บทที่ 1172: ร่าง ผู้แปล: Exodus Tales ผู้ดำเนินการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “ถอยไป ถอยไปเดี๋ยวนี้!” หญิงผู้ครองหอทรงสั่งเจ็ดอัศวินพระอาทิตย์ทองคําด้วยเสียงที่อ่อนแรง อัศวินพระอาทิตย์ทองคําปฏิบัติตามบัญชาของหญิงผู้ครองหอทันที พวกเขาไม่กล้าไปยั่วยุซาลานต่อไปอีก “ฮ่าฮ่าฮ่า ปะมิส ท่านเป็นนังตัวแสบเห็นแก่ตัวจริงๆ!” ซาลานหัวเราะเสียงดังลั่น ศาสนจักรปีศาจสีดำย่อมไม่เสียหายหากจะขาดผู้คาร์ดินัลแดงไปสักคน แต่วิหารพาร์ทีนอนทนเสียหายเช่นนั้นไม่ได้ พวกเขายังไม่ได้สถาปนาเทพธิดา และหากหญิงผู้ครองหอตาย วิหารพาร์ทีนอนคงจะตกอยู่ในความวุ่นวายอย่างแน่นอน ซาลานเปรียบเสมือนระเบิดพลีชีพที่พร้อมจะลุกไหม้ เธอไม่ลังเลที่จะทําการโจมตีแบบพลีชีพใส่อํานาจของวิหารพาร์ทีนอน หญิงผู้ครองหอบรรดาผู้พิพากษาที่หวงแหนชีวิตย่อมไม่กล้ายั่วยุหญิงบ้าคนนี้ พวกเขาจําต้องกลืนความอัปยศเข้าไป ถึงแม้แต่พวกเขาเองก็ไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าจะปล่อยให้ผู้คาร์ดินัลแดงของศาสนจักรปีศาจสีดำทําตามใจชอบบนภูเขาบริสุทธิ์ของวิหารพาร์ทีนอน ซาลานช่างชั่วร้ายยิ่งกว่าที่ข่าวลือกล่าวไว้ แม้แต่ผู้บุญธรรมสูงสุดของศาสนจักรปีศาจสีดำก็ยังไม่เคยทิ้งให้วิหารพาร์ทีนอนและศาลพิพากษาบริสุทธิ์ตกอยู่ในภาวะลำบากเช่นนี้มาก่อน! “ดูลันซ์ พรสวรรค์ของเจ้าเทียบเท่าผู้คาร์ดินัลแดงของศาสนจักรปีศาจสีดำ คิดแผนการอันชาญฉลาดขึ้นมาได้ เจ้าเคยคิดมั้ยว่าเจ้าจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ด้วยสิ่งใด?” ซาลานเดินเข้าหาดูลันซ์ ดูลันซ์จ้องมาที่ซาลาน จะเห็นได้ชัดว่าผู้พิพากษาผู้ยิ่งใหญ่ตกใจมาก แต่พยายามที่จะสงบสติอารมณ์ไว้ “ไม่มีทางที่ข้าจะถูกเจ้าพิษ” ดูลันซ์ดูเป็นคนมั่นใจมาก เขาไม่กลัวซาลาน แต่ไม่มีใครกล้าขยับ เพราะหญิงผู้นี้กําลังควบคุมชีวิตของหญิงผู้ครองหอและบรรดาผู้พิพากษาอยู่ “หญิงสาวที่เจ้าพยายามจะฆ่า ได้รับการปกป้องจากชายผู้หนึ่งที่ข้ายังรู้สึกกลัวด้วยซ้ํา ข้าไม่จําเป็นต้องทําอะไรเลย เพราะเจ้าเป็นคนตายไปแล้ว” ซาลานกล่าว ซาลานเดินห่างออกจากยอดเขา มีคนมากมายล้อมรอบสถานที่แห่งนี้ แต่ไม่มีใครกล้าขัดขวางหญิงผู้แบกความผิดมหันต์ เธอน่ากลัวเกินกว่าจะรับมือได้ แม้แต่ผู้บุญธรรมสูงสุดของศาสนจักรปีศาจสีดำก็ยังไม่เคยปล่อยให้วิหารพาร์ทีนอนและศาลพิพากษาบริสุทธิ์ตกอยู่ในภาวะลำบากถึงเพียงนี้! “รอเดี๋ยว!” ซ่งฉี่หมิง喝止住沙兰。 