บทที่ 344 ‘เขายังทำได้ไม่ดีพอ’ แม้เกริดจะมีบทบาทสำคัญในสนามรบ แต่เลาเอลยังไม่พอใจนัก พูดตามตรงคือมันยังต่ำกว่าที่เขาคาดหวังไว้ ‘เราอยากให้เขาแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้ขาดตกบกพร่องตรงไหนเลย’ ทั้งความสามารถในการอ่านและตอบโต้การเคลื่อนไหวของศัตรู การใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศ จังหวะการใช้ทักษะและการดื่มยา รวมถึงประสิทธิภาพของไอเทม และอื่นๆ แม้เกริดในตอนนี้จะไม่ได้แย่ในภาพรวม แต่มันยังไม่ดีพอเมื่อนำไปเปรียบเทียบกับพวกระดับท็อปแรงเกอร์ นี่ไม่ใช่การดูถูก แต่คำจำกัดความที่เหมาะสมที่สุดคือ เขายังไม่ใช่ ‘ที่สุด’ แต่ก็ไม่ได้ ‘แย่ที่สุด’ ‘การได้ดูทักษะของยูร่ายังน่าตื่นตาตื่นใจกว่า เกริดยังคงมีจุดบกพร่อง อย่างแรกเลยคือเขาควบคุมพละกำลัง (Stamina) และมานาได้ไม่ดีพอ’ เกริดต้องตระหนักเรื่องนี้อยู่ตลอด พลังของทักษะระดับตำนานนั้นยอดเยี่ยมก็จริง แต่มันก็เผาผลาญทรัพยากรไปมหาศาลเช่นกัน ‘ทุกครั้งที่เขาตกอยู่ในวิกฤต เขามักจะติดนิสัยพึ่งพาแต่คลื่นดาบ (Wave) และพันธนาการ (Restraint) ซึ่งถือเป็นจุดอ่อนที่ร้ายแรงเมื่อต้องสู้กับพวกที่สามารถหลบทักษะประเภทไม่ได้ระบุเป้าหมายได้ แถมเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงชอบใช้เมจิกมิสไซล์ (Magic Missile) บ่อยขนาดนั้น’ แต่นั่นยังไม่ใช่ทั้งหมด ‘มือเทวะ (God Hands) มีแค่ระบบปัญญาประดิษฐ์ มีการโจมตีบางประเภทที่มือเทวะยังรับมือไม่ได้ในตอนนี้... ตัวอย่างเช่น ถ้าพวกมันถูกโจมตีด้วยการโจมตีที่เหนือชั้นกว่าล่ะ?’ ในบรรดาแรงเกอร์ มีกลุ่มคนที่ถูกเรียกว่า ‘จุดสูงสุด’ ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น คราวเกลและแอกนัส ทั้งสองคนมีจุดร่วมอย่างหนึ่งคือ ศัตรูไม่สามารถหาช่องโหว่ในการโจมตีพวกเขาได้เลย แล้วเกริดล่ะ? เขายังมีช่องโหว่อยู่เต็มไปหมด เท่าที่เลาเอลมองเห็น ยูร่าจะก้าวข้ามเกริดได้ทันทีที่เธอแตะระดับ 300 ‘แน่นอนว่า...’ เกริดกำลังเติบโตขึ้นอย่างมั่นคงและจะเป็นเช่นนั้นต่อไป เลาเอลเชื่อมั่นในตัวเขา แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็อดกังวลไม่ได้ เพราะมนุษย์ทุกคนต่างก็มีขีดจำกัด ‘แต่ทว่า’ มันไม่สำคัญหรอกหากเกริดจะไปถึงขีดจำกัดของพรสวรรค์ ‘เพราะเขาสามารถก้าวข้ามมันได้ด้วยไอเทม’ เกริดมีทักษะในการสร้างไอเทมระดับตำนาน