ตอนที่ 30
30 / 89
อ่าน 7 นาที
Chapter 30 Miasta Bazaar
เผยแพร่เมื่อ 9 เม.ย. 2569 15:08
"ถึงเวลาฝึกซ้อมแล้ว..." เสียงนาฬิกาปลุกจากนาฬิกาโฮโลแกรมดังขึ้น ปลุกทั้งฉันและแอชลินให้ตื่นจากภวังค์ เมื่อคืนก่อนนอนฉันได้ตั้งเวลาปลุกไว้ตอนตีห้าครึ่งซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนรุ่งสางของเมืองเวสต์โบลัด
ภารกิจในวันนี้คือการมุ่งหน้าออกไปฝึกซ้อมพละกำลังและล่าสัตว์อสูรข้างนอกเมือง ฉันได้จัดเตรียมข้าวของทุกอย่างไว้พร้อมตั้งแต่เมื่อเย็นวานนี้ บัดนี้เหลือเพียงแค่จัดการธุระส่วนตัวและหาอะไรใส่ท้องให้เรียบร้อยก็พร้อมออกเดินทาง
"อรุณสวัสดิ์นะแอชลิน!" ฉันเอ่ยทักทาย ทว่าเธอเพียงแค่ขยับหัวเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงฉัน ก่อนจะกลับไปเหม่อมองออกไปทางระเบียงดังเดิม ตลอดสามวันที่ผ่านมาเธอไม่ได้ยอมสื่อสารกับฉันเลยสักนิด
เหตุผลก็คือเช้าวันถัดจากเราได้ทานอาหารเลิศรสนั่น ฉันก็กลับมาให้อาหารสัตว์อสูรแบบซองปรกติแก่เธอ ทว่าเธอกลับปฏิเสธที่จะกินและร้องขอจะทานอาหารรสเลิศเหมือนมื้อค่ำนั้นอีกให้ได้ ทว่าฉันจำต้องทำใจแข็งและปฏิเสธคำขอนั้นไป
ฉันพยายามปลอบใจเธอว่าหากเราออกไปล่าสัตว์อสูรระดับผู้เชี่ยวชาญจนได้เงินมามากพอ เราจะสั่งอาหารดีๆ แบบนั้นทานกันทุกวัน ทว่าเธอก็ไม่ยอมรับฟังสัญญาเหล่านั้นและพาลไม่พูดกับฉันมาถึงตอนนี้
เธอยอมทานอาหารซองของเธอนั่นแหละหลังจากปล่อยให้ตัวเองหิวจัด ทว่าจนถึงวันนี้เธอก็ยังคงดื้อรั้นและไม่ยอมสื่อสารกับฉันอยู่ดี เมื่อเห็นว่าเธอยังอารมณ์ไม่สู้ดีฉันจึงได้แต่ส่งยิ้มบางๆ ให้แล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการทำความสะอาดร่างกาย
หลังจากเสร็จธุระฉันก็เดินไปอุ้มเธอมาจากระเบียงแล้วเริ่มใช้แปรงจัดระเบียบขนให้เธอ แม้เธอจะไม่พูดด้วยแต่ก็ยังยอมให้ฉันหวีขนให้ทุกวันเป็นปรกติ สำหรับแอชลินนี่มีสองสิ่งที่เธอให้ความสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง คือเรื่องของกินเลิศรส และสองคือเรื่องการเสริมสวยเพื่อความงาม เธออาจจะยอมลืมความบาดหมางกับศัตรูคู่อาฆาตได้ชั่วคราว หากอีกฝ่ายมีของอร่อยมาล่อใจหรือช่วยปรนนิบัติจัดขนให้เธอ
เธอโผบินออกจากตัวฉันทันทีหลังจากผ่านการเสริมสวยมานานสิบนาที ฉันเก็บหวีเข้าลิฟต์ลิ้นชักข้างเตียงแล้วหยิบอาหารกึ่งสำเร็จรูปสองห่อพร้อมด้วยเศษเสี้ยวแกนกลางสัตว์อสูรระดับผู้เชี่ยวชาญออกมาให้แอชลินทาน ฉันนำอาหารของตัวเองเข้าไมโครเวฟ ส่วนของเธอฉันใส่ไว้ในชามเพราะเธอชอบที่จะใช้พลังงานความร้อนจากตัวเธออุ่นอาหารเอง
เธอทานอาหารเหล่านั้นด้วยสีหน้าที่ดูอมทุกข์ราวกับกำลังเคี้ยวสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ เดิมทีเธอก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการทานอาหารสำเร็จรูปพวกนี้หรอก ทว่าตั้งแต่ได้ลิ้มลองฝีมือเชฟระดับแนวหน้าเมื่อสามวันก่อน เธอก็ดูจะตั้งป้อมเป็นศัตรูกับอาหารสำเร็จรูปพวกนี้ไปโดยปริยาย