ซาลานได้มาถึงทางลงเขาซึ่งเสียหายยับเยินจนจำไม่ได้ คนบนยอดเขาหวังว่าหญิงผู้นี้จะพาพิษราชินีแห่งความตายฉับพลันของเธอแล้วจากไปโดยเร็วที่สุด พวกเขากังวลว่าหากหญิงผู้นี้ตัดสินใจที่จะปล่อยระเบิดพลีชีพ พวกเขาจะพินาศพร้อมกับหญิงผู้นี้ “เหตุการณ์ผ่านมานานหลายปีแล้ว ทําไมเจ้าต้องระบายความโกรธใส่คนธรรมดา? มีผู้คนมากมายเสียชีวิตในเมืองโบและเมืองหลวงโบราณ ถ้าหยวนไท่รู้ว่าเป็นการกระทําของเจ้า เขาจะสามารถไปสู่สุคติได้อย่างไร?” ซ่งฉี่หมังกดดัน “มันเป็นแค่ขาวหรือดำ เขาได้ทําเลือกที่ผิดพลาดไปแล้ว! ตราบใดที่เขายังซ่อนตัวอยู่ในภูเขานี้ ข้าก็จะสังหารเมืองของเขาต่อไป!” ซาลานตอบทันที “ล้านชีวิตได้ล้มตายเพราะความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว” “มันเป็นแค่จุดเริ่มต้น” ซาลานสัญญา ซ่งฉี่หมิงยืนนิ่ง สีหน้าที่ซับซ้อนในดวงตาของเขาถูกแทนที่ด้วยความมุ่งร้ายที่หนาวเย็น! เขาอยู่ห่างจากซาลานไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตร ซาลานไม่เคยถูกติดตาม เธอน่าจะเป็นครั้งแรกที่ปรากฏตัวหน้าพวกเขา และในสถานที่เช่นวิหารพาร์ทีนอน นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการฆ่าปีศาจร้าย ซ่งฉี่หมิงไม่อาจปล่อยให้ปีศาจที่จะก่อให้เกิดภัยพิบัติต่อไปจากไปได้ง่ายๆ โดยเฉพาะเมื่อเขาตระหนักได้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะการพิพากษาที่เกิดขึ้นในอดีต... ซาลานเดินลงภูเขาและค่อยๆ จางหายไปในระยะไกล ในขณะเดียวกัน ซ่งฉี่หมิงยังคงยืนนิ่ง... เขามีพลังมากพอที่จะโค่นซาลาน แต่เขาเลือกที่จะไม่ทําเช่นนั้น นอกจากความจริงที่ว่าผู้พิพากษาลีโอนาร์ดจะดับสูญไปพร้อมกับซาลาน ถ้าเขาล้มเหลวในการฆ่าซาลานที่นี่ โดยพิจารณาจากลักษณะที่ชอบแก้แค้นของผู้หญิงคนนี้ เมืองเวทย์มนตร์ที่เขาอาศัยอยู่น่าจะเป็นเป้าหมายต่อไปของเธอ ซ่งฉี่หมิงสูญเสียความกล้าหาญทันทีเมื่อนึกถึงภัยพิบัติแห่งเมืองหลวงโบราณ! ชายที่แก่ลงแล้วจะมีความกังวลมากขึ้น และจะกล้าน้อยลง ซ่งฉี่หมิงไม่อาจช่วยเหลือได้แต่ต้องเหลือบมองไปที่โมฝานและงูดำตราสัญลักษณ์ ถ้าหากโมฝานเป็นเขา เขาจะต้องฆ่าซาลานด้วยทุกวิถีทางอย่างแน่นอน! ในขณะที่เขาลังเลใจ ซาลานได้จากไปแล้ว กลิ่นของเลือดสีดำที่ลอยฟุ้งอยู่บนยอดเขาค่อยๆ ลดน้อยลง ซ่งฉี่หมิงกลับไปหาเพื่อนของเขา เลโอนาร์ด และเห็นว่าเขาหมดสติไปแล้ว เขาไม่แน่ใจว่าคนนั้นจะรอดชีวิตหรือไม่ ในทางกลับกัน หญิงผู้ครองหอ ปะมิส สามารถระงับพิษได้ สาวใช้ของเธอกําลังจะไล่ตามซาลาน แต่หญิงผู้ครองหอสั่งห้ามทันที เธอสั่งให้ไมอัสสืบสวนหอเทพธิดาทันที และค้นหาทุกคนที่น่าสงสัย! เหตุผลที่ซาลานสามารถควบคุมพวกเขาได้ก็คือ สมาชิกของศาสนจักรปีศาจสีดําได้แทรกซึมเข้าไปในหอเทพธิดา สาวใช้ช่วงทดลองที่หั่นศพของอิซิชะเป็นชิ้นๆ ได้ฆ่าตัวตายไปแล้ว แต่พวกเขายังต้องค้นหาว่าใครเป็นคนวางพิษพวกเขา! “หญิงผู้ครองหอ บัดนี้ซาลานปรากฏตัวแล้ว หมายความว่าเยซินเซียบริสุทธิ์! ข้าหวังว่าท่านจะยกเลิกรูปแบบเวทย์มนตร์และปล่อยโมฝานและซินเซียไป” ซ่งฉี่หมิงกล่าวเมื่อเห็นหญิงผู้ครองหอฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว “ข้อเท็จจริงที่ว่า เยซินเซียสังหารปันจิอา ยังคงเป็นความจริงอยู่ เธอจะถูกลงโทษประหารชีวิต ไม่ว่าเธอจะเป็นซาลานหรือไม่ นอกจากนี้ โมฝานยังบังอาจก่อความวุ่นวายในวิหารพาร์ทีนอนของเรา ไม่มีทางที่เราจะให้อภัยเขาได้ง่ายๆ!” เมลาอูราตะโกนทันที สีหน้าของหญิงผู้ครองหายังคงเป็นสีดํา พวกเขาสูญเสียศักดิ์ศรีทั้งหมดในวันนี้ พวกเขากลัวเกินกว่าที่จะทําอะไรเมื่อซาลานใช้ชีวิตของเธอมาขู่เอาชีวิตพวกเขา ดังนั้น วิหารพาร์ทีนอนจึงจะไม่ให้อภัยโมฝาน เยซินเซีย และงูดำอย่างง่ายดาย! “ฮึ พวกเขามีความผิดอย่างชัดเจน ถ้าหากโมฝานไม่ปรากฏตัว ซาลานจะไม่มีทางลอบเข้ามาในวิหารพาร์ทีนอนได้ บางทีโมฝานอาจจะสมคบคิดกับซาลานมานานแล้ว ความผิดของเขาไม่อาจให้อภัยได้!” ผู้พิพากษาคนยิ่งใหญ่ ดูลันซ์กล่าว ซ่งฉี่หมิงโกรธแค้นด้วยถ้อยคําของดูลันซ์! คนเหล่านี้จะละโมบได้ถึงขนาดไหน? พวกเขาล้มเหลวในการจับผู้คาร์ดินัลแดงของศาสนจักรปีศาจสีดํา ดังนั้นพวกเขาจึงวางแผนที่จะเสียสละสองนักเวทย์หนุ่มเพื่อแก้ตัวให้ตัวเอง ตั้งแต่เมื่อไรที่ศาลพิพากษาบริสุทธิ์และวิหารพาร์ทีนอนเสื่อมเสียถึงเพียงนี้? ชัดเจนว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะพวกเขากล่าวหาเรื่องซินเซียว่าเป็นซาลานอย่างผิดๆ! เยซินเซียไม่ใช่ซาลาน