Chapter 379 - เหตุการณ์ในอดีต เมื่อ 50 ปีก่อน สองพี่น้องนีมูและเมฟเคยเป็นผู้ถูกเลือกให้เป็นตัวเก็งที่จะได้รับพรจากไกอา เมฟเป็นพี่สาวและในตอนแรก เธอขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์และเป็นที่รู้จักมากกว่า ไม่มีชาวบ้านคนไหนไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของเธอในฐานะอัจฉริยะ ในขณะที่นีมูนั้นเงียบขรึมเสมอมา เธอแทบไม่เคยแสดงพลังเวทมนตร์ออกมาและชอบที่จะฝึกฝนอยู่อย่างสงบเงียบ ทว่าในวันหนึ่งที่โชคชะตากำหนด พรของไกอากลับตกไปอยู่ที่นีมู ในตอนแรก ในฐานะพี่สาว เมฟรู้สึกยินดีกับน้องสาวของเธอ ท้ายที่สุดแล้ว บางทีนี่อาจเป็นสิ่งที่นีมูน้องสาวตัวน้อยต้องการเพื่อที่จะกล้าแสดงตัวออกมามากขึ้น เวลาล่วงเลยไป พลังเวทมนตร์ของนีมูก็เติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดดจากพรของไกอา ความสุขแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นเคือง และความสัมพันธ์ของพวกเธอก็ย่ำแย่ลง ชาวบ้านไม่ได้มองเมฟเหมือนเช่นเคยอีกต่อไป เสียงซุบซิบถึงพรสวรรค์ของเธอกลายเป็นเสียงเปรียบเทียบเธอกับน้องสาวที่เก่งกาจกว่าในตอนนี้ ความทรมานในที่สุดก็กัดกินใจเมฟ และเธอก็ตัดสินใจทำลายผนึกศักดิ์สิทธิ์ของป่าก่อนจะจากไป ซึ่งเป็นการเปิดเผยหมู่บ้านสู่โลกภายนอก นับแต่นั้นมา เมฟก็หมกมุ่นอยู่กับการหาวิธีเพิ่มพูนพรสวรรค์ของตนเองด้วยทุกวิถีทาง ด้วยผนึกที่ถูกเปิดออก ป่าที่เคยเป็นสถานที่ที่ผู้คนไม่สามารถย่างกรายเข้าไปได้ ก็เริ่มเป็นที่รู้จัก ข่าวคราวเริ่มแพร่กระจายไปทั่วถึงสถานที่ลึกลับแห่งนี้ สิ่งที่เริ่มต้นจากความอยากรู้อยากเห็นธรรมดากลายเป็นข่าวลือ ข่าวลือกลายเป็นข้อมูล และความจริงเกี่ยวกับผู้คนลึกลับแห่งป่าก็เริ่มแพร่กระจายไปทั่วทั้งเจ็ดอาณาจักร ใช้เวลาไม่นาน สถานที่ลึกลับที่เต็มไปด้วยพืชพรรณอันน่าทึ่งและสิ่งมีชีวิตที่มีเอกลักษณ์ก็กลายเป็นที่รู้จักของเหล่านักสำรวจ ผู้คนเริ่มพยายามบุกรุกเข้าไปในป่า ตั้งแต่นักสำรวจที่เป็นมิตรไปจนถึงเหล่านักล่าที่พยายามขโมยผลผลิตจากป่าด้วยกำลัง ผู้คนในป่าเริ่มระแวดระวังตัวมากขึ้น และหมู่บ้านก็เริ่มสร้างกองกำลังของตนเองเพื่อทำหน้าที่ปกป้องสถานที่แห่งนี้ นั่นนำไปสู่การปะทะกันหลายครั้งระหว่างทั้งสองฝ่าย หลายปีผ่านไป ผู้คนพยายามบุกรุกเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งราชวงศ์ที่นำโดยอัศวินแห่งภาคีศักดิ์สิทธิ์ (Knights of Divine Order) เริ่มเข้ามาเกี่ยวข้อง มีการส่งทูตไปมาระหว่างกัน มีการสร้างช่องทางการสื่อสาร และทุกอย่างก็ดูเหมือนจะดำเนินไปได้ด้วยดี พวกเขาเริ่มกำหนดเขตแดนระหว่างอาณาเขตของตน และเริ่มมีการพูดคุยเรื่องทรัพยากร จนกระทั่งมาถึงวันชะตาขาดเมื่อ 20 ปีก่อน เมฟกลับมาเพื่อสร้างความโกลาหล นำไปสู่การเสียชีวิตของคณะทูตที่ถูกส่งมาจากทั้งสองฝ่าย พวกเขากล่าวโทษกันและกัน และก่อนที่ใครจะสามารถตัดสินใจแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นได้ ทุกอย่างก็บานปลายเกินกว่าจะควบคุม ภาคีศักดิ์สิทธิ์ส่งอัศวินฝีมือดีที่สุดไปโจมตีป่า นำไปสู่การสู้รบครั้งใหญ่ที่คร่าชีวิตผู้คนไปหลายร้อยคน ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่เป็นอัศวินชื่อดังจากตระกูลขุนนาง หลังจากสูญเสียชีวิตไปหลายร้อยคน ทั้งสองฝ่ายตัดสินใจทำข้อตกลง