Chapter 2196 ความช่วยเหลือ เมื่อเสียงเพลงจบลง เอเมอรี่โน้มตัวไปกระซิบกับมอร์กาน่าเบาๆ เธอพยักหน้าแล้วถอยหลังออกมาไม่กี่ก้าว สีหน้าของเธอดูผสมผสานระหว่างความซาบซึ้งและความตื่นเต้นที่ยังคงตกค้างอยู่ อีกฝั่งหนึ่งของฟลอร์เต้นรำ ร่างระหงในชุดสีทองยืนรออยู่ ความสง่างามที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเธอดึงดูดสายตาของผู้คนมากมาย เมื่อสายตาของทั้งคู่ประสานกัน เอเมอรี่ก็ก้าวเท้าอย่างมุ่งมั่นตรงไปยังจุดที่เธอยืนอยู่ "เต้นรำกับผมสักเพลงไหมครับ?" เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบและเปี่ยมด้วยความเป็นกันเอง หญิงสาวคนนั้นคือเทสซ่า คาราต และเมื่อเธอยื่นมือตอบรับเขา เสียงซุบซิบด้วยความอยากรู้อยากเห็นและฉงนสนเท่ห์ก็ดังระงมไปทั่วงาน สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่พวกเขาขณะที่เริ่มขยับตัวเต้นรำ บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด คราวนี้การเต้นรำดูเป็นทางการและสำรวมมากขึ้น ทว่าแฝงไปด้วยความเข้มข้นที่ขัดกับท่าทางอันดูเรียบเฉยของพวกเขา ขณะที่ทั้งคู่เคลื่อนไหวไปตามจังหวะดนตรีอย่างงดงาม เทสซ่าก็ได้สื่อสารทางจิตมาถึงเขา <คุณควรหยุด... สิ่งที่คุณกำลังทำมันอันตรายนะ...> เอเมอรี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงทางจิตที่สงบแต่หนักแน่น "ทำไมล่ะ?" <คุณกำลังทำตัวโดดเด่นเกินไป... การเข้าไปพัวพันกับพวกเลือดผสมและเป็นตัวแทนของกลุ่มคนกลุ่มน้อย... คุณมีแต่จะทำให้ตัวเองเดือดร้อน> เอเมอรี่ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะตอบว่า "ผมปล่อยให้พวกเขาทำตามใจชอบไม่ได้... ผมจำเป็นต้องสู้" <คุณไม่เข้าใจ... สิ่งที่คุณทำมันไม่มีความหมายหรอก... คุณไม่มีทางชนะ... การเลือกตั้งครั้งนี้... มันถูกล็อกผลไว้แล้ว... ต่อให้มีโอกาสเพียงน้อยนิดที่คุณจะได้ที่นั่ง... เสียงของคุณก็จะไม่มีวันถูกรับฟัง... พวกเขาไม่มีทางยอมให้คุณทำแบบนั้นแน่... > เอเมอรี่ตอบกลับอย่างใจเย็นและมั่นคง "พวกเขาจะยอม... ถ้าคุณช่วยผม... เราต่างฝ่ายต่างช่วยเหลือกันได้... บอกผมทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับฝ่ายของคุณ... ให้ผมช่วยเถอะ... การช่วยเหลือคุณก็คือการช่วยเหลือตัวผมเอง" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ เสียงดนตรีและเสียงจอแจของผู้คนดูเหมือนจะค่อยๆ เลือนหายไปในฉากหลังขณะที่พวกเขายังคงเต้นรำ สายตาของเทสซ่าสั่นไหว ประกายแห่งความหวังถูกความสิ้นหวังดับลงอย่างรวดเร็ว เธอส่ายหน้าช้าๆ น้ำเสียงทางจิตของเธอหนักอึ้งไปด้วยความโศกเศร้า <ไม่... คุณช่วยพวกเราไม่ได้... และเราก็ช่วยคุณไม่ได้เช่นกัน> หัวใจของเอเมอรี่หล่นวูบ แต่เขายังคงรักษาความสุขุมไว้ พยายามอ่านอารมณ์ที่ลึกซึ้งในดวงตาของเธอ เทสซ่ากล่าวต่อ <เหมือนกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับร้านของคุณนั่นแหละ... ทางที่ดีที่สุดคือคุณควรถอนกำลังทั้งหมดกลับไปยังอาณาเขตอัลฟ่าเสีย... ฉันเสียใจด้วย> หลังจากพูดจบประโยค เทสซ่าก็ถอยหลัง โค้งคำนับเล็กน้อย แล้วเดินออกจากฟลอร์เต้นรำไป สัญชาตญาณของเอเมอรี่สั่งให้เขาตามเธอไปเพื่อพยายามเปลี่ยนใจ แต่ทว่าหนึ่งในผู้อาวุโสของตระกูลคาราตกลับขวางหน้าเขาไว้ การปรากฏตัวที่น่าเกรงขามและสายตาคมกริบของอีกฝ่ายทำให้เอเมอรี่ต้องหยุดชะงัก เอเมอรี่ถอยกลับมาหาอย่างไม่เต็มใจนักและกลับไปรวมกลุ่มกับมอร์กาน่าและคนอื่นๆ ที่คอยมองดูเหตุการณ์ด้วยความเป็นห่วง จอมเวทโรเซียขมวดคิ้วแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ท่าทางไม่ค่อยดีเลยใช่ไหม? คุณจะทำยังไงต่อไป?" ความมุ่งมั่นของเอเมอรี่ชัดเจนอยู่ในน้ำเสียง "ผมจะลองคุยกับเธออีกครั้ง... เราจะยอมแพ้ไม่ได้" ในขณะที่เขากำลังพูด กระแสความสนใจก็กระจายไปทั่วงาน