เขาสามารถสร้างไอเทมรูปแบบใหม่ขึ้นมาได้อย่างสิ้นเชิง ทำให้ความเป็นไปได้นั้นไร้ขีดจำกัด ‘เราจะช่วยท่านสร้างไอเทมที่สร้างสรรค์ยิ่งกว่าไอเทมทั่วไปเอง’ เลาเอลคิดพลางมองไปที่สนามรบและสั่งการเหล่าทหาร แม้ท่าทางจะดูสงบนิ่ง แต่สายตาของเขากลับจับจ้องไปที่การเคลื่อนไหวของเจ้าชายเหริน “ในที่สุดเขาก็หนีออกจากสนามรบแล้ว” เหล่าอัศวินกำลังขัดขวางเกริด ในขณะที่กองทัพฝ่ายเหนือและกองทัพเรย์ดันกำลังยุ่งอยู่กับการรับมือพวกทหาร ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเจ้าชายเหรินที่เป็นผู้นำศัตรูกำลังหลบหนี เลาเอลหัวเราะออกมา ‘แบบนี้ก็จับตัวได้ง่ายขึ้นสิ’ เลาเอลเปิดรายชื่อทหารของเรย์ดันและเรียงลำดับตามเลเวล จากนั้นเขาก็เรียกชื่อทหารออกมา 13 นาย “สวมใส่อุปกรณ์นี้แล้วตามเรามา” “รับทราบ!” ทหารที่เลาเอลชี้ตัวล้วนมีเลเวลแตะระดับ 160 ซึ่งเป็นเงื่อนไขในการสวมใส่ ‘เซตเกริดรุ่นผลิตจำนวนมาก’ *** ‘เป็นไปไม่ได้! นี่มันบ้าชัดๆ!’ เจ้าชายเหรินรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง แสงจันทร์ที่สาดส่องลงบนทะเลทรายอันหนาวเหน็บไม่อาจช่วยคลายความร้อนระอุในหัวของเขาได้เลย ‘ใช้พลังที่เหนือกว่าข้ามผ่านความต่างของจำนวนทหาร แถมยังอ่านกลยุทธ์ของเราออกทั้งหมด!’ เกริด! ชายคนนั้นเหนือชั้นกว่าที่เจ้าชายเหรินคาดไว้มาก เขาเป็นคนที่ไม่ควรเป็นศัตรูด้วยอย่างยิ่ง แม้จะเสียเกียรติแห่งราชวงศ์ แต่เขาก็ต้องยอมรับความจริงข้อนี้ ม้าจากพาทริอานควบทะยานไปบนผืนทรายในทะเลทราย เจ้าชายเหรินกุมบังเหียนแน่น ขณะที่ความเจ็บปวด ความโกรธ ความเสียใจ และความสิ้นหวังถาโถมเข้ามาในจิตใจ ความพ่ายแพ้ในวันนี้อาจทำลายรากฐานของเจ้าชายลำดับที่ 1 จนหมดสิ้น เขากำลังรู้สึกหดหู่ใจในตอนที่มีกลุ่มคนปรากฏตัวขึ้นข้างหลัง เลาเอลและทหารทั้ง 13 นาย “เจ้าชายเหริน! ถ้าไม่อยากตายก็จงยอมจำนนเดี๋ยวนี้! หยุดถ้าท่านยังอยากมีชีวิตอยู่!” “ถ้าเป็นเจ้า เจ้าจะหยุดไหมล่ะ?” เจ้าชายเหรินเยาะเย้ยคำพูดไร้สาระของเลาเอลและควบม้าต่อไป เลาเอลถอนหายใจและส่งสัญญาณให้ทหาร “ยิง” “เอ๋?” ยิงธนูขณะอยู่บนหลังม้างั้นเหรอ? ทหารเรย์ดันต่างพากันสับสน พวกเขาเพิ่งฝึกขี่ม้าได้ไม่นาน การยิงธนูบนหลังม้าจึงยังเป็นเรื่องที่ไกลเกินตัว เลาเอลตะโกนสั่งเมื่อเห็นพวกเขาลังเล “จงเชื่อมั่นในพลังของไอเทม!” “ไอเทม...!” NPC