บุตรแห่งชิโซ เบริอาเช่ ล้วนสืบทอดความปรารถนาหนึ่งประการมาจากนาง ในหมู่พวกเขานั้น บราฮัมสืบทอดความปรารถนาในการแสวงหาความรู้ เขาอดทนต่อ ‘คำสาปแห่งความเกียจคร้าน’ และเข้าถึงความจริงของโลกใบนี้ เช่นเดียวกับเบริอาเช่ผู้เป็นแม่ เขาได้ลอบมองตัวตนที่แท้จริงของเหล่าทวยเทพ นั่นคือเหตุผลที่ในอดีต เขารู้สึกไม่สบายใจเมื่อปักม่าสารภาพว่าเขาได้พบกับเทพสงคราม เทพสงครามเซราทุล—บราฮัมมั่นใจว่าเทพผู้หยิ่งยโสและอวดดีองค์นี้จะไม่มีทางหันมาสนใจมนุษย์ด้วยความปรารถนาดี และมันก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ปักม่าบอกว่าเขาถูกเทพสงครามปฏิเสธ จากนั้นเขาก็สารภาพว่าเขาได้ตระหนักถึงข้อบกพร่องของตนเองเพราะเทพสงคราม และสาบานว่าจะมุ่งมั่นยิ่งขึ้นเพื่อให้ได้มาซึ่งพลังในการปกป้องโลก คำสาบานนี้ต่อมาได้หวนกลับมาหาบราฮัมในรูปแบบของการทรยศที่น่าสยดสยอง ปักม่าสังหารบราฮัมและพรากอายุขัยของเขาไปภายใต้ชื่อของการกำจัดความชั่วร้าย - ข้ายยังจำดวงตาของปักม่าตอนที่เขาแทงทะลุหัวใจของข้าได้ติดตา... ในดวงตาที่จ้องมองข้าที่กำลังจะตายนั้นไม่มีทั้งความรัก ความเสียใจ หรือความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย เขามีเพียงความปรารถนาในความแข็งแกร่งเท่านั้น - เหล่าสาวกไม่ใช่ผู้แสวงหาความจริงที่สูงส่งหรอก พวกมันก็แค่ทาสที่ต้องคำสาปที่ไม่มีวันเข้าถึงสภาวะสูงสุดได้ด้วยพรสวรรค์ของตัวเอง แม้จะเกิดใหม่อีกสักกี่ครั้งก็ตาม - อย่าได้ฟังเสียงของผู้ที่ไร้ศรัทธา คำพูดยกยอกลอกปลอบพวกนั้นจะทำให้คนเสียสติ ปักม่าที่สู้เพื่อทำลายล้างมหาจอมปีศาจ—เขาทรยศเพื่อนโดยใช้ข้ออ้างนี้ แต่เขากลับไปทำสัญญาตัวตลกร้ายกับมหาจอมปีศาจบาอัลเสียเอง เสียงของบราฮัมยังคงดังกึกก้องอยู่ในใจของเกริด ขณะเดียวกันคำพูดของเหล่าสาวกก็กำลังเข้าหูเขา “มีปีศาจอาศัยอยู่ในร่างกายของแก แกก้าวข้ามขีดจำกัดไปแล้วก็จริง แตั่นก็ยังเป็นแค่ช่างตีเหล็กที่อ่อนแอ อย่าได้ถูกสิ่งชั่วร้ายหลอกลวงและจงเผชิญหน้ากับความจริงซะ” “แกมันอ่อนแอ แกไม่มีคุณสมบัติที่จะใช้ดาบ อย่าได้ชะล่าใจและจงยอมรับพลังที่ยิ่งใหญ่กว่านี้เถอะ” “ใช่แล้ว สนใจจะดูดซับวิญญาณปีศาจในร่างแกไหมล่ะ? ข้าจะสอนวิธีให้ ข้าจะมอบหนทางให้แกก้าวข้ามขีดจำกัดอีกครั้งและกลายเป็นเจ้าแห่งความรู้ที่สมบูรณ์แบบ” ชื่อของสาวกเปลี่ยนเป็นเซราทุลอีกครั้ง ดูเหมือนจิตสำนึกของเซราทุลจะลงมาสถิตชั่วคราวโดยอาศัยร่างกายของสาวก มันถูกเรียกว่า ‘การรับวิญญาณ’ ทว่าเกริดไม่ได้ถดถอยเลยแม้แต่น้อย เขาไม่รู้สึกสับสนอีกต่อไปแล้ว เพราะมีบราฮัมอยู่เคียงข้าง [ค่าความสัมพันธ์ของคุณกับบราฮัมเหนือกว่าระดับสูงสุดแล้ว] [เทพสงครามเซราทุลกำลังสนใจในตัวคุณ] [บราฮัมอยู่กับคุณ] [เงื่อนไขทั้งหมดครบถ้วนและฮิดเดนพีซ (Hidden Piece) ได้เกิดขึ้นแล้ว] ชื่อของฮิดเดนพีซคือ ‘อย่าทำผิดซ้ำสอง’ (Don’t Repeat the Mistake) มันเป็นชื่อที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับฮิดเดนพีซของผู้สืบทอดของปักม่า นี่คือฮิดเดนพีซที่สร้างขึ้นจากความสัมพันธ์ที่เกริดสร้างขึ้นมาล้วนๆ - ข้าจะไม่ทำผิดซ้ำสอง... ข้าจะไม่สูญเสียเพื่อนเพียงคนเดียวไปอีก พร้อมกับคำประกาศของบราฮัม ผมสีดำของเกริดเริ่มจางลง ผิวสีแทนของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวราวกับน้ำนม และดวงตาของเขาก็กลายเป็นสีแดง เมื่อการเปลี่ยนสีสิ้นสุดลง โครงร่างร่างกายของเขาก็บอบบางและงดงาม เกริดได้หลอมรวมกับบราฮัมแล้ว นี่คือการหลอมรวมระดับเหตุการณ์ (Event Assimilation) เหมือนตอนที่เขาพบกับบราฮัมครั้งแรก ไม่ใช่ทักษะหลอมรวมตามปกติ นี่คือการหลอมรวมที่สมบูรณ์แบบ [การหลอมรวมแบบบังคับได้ดำเนินการภายใต้อิทธิพลของฮิดเดนพีซ] [อาชีพของคุณจะเปลี่ยนไป] [ชื่อ: บราฮัม เอชวาลด์ (เกริด)] [อาชีพ: มหาจอมเวทย์ (Great Magician)] [ฉายา: ดยุกแห่งปัญญา] * ปราชญ์ที่เก่งที่สุดในยุคนี้ ความจริงยังไม่ถูกเรียนรู้จนครบถ้วน ดังนั้นเขาจึงยังคงความรั้นอยู่ การแสวงหาความรู้นี้แรงกล้ามาก และบางครั้งก็ส่งผลร้ายเหมือนยาพิษ * ค่าสติปัญญาเพิ่มขึ้น 35% * มีโอกาสต่ำที่จะเกิดอาการคลุ้มคลั่ง [ฉายา: ผู้ที่กลายเป็นตำนาน] * สถานะผิดปกติใช้กับคุณได้ยาก * คุณจะไม่ตายเมื่อพลังชีวิตอยู่ที่ระดับต่ำสุด * ได้รับการยอมรับได้ง่าย ... [ระดับเลเวล: 545] [พลังชีวิต: 858,310/858,310 (ปรับค่า)] [มานา: 13,964,000/13,965,000 (ปรับค่า)] [พละกำลัง: 258 อดทน: 3,400] [ความว่องไว: 1,009 สติปัญญา: 15,880+5,558] * ในร่างกายของมนุษย์ผู้นี้ บราฮัม เอชวาลด์ ไม่สามารถดึงพลังออกมาได้เต็มที่ ค่าสถานะส่วนใหญ่ถูกผนึกไว้] พลังเวทมหาศาลระเบิดออกมา “มาน่าเดรน (Mana Drain)” บราฮัมกล่าว จากนั้นน้ำตกที่บ้าคลั่งทั้ง 53 สายที่กำลังอาละวาดราวกับมังกรก็ชะงักอยู่กับที่ พวกมันสูญเสียรูปร่างและตกลงมาเหมือนสายฝน “...?” เหล่าดยุกที่ถูกน้ำตกซัดจนน่วมกำลังนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น ความเจ็บปวดหายไปอย่างกะทันหัน และพวกเขาก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความฉงน จากนั้นพวกเขาก็เห็นสาวกเทพสงครามผู้โอหังกำลังถอยร่นด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยว “เหอะ น่าสมเพชชะมัด” ราชาโอเวอร์เกียร์สบถออกมาพลางกอดอก “อะ... อะไรนะ?” เหล่าดยุกต่างพากันอึ้ง เกริดกำลังข่มขวัญสาวกที่พวกเขาไม่อาจต่อสู้ด้วยได้ เหล่าดยุกรู้สึกยากที่จะแยกแยะระหว่างความฝันและความจริง ‘บราฮัม!’ เกริดที่ถูกพรากการควบคุมร่างกายไปอย่างบังคับ ตะโกนเรียกบราฮัม มันเหมือนกับการกรีดร้องเสียมากกว่า ‘อย่าฝืนเลย! นายยังอ่อนแออยู่นะ!!’ เขาลืมที่จะใช้คำสุภาพเพราะแสดงความกังวลออกมาจากใจจริง บราฮัมเพียงแค่หัวเราะราวกับจะบอกว่าเขาชอบใจ “โง่จริง ที่มันทำได้แค่นี้ก็เพราะข้าอ่อนแอต่างหาก” ที่นี่คือทะเลแดง มันคือแหล่งกำเนิดของโลกที่มานาจำนวนมหาศาลรวมตัวกัน ‘มาน่าเดรน’ ของบราฮัมนั้นเปรียบเสมือนก้อนสำลีที่มีขนาดไม่จำกัด เขาดูดซับมานาอย่างต่อเนื่อง เพิ่มพูนพละกำลังและกระตุ้นความหวาดกลัวของสาวก สาวกยังคงถอยร่นไปเรื่อยๆ ขณะที่บราฮัมพูดว่า “ลองประเมินข้าดูอีกสักครั้งสิ” “...” สาวกเงียบกริบโดยสัญชาตญาณ คู่ต่อสู้คือตำนานที่แท้จริง บราฮัมนั้นแตกต่างจากเกริดและยูราที่ยังไม่สมบูรณ์ เขาไม่ใช่เป้าหมายที่จะถูกประเมินโดยสาวกกระจอกๆ แบบนี้ได้ สาวกไม่ได้ถูกเซราทุลสถิตอีกต่อไปแล้ว เขาไม่สามารถสะกดบราฮัมได้หากจิตสำนึกของเขาลงมาเพียงบางส่วน เพื่อที่จะหยุดบราฮัม เซราทุลต้องลงมาจุติด้วยตัวเองโดยตรง เหมือนตอนที่เขาหลอกปักม่า “เกริด ข้าลำบากใจมานานแล้ว” บราฮัมชักดาบที่เหน็บอยู่ที่เอวออกมา [เงื่อนไขการใช้งานไม่ครบถ้วน] [ไอเทมนี้ไม่สามารถติดตั้งได้] [คุณลักษณะที่แฝงอยู่ในเจ้าของร่างกายเดิมจะช่วยลดเงื่อนไขการสวมใส่] ‘ดาบชี้ชะตาเทพ’—ดาบที่สามารถสร้างประสิทธิภาพสูงสุด กลายเป็นเพียงเครื่องประดับในมือของชายผมขาว รูปลักษณ์ของบราฮัมงดงามจนดูไม่สมจริงขณะที่เขาชูคอขึ้นและถือดาบสีทอง ทำให้ทัศนียภาพพื้นหลังทั้งหมดดูพร่ามัวไปหมด แม้แต่มงกุฎทอง บาซาร่า ที่มักจะหลับตาอยู่เสมอยังต้องลืมตาขึ้นมองความงามนั้น “มันถูกแล้วเหรอที่จะมอบเวทมนตร์ของข้าให้กับคนที่ซื่อบื้ออย่างเจ้า?” ‘...’ “เจ้าจะสามารถใช้คาถาของข้าได้อย่างถูกต้องก่อนที่เจ้าจะตายไหมนะ?” ‘...’ “ในที่สุดข้าก็ต้องยอมรับ การมอบเวทมนตร์ให้เจ้ามันไม่ช่วยอะไรหรอก มันไร้จุดหมาย” ‘ทำไมจู่ๆ พูดแบบนั้นล่ะ?’ เกริดลอบกลืนน้ำลาย เขารู้สึกเหมือนบราฮัมกำลังจะเอาเวทมนตร์คืนไป นี่เป็นฮิดเดนพีซที่จะสร้างความเสียหายให้เขาหรือเปล่า? ไม่รวมถึงคาถาที่ยังไม่ได้ใช้เพราะค่าสติปัญญาต่ำนะ เขาจะถูกพราก ‘เมจิกมิสไซล์’ และคาถาอื่นๆ ที่ใช้ได้ดีมาตลอดงั้นเหรอ? เกริดเต็มไปด้วยความกังวล “ดูซะ” บราฮัมหยิบสูตรของวิชาดาบปักม่าออกมา เขาวางท่าทางได้อย่างสมบูรณ์แบบจนเกินบรรยาย มันเป็นเรื่องง่ายสำหรับบราฮัมที่เฝ้าดูวิชาดาบเคียงข้างปักม่าและเกริดมาตลอด “ข้าจะอ้างอิงรูปแบบที่ปักม่าใช้ในระบำดาบแต่ละกระบวนท่า เพื่อจารึกสูตรเวทมนตร์ของข้าลงในระบำดาบเหล่านั้น ในอนาคต เจ้าไม่จำเป็นต้องใช้เวทมนตร์และวิชาดาบแยกกันอีกต่อไป ต่อให้เจ้าจะหัวขี้เลื่อยแค่ไหน แต่เจ้าก็จะสามารถใช้ประโยชน์จากเวทมนตร์ของข้าได้อย่างง่ายดาย” ตึก... ตึก... บราฮัมก้าวเข้าไปหาาสาวกช้าๆ ขณะร่ายรำ เปลวเพลิงที่ย้ำเตือนถึงดวงอาทิตย์วูบวาบอยู่รอบกายเขา “อย่าได้ดูถูกข้า!” สาวกตระหนักว่าไม่มีที่ให้ถอยอีกแล้วจึงพุ่งตรงเข้าหา ผู้ที่แสวงหาศิลปะการต่อสู้ขั้นสูงสุดเลือกที่จะท้าทายบราฮัมมากกว่าจะหนีไป มวลสารบางอย่างที่บราฮัมรวบรวมไว้กระจายไปในอากาศขณะที่สาวกพุ่งออกไปราวกับสายฟ้า พละกำลังของสาวกนั้นน่าเกรงขาม เกริดไม่สามารถรับมือได้แม้จะสวมใส่วัลฮัลล่า ทว่าบราฮัมกลับจัดการได้อย่างง่ายดาย โล่โปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาขณะที่เขาร่ายระบำดาบเสร็จสิ้น เขาพูดกับเกริดที่กำลังชื่นชมเขา “วิชาดาบชุดใหม่นี้จะทำลายศัตรูของเจ้าและปกป้องร่างกายของเจ้าเอง” บราฮัมให้คำมั่นสัญญาที่แน่นอน เขาแทงดาบเข้าที่หน้าอกของสาวก เกริดคาดหวังว่าสาวกจะกลายเป็นเถ้าถ่าน ภาพลักษณ์อันรุ่งโรจน์ของบราฮัมผู้พิชิตศัตรูถูกวาดขึ้นในใจของเขาโดยธรรมชาติ ทว่าจินตนาการและความจริงนั้นแตกต่างกันมาก “...” ค่าพละกำลังของบราฮัมมีเพียง 258 มันเป็นพละกำลังที่อ่อนแอมากจนไม่สามารถใช้อะไรเสริมได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น บราฮัมไม่ได้ใช้วิชาดาบปักม่าจริงๆ ในตอนนี้ เขาแค่ทำตามรูปแบบเท่านั้น “...” “...” ความเงียบที่น่าอึดอัดเข้าปกคลุมอีกครั้ง! สาวกเริ่มรู้สึกสับสนมากขึ้นหลังจากดาบทำอะไรเขาไม่ได้ และบราฮัมก็ไอแก้เก้อออกมา “ฮ่าาา!” คนแรกที่ตั้งสติได้คือสาวก เขาคิดว่านี่คือโอกาสและทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดนั้นลง เขาเคลื่อนไหวราวกับสายฟ้าและคว้าแขนของบราฮัมไว้ เขาเหวี่ยงบราฮัมลงพื้นและคงวางแผนจะกระหน่ำโจมตีสายฟ้าฟาด แต่บราฮัมไม่ยอม มือของสาวกที่จับแขนบราฮัมถูกตัดขาดด้วย ‘วินด์คัตเตอร์’ (Wind Cutter) สาวกถอยร่นออกไปพร้อมกับเสียงร้องคราง “...!?” ขณะเดียวกัน บราฮัมก็ข่มขวัญ “เจ้าไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องร่างกายของข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต” ‘ร่างกายของฉันต่างหาก!’ เกริดตะโกนก้อง ทว่าบราฮัมเมินเฉย เขาเหวี่ยงมือออกไปอย่างรำคาญและร่ายเวทโดยไม่ต้องร่ายบทนำเพื่อปลดปล่อย ‘ทอร์นาโด’ (Tornado) ฉีกกระชากร่างของสาวกจนเป็นชิ้นๆ ผมสีขาวของบราฮัมเริ่มเปลี่ยนกลับเป็นสีดำช้าๆ เขาเริ่มคืนการควบคุมร่างกายให้เกริด “จำใส่หัวไว้ เทพสงครามจะเจาะจงไปที่ส่วนที่ลึกที่สุดของความภูมิใจในตัวเองของเป้าหมาย แล้วจึงยื่นมือแห่งความรอดให้ ในที่สุดแล้วมันคือความเสื่อมทรามมากกว่าจะเป็นความรอด ความเป็นเอกลักษณ์ของเขานั้นไม่ต่างจากเครื่องจักร มันแย่ยิ่งกว่าสัญชาตญาณที่ว่างเปล่าของยาตันผู้ที่ทำแต่เรื่องทำลายโลกซ้ำแล้วซ้ำเล่า” บราฮัมใช้พลังงานไปมหาศาล เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเข้าสู่การหลับใหลอย่างลึกล้ำอีกครั้ง “ได้โปรดอย่าได้หลงไปกับการล่อลวงของเทพสงคราม อย่าลืมว่าข้าอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ” ‘บราฮัม นาย...’ เกริดสังเกตเห็นบางอย่างขณะที่บราฮัมพูด ชายคนนี้กำลังกล่าวลาในช่วงระยะเวลาหนึ่ง “ข้าจะทำแบบนี้อีกหากเทพสงครามเข้าหาเจ้าอีกครั้ง” สีผม สีผิว และดวงตาของเขากลับคืนสู่สภาพเดิมทั้งหมด การควบคุมร่างกายกลับมาสู่เกริด บราฮัมรักษาสติไว้ได้เพียงชั่วครู่และกล่าวคำสุดท้ายออกมาด้วยความลำบาก “...ให้ตายสิ” ‘...’ [วิญญาณของบราฮัมเข้าสู่การหลับใหลที่ลึกซึ้ง] [อย่างไรก็ตาม บราฮัมจะคอยเฝ้ามองคุณอยู่] [ข้อมูลของวิชาดาบมหาดาบปักม่าได้รับการอัปเดตผลจากการชดเชยของฮิดเดนพีซ] [ผลตอบรับของฮิดเดนพีซได้ขจัดความเป็นไปได้ของ ‘มหาจอมเวทย์ในตำนาน’ และเปิดความเป็นไปได้ของ ‘ผู้สืบทอดของบราฮัม’] [(ความโปรดปรานของบราฮัม) วิชาดาบมหาดาบปักม่า เลเวล 1] [เพิ่มพลังโจมตีทางกายภาพ 40%, อัตราคริติคอล 50% และความเสียหายคริติคอล 80%] * ผลนี้จะใช้ได้เมื่อสวมใส่อาวุธประเภทดาบเท่านั้น * ลดทอนท่วงท่าของระบำดาบ * จำนวนระบำดาบผสานที่คุณสร้างได้คือ 5 ท่า * ทุกครั้งที่เลเวลทักษะเพิ่มขึ้น จำนวนระบำดาบผสานจะเพิ่มขึ้น * ด้วยผลของทักษะนี้ คุณสามารถสร้างระบำดาบต่อเนื่องได้เพียง 4 ท่าเท่านั้น ★ ทุกครั้งที่ใช้งระบำดาบ คาถาเสริมอำนาจของบราฮัมหนึ่งบทจะปรากฏขึ้น ★ คาถาที่ปรากฏนั้นจำกัดเฉพาะคาถาพื้นฐาน และระบำดาบแต่ละกระบวนท่าจะมีคาถาที่แตกต่างกัน ★ ในกรณีของระบำดาบผสาน คาถาหลายบทจะซ้อนทับกัน ★ มีการใช้มานา ดังนั้นคุณสามารถเลือกเปิด/ปิดใช้งานได้] [สถานะปัจจุบัน: เปิดใช้งาน] “บราฮัม...” เกริดกู้คืนการควบคุมร่างกายและกุมหน้าอกของเขา ความรักอันลึกซึ้งที่เขาได้รับจากบราฮัมทำให้เขาทั้งหัวเราะและร้องไห้