บทที่ 681 เหล่าสัตว์ประหลาด "เสียเวลาชะมัด" อเล็กซ์บ่นพึมพำขณะทำลายรังแรกทิ้ง ทันใดนั้นตัวต่อหกตัวก็พุ่งออกมาจากรังและเริ่มบินวนเวียนอยู่รอบตัวเธอ "เอาน่า อย่ามัวแต่ยืนเฉยๆ เริ่มลงมือทำอะไรสักอย่างได้แล้ว" เธอถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายต่อสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอเหล่านี้ เธอแทบไม่ต้องใช้ทักษะยั่วยุเลยเพื่อให้พวกมันยังมีชีวิตรอดอยู่ได้ พุดกันตามตรง นี่คือการเสียเวลาของทุกคน เพราะเลเวลของเธอสูงเกินไปสำหรับดันเจี้ยนนี้ เนื่องจากที่นี่เป็นดันเจี้ยนทั่วไป เธอจึงสามารถเข้ามาพร้อมกับพวกมือใหม่ได้ แต่นั่นก็แค่นั้นแหละ ไม่มีใครจะได้ค่าประสบการณ์จากที่นี่เลย มันจึงเป็นแค่การเสียเวลาเปล่า อย่างไรก็ตาม กิลด์ของพวกเขาตั้งอยู่ในเขตพื้นที่เลเวลสูง และที่นี่ก็เป็นเขตพื้นที่เลเวลต่ำเพียงแห่งเดียวในภูมิภาคนี้ "บางทีฉันควรจะพาพวกเขาไปที่เมืองอีเลก้า แล้วปล่อยให้พวกเขาฟาร์มเหมือนกับผู้เริ่มต้นคนอื่นๆ" เธอคิดดังๆ ขณะเล่นกับพวกตัวต่ออย่างเหม่อลอย "เดี๋ยวนะ แล้วคนพวกนี้มาถึงที่พักกิลด์ตั้งแต่แรกได้ยังไงกัน?" การเดินทางจากใจกลางเมืองมายังชายขอบนั้นเต็มไปด้วยสัตว์อสูรเลเวลสูง และคนพวกนี้ยังใส่ชุดมือให้อยู่เลย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่มีสัตว์ขี่หรือเงินสำหรับจ้างรถม้า พวกเขาทำได้ยังไง? ขณะที่อเล็กซ์กำลังครุ่นคิดเรื่องนี้ ทันใดนั้นเสียงกระแทกทึบๆ ก็ดังขึ้นรอบตัวเธอ ตัวต่อครึ่งหนึ่งที่เธอเล่นด้วยตายสนิท "ฮะ?" แต่ไม่มีใครยืนอยู่ใกล้เธอเลย เอ่อ มีอยู่คนหนึ่ง แต่นักเตะเลเวล 1 เพียงคนเดียวจะฆ่าตัวต่อเลเวล 20 สามตัวได้ยังไง? เธอยังไม่ทันจะคิดจบ คำตอบของคำถามก็กระโดดเข้าใส่เธอ คนเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เคลื่อนที่อีกครั้ง หมัดพุ่งตรงเข้าใส่พวกตัวต่อด้วยมือเปล่า ปัง ปัง ปัง อเล็กซ์จำท่าทางบางอย่างของเธอได้ว่ามาจากมวยสากลหรือ MMA แต่ความเร็วและความแม่นยำในการออกอาวุธนั้นน่าเหลือเชื่อมาก คนธรรมดาไม่มีทางต่อสู้แบบนั้นได้เลย เพียงชั่วพริบตา ตัวต่อทั้งหกตัวก็นอนนิ่งอยู่บนพื้น พววมันกระตุกและดิ้นพล่าน แต่เดี๋ยวก่อน มีบางอย่างผิดปกติ อเล็กซ์รอแล้วรอเล่าเพื่อให้ชายคนนั้นปิดฉากพวกตัวต่อ ทว่าสิ่งนั้นไม่เคยเกิดขึ้น เขากลับเดินกลับไปเริ่มหารือกับคุณยายว่าเขารู้สึกว่าตัวเองทำอะไรผิดพลาดไปตรงไหน นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่? เลียมไปเอาคนพวกนี้มาจากลัทธิต่อสู้ประหลาดๆ หรือเปล่า? และทันใดนั้นเธอก็คิดออก! นั่นคือสิ่งที่เขาทำจริงๆ ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้ แต่... "เฮ้! เฮ้! ทำไมคุณไม่ฆ่าพวกมันล่ะ?" อเล็กซ์ตบมือเรียกความสนใจจากคนกลุ่มนั้น "หืม?" คนคนนั้นมองมาที่เธอด้วยความสับสน "ทำไมต้องทำร้ายสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีทางสู้ด้วยล่ะ? ผมปราบพวกมันได้แล้วนี่" เขาไหวไหล่ "อะไรนะ..." อเล็กซ์อ้าปากค้างและหุบลงอย่างพูดไม่ออก เธอพิจารณากลุ่มคนด้วยสีหน้าเรียบเฉย ขณะที่พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะมองหน้ากันและพยักหน้าเห็นพ้อง คนพวกนี้ไปมุดหัวอยู่ที่ไหนมาถึงไม่รู้เรื่องรู้ราวขนาดนี้? ค่อยๆ มีบางอย่างผุดขึ้นในใจเธอ... หรือว่า... "นี่... ระหว่างทางมาที่พักกิลด์... พวกคุณได้สู้กับสัตว์อสูรบ้างไหม?" "หืม? ใช่ครับ" "แล้วคุณก็ไม่ได้ฆ่าพวกมันด้วยเหรอ?" "ครับ?" ใบหน้าของอเล็กซ์กระตุก แต่เธอก็พยายามรักษาความสงบเอาไว้ "แล้วพวกคุณสู้กับสัตว์อสูรเลเวลอะไร?" "เลเวล 30 มั้งครับ?" "คุณว่ายังไงนะ?" อเล็กซ์อ้าปากค้างด้วยความตกใจ ผู้เล่นเลเวล 1 สู้กับสัตว์อสูรเลเวล 30 เนี่ยนะ? หมอนี่พูดจริงเหรอ? นี่มันคือการฝ่าฝืนกฎของเกมเฮงซวยนี่ชัดๆ ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมเลียมถึงยอมเสียเวลาล็อคเอาต์ออกไปเพื่อรับคนพวกนี้ด้วยตัวเอง พวกเขาเก่งเกินไปแล้ว! ด้วยคนกลุ่มนี้ ความแข็งแกร่งของกิลด์พวกเขาจะต้องพุ่งทะยานขึ้นไปอีกระดับแน่ และถ้าคนอื่นๆ ได้รับคำแนะนำจากคนเหล่านี้ ความสามารถในการต่อสู้ของคนทั้งกลุ่มก็จะเพิ่มขึ้นโดยรวม นี่มันสุดยอดมาก ทันใดนั้นอเล็กซ์ก็มีความคิดใหม่ ดันเจี้ยนเลเวล 20 นี้อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับคนกลุ่มนี้เลย "พวกเราทุกคนออกไปข้างนอกแล้วกลับเข้ามาใหม่กันเถอะ" และเมื่อออกมาข้างนอกแล้ว เธอก็เตะตัวเองออกจากปาร์ตี้ "เอาล่ะ พวกคุณเข้าไปข้างในแล้วเคลียร์ดันเจี้ยนทั้งหมดได้เลย" ไม่มีใครตั้งคำถามกับเธอ และพวกเขาก็ทำตามที่เธอบอกอย่างเคร่งครัด ทั้งเก่งและมีวินัยแบบนี้ หน่วยนี้ต้องทรงพลังมากแน่ๆ แต่เธอรู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้นำของกลุ่มนี้ ผู้นำคือหญิงชราคนนั้น คนคนนี้จะยอมทำงานภายใต้พวกเขาจริงๆ เหรอ? "คุณยายคะ?" เธอเรียกหญิงชรา "ไม่จำเป็นต้องให้ทุกคนสู้ทีละคนหรอกค่ะ ฉันแนะนำให้พวกคุณเคลียร์ดันเจี้ยนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้" หญิงชราพยักหน้าและคนกลุ่มนั้นก็เดินเข้าไป "และให้ตายเถอะ ได้โปรดฆ่าไอ้พวกตัวต่อบ้านั่นด้วย! ไม่อย่างนั้นพวกคุณจะไม่แข็งแกร่งขึ้นนะ" เสียงของเธอคำรามกึกก้อง แม้เธอจะไม่รู้ว่ามันจะช่วยอะไรได้ไหมก็ตาม เธอถอนหายใจและนั่งลงบนพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน สูดกลิ่นหญ้าสดชื่นรอบตัว "ตรวจสอบผู้ติดตาม เรียบร้อย สมาชิกใหม่ที่แปลกประหลาด เรียบร้อย ของใช้สิ้นเปลือง เรียบร้อย กลยุทธ์ เรียบร้อย มีอะไรที่ฉันทำได้อีกไหม?" เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอก็ฉุกคิดได้ว่าใครคือคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะรับมือกับสมาชิกใหม่เหล่านี้และช่วยให้พวกเขาปรับตัวได้ทันท่วงที เธอเปิดอินเทอร์เฟซระบบและเริ่มส่งข้อความหาเรย์ "ใช่ เขาควรจะเป็นคนทำ บางทีการได้รับระเบียบวินัยจากคนพวกนี้อาจจะทำให้เขาติดนิสัยดีๆ มาบ้าง" อเล็กซ์หัวเราะคิกคักกับตัวเอง วินาทีต่อมาเธอก็แข็งทื่อเมื่อกลุ่มคนเดินออกมาจากดันเจี้ยน "เดี๋ยวนะ? นี่มันเพิ่งผ่านไปแค่สิบนาทีเองไม่ใช่เหรอ? พระเจ้าช่วย คนพวกนี้มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!" เธอขอให้คนกลุ่มนั้นลงดันเจี้ยนซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความมึนงง ใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง ทั้งกลุ่มสี่สิบคนก็เลเวลอัพเป็นเลเวล 10 นั่นต้องเป็นการเลเวลอัพที่เร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมาแน่! เรย์มาถึงในระหว่างนั้นและตกตะลึงไม่แพ้กัน อเล็กซ์โยนกลุ่มคนที่น่าหมั่นไส้นี้ให้เขาและรีบหนีไปทันที แบบนี้ไม่ได้การแล้ว ถ้าเธอไม่ฝึกให้หนักขึ้นและเร็วขึ้น เธอต้องถูกทิ้งไว้ข้างหลังแน่ๆ! แน่นอนว่าเธอยังโยนเจ้าเด็กแสบนั่นให้เรย์ดูแลด้วย แล้วรีบเผ่นออกมาจากตรงนั้น ยังมีเควสต์อีกมากมายที่เธอต้องทำที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ และยังมีอย่างอื่นที่เธออยากจะทำด้วย นี่จะเป็นหนึ่งในไพ่ตายของพวกเขาถ้าเธอสามารถทำมันได้สำเร็จ เธอแสยะยิ้มและวิ่งกลับไปยังเมืองศักดิ์สิทธิ์ ในขณะเดียวกัน คนอื่นๆ ก็กำลังเตรียมตัวกันอย่างยุ่งขิง แต่ละคนต่างก็มีหน้าที่ของตนเอง ที่ด้านนอกดันเจี้ยนวิหารหิน เหมยเม่ยกำลังยุ่งอยู่กับการล่อหลอกผู้เล่นและจมอยู่กับการต่อสู้แบบ PVP เธอต้องการผลักดันตัวเองและอัปเกรด 'มงกุฎมรกต' ของเธอให้ได้ ในฐานะชาแมน มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเธอในสนามรบ PVP แต่เธอคือชาแมนที่มีไอเทมระดับตำนานและเสือดำสุดหรูที่สร้างความเสียหายได้อย่างรุนแรง