ตอนที่ 335 ฟึ่บ! แส้ออร่าพุ่งเป้าไปยังกลุ่มชาวนา ซึ่งคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็คือเปียโร่และรอยแมน ‘ออร่าเปลี่ยนรูปร่างแบบนี้ได้ยังไง?’ รอยแมนคุ้นเคยกับออร่าเป็นอย่างดี พ่อของเธอเป็นนักดาบผู้มีชื่อเสียงและสามารถใช้ออร่าได้อย่างเชี่ยวชาญ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นออร่าที่แปรเปลี่ยนได้หลากหลายเช่นนี้ มันถูกปล่อยออกมาจากดาบงั้นหรือ? นี่ไม่ใช่ออร่าแล้ว แต่มันคือเวทมนตร์ชัด ๆ! ‘โลกนี้ยังมีผู้ยอดฝีมืออยู่อีกมากนัก!’ รอยแมนยอมรับว่าฮิวเรนท์คือยอดฝีมือจากโลกใหม่ที่เธอไม่เคยรู้จัก เธอรู้สึกเกรงขามจนตัวแข็งทื่อ เคร้ง! ใบมีดออร่าพุ่งเข้าหาลำคอของเธอในขณะที่เธอกำลังยืนเหม่อ เปียโร่เดาะลิ้นอย่างขัดใจก่อนจะใช้จอบมือเข้าขวางมันไว้ “ไม่แม้แต่จะขยับตัวตอนที่มีใบมีดพุ่งเข้าหาคอ... วิธีฆ่าตัวตายของเจ้านี่มันสะดวกดีจริง ๆ” “ขะ...ขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ!” รอยแมนสับสนไปหมด ออร่าที่น่าทึ่งนั่นถูกบล็อกด้วยจอบมืองั้นเหรอ? ‘ฉันรู้อยู่แล้วว่าท่านเปียโร่แข็งแกร่ง แต่ไม่นึกว่าจะขนาดนี้...’ ตอนแรกรอยแมนคาดว่าเปียโร่น่าจะมีฝีมือระดับอัศวินทั่วไป เพราะเขาเอาแต่ทำงานในทุ่งนาทุกวัน ดูไม่มีอะไรพิเศษเลย แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว บางทีความแข็งแกร่งของเปียโร่อาจจะเหนือกว่าอัสโมเฟลเสียอีก “ข้าจะสอนให้เจ้ารู้จักป้องกันตัวตามสัญชาตญาณ แม้จะไม่มีแขนทั้งสองข้างก็ตาม ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าต้องมาช่วยข้าปลูกข้าววันละสามชั่วโมง” “คะ?” เธอรู้สึกขอบคุณจากใจจริงที่เขามอบชีวิตใหม่ให้ เขาคือผู้มีพระคุณไปตลอดชีวิตของเธอ แต่ให้ไปปลูกข้าวนี่นะ? นี่ไม่ใช่บทลงโทษจากการเล่นเกมเสียหน่อย รอยแมนจึงไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ในทางกลับกัน เปียโร่เองก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย ‘นี่ยังมีคนเก่งอยู่อีกงั้นหรือ?’ ตอนที่เขายังเป็นส่วนหนึ่งของอัศวินสีชาด เปียโร่เคยผ่านสงครามมาแล้วทั่วทั้งทวีป เขาใช้เวลานอนในสนามรบมากกว่าที่บ้านเสียด้วยซ้ำ และต้องเผชิญหน้ากับศัตรูนับไม่ถ้วน เขาเคยเห็นยอดฝีมือที่เป็นตัวแทนของแต่ละอาณาจักรมานักต่อนัก ทว่า ศัตรูที่เขาได้พบในขณะที่พำนักอยู่ในเรย์ดันอันสงบสุข(?) แห่งนี้ กลับมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมกว่ามาก มันน่าอัศจรรย์จริง ๆ ‘เรย์ดันเป็นที่ดึงดูดของเหล่ายอดฝีมือสินะ’ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะยุคสมัยที่เปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นเพราะอะไร เปียโร่ก็รู้สึกสนุกกับมัน การรุกรานของศัตรูจะเป็นเสมือนสารอาหารที่ช่วยเสริมสร้างพลังให้กับเกษตรกรในตำนาน เขารู้สึกในเชิงบวกเช่นนั้นจึงเอ่ยปากบอกสิ่งที่คิดกับฮิวเรนท์ “ความสามารถในการควบคุมออร่าของเจ้าน่าทึ่งมาก แต่มันยังขาดพลังไปหน่อยนะ” “...อา” การถูกชาวนาชมเรื่องออร่าไม่ได้ทำให้ผู้ใช้ออร่า (Aura Master) อย่างฮิวเรนท์รู้สึกดีใจเลยสักนิด ‘แต่ฝีมือของเขามันคือของจริง’ ชาวนาที่เนื้อตัวมอมแมมไปด้วยดินคนนี้ใช้จอบมือบล็อกออร่าของเขาได้ นี่ไม่ใช่ความฝัน ทหารทั้ง 2,000 นายต่างก็เห็นเต็มสองตา ‘ข่าวลือนั่นเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?’ เขาเคยได้ยินมาว่าที่เรย์ดันมีชาวนาที่แข็งแกร่งมาก มีข่าวลือว่าสาเหตุที่เจ็ดกิลด์ใหญ่พ่ายแพ้ก็เพราะพวกชาวนานี่แหละ ‘แน่นอนว่าตอนแรกฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ’ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องจริงเสียแล้ว “หืม” ฮิวเรนท์หันไปทาง บันนี่บันนี่ ซึ่งกำลังถือกล้องถ่ายเหตุการณ์อยู่ จากสีหน้าที่ตื่นเต้น ดูเหมือนว่าเขาก็รู้เรื่องข่าวลือเกี่ยวกับชาวนาของเรย์ดันเช่นกัน ‘เราไม่จำเป็นต้องเสี่ยงก่อนที่จะได้เจอเกริด’ เขามั่นใจว่าจะล้างแค้นเกริดได้ ดังนั้นเขาจะมาตกเป็นเหยื่อของชาวนาคนนี้ไม่ได้ ฮิวเรนท์ตัดสินใจและหันไปทางรอยแมน ‘ใช้เจ้านั่นเป็นเป้าหมายซะ’ การตัดสินใจและการลงมือของฮิวเรนท์นั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่มีความลังเลที่สูญเปล่า เพื่อเพิ่มสมาธิให้ถึงขีดสุด เขากล้าหลับตาและใช้ทักษะ ‘ออร่าอิมแพ็ค’ (Aura Impact) [คุณได้ปลดปล่อยออร่าออกมา] [จงสร้างมโนภาพรูปร่างของออร่าให้แม่นยำภายใน 2 วินาที หากมีความผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย ทักษะจะล้มเหลว] เขาฝึกฝนการสร้างมโนภาพ (Image training) ทุกวันตลอด 10 เดือนที่ผ่านมา เพื่อดึงพลังที่แท้จริงของผู้ใช้ออร่าออกมา! ดวงตาของฮิวเรนท์วาวโรจน์ก่อนจะตะโกนก้อง “มังกรคำราม! (Dragon’s Roar)” [คุณได้สร้างลมหายใจของมังกรขึ้นมา! ด้วยการเลียนแบบพลังของตัวตนที่อยู่เหนือสามัญสำนึก พลังออร่าของคุณจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!] [มีขีดจำกัดของพลังที่ออร่าระดับยูนีค (Unique) จะสามารถแสดงออกมาได้] ตูมมมมม! ออร่าที่ถูกยิงออกมาจากฮิวเรนท์พุ่งเป็นเส้นตรง พลังงานอันรุนแรงที่ปั่นป่วนผืนดินจนเกิดเป็นพายุทรายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับแส้ออร่าก่อนหน้านี้ “หึ!” เปียโร่รู้สึกทึ่งจากใจจริง ตอนที่เขายังเป็นมหาจอมดาบ เขาเคยตระหนักถึงขีดจำกัดของออร่า แต่ชายตรงหน้านี้ต่างออกไป เขาทำลายขีดจำกัดของออร่าได้สำเร็จ เขาเป็นบุคคลที่น่าเคารพอย่างแท้จริงที่บรรลุถึงระดับที่เปียโร่เองก็ไปไม่ถึง “เพื่อเป็นเกียรติแก่พรสวรรค์ของเจ้า ข้าเองก็จะใช้พลังทั้งหมดเช่นกัน” เปียโร่ไม่สามารถประมาทได้อีกต่อไป หากพูดให้ถูกคือ เขาไม่มีที่ว่างให้ผ่อนปรน เขาต้องปกป้องรอยแมนที่จะเติบโตขึ้นเป็นกำลังสำคัญให้แก่นายเหนือหัว พลังของลมหายใจออร่านั้นทั้งรุนแรงและกว้างขวาง เ��าจะยืนดูเฉย ๆ ไม่ได้ “วิชาเกษตรกรรมอิสระ รูปแบบที่ 4” ซึบ เปียโร่เลื่อนมือไปที่เอว เขาหยิบ ‘ไถ’ ออกมาจากฝักหนึ่งในหกอันที่แขวนอยู่ มันคือไถที่เกริดเป็นคนสร้างขึ้น ทันทีที่เขาดึงมันออกมา พลังของเปียโร่ก็ระเบิดออก นี่คือพลังของไอเทม [ทักษะทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการเกษตรจะเพิ่มขึ้น 20%] “พลิกหน้าดิน!” เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! ไถของเปียโร่กระแทกเข้ากับพื้นดิน ทำให้ดินพุ่งทะยานขึ้นมาเหมือนคลื่นสึนามิ *** ‘สุดยอด!’ บันนี่บันนี่ บีเจ (BJ) เกมอันดับต้น ๆ ของโลก เขากำลังเล็งกล้องและชื่นชมแส้ออร่าที่พริ้วไหว ทักษะการควบคุมของฮิวเรนท์นั้นไม่ธรรมดาเลย อย่างไรก็ตาม บันนี่บันนี่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อเห็นชาวนาซอมซ่อคนหนึ่งใช้จอบมือบล็อกมันได้ ‘ชาวนาเนี่ยนะบล็อกสกิลนั่นได้?’ ฮิวเรนท์ ผู้ใช้ออร่า ออร่าของเขานั้นงดงาม แต่ดูเหมือนจะขาดความรุนแรง หรือนี่คือเหตุผลที่เขาพ่ายแพ้ต่อเกริดภายใน 5 วินาที? ‘แทนที่จะได้ล้างแค้นเกริด คราวนี้เขาจะตายภายใน 4 วินาทีแทนรึเปล่านะ?’ บันนี่บันนี่รู้สึกผิดหวังในตัวฮิวเรนท์อย่างมาก แต่ทันใดนั้นเขาก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ‘เคยมีข่าวลือว่ามีชาวนาปีศาจอยู่ที่เรย์ดัน...’ หรือว่าข่าวลือนั่นจะเป็นเรื่องจริง? ‘สกู๊ปเด็ดเลยนี่นา!’ นี่คือโอกาสทองที่จะประกาศให้โลกได้รู้ความจริงเกี่ยวกับข่าวลือนี้ บันนี่บันนี่ที่กำลังตื่นเต้นจดจ่อกับการถ่ายทำ ฮิวเรนท์ใช้ทักษะอันยิ่งใหญ่ที่ทำให้นึกถึงลมหายใจของมังกร ‘โอ้ววว!’ ความสามารถของฮิวเรนท์เป็นของจริง มันยังเร็วเกินไปที่จะผิดหวังในตัวเขา บันนี่บันนี่เริ่มมีเหงื่อซึมเมื่อเห็นอานุภาพของลมหายใจนั่น ชาวนาในข่าวลือจะรับมือกับเทคนิคที่เท่สุด ๆ แบบนี้ได้ยังไงกันนะ? ‘ขอฉากต่อสู้ที่ตระการตาเพื่อเรียกยอดผู้ชมหน่อยเถอะ!’ บันนี่บันนี่ภาวนา แต่ความปรารถนาของเขาก็ถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว “เครื่องมือเกษตรอีกแล้วเหรอ?” จอบมือเปลี่ยนเป็นไถ! ชาวนาที่ชื่อเปียโร่ดูเหมือนจะไม่โชว์ฉากต่อสู้ที่รุ่งโรจน์อย่างที่บันนี่บันนี่คาดหวังไว้เลย ไม่สิ บันนี่บันนี่ต่างหากที่บ้าไปเองที่ไปคาดหวังอะไรแบบนั้นตั้งแต่แรก บันนี่บันนี่ขมวดคิ้ว “วิชาเกษตรกรรมอิสระ รูปแบบที่ 4, พลิกหน้าดิน” ตูม! ตูม! ตูม! ผืนดินยกระดับขึ้นและปะทะกับลมหายใจออร่าของฮิวเรนท์ ในเวลาเดียวกัน พื้นดินเริ่มถูกแผ้วถางเพื่อใช้เป็นพื้นที่เกษตรกรรม “นี่มันอะไรกัน...?” กล้องของบันนี่บันนี่จับภาพที่น่าตกตะลึง สายน้ำพุ่งขึ้นมาจากใจกลางที่ดินที่เพิ่งถูกไถ ‘นี่มันทะเลทรายนะ!’ มีน้ำอยู่ในทะเลทรายงั้นเหรอ? กระบวนการรับรู้ของบันนี่บันนี่ล้มเหลวที่จะทำความเข้าใจภาพตรงหน้า “วิชาเกษตรกรรมอิสระ รูปแบบที่ 1, หว่านเมล็ด” ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! เมล็ดพืชโปรยปรายลงมาเหมือนสายฝนเหนือร่างของบันนี่บันนี่และทหาร 2,000 นายที่กำลังสับสน ‘นี่มันเรื่องบ้าอะไร?’ มันคือลำดับขั้นตอนที่ทำให้นึกถึงการทำนา ‘ไม่สิ มันเป็นไปไม่ได้’ คงไม่มีใครบ้าพอที่จะมาเริ่มทำนาต่อหน้าศัตรู 2,000 คนหรอก... “วิชาเกษตรกรรมอิสระ รูปแบบที่ 2, เติบโตฉับพลัน” ครืนนน! ครืนนน! “เฮือก!” ใบหน้าของบันนี่บันนี่กลายเป็นสีซีดเผือด นั่นเป็นเพราะเมล็ดพืชนับพันที่กระจายอยู่บนพื้นดินเริ่มแตกหน่อและเติบโตขึ้นพร้อมกันในคราวเดียว ‘บ้าไปแล้ว!’ เขาต้องการฉากต่อสู้ที่อลังการ แต่นี่มันคือสารคดีบันทึกการทำนางั้นเหรอ? บันนี่บันนี่รู้สึกโกรธมากกว่าประหลาดใจเมื่อเห็นภาพทะเลทรายกำลังกลายเป็นนาข้าว ในขณะนั้นเอง ฮิวเรนท์ก็กำลังเล็งเป้าไปที่รอยแมน *** [บล็อกของเล่นเพื่อช่วยพัฒนาการเด็ก] มันเป็นไอเทมที่เกริดได้มาจากร้านค้าชื่อเสียง (Reputation Store) ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นไอเทมไร้สาระ แต่เขาก็ดีใจที่เห็น ลอร์ด (Lord) เล่นกับมันได้เป็นอย่างดี “แอ้... แอ้...” ทารกตัวน้อยนั่งอยู่บนเตียงและกำลังสร้างยอดหอคอยด้วยบล็อกไม้ มันเป็นรูปร่างที่ใคร ๆ ก็มองออกว่าเป็นปราสาท เด็กที่มีอายุเพียง 10 วันกำลังสร้างปราสาทจากบล็อกไม้เนี่ยนะ? มันเป็นภาพที่เหลือเชื่อมาก “อัจฉริยะ! อัจฉริยะที่เก่งที่สุดในทวีป!!” มาร์ควิสสไตม์มั่นใจอย่างนั้น