พวกเขาจะยุติการโจมตีกันและกันและแยกตัวออกจากกันด้วยข้อตกลงนั้น ความตึงเครียดระหว่างพวกเขาก็ลดลงอย่างรวดเร็ว หรืออย่างน้อยนั่นก็คือสิ่งที่ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ "นั่นคือเรื่องราวที่คนทั่วไปรับรู้ เอเมอรี่ แต่ความจริงก็คือพวกเราสามารถหยุดพวกเขาไว้ได้ทั้งหมด เมื่อ 20 ปีก่อน ภาคีศักดิ์สิทธิ์พ่ายแพ้อย่างย่อยยับ เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่มารบกวนเราอีก เราถึงกับมอบสิ่งที่พวกเขาต้องการให้" มันคงเป็นสิ่งอื่นไปไม่ได้นอกจากแก่นแท้แห่งไกอา (Gaian Essence) ที่อยู่ในมือของเอเมอรี่ในขณะนี้ "แม้สันติภาพจะถูกสถาปนาขึ้น แต่ความผิดพลาดได้เกิดขึ้นแล้ว การตายของบุคคลสำคัญจำนวนมากทิ้งความเกลียดชังเอาไว้มากมายระหว่างเรา ไม่มีทางที่จะแก้ไขมันได้อย่างแท้จริงเมื่อพิจารณาจากจำนวนผู้ที่ล้มตายไป เจ้าเข้าใจแล้วหรือยัง เอเมอรี่?" เอเมอรี่พยักหน้า การต่อสู้เมื่อ 20 ปีก่อนนี้คงเป็นช่วงเวลาที่พ่อแม่ของเอเมอรี่พบกัน และยังเป็นช่วงเวลาที่ราชินี แม่ของเกว็น เสียชีวิตด้วยน้ำมือของครูติน พลังของเหล่าภูต รวมไปถึงความโกลาหลที่เมฟก่อขึ้น คือต้นตอของความเกลียดชังของพวกเขา แต่ความโลภต่างหากที่นำไปสู่โศกนาฏกรรม ในตอนนี้เอเมอรี่เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจริงแล้ว เขาสามารถเผชิญหน้ากับทั้งเจ้าหญิงเกว็นและเจ้าชายอาเธอร์ได้ดีขึ้น ด้วยความซาบซึ้งใจ เอเมอรี่รับของขวัญอันล้ำค่ามาจากมหาปุโรหิตหญิง เมื่อใช้ของเหลวนั้น เขาอาจจะลองดึงดาบออกจากหินได้อีกครั้ง ในขณะที่เขากำลังตกอยู่ในห้วงความคิด มหาปุโรหิตหญิงก็พูดขึ้นอีกครั้ง "เอเมอรี่ มีเหตุผลที่ดาบเล่มนั้นถูกเรียกว่าดาบแห่งโชคชะตา ข้าเชื่อมั่นว่าเจ้าจะสามารถทำภารกิจที่ไกอาไว้วางใจให้เจ้าทำจนสำเร็จได้" "ข้าเข้าใจแล้ว ท่านมหาปุโรหิต" เอเมอรี่พยักหน้า "อ้อ อีกเรื่องหนึ่ง เอเมอรี่ ข้าเห็นว่าเส้นทางของเจ้าและมอร์กาน่าเริ่มพันผูกกันแล้ว จงจำไว้ว่าไกอามีแผนการสำหรับนาง ข้ายังเห็นเจ้าชายหนุ่มในนิมิตของข้าด้วย ข้าอยากให้เจ้าบอกเขาว่าข้าจะพบเขาเมื่อเขาพร้อม" เอเมอรี่กำลังจะถามถึงเหตุผล แต่เขารู้สึกถึงความไม่สบายใจบางอย่างในใจ เจ้าชายทองคำอาเธอร์ดูน่าไว้วางใจอย่างแน่นอน แต่เมื่อรู้ว่าเขาสามารถทำอะไรได้บ้าง มันไม่มีทางที่เขาจะมอบความไว้วางใจให้กับเจ้าชายคนนั้นได้ในตอนนี้ ถึงกระนั้น เขาก็ตัดสินใจตอบตกลง "ครับ ท่านมหาปุโรหิต ข้าจะจัดการให้ ข้าจะตรวจสอบให้แน่ใจว่าเขาได้รับข้อความของท่าน" มหาปุโรหิตหญิงอนุญาตให้เขาจากไป เอเมอรี่เดินผ่านป่าและข้ามสะพานไปด้วยจิตใจที่แจ่มใสขึ้นมาก ยังมีปัญหาเรื่องมอร์กาน่าและเกว็นที่ต้องแก้ไข มอร์กาน่าอยู่ในการดูแลของคนที่ถูกคาดว่าเป็นศัตรู ซึ่งก็คือเจ้าชายทองคำแห่งอาณาจักรโลเกรสเอง เจ้าชายอาจจะปฏิบัติต่อนางเป็นอย่างดี แต่เขาก็อดกังวลเรื่องวาระซ่อนเร้นของเจ้าชายไม่ได้ เขาสัญญาว่าจะกลับมาภายในไม่กี่ชั่วโมง แต่เขากลับไม่สามารถทำตามสัญญาง่ายๆ นั้นได้ ประการที่สอง เขาต้องจัดการกับเรื่องของเกว็น ในเมื่อสถานะของเขาถูกเปิดเผยจนหมดสิ้น เขาจึงสงสัยว่าเพื่อนสมัยเด็กคนนี้จะมีปฏิกิริยาอย่างไร การที่นางยอมส่งตัวเขาให้พวกควินตินทั้งที่รู้อยู่เต็มอกถือเป็นสัญญาณที่ดี แต่สิ่งที่นางจะทำหลังจากนี้ล่ะ? ทั้งสองเรื่องต้องได้รับการจัดการในทันที เขาควรเริ่มจากเรื่องไหนก่อนดี?