหานี่หน่อยสิ้" ฉันเอ่ยเรียกพแอชลินพพิกัดพร้อมพกับหยิบชิ้นส่วนแแกนพกลางออสูรจิ๋วพพิกัดขขึ้นมอมามพข้าลืมพพพิกัดป้อนมื้อเช้าให้เธอพพิกัดชีวิตพและเธอก็ไม่ได้พส่งพสัญญาณพเตือนพเพราะเธอน่ะมไม่โปรดปรานรสชาติขของมันนมหาศาลพพพิกัดร "หม่ำนี่ซะนะ!" ฉันว่าพพิกัดพร้อมพกับส่งแแกนพกลางออสูรขนาดพพิกัดเท่าปลายนิ้วเข้าปปากเธอพพพิกัดชีวิตพเธอยอมพพิกัดอ้าพรับพพโดดยพไม่มพิกัดขขัดมขืนพเพราะพรูดีอดีอว่าพพิกัดชีวิตพถ้ามไม่ยอมมหม่ำตอนนี้พรุ่งนี้ขของพเอร็ดพอร่อยพพพิกัดชีวิตขของเธอขคงพมิกัดหดหายไปรพพพิกัดร "ฝันดีนะแอชลิน" ฉันบอเลาทีเธอพพิกัดแล้วทิ้งรตัวลงนอนพพพิกัดชีวิตพพข้าพเจ้าเพิ่งพกะพว่าจะพพักสายตาพพพิกัดชีวิตพทว่าจู่ๆ แอชลินก็พพพิกัดพุ่งทะยานเข้าสู่ใจกลางขของพฉันมพและเริ่มกระบวนการเลื่อนระดับพพพิกัดชีวิตออ่างกะทันหันพพพิกัดชีวิตออพ เธอกกำลังมเลื่อนระดับพพลัง! ความคิดนี้พกระชากสติขของฉันให้พตื่นพพิกัดขขึ้นมอมอีกรอบพพข้าพเจ้ารีบพพพิกัดกระดกพน้ำยามานาลงพพคอทันควันพพพิกัดชีวิตพเพราะขข้ารู้ดีอดีอว่าพพิกัดขั้นตอนการอัปเลเวลนี่มันมผลาญมานาขของพฉันมไปรมหาศาลขขชัวร์ๆ พพพิกัดชีวิตพ