มันคือการประเมินอย่างเป็นกลาง ไม่ใช่เพราะความรักจนตาบอด ไอรีนเผยสีหน้ามีความสุข “ดีจังที่ความคล่องแคล่วของเขาเหมือนกับสามีของข้า ข้าคิดว่าเขาจะต้องกลายเป็นปรมาจารย์ด้านการตีเหล็กแน่ ๆ” เกริดตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “เขาเหมือนกับเจ้าต่างหาก” “ท่านพี่...” “ไอรีน” ดวงตาของทั้งคู่เปี่ยมไปด้วยความเสน่หา ความรักของทั้งคู่ลึกซึ้งยิ่งกว่าแต่ก่อน ทุก ๆ คืนด้วยมือทั้งหก... (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) จึงเป็นเรื่องปกติที่ความรักของพวกเขาจะลึกซึ้งขึ้น “แฮ่ม แฮ่ม” มาร์ควิสสไตม์ไอขัดจังหวะในขณะที่คู่สามีภรรยากำลังสวมกอดกัน มันเป็นสัญญาณเตือนว่าอย่าลืมว่าเขาก็อยู่ที่นี่ด้วย “เจ้าวางแผนจะเน้นการศึกษาด้านไหนให้กับลอร์ดงั้นหรือ?” คำถามของมาร์ควิสสไตม์ทำให้ระบบการเลี้ยงดูบุตรทำงานขึ้น [โปรดเลือกการศึกษาของลอร์ด] [ลอร์ดยังมีอายุน้อยเกินไป ตัวเลือกจึงค่อนข้างจำกัด] 1. ปล่อยไว้จนกว่าจะโตกว่านี้ 2. การศึกษาวิชาการขั้นพื้นฐาน 3. การศึกษาด้านมารยาทขั้นพื้นฐาน ‘อย่ารีบร้อนดีกว่า’ เด็กที่อายุแค่ 10 วันจะไปเรียนอะไรได้? เกริดกำลังจะเลือกข้อแรก แต่แล้วเขาก็หยุดชะงัก ‘เดี๋ยวนะ ถ้าลองคิดดู ลอร์ดในตอนนี้มีความฉลาดมากกว่าจูดถึงสองเท่าไม่ใช่เหรอ?’ ค่าสติปัญญาสูงสุดของจูดถูกกำหนดไว้ที่ 20 ในขณะที่ลอร์ดเกิดมาพร้อมกับสติปัญญา 48 แม้จะยังเด็กแต่ก็มีสมองที่ดี ดังนั้นเขาจึงอยู่ในระดับที่สามารถเรียนรู้ได้แล้ว นั่นคือสาเหตุที่มีตัวเลือกวิชาการและมารยาทปรากฏขึ้นมา ‘เขามีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นคนโอหัง’ เกริดครุ่นคิดและตัดสินใจ “ข้าจะสอนเรื่องมารยาทให้เขา แม้เขาจะเกิดมาบนกองเงินกองทอง แต่ข้าก็ไม่อยากให้เขาถูกตามใจจนเกินไป” “อืม ใช่แล้ว การศึกษาตั้งแต่เนิ่น ๆ เป็นสิ่งสำคัญ โดยเฉพาะสำหรับเด็กที่มีพรสวรรค์” “ข้าเห็นด้วยกับความต้องการของท่านพี่ค่ะ” [เลือกวิธีการศึกษาเบื้องต้นให้ลอร์ดแล้ว ไอรีนภรรยาของคุณจะเป็นผู้สอนลอร์ด] ในวินาทีนั้นเอง ‘เอ๊ะ?’ เกริดมองเห็นใบหน้าของลอร์ดที่ยิ้มแย้มแจ่มใสมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ลอร์ดกลับทำหน้าเหมือนอยากจะบ่นอะไรบางอย่าง ‘อย่าบอกนะว่าเขาไม่อยากเรียน?’ นี่เขาฟังที่พวกเราพูดเข้าใจด้วยเหรอ? ‘ฉันต้องตาฝาดไปแน่ ๆ’ เกริดคงจะอ่อนไหวเกินไป เขาจึงหัวเราะออกมา “ลอร์ดทำหน้าแปลก ๆ สงสัยเขาจะอึออกมาน่ะ” “ตายจริง จริงเหรอคะ?” ไอรีนยืนยันเรื่องนั้นก่อนจะเรียกสาวใช้เข้ามา