ฉันสวมชุดฝึกซ้อมสีเทาที่มีเกราะป้องกันแบบอ่อนติดตั้งไว้ตามจุดสำคัญของร่างกาย ชุดฝึกชุดนี้มีคุณภาพระดับปานกลางซึ่งสามารถป้องกันการโจมตีจากอสูรระดับพลทหารได้เป็นอย่างดี และยังช่วยผ่อนปรนแรงกระแทกจากระดับผู้เชี่ยวชาญในช่วงต้นได้บ้าง แถมดีไซน์ของมันยังดูโฉบเฉี่ยวทันสมัยและดูเข้ากับบุคลิกของฉันไม่เบา
"ไปกันเถอะแอชลิน" ฉันเอ่ยเรียกพร้อมมุ่งหน้าไปที่ประตูห้อง เธอโผบินมาจากหน้าต่างระเบียงแล้วมาเกาะอยู่บนหัวของฉันทันที เธอรู้ดีว่าฉันไม่ค่อยชอบใจนักเวลาที่เธอมาใช้หัวฉันเป็นที่เกาะนิ่งๆ แบบนี้ ทว่าเธอก็ยังทำมันมาลอดสามวันที่ผ่านมาเพียงเพื่อจะยั่วโมโหฉันเท่านั้น ฉันเองก็ไม่ได้เอ่ยปากห้ามปรามเพราะรู้ดีว่าต่อให้พูดไปเธอก็คงไม่ฟังอยู่ดี
ป่าเมียสต้า (Miasta Park) คือป่าที่อันตรายและลึกลับที่สุดในสาธารณรัฐ ยิ่งคุณก้าวลึกเข้าไปข้างในมากเท่าไหร่ สัตว์อสูรที่พบเจอจะยิ่งทวีความน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเท่านั้น ทั่วทั้งทวีปของเรามีเพียง 15% เท่านั้นที่เป็นพื้นที่อยู่อาศัยของมนุษย์ ส่วนที่เหลือทั้งหมดเป็นอาณาจักรของเหล่าสัตว์อสูร นอกจากเขตเมืองแล้วไม่มีพื้นที่แห่งใดที่จะเรียกว่าปลอดภัยได้เลย บางครั้งอาจจะเกิดคลื่นพายุสัตว์อสูรบุกถล่มทำลายเมืองจนย่อยยับ ในโลกที่โหดร้ายเช่นนี้มีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด
เมืองเวสต์โบลัดถูกก่อตั้งขึ้นในเขตชายป่าเมียสต้าและเป็นบ้านของนักผจญภัยกว่ายี่สิบล้านชีวิต ทว่าทันทีที่คุณย่างกรายเข้าสู่เขตป่า คุณแทบจะไม่มีโอกาสได้สบตากับมนุษย์ด้วยกันเองเลย
ฉันเรียกใช้บริการรถลอยตัวเพื่อไปส่งที่ประตูเมืองชั้นแรก และจากที่นั่นฉันต้องต่อรถอีกคันเพื่อไปยังทะเลสาบออสติน (Austin Lake) ซึ่งเป็นเป้าหมายในการล่าสมบัตและฝึกวิชาในวันนี้
ที่นั่นคือเขตรอยต่อที่เป็นแหล่งอาศัยของอสูรระดับพลทหารขั้นสูงไปจนถึงระดับผู้เชี่ยวชาญรุ่นเยาว์ มันคือสมรภูมิที่เหมาะสมที่สุดสำหรับฉันในการฝึกฝน และยังเป็นจุดยอดนิยมของเหล่าผู้ใช้พลังระดับพลทหารในการทดสอบฝีมือ ถึงแม้จะเป็นพื้นที่ยอดนิยมทว่าอาณาเขตของทะเลสาบออสตินนั้นกว้างขวางถึง 40 กิโลเมตร หากคนดวงจู๋จนตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน การจะเรียกขอความช่วยเหลือนั้นแทบจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย
รถลอยตัวใช้เวลาครึ่งชั่วโมงพามาส่งที่ประตูเมือง และนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นม่านพลังงานขนาดยักษ์ในระยะประชิด มันมีช่องสี่เหลี่ยมขนาดมหึมาเปิดออกเพื่อให้ยานพาหนะลอยตัวผ่านเข้าออกได้ รถมาส่งฉันที่บริเวณภายนอกกำแพงเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของตลาดนัดขนาดมหึมา
ตลาดนัดแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับเขตชายป่าเมียสต้า จึงถูกขนานนามว่า ตลาดนัดเมียสต้า (Miasta bazaar) มันคือแหล่งรวมตัวที่แสนสะดวกสบายสำหรับเหล่านักผจญภัย ที่นี่ทุกคนสามารถนำเอาชิ้นส่วนสัตว์อสูรที่ล่ามาได้มาแปรเปลี่ยนเป็นเงินในราคาที่ยุติธรรม
