“ถ้าอย่างนั้นก็มาเริ่มกันเลย” ดยุกเกร็นฮัลก้าวออกมาพลางขยับคอไปมาเพื่อให้กล้ามเนื้อคลายตัว ในวินาทีนี้ เขาไม่ใช่ดยุกผู้สูงศักดิ์อีกต่อไป ด้วยสีหน้าที่ท้าทายและร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อขนาดยักษ์ เขาเปรียบเสมือนนักรบที่ก้าวเข้าสู่สังเวียนประลอง ถอดหน้ากากทิ้งและเผยธาตุแท้ออกมา ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเต็มไปด้วยความหิวกระหายในความรุนแรง “ลุงคนนี้ขอเล่นด้วยหน่อยนะ” พีคซอร์ดลอบกลืนน้ำลายขณะจ้องมองจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้และจิตสังหารของเกร็นฮัล ดยุกเกร็นฮัลพุ่งทะยานออกไป เขาโถมเข้าใส่กลุ่มสาวกราวกับทนไม่ไหวอีกต่อไป ดาบของดยุกเกร็นฮัลพุ่งเป้าไปที่สาวกสามคน สาวกทั้งสามตอบโต้อย่างรวดเร็ว โดยโจมตีไปที่คางและเท้าของดยุกเกร็นฮัล แน่นอนว่าดยุกเกร็นฮัลไม่ได้ล้มลงง่ายๆ คุณลักษณะพื้นฐานของนักรบคือการฝึกฝนช่วงล่างให้แข็งแกร่ง เขาก้าวเดินอย่างมั่นคง คว้าข้อเท้าของสาวกที่เล็งโจมตีใบหน้าของเขาไว้ แล้วเหวี่ยงมันออกไปราวกับค้อนปอนด์ หัวของพวกสาวกกระแทกกันเองจนกะโหลกร้าว ขณะที่ดยุกเกร็นฮัลใช้ไหล่โถมเข้าใส่และฟาดฟันดาบที่ห่อหุ้มด้วยไอปราณสีแดงเข้าหาพวกมัน สาวกทั้ง 30 คนที่ขวางกั้นสมาชิกโอเวอร์เกียร์ไว้ราวกับกำแพงเหล็ก ต่างพากันแตกฮือราวกับทะเลแดงที่ถูกแยกออก ปราณของดยุกเกร็นฮัลนั้นย้ำเตือนถึงดวงดาวที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ด้วยแรงดึงดูด พวกมันวนเวียนอยู่ในรูปแบบของทรงกลมและสร้างความเสียหายให้กับร่างกายของพวกสาวกอย่างหนัก ทว่า เลือดสีแดงฉานที่สาดกระจายอยู่ในหุบเขาที่รกร้างแห่งนี้ส่วนใหญ่กลับเป็นของดยุกเกร็นฮัลเอง พวกสาวกที่ได้รับบาดเจ็บตอบโต้อย่างรวดเร็ว รุมทึ้งจนร่างกายของดยุกเกร็นฮัลกลายเป็นสภาพรุ่งริ่ง ดยุกเกร็นฮัลที่ทิ้งชุดเกราะไปแล้วทำให้พลังชีวิตลดฮวบและไม่สามารถต้านทานพลังโจมตีของสาวกได้ ในสถานการณ์ปกติ ดยุกเกร็นฮัลดูเหมือนจะตกอยู่ในอันตราย ทว่าเขาคือ ‘เบอร์เซิร์กเกอร์’ 「 พวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อได้รับบาดเจ็บ 」 นี่คือหัวใจสำคัญของเบอร์เซิร์กเกอร์ “โอววววว!” “...!” ดวงตาของสมาชิกโอเวอร์เกียร์เบิกกว้าง สาวกคนหนึ่งถูกดยุกเกร็นฮัลต่อยจนตัวแตกกระจายราวกับแตงโม ทันทีที่พลังชีวิตของดยุกเกร็นฮัลลดลงต่ำกว่า 30% พลังโจมตีของเขาก็จะพุ่งทะลุถึงขีดสุด มันคือพละกำลังในการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว แม้แต่สำหรับเกริดผู้มั่นใจว่าตนมีพลังโจมตีสูงที่สุดในหมู่เพลเยอร์ก็ตาม ‘ถ้าเป็นฉันโดนเข้าไปทีเดียวคงตายแน่’ แน่นอนว่าเกริดสามารถรอดชีวิตมาได้ด้วยพลังแห่งความเป็นอมตะ ทว่าเขาคงไม่สามารถทนรับความเสียหายที่เกิดกับชุดเกราะหรืออวัยวะบางส่วนในร่างกายได้ เกร็นฮัลแข็งแกร่งมากจริงๆ หากดยุกที่บุกมาในตอนนั้นคือเกร็นฮัลแทนที่จะเป็นริกัลล่ะก็... ‘ฉันคงปกป้องใครไว้ไม่ได้เลยสักคน’ การอาละวาดของเกร็นฮัลทวีความรุนแรงขึ้น ทันทีที่พลังชีวิตของเขาต่ำกว่า 20% สาวกจะตายลงหนึ่งคนทุกครั้งที่เขาปล่อยไอปราณหรือกวัดแกว่งหมัดและดาบของเขาออกไป ‘มันอันตรายไปไหมนะ?’ เกริดเฝ้าดูการต่อสู้ไปสักพักและเริ่มรู้สึกกังวล คุณลักษณะของเบอร์เซิร์กเกอร์ที่ยิ่งเจ็บยิ่งเก่งนั้นเป็นทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนในเวลาเดียวกัน เบอร์เซิร์กเกอร์ซึ่งมี ‘เงื่อนไข’ และ ‘ข้อจำกัด’ มากมาย เป็นอาชีพที่เสี่ยงมาก ยิ่งพวกมันคุกคามศัตรูได้มากเท่าไหร่ ตัวพวกมันเองก็ยิ่งถูกคุกคามมากขึ้นเท่านั้น “หยุดนะ! ตั้งสติหน่อย!” พลังชีวิตของดยุกเกร็นฮัลลดเหลือต่ำกว่า 10% หากเป็นแบบนี้ต่อไปเขาต้องตายแน่ เบอร์เซิร์กเกอร์คือสัญลักษณ์ของคนที่สูญเสียสติสัมปชัญญะ พวกเขาถูกขังอยู่ในวังวนการต่อสู้และยอมเอาอวัยวะของตัวเองเข้าแลก อีกนิดเดียว... อีกแค่ไม่กี่แผลก็จะทำให้แข็งแกร่งขึ้นและสามารถกำจัดศัตรูตรงหน้าได้ เบอร์เซิร์กเกอร์มักจะถูกครอบงำด้วยความคิดเช่นนี้และเป็นสายอาชีพที่ถูกสังหารบ่อยที่สุดในการต่อสู้ “บ้าเอ๊ย!” เกริดไม่อยากให้ผู้ช่วยที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถและแสดงความไว้วางใจในตัวเขาและพวกพ้องต้องมาตายในสภาพแบบนี้ เขาเดินหน้าเข้าไปจะช่วยเกร็นฮัล ทว่ากลับชะงักฝีเท้าลง ชายคนนี้จะเป็นผู้ช่วยของเขาไปตลอดงั้นเหรอ? เขาจะยังคงอยู่เคียงข้างเกริดหลังจากสำรวจซากโบราณสถานเสร็จสิ้นและกลับสู่ชีวิตปกติไหมนะ? เกริดไม่อาจแน่ใจได้เลย เกร็นฮัลคือดยุกแห่งจักรวรรดิ ตราบใดที่จักรวรรดิยังเห็นว่าอาณาจักรโอเวอร์เกียร์เป็นศัตรู ปลายดาบของเกร็นฮัลย่อมต้องชี้มาที่เกริดและพรรคพวกของเขาในวันหน้า บางทีเขาควรจะปล่อยให้เกร็นฮัลตายไปซะ...\n ‘ไม่สิ ไม่ใช่แบบนั้น!’ เรื่องราวในภายหลังก็ให้เป็นเรื่องของวันหน้า เพื่อที่จะสำรวจโบราณสถานแห่งนี้ได้อย่างปลอดภัย ดยุกเกร็นฮัลจะตายไม่ได้ นอกเหนือจากการคำนวณเหล่านี้แล้ว เขากับความชอบนิสัยของเกร็นฮัลอีกด้วย เกร็นฮัลคือขุนนางที่แท้จริงผู้รู้จักเคารพและใส่ใจผู้อื่นแม้จะมีพละกำลังที่มหาศาล เกริดชอบสไตล์ที่สง่างามของเขา เขาจะปล่อยให้ชายคนนี้ตายไม่ได้ เกริดตัดสินใจเด็ดขาดและเริ่มรวบรวม ‘จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้’ (Fighting Energy) ทรัพยากรของ ‘ราชาแห่งวีรบุรุษ’ (Hero King) หอกเล่มหนึ่งที่สาวกถืออยู่แทงทะลุหน้าอกของเกร็นฮัล พลังชีวิตของเกร็นฮัลลดลงเหลือต่ำกว่า 10% ทันทีทันใดนั้น ไอปราณของเกร็นฮัลก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มขึ้น เกร็นฮัลฟันสาวกที่ถือหอกนั้นจนขาดสะพายแล่งและดูดซับพลังชีวิตกลับมาได้เกือบ 5% “อะไรนะ?” เกริดหยุดใช้ ‘วิชาดาบแสนกองทัพ’ และสมาชิกโอเวอร์เกียร์ที่ตามเกริดมาเพื่อจะช่วยเกร็นฮัลต่างพากันแข็งทื่อไปราวกับรูปปั้นหิน เกร็นฮัลกู้คืนพลังชีวิตได้ทุกครั้งที่เขาจู่โจมใส่สาวก พลังโจมตีขั้นสูงสุดยังคงอยู่ และความสามารถในการดูดเลือดที่ย้ำเตือนถึงแวมไพร์สายเลือดตรง (Direct Descendant Vampire) ก็ถูกแสดงออกมา ร่างกายของดยุกเกร็นฮัลที่เคยรุ่งริ่งจนแทบจะหาจุดที่ไม่บาดเจ็บไม่เจอ กลับคืนสภาพเดิมได้อย่างรวดเร็ว มันเป็นภาพที่ขัดกับสามัญสำนึก คุณลักษณะของการดูดเลือดนั้นเป็นเรื่องปกติของเบอร์เซิร์กเกอร์ทุกคน ทว่าเอฟเฟกต์ของมันนั้นน้อยมาก แม้แต่เบอร์เซิร์กเกอร์แรงเกอร์ระดับสูงอย่าง ‘อาสึกะ’ (Asuka) ก็ยังไม่เคยแสดงความสามารถในการดูดเลือดที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้มาก่อน ในฐานะทายาทเศรษฐีรุ่นที่สาม เธอใช้ประโยชน์จากไอเทมเพื่อเพิ่มทรัพยากรของเธอให้ถึงขีดสุดและมี ‘แบล็คเท็ดดี้’ (Black Teddy) คอยช่วยสนับสนุนในการต่อสู้ ถึงกระนั้น ขีดจำกัดของเธอก็ทำได้เพียง ‘แทบจะกู้คืนพลังชีวิตได้พอให้เอาชีวิตรอดได้เป็นครั้งคราว’ เท่านั้น ทว่าความสามารถในการดูดเลือดของดยุกเกร็นฮัลนั้นอยู่คนละมิติเลย เขาคือเบอร์เซิร์กเกอร์ แต่เขานั้นแตกต่างออกไป ความสามารถในการดูดเลือดของเขามันเหนือชั้นเกินกว่าระดับของคุณลักษณะประจำอาชีพไปแล้ว การโจมตีครั้งสุดท้ายได้สังหารสาวกสี่คนที่เหลือจนสิ้นซาก ขณะที่กระดูกของพวกสาวกแตกละเอียดและมันสมองสาดกระจายออกมาจากหัว เกร็นฮัลกลับดูเหมือนไม่มีบาดแผลใดๆ เลย บาดแผลใหม่ที่ได้รับระหว่างการต่อสู้หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงแผลเป็นเก่าๆ เท่านั้น มันดูราวกับว่าเวลากำลังหมุนย้อนกลับ “...” “...” ความเงียบยังคงดำเนินต่อไป เกริดและสมาชิกโอเวอร์เกียร์ที่รู้สึกหวาดกลัวมากกว่าจะเลื่อมใสในตัวเกร็นฮัล ต่างพากันปิดปากเงียบ มีเพียงชายคนเดียวที่ทำลายความเงียบนั้นลง “...แค็ก” คือเกร็นฮัลที่กำลังกระอักเลือดออกมา เขาร้องครวญครางขณะที่บาดแผลที่เคยเลือนหายไปกลับมาปรากฏชัดอยู่บนร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาอีกครั้ง ‘ดยุกเกร็นฮัล...?’ ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นแบบนี้ล่ะ? เกริดทำสีหน้ากังวลขณะที่เขาตั้งสติได้ในภายหลัง มอร์สที่ฉีกร่างของสาวกใหม่ๆที่เพิ่งโผล่มาขณะที่เกร็นฮัลกำลังสู้อยู่นั้น อธิบายให้ฟังว่า “เหตุผลที่ดยุกเกร็นฮัลไม่ใช้ความสามารถของเขานั้น เป็นเพราะผลกระทบที่ตามมา” นับตั้งแต่เขาเห็นพลังของเกริดที่หลอมรวมกับบราฮัม มอร์สก็แสดงความเคารพและสุภาพต่อเกริดอย่างมาก ทว่าในตอนนี้เขาพูดจาค่อนข้างโผงผางเล็กน้อย อาจเป็นเพราะสัญชาตญาณสัตว์ป่าหลังจากแปลงร่างเป็นสัตว์ ถึงอย่างนั้น เกริดก็ไม่ได้ติดใจในน้ำเสียงของมอร์ส เขามองมอร์สเหมือนกับลูกสุนัขที่กำลังเกาหูตัวเองอยู่ “เกร็นฮัลจะฟื้นฟูความเสียหายได้ระหว่างการต่อสู้ ทว่าเขาจะต้องแบกรับความเจ็บปวดเหล่านั้นอีกครั้งหลังจบการต่อสู้ ยิ่งไปกว่านั้น บาดแผลเหล่านั้นจะไม่มีวันรักษาให้หายขาดได้เลย ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม” “รอยแผลเป็นบนร่างกายเขาก็คือ...” “มันคือเครื่องหมายของผลกระทบที่ตามมานั่นแหละ สำหรับดยุกเกร็นฮัลที่สู้เพื่อชาติและประชาชนในตำแหน่งของเขา แผลเป็นพวกนี้ก็เหมือนกับเครื่องประดับนั่นแหละ เขาคงรู้สึกเหมือนกับว่าวันนี้ได้รับเหรียญกล้าหาญชิ้นใหม่เพิ่มมาล่ะมั้ง” เกร็นฮัลต่อสู้เพื่อเกริดและพรรคพวก หลังจากพูดจบ มอร์สก็ยกเลิกการแปลงร่างสัตว์ป่า เขาถอดขนสัตว์ออกและกลับสู่ร่างมนุษย์ และปฏิบัติอย่างสุภาพต่อเกริดอีกครั้ง “ผมคิดว่าดยุกเกร็นฮัลคงต้องการเวลาพักผ่อนซักหน่อยครับ” “เดี๋ยวฉันช่วยเอง” เกริดเดินนำหน้ามอร์สเข้าไปหาเกร็นฮัลที่ล้มตัวลงนอน เขาให้ไหล่ของเขาเป็นที่พึ่งพิงให้เกร็นฮัลที่ยังมีเลือดไหลอยู่ เมื่อมองใกล้ๆ จะเห็นว่ามีแผลลึกที่หน้าอกของเกร็นฮัลที่ไม่เคยมีมาก่อน มันคือรอยเจาะจากหอกนั่นเอง เกริดเอ่ยปากออกมา “...นายพยายามอย่างหนักเลยนะ เพื่อนยาก” บางทีวันหนึ่งพวกเขาอาจจะต้องกลับมาเป็นศัตรูกันอีก เกร็นฮัลไม่อาจมีบทบาทในเรื่องการเมืองได้ตราบใดที่องค์จักรพรรดิและแกรนด์มาสเตอร์ (Grandmaster) ยังอยู่ นั่นคือความจริงที่ทั้งเกริดและเกร็นฮัลต่างก็รู้ดี ทว่าเกริดกลับยอมรับเกร็นฮัลในฐานะเพื่อน เขาจะเรียกคนอื่นว่าอะไรได้อีกล่ะสำหรับคนที่ยอมสู้เพื่อพวกเขาโดยยอมเสี่ยงเปิดเผยจุดอ่อนของตัวเองแบบนี้? มันเป็นวิธีการตอบแทนความปรารถนาดี มิตรภาพ ความไว้วางใจ และความโปรดปรานในแบบของเกริดนั่นเอง “...ฝ่าบาท” ดยุกเกร็นฮัลรู้สึกตื้นตันใจมาก ผู้ที่เคยเห็นความบ้าคลั่งและความรุนแรงของเขาจนถึงตอนนี้ต่างพากันหลบเลี่ยงหรือหวาดกลัวเขา ทว่าเกริดนั้นแตกต่างออกไป ผลประโยชน์ของตัวเองไม่ได้บดบังเนื้อแท้ในใจของเขา เขาไม่ลืมเหตุผลในความบ้าคลั่งและความรุนแรงของเกร็นฮัล และยอมรับหัวใจของเกร็นฮัลอย่างหมดจด ดยุกเกร็นฮัลรู้สึกยินดีและซาบซึ้งใจมากจริงๆ นอกจากนี้ ความโปรดปรานของเกริดยังไม่ได้จบลงเพียงแค่คำพูดเท่านี้ “นายรู้หรือเปล่า?” “...