ดังนั้นเธอจึงสังหารไปได้ไม่น้อย เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน เธอพัฒนาขึ้นมาก และประสบการณ์การต่อสู้ของเธอก็เติบโตขึ้นอย่างเงียบๆ เซินเยว่เองก็กำลังทำเช่นเดียวกัน เพราะมีดสั้นของเธอก็ต้องการการ PVP เพื่อการอัปเกรดขั้นต่อไป ทั้งคู่ต่างทำงานหนักเพื่ออัปเกรดไอเทมระดับตำนานก่อนที่สงครามกิลด์จะเริ่มขึ้น สมาชิกสภาสูงที่เหลือต่างก็อยู่ท่ามกลางโปรแกรมการฝึกฝนกับอาชูร่า และสมาชิกหลักคนอื่นๆ ก็ใช้ความพยายามไม่แพ้กันเพื่อเลเวลอัพให้ได้มากที่สุด ผู้เล่นสายอาชีพเองก็กำลังทำงานหามรุ่งหามค่ำเช่นกัน สงครามครั้งนี้จะต้องยากลำบาก และทุกคนก็รู้ดี อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น พวกเขาต้องชนะ ชื่อเสียงทั้งหมดของพวกเขาขึ้นอยู่กับสิ่งนี้ ทุกครั้งที่ผ่านมา หัวหน้ากิลด์ของพวกเขาจะเป็นคนทำลายอุปสรรคและเปิดประตูบานใหม่ให้เสมอ แต่ตอนนี้มีโอกาสที่พวกเขาจะได้พิสูจน์ตัวเองแล้ว พวกเขาต้องทำให้สำเร็จ! โดยเฉพาะสมาชิกที่อยู่กับกิลด์มานานต่างก็กระหายโอกาสเช่นนี้ เมื่อตอนนี้พวกเขาได้รับมันมาแล้ว พวกเขาจะไม่ยอมปล่อยให้มันหลุดมือไปเด็ดขาด ทุกคนพยายามอย่างเต็มที่และมีความมั่นใจในความสามารถของตนเองว่าจะได้รับชัยชนะในสงครามครั้งนี้ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าก็เหลือเวลาอีกเพียงหกชั่วโมงก่อนจะถึงกำหนดการสุดท้าย การเตรียมตัวในนาทีสุดท้ายยังคงดำเนินต่อไป แต่ส่วนใหญ่ทุกอย่างก็พร้อมแล้ว ทีมหลักของคริมสัน อะบิสพร้อมรบ สงครามครั้งนี้จะต้องเป็นของพวกเขา พวกเขามั่นใจในความมานะอุตสาหะ การทำงานหนัก และทักษะของตนเอง เหลือเพียงการปรับแต่งขั้นตอนสุดท้ายและการต่อสู้จริงเท่านั้น เมื่อเข็มนาฬิกาขยับเข้าใกล้เวลาเข้าไปทุกที ทุกคนต่างก็ทำงานหนักขึ้นและหนักขึ้น และท่ามกลางบรรยากาศที่คึกคักนี้ ทันใดนั้น การแจ้งเตือนของระบบที่ไม่คาดคิดหลายชุดก็กะพริบขึ้นมา [ติ้ง ประกาศอาณาจักร: วงเวทย์เคลื่อนย้ายเปิดให้ใช้งานแล้ว อนุญาตให้ผู้เล่นเดินทางจากอาณาจักรหนึ่งไปยังอีกอาณาจักรหนึ่งได้โดยเสียค่าธรรมเนียมเล็กน้อย] [ติ้ง ประกาศดินแดน: วงเวทย์เคลื่อนย้ายเปิดให้ใช้งานแล้ว อนุญาตให้ผู้เล่นเดินทางจากอาณาจักรหนึ่งไปยังอีกอาณาจักรหนึ่งได้โดยเสียค่าธรรมเนียมเล็กน้อย] [ติ้ง ประกาศอาณาจักร: จักรวรรดิต่างๆ ในดินแดนซีออน เปิดให้ผู้เล่นหาทางเข้าสู่พื้นที่ได้แล้ว] [ติ้ง ประกาศดินแดน: จักรวรรดิต่างๆ ในดินแดนซีออน เปิดให้ผู้เล่นหาทางเข้าสู่พื้นที่ได้แล้ว]