ทั่วไปอาจไม่เข้าใจแนวคิดเรื่อง ‘โอเวอร์เกียร์’ แต่ทหารของเรย์ดันนั้นต่างออกไป ผู้บังคับบัญชาของพวกเขาเคยเรียกพวกเขามานั่งฟังเรื่องความเป็นโอเวอร์เกียร์และพลังของไอเทมมาแล้ว พวกเขาจึงดึงธนูออกมาในขณะที่ม้ายังคงวิ่งอยู่ เลาเอลก็ทำเช่นเดียวกัน จากนั้นหน้าต่างแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา [ท่านปล่อยมือจากบังเหียนม้า! อันตราย! ความเสี่ยงในการตกจากหลังม้าเพิ่มขึ้น 60%!] [สนับแข้งเกริดรุ่นผลิตจำนวนมากถูกยึดติดกับโกลน ความเสี่ยงในการตกจากหลังม้าลดลงอย่างมาก] ‘เขาสร้างมันออกมาได้สมบูรณ์แบบจริงๆ!’ ทักษะของทหารชั้นยอดนั้นรวมถึงการขี่ม้าด้วย แต่การจะฝึกให้พวกเขาเหวี่ยงดาบหรือยิงธนูบนหลังม้าที่กำลังวิ่งอยู่นั้นต้องใช้เวลานานมาก โดยเฉพาะภูมิประเทศที่เป็นทะเลทรายของเรย์ดันยิ่งทำให้มือใหม่เรียนรู้ได้ยาก เลาเอลจึงกังวลเรื่องนี้และขอร้องให้เกริดช่วยจัดการ และคำตอบของเกริดคือการแก้ปัญหาด้วยไอเทม ‘สนับแข้งเกริดรุ่นผลิตจำนวนมาก’ มันถูกสร้างมาในรูปแบบที่สามารถยึดติดกับโกลนได้ แม้จะมีข้อเสียคือทำให้รู้สึกอึดอัดเวลาลงจากหลังม้า แต่ว่า... ‘เดี๋ยวก็ชินไปเอง!’ เคร้ง! บนหลังม้าที่กำลังควบตะยาน! เลาเอลและทหาร 13 นายง้างสายธนู! เจ้าชายเหรินตกตะลึงกับภาพที่เห็น ‘พวกทหารเรียนรู้ทักษะการต่อสู้บนหลังม้ามางั้นเหรอ?’ นั่นเป็นสิ่งที่แม้แต่อัศวินยังเรียนรู้ได้ยาก! รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเลาเอลเมื่อเห็นสีหน้าของเจ้าชายเหริน “ทหารแห่งเรย์ดันเอ๋ย พวกเจ้าคือผู้ใต้บังคับบัญชาที่ซื่อสัตย์ของดยุกเกริด! จงฝังความแค้นไว้ที่ปลายศรที่แหลมคม! จงส่งต่อลูกศรแห่งความเสียใจและความสิ้นหวังไปยังหัวของศัตรูที่บังอาจรุกรานเรย์ดัน!” ทหารทั้ง 13 นายต่างขนลุกซู่กับคำตะโกนสุดเบียว (Horrific shout) ของเลาเอล แต่เนื่องจากพวกเขาเป็นทหารที่ผ่านการฝึกนรกของเปียโร่และอัสโมเฟลมาแล้ว พวกเขาจึงทำใจให้สงบและยิงธนูออกไปอย่างมั่นคง ฟึ่บ! ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! “คุ้มกันเจ้าชาย!” ในฐานะรัชทายาท ความสำคัญของเจ้าชายเหรินในอาณาจักรเอเทอร์นัลนั้นสูงมาก เขาจึงมีสมาชิกของหน่วย ‘มังกรเงิน’ คอยคุ้มกันอยู่ตลอดเวลา เสื้อผ้าดาลูค่าถูกยกเลิกการทำงาน และมังกรเงิน 5 คนที่ติดตามเจ้าชายก็ปรากฏตัวออกมา พวกเขาใช้มีดสั้นปัดลูกศรทั้ง 14 ลูกทิ้ง