ที่ตลาดแห่งนี้มีทุกสิ่งทุกอย่างที่นักผจญภัยคนหนึ่งจะโหยหาได้ คุณสามารถมองหาอาวุธวิเศษได้ทุกระดับที่นี่
นอกจากจะเป็นแหล่งรวมของอาวุธแล้ว ที่นี่ยังเป็นศูนย์กลางที่องค์กรชั้นนำทั้งหลายแวะเวียนมาซื้อหาวัตถุดิบและสมุนไพรหายาก รวมถึงแร่ธาตุและอัญมณีล้ำค่าจากป่าลึก คุณสามารถนำทุกสิ่งมาขายและหาซื้อทุกอย่างได้จากที่นี่
เสน่ห์อีกอย่างของตลาดแห่งนี้คือความคล่องตัวสูง หากเกิดเหตุฉุกเฉินอย่างฝูงสัตว์อสูรบุกเมือง ตลาดทั้งตลาดสามารถเก็บกวาดและยกเลิกการตั้งแผงได้ภายในเวลาเพียงสิบนาที และหากต้องการจะขยายตลาดออกไปตามความต้องการของผู้คน ก็สามารถทำได้ภายในเวลาครึ่งชั่วโมงเท่านั้น
ที่นี่ประกอบไปด้วยร้านค้าน้อยใหญ่นับสองหมื่นร้านค้า แต่ทว่ากลับคงความคล่องตัวในการเคลื่อนย้ายได้อย่างน่าเหลือเชื่อ
สำหรับฉันในวันนี้ไม่มีความจำเป็นต้องซื้อหาอะไรเพิ่มเติม เพราะฉันจัดเตรียมทุกอย่างมาจากห้างสรรพสินค้าครบแล้ว และส่วนที่เหลือก็เป็นสิ่งที่ฉันยังไม่มีปัญญาจะควักเงินซื้อในตอนนี้
แอชลินที่กำลังใช้หัวของฉันเป็นจุดชมวิวส่วนตัวคอยกวาดตามองรอบกายอย่างตื่นตาตื่นใจ เพราะนี่เป็นครั้งแรกของเธอที่ได้เห็นฝูงชนมหาศาลรวมตัวกันอยู่ในที่แห่งเดียว
เธพยายามร้องขอให้ฉันซื้อของอร่อยให้ทานหลายครั้งเมื่อเห็นร้านอาหารนับพันและได้กลิ่นหอมหวลชวนหิวโชยมาตามลม ทว่าฉันใจแข็งพอจะส่ายหน้าปฏิเสธ ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เธองอนหนักขึ้นไปอีกและเริ่มเขี่ยทรงผมของฉันจนยุ่งเหยิงเพื่อเป็นการประท้วง
ฉันเดินสำรวจตลาดอยู่นานครึ่งชั่วโมงก่อนจะเรียกค่าบริการรถส่วนตัวเพื่อให้ไปส่งที่เขตทะเลสาบออสตินในจุดที่ไกลที่สุดที่สัญญาณสื่อสารยังเข้าถึงได้
ต้องเข้าใจก่อนว่าภายในป่าเมียสต้านั้น ระบบสื่อสารด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ทุกรูปแบบจะหยุดการทำงานโดยสิ้นเชิง ดังนั้นรถจึงทำได้เพียงมาส่งฉันในจุดที่เป็นเขตสิ้นสุดของสัญญาณเท่านั้น
ไม่นานพาหนะที่เรียกไว้ก็มาถึง รถคันนี้ดูแตกต่างจากรถลอยตัวในเมืองอย่างชัดเจน มันถูกเสริมด้วยเกราะป้องกันที่หนาเป็นพิเศษ และแน่นอนว่าค่าบริการของมันก็แพงกว่าปรกติถึงสิบเท่าตัว
ฉันก้าวขึ้นรถและพริบตาเดียวมันก็พุ่งทยานออกไปด้วยความเร็วสูง ฉันหยิบเอาแผนที่ราคาแพงที่ซื้มาจากอินเทอร์เน็ตขึ้นมาทบทวนเส้นทางหนึ่งรอบก่อนจะพับเก็บไป เมื่อรถมาถึงจุดหมายปลายทางพอดี
ตัวรถร่อนลงจอดในพื้นที่เปิดโล่งที่ห้อมล้อมไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ ทันทีที่ฉันก้าวพ้นตัวรถ ประตูก็ปิดลงและมันก็บินจากไปในทันที
ฉันจัดการเปิดระบบแผนที่จากนาฬิกาโฮโลแกรมเพื่อประเมินพิกัดปัจจุบันอีกครั้ง ฉันต้องเดินเท้าต่อไปอีกประมาณ 8 กิโลเมตรถึงจะเข้าสู่ชายป่าของทะเลสาบออสติน โดยไม่รอช้าฉันเริ่มก้าวเดินมุ่งหน้าสู่เป้าหมายในทันที
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.