หมายความว่าเธอไม่มีแรงจูงใจในการสังหารปันจิอา มีแผนการสมคบคิดที่ใหญ่หลวงอยู่เบื้องหลัง แต่วิหารพาร์ทีนอนและศาลพิพากษาบริสุทธิ์ยังคงยืนกรานที่จะฆ่าซินเซียแทนที่จะสืบสวนเรื่องราว “ท่านผู้เฒ่า นี่ไม่มีประโยชน์อันใด การพิพากษาได้ตัดสินลงไปแล้ว เด็กหญิงคนนี้จะไม่รอดชีวิต” เลโอนาร์ดกล่าวกับซ่งฉี่หมิงด้วยเสียงอ่อนแรง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร!?” ซ่งฉี่หมิงตะเบ็งเสียง “ดูลันซ์ได้ใช้วิธีการประหารชีวิตแบบดํา พวกนักเวทย์ของศาลพิพากษาบริสุทธิ์ไม่ใช่ผู้สังหาร...” เลโอนาร์ดกล่าว สีหน้าของซ่งฉี่หมิงมืดครึ้ม เขายกหน้าขึ้นด้วยความไม่เชื่อและจ้องไปที่งูดำตราสัญลักษณ์ที่กําลังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะทะลวงผ่านรูปแบบเวทย์มนตร์ และโมฝานที่มุ่งมั่นที่จะช่วยซินเซียให้ได้โดยทุกทาง! “ดูลันซ์ เจ้าเสียสติหรือไม่!?” ซ่งฉี่หมิงสูญเสียความอดทน เขาไม่อาจสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป เขาตะเบ็งเสียงดังและเดินตรงเข้าหาดูลันซ์ ดวงตาของซ่งฉี่หมิงเต็มไปด้วยความโกรธและความมุ่งร้าย อํานาจจิตใจอันน่าเกรงขามของเขาพุ่งตรงไปที่ดูลันซ์ นักเวทย์แห่งศาลพิพากษาบริสุทธิ์ใกล้เคียงเกือบล้มทั้งยืน ไม่อาจทนต่อแรงกดดันอันน่าเกรงขามได้ ดูลันซ์จ้องกลับมาที่ซ่งฉี่หมิง อํานาจอันทรงพลังก็วนเวียนอยู่รอบตัวเขาเช่นกัน คนหนึ่งเป็นคณะกรรมการผู้สูงศักดิ์ของศาลพิพากษาบริสุทธิ์ อีกคนหนึ่งเป็นผู้พิพากษาคนยิ่งใหญ่ อํานาจของสองผู้ทรงอํานาจสูงสุดของศาลพิพากษาบริสุทธิ์ปะทะกัน ไล่ผู้นับเวทย์ระดับสูงที่อยู่ใกล้เคียงให้ถอยหลัง ไม่มีผู้ใดยืนอยู่ภายในระยะหนึ่งร้อยเมตรจากสองนักเวทย์ผู้ทรงพลังนี้ แม้แต่ยังไม่ได้ท่องคาถาใดๆ ท้องฟ้าก็มืดครึ้มไปแล้ว! “นางคือซาลาน จึงไม่ผิดที่ข้าจะใช้วิธีการประหารชีวิตแบบดํากับนาง ท่านไม่ใช่คณะกรรมการอีกต่อไปแล้ว ท่านไม่มีสิทธิ์ที่จะตั้งคําถามเกี่ยวกับการตัดสินใจของข้า!” ดูลันซ์กล่าว “เด็กหญิงคนนี้บริสุทธิ์ เจ้ากําลังใช้อํานาจในทางที่ผิด!” “ข้าไม่ได้เป็นคนเดียวที่โหวตด้วยหินสีดํา ซ่งฉี่หมิง เจ้ายังไม่ได้เรียนรู้ที่จะตัดสินใจและประเมินสถานการณ์หรือ? เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าเป็นคนเดียวที่รับผิดชอบในความตายของหยวนไท่? ข้ามีเพียงหินแห่งความผิดเพียงก้อนเดียว แต่เจ้าไม่รู้หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา? เขาสว่างเกินไป แม้แต่อิซิชะก็รู้สึกถูกคุกคามจากอิทธิพลของเขา และทางเลือกเดียวที่เขามีคือความตาย!” ดูลันซ์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว “แล้วเยซินเซียล่ะ!?” ซ่งฉี่หมิงตอบโต้อย่างรวดเร็ว นักเวทย์แห่งศาลพิพากษาบริสุทธิ์และบรรดาผู้พิพากษาพยายามจะห้ามปราม แต่อํานาจของพวกเขานั้นช่างน่าเกรงขามเกินไป ไม่มีใครสามารถเข้าใกล้ได้เลย “เจ้ารู้อยู่แล้วว่าซาลานคือใคร ไม่อาจเดาได้หรือว่าเด็กหญิงคนนี้คือใคร? โอ้ ซ่งฉี่หมิง เจ้าต้องล้มเหลวแน่ เจ้าไม่โหดร้ายเพียงพอที่จะเป็นผู้มีอํานาจ อิซิชะคือผู้นําของเราเสมอ เธอเท่านั้นที่สามารถขจัดกองกําลังที่ต่อต้านทั้งหมดและชิงสง่าราศีของศาลพิพากษาบริสุทธิ์คืนมาได้!” ดูลันซ์กล่าว “เจ้า...เจ้าทั้งหมดต้องรับผิดชอบเรื่องนี้!” ซ่งฉี่หมิงตระหนักทันทีว่าใครอยู่เบื้องหลังแผนการสมคบคิดนี้ หลังจากเห็นปฏิกิริยาของดูลันซ์ อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้รู้ความจริง เรื่องทั้งหมดรู้สึกเหมือนเป็นฝันร้ายที่ไร้สาระ... — — หอเทพธิดา... ที่ทางเดินยาวที่ปกคลุมไปด้วยผลึกสีม่วง อาชารุยะในชุดสีเขียวเข้มยาว ก้าวเดินไปทางด้านปลาย ปลายทางเดินคือห้องชั้นใน ซึ่งมีโลงศพสีฟ้ารูปทรงคล้ายใบไม้บริสุทธิ์ตั้งอยู่ หญิงสาวที่งดงามนอนอยู่ข้างใน คลุมด้วยเครื่องประดับที่น่าหลงใหลมากมาย อาชารุยะเดินเข้าใกล้โลงศพ หญิงผู้ช่วยผู้ครองหอที่เฝ้าอยู่ลังเลเล็กน้อยเมื่อเห็นอาชารุยะ อาชารุยะเหลือบมองไปที่โลงศพและเห็นว่าศพของหญิงสาวยังคงอยู่ครบถ้วน เธอถอนหายใจเย็นชาและกล่าวว่า “ไม่ได้หรอกหรือที่พวกเขาบอกว่าศพของอิซิชะถูกหั่นเป็นชิ้นๆ?” หญิงผู้ช่วยผู้ครองหอไม่แน่ใจว่าจะพูดอะไร เธอจึงย้ายตัวออกไปโดยสมัครใจ อาชารุยะเดินเข้าไปใกล้และเห็นคราบเลือดในโลงศพ แต่เมื่อเธอมองดูให้ใกล้ขึ้น สีหน้าของเธอก็มืดครึ้ม ศพมีรอยแผลที่ชัดเจน แต่รอยแผลเหล่านั้นกําลังสมานตัวเองอย่างช้าๆ! ชิ้นส่วนของศพอิซิชะ... กําลังกลับมารวมตัวกันด้วยตัวเอง!