เอเมอรี่สัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวที่คุ้นเคยและทรงพลังเมื่อมีคนก้าวเข้ามาในงาน เขาหันไปทางทางเข้าและเห็นเธอ: จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่หญิงที่มีความงามอันน่าทึ่ง เธอสวมชุดสีดำหรูหราประดับประดาด้วยเครื่องประดับทองสุดตระการตาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ทุกชิ้นช่วยขับเน้นสง่าราศีของเธอ การมาถึงของเธอทำให้ทุกคนต้องหยุดชะงัก เพราะเธอคือตัวแทนของหนึ่งในฝ่ายที่มีอิทธิพลมากที่สุดในจักรวาล นั่นคือ เนฟิลิม เสียงกระซิบดังขึ้นทันทีท่ามกลางผู้เข้าร่วมงาน "นั่นแกรนด์เมจอิชทาร์แห่งเนฟิลิม" ใครบางคนพึมพำ และชื่อนั้นก็แพร่กระจายไปทั่วงานราวกับไฟลามทุ่ง เอเมอรี่เฝ้ามองดูเธอร่อนกายไปทั่วฟลอร์ การเคลื่อนไหวของเธอดูสง่างามและมีจุดมุ่งหมาย การปรากฏตัวของเธอราวกับร่ายมนตร์สะกดทุกคนในงาน แม้แต่นักการเมืองที่เจนจัดที่สุดและจอมเวทผู้ทรงพลังต่างก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง ความสนใจของทุกคนเปลี่ยนทิศทางเมื่อกลุ่มจากฝ่ายฉินและครอฟต์เริ่มเข้าหาจอมเวทอิชทาร์เพื่อทำความรู้จัก การรวมตัวนั้นดูแทบจะเหมือนมีการเตี๊ยมกันไว้ก่อน จนกระทั่งผู้จัดงานประกาศชื่อของเธอ พร้อมกล่าวชมความงามของเธอและเชิญขึ้นสู่เวที "มาฟังคำพูดจากแขกผู้สวยงามของเรากันสักเล็กน้อยเถิด" พิธีกรประกาศ การปรากฏตัวบนเวทีของอิชทาร์ช่างน่าหลงใหล เธอพูดเพียงไม่กี่คำ แต่ละคำล้วนมีน้ำหนัก เสน่ห์ของเธอสะกดผู้ฟังทั้งห้องได้อยู่หมัด ทั้งชายและหญิงต่างตกอยู่ในภวังค์แห่งความงามและความสง่างามของเธอ เธอขอบคุณครอบครัวครอฟต์และฉินเป็นพิเศษสำหรับการเชิญ และจากนั้นเธอก็ประกาศแถลงการณ์ที่สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วงาน "ฉันเชื่อมั่นว่าตระกูลฉินและครอฟต์จะทำให้โกลเด้นซิตี้เป็นสถานที่ที่ดีขึ้นกว่าเดิมมาก" เธอประกาศ คำพูดของอิชทาร์ไม่ได้ทำหน้าที่แค่เพียงสนับสนุนฝ่ายฉินและครอฟต์เท่านั้น แต่ยังเป็นการตำหนิฝ่ายคาราตโดยนัยอีกด้วย บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และเอเมอรี่สัมผัสได้ถึงความไม่สบายใจของผู้เข้าร่วมงานหลายคน โดยเฉพาะสมาชิกฝ่ายคาราตที่ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง บางคนถึงกับเดินออกจากงานไปด้วยความโกรธแค้น หลังจากประกาศจบ อิชทาร์หันสายตามาทางเอเมอรี่แล้วยิ้ม เสียงของเธอสะท้อนอยู่ในความคิดของเขา <ฉันกำลังจะไปจัดการกับคุณและพรรคพวกของคุณทุกคน...> ขณะที่อิชทาร์ลงจากเวที เอเมอรี่สังเกตเห็นจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่สองคนติดตามมาด้วย คนหนึ่งมีดวงตาที่ดูราวกับจะทะลวงเข้าไปถึงวิญญาณของเขา ซึ่งบ่งบอกว่าเป็นปรมาจารย์ด้านจิตที่น่าจะทรงพลังยิ่งกว่าโม่หยาน ส่วนอีกคนถูกห่อหุ้มด้วยออร่าสีดำมืดมิด ซึ่งต้องใช้เวลาครู่หนึ่งกว่า VIA จะระบุตัวตนได้ จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่คนนี้มีความเชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์มิติในระดับสูง ซึ่งถือเป็นภัยคุกคามอีกชั้นหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองพร้อมที่จะจัดการกับเขา ข้อเท็จจริงเหล่านี้ทำลายความสุขในการดื่มด่ำกับงานเลี้ยงที่เหลือของเอเมอรี่จนหมดสิ้น เขาหยิบเครื่องดื่มขึ้นมาจิบอีกครั้งก่อนตัดสินใจออกจากงาน โดยมีมอร์กาน่าเดินตามมาติดๆ อย่างไรก็ตาม เมื่อเอเมอรี่ไปถึงท่าเรือเพื่อรอรถ ก็มีร่างหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา นั่นคือผู้อาวุโสคนที่ยืนอยู่ข้างเทสซ่าเมื่อครู่นี้ "คุณถูกเรียกตัวให้ไปที่คฤหาสน์ทองคำคาราต" ผู้อาวุโสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ เขาบอกเวลาและสถานที่กับเอเมอรี่ "มาคนเดียวนะ!" เขากำชับอย่างเข้มงวดก่อนจะหันหลังเดินจากไป