เรื่องอะไรเหรอครับ?” “น้องสาวของฉันคือนักบุญหญิงน่ะ” “...” “น้องสาวสุดที่รักของฉันเอง” “...!” สายตาของเกริดจดจ้องไปที่หัวไหล่ซ้ายของดยุกพลางคุยโวเรื่องน้องสาวของเขา มันเป็นแผลที่ลึกผิดปกติ—ถึงขั้นที่อาจจะทำให้พิการอย่างถาวรได้เลยทีเดียว นี่ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะถือว่าเป็นเหรียญกล้าหาญสำหรับดยุกเกร็นฮัลเลย เขาคงจะรู้สึกเจ็บใจกับแผลเป็นนี้ทุกครั้งที่แขนขวาขยับได้ดีกว่าแขนซ้าย เกริดคิดว่านั่นคือเหตุผลที่เลเวลของดยุกเกร็นฮัลต่ำกว่าราชินีหอก ราเชล และดยุกแห่งดาบ ลิมิต “นายสามารถมาพบน้องสาวของฉันได้ทุกเมื่อนะ พลังแห่งการเยียวยาของเธอจะช่วยนายได้มากเลยล่ะ” “ขอบคุณ... ขอบคุณมากครับ ฝ่าบาท” ร่างกายของเกร็นฮัลสั่นสะท้าน เขาพยุงตัวขึ้นโดยใช้ไหล่ของเกริดและแสดงความซาบซึ้งอย่างสุดซึ้ง ในตอนนี้เอง... “เกริดดดด!” กลิ่นที่เหม็นโฉ่โชยมาจากทิศทางไหนซักแห่ง “ในที่สุดฉันก็เจอนายซักที!” พร้อมกับลมกรรโชกแรง ดยุกขี้เมา ดีเวิร์ธ ก็ปรากฏตัวขึ้น “โอ้?” ดีเวิร์ธเห็นเหตุการณ์และยิ้มอย่างมีความหมาย เขาสังเกตเห็นว่าเกร็นฮัลที่กำลังเผชิญหน้ากับเกริดอยู่นั้นได้ถอดชุดเกราะออกไปแล้ว “นี่มันใกล้จะตายแล้วนี่นา” เกร็นฮัลอยู่ในสถานะที่เป็นอมตะเพียงชั่วคราวหลังจากการเปิดใช้พลังของเบอร์เซิร์กเกอร์ เกร็นฮัลในยามปกตินั้นอาจจะแตกต่างออกไป ทว่าแม้แต่ราเชลและลิมิตก็ยังไม่กล้าพูดว่าพวกเขาสามารถเอาชนะ ‘กษัตริย์อมตะ เกร็นฮัล’ ได้ ดีเวิร์ธจินตนาการไปว่าเกริดคงจะตายด้วยน้ำมือของเกร็นฮัลที่กำลังบ้าคลั่ง ว่าแต่ทำไมความคืบหน้าถึงได้ช้านักล่ะ? ‘เดี๋ยวนะ? อย่าบอกนะว่า?’ ดีเวิร์ธสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ และจ้องเขม็งไปที่เกริดและดยุกคนอื่นๆ “ไอ้คนชั่ว! แกเอาชื่อปิอาโร่ไปขายนี่นา!!” “ปิอาโร่เหรอ?” ทำไมชื่อนั้นสถึงหลุดออกมาที่นี่ล่ะ? เกร็นฮัล มอร์ส และบาซาร่าต่างพากันสงสัยในหูตัวเอง คำถามมากมายถาโถมเข้ามาในหัวของพวกเขา ถึงกระนั้น มีปัญหาที่จะต้องจัดการก่อนจะหาคำตอบเหล่านั้น “ดยุกดีเวิร์ธ ลดสายตาของท่านลงซะ” “หืม? ดยุกเกร็นฮัล? ข้าหูฝาดไปหรือเปล่า?” “อย่าได้มองราชาโอเวอร์เกียร์ด้วยสายตาที่จ้องจะกินเลือดกินเนื้อแบบนั้นสิ” “...???” อย่างที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ดีเวิร์ธคือคนที่มีอำนาจน้อยที่สุดในบรรดาเจ็ดดยุก ในทางกลับกัน เกร็นฮัลคือชายผู้ทรงอิทธิพลในหมู่เจ็ดดยุก ดีเวิร์ธที่กำลังสับสนจึงจำใจต้องลดสายตาลงในตอนนี้