Chapter 1015 ความลับ จู่ๆ การต่อสู้ก็ปะทุขึ้น ชายหนุ่มร่ายเวท [Fire Bullets] ทันที กลุ่มลูกไฟขนาดเล็กจำนวนหลายสิบลูกพุ่งเข้าใส่มอร์กาน่า พวกมันบินเร็วกว่าที่เธอคาดไว้มาก แต่เด็กสาวก็สะบัดแขนตอบโต้อย่างรวดเร็ว หลังจากที่เธอสะบัดมือออกไป คลื่นเปลวเพลิงก็พุ่งออกมาทำลายลูกไฟเหล่านั้นจนสลายไปอย่างง่ายดาย "เวทไฟของนังเด็กนั่นไม่ธรรมดาจริงๆ" เมื่อหญิงสาวเห็นว่าการโจมตีก่อนหน้านี้ถูกมอร์กาน่าสกัดไว้ได้ เธอก็ไม่รอช้า หยิบหอกออกมาแล้วพุ่งเข้าใส่มอร์กาน่าเพื่อโจมตีอีกครั้ง [Vicious Barrage] มันคือศิลปะการต่อสู้สายรุกที่ทำให้ผู้ใช้โจมตีได้เร็วมากจนดูราวกับว่ามีหอกนับสิบเล่มกำลังพุ่งเข้าหามอร์กาน่าในเวลาเดียวกัน ปลายหอกนั้นพร่าเลือนจนมองไม่ชัด เพราะมันไม่มีช่องว่างให้หลบหลีกเลยแม้แต่น้อย มอร์กาน่าถูกโจมตีอย่างหนักหน่วง ในจังหวะวิกฤตนี้ เธอรีบถอยฉากเพื่อเอาชีวิตรอด "หึ! แกหนีฉันไม่พ้นหรอก!" ฝ่ายตรงข้ามตะโกนลั่น หญิงสาวรีบดีดตัวจากพื้นและไล่ตามมอร์กาน่าไปอย่างดุเดือด ทว่าตรงกันข้ามกับที่อีกฝ่ายคาดไว้ มอร์กาน่าไม่ได้ตั้งใจจะหนีตั้งแต่แรก ในเวลาอันสั้นเพียงเสี้ยววินาที สี่เท้าของมอร์กาน่าก็งอกขนยาวออกมาพร้อมกับความเร็วที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างมหาศาล ผลจากการกลายร่างทำให้เธอคว้าหอกไว้ได้ด้วยมือเดียว และอาศัยจังหวะที่คู่ต่อสู้ประมาท พุ่งกรงเล็บเข้าใส่หญิงสาวโดยตรง ฉัวะ!! ใบหน้าของหญิงสาวถูกข่วนจนเป็นแผลฉกรรจ์ เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาไม่หยุด "หน้าฉัน! นังสารเลว!" หญิงสาวกรีดร้องใส่มอร์กาน่า ซึ่งฝ่ายหลังตอบกลับด้วยสายตาเย้ยหยัน ชายชราที่มาด้วยกันรีบห้ามหญิงสาวเมื่อเธอทำท่าจะพุ่งเข้าไปเล่นงานมอร์กาน่าอีกครั้ง ทำให้อีกฝ่ายหันมามองด้วยความหงุดหงิด ถึงกระนั้นเขาก็ยังจ้องมองมอร์กาน่าอย่างเยือกเย็นและเตือนเธอว่า "นังเด็กนั่นอยู่ในระดับกลางเป็นอย่างน้อย พวกเธอสองคนคงจัดการมันได้ยาก" ทันทีที่เขากล่าวจบ ร่างกายทั้งหมดของชายผู้นั้นก็เปลี่ยนเป็นหินสีเงิน และด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่ารูปลักษณ์ปัจจุบัน ชายคนนั้นก็พุ่งเข้าหามอร์กาน่าด้วยจิตสังหารอันแรงกล้า ฟิ้ว! ฟิ้ว! หมัดรัวกระหน่ำพุ่งเข้าหามอร์กาน่า ร่างของเธอวูบไหวขณะที่ขยับตัวหลบหลีกอย่างสุดกำลัง เวลาผ่านไปไม่นานเธอก็พบช่องว่างในการสวนกลับ ทันทีที่เห็นโอกาส เธอไม่ปล่อยให้หลุดมือและโจมตีสวนกลับไปอย่างไม่ทันตั้งตัว มอร์กาน่าประทับมือลงบนหน้าอกของชายคนนั้นก่อนจะปล่อยท่าโจมตีทำลายล้างออกมา [Darkfire Touch] มันเป็นการโจมตีที่รุนแรงจนชายคนนั้นถึงกับร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด อย่างไรก็ตาม เขายังฝืนทนต่อความเจ็บปวดและสวนกลับด้วยหมัดอันทรงพลัง ปัง!!! แรงปะทะทำให้มอร์กาน่าต้องถอยกรูดไปหลายก้าว หมัดนั้นหนักหน่วงเกินกว่าจะรับไหว จนเธอทรุดเข่าลงกับพื้นและกระอักเลือดออกมา ตอนนี้เธอตระหนักได้ว่ากระดูกซี่โครงแตกไปหลายซี่ ความเจ็บปวดทำให้เธอต้องครวญครางออกมา คนอีกสองคนรีบล้อมเธอไว้ทั้งซ้ายและขวา คนหนึ่งมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ที่ฝ่ามือ ส่วนอีกคนกำหอกแน่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ชายชราผู้สุขุมยืนอย่างมั่นใจแล้วกล่าวว่า "ยอมแพ้แล้วบอกสิ่งที่เรารู้มาซะ!" มอร์กาน่าเงียบไปครู่หนึ่ง ขณะที่คู่ต่อสู้ทั้งสองยังคงอยู่ในท่าเตรียมจู่โจม รอคอยคำตอบจากเธอ หลังจากนั้น มอร์กาน่าก็ลุกขึ้นยืนอย่างใจเย็น "ฉันยอมแพ้..." เธอเอ่ยออกมาอย่างไม่มีใครคาดคิด แม้ว่านี่จะเป็นคำตอบที่พวกเขาอยากได้ยินจากปากเด็กสาว แต่พวกเขาก็ยังประหลาดใจที่เธอพูดออกมาด้วยท่าทีที่ดูง่ายดายเช่นนี้ หลังจากนั้นมอร์กาน่าก็เสริมขึ้นว่า "พวกคุณอยากรู้ความลับของฉันใช่ไหม?" ทันทีที่เธอพูดคำนั้น ช่องว่างมิติก็บิดเบี้ยวขึ้นข้างกายเธอ "นี่คือความลับของฉัน" ทันทีที่พูดจบเธอก็กระโดดหายเข้าไปในช่องว่างนั้น สร้างความตื่นตระหนกให้กับทั้งสามคนเมื่อเห็นร่างของเธอเลือนหายไป "มันหนีกำลังหนีไปแล้ว!!" ทั้งสามคนรีบพุ่งตัวไล่ตามเข้าไปในช่องว่างก่อนที่มันจะปิดลง "นี่มันมิติกระเป๋า..." ชายชรากล่าวพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ "นังเด็กนั่นอยู่ที่ไหน!? มันไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนกัน?" ทั้งสามเดินไปตามอุโมงค์จนกระทั่งมาถึงโถงกว้าง ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาพวกเขาสีหน้าซีดเผือดทันที เด็กสาวที่พวกเขากำลังไล่ตาม ยืนอยู่อย่างสงบนิ่งเบื้องหน้ามอนสเตอร์ร่างยักษ์สีดำทมิฬ "มัง...กร!!!" มันเหนือกว่าที่พวกเขาคาดคิดไว้มาก ไม่มีใครในที่นี้คิดมาก่อนว่าจะต้องมาเจอมังกรยักษ์ในที่แห่งนี้ เพราะตั้งแต่แรกพวกเขาคิดแค่ว่ามอร์กาน่าเพียงแค่พยายามหนีจากพวกเขาเท่านั้น ชายชราพยายามหันหลังกลับและวิ่งหนีทันที แต่ในวินาทีนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงคำรามกึกก้อง และเห็นเพื่อนทั้งสองคนที่กำลังวิ่งหนีไปทางอุโมงค์ถูกเปลวเพลิงสีดำกลืนกินจนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา เขาสะดุดหยุดนิ่งและคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัว เขาแข็งทื่ออยู่อย่างนั้นครู่หนึ่ง ขณะที่ร่างตรงหน้าจ้องมองเขาด้วยสายตาของผู้ชนะ มอร์กาน่าค่อยๆ เดินเข้ามาหาเขา "อย่างที่ฉันบอกไป... แกต้องบอกทุกอย่างที่แกรู้มาให้หมด" *** เหนือโลกขึ้นไป ภายในสิ่งปลูกสร้างบนด้านมืดของดวงจันทร์ ชายคนหนึ่งกำลังเฝ้ามองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นบนโลกผ่านลูกแก้วอย่างใจจดใจจ่อ "ทำไมไอ้สามคนนั่นถึงยังไม่ออกมาอีก? เกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่!?" ร่างอีกร่างหนึ่งซึ่งสังเกตเห็นว่าชายคนนี้กระวนกระวายมาสักพักแล้ว จึงเดินเข้ามาหา "ท่านพี่เฮเดส ท่านไปก่อเรื่องอะไรบนโลกอีกหรือเปล่า? ท่านพี่ซุสกำชับไว้แล้วนะว่าอย่าทำอะไรในระหว่างที่ท่านไม่อยู่" ร่างนั้นแค่นเสียงตอบกลับ "หึ! เจ้าจะรู้อะไรเฮอร์มีส นี่มันธุระส่วนตัวของข้า!" ในเวลาเดียวกันนั้นเอง พวกเขาก็เห็นยานลำหนึ่งเพิ่งมาถึงฐานทัพผ่านทางหน้าต่าง "พวกมันกลับมาแล้ว! ท่านพ่อกลับมาแล้ว!" เมื่อเฮเดสเห็นการมาถึง เขาก็มีท่าทีดีใจขึ้นมาทันที เขารีบก้าวเท้าเข้าไปหาเหล่านักเดินทางและรายงานสิ่งที่เขาค้นพบให้ครอบครัวฟังอย่างรวดเร็ว "ข้าบอกท่านแล้วท่านพ่อ ท่านพี่ มีบางอย่างซ่อนอยู่ในกลุ่มก้อนหินนั่น มันเป็นสิ่งที่ทรงพลังมาก ให้ข้าลงไปตรวจสอบดูเถอะ" เฮเดสกล่าวด้วยความตื่นเต้น ทว่าเมื่อซุสได้ยินดังนั้น เขากลับตำหนิน้องชายแทน "ท่านนี่มีแต่จะนำปัญหามาสู่ครอบครัวจริงๆ" จากนั้นซุสจึงเป็นฝ่ายอธิบายให้น้องชายฟังเกี่ยวกับเหตุการณ์การประชุมที่พวกเขาเพิ่งไปเข้าร่วมกับทาง Earthlink และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นที่นั่น ตอนนี้พวกเขาถูกสั่งห้ามไม่ให้ยุ่งเกี่ยวอย่างเด็ดขาด เป็นเวลาอีกไม่ต่ำกว่า 20 ปี ทางด้านโครนัส ผู้เป็นหัวหน้าครอบครัว เบนสายตามองไปยังเฮเดสด้วยสีหน้าจริงจังแล้วกล่าวว่า "เล่ารายละเอียดเรื่องนั้นมาให